Ψυχή και Σώμα

Πότε μια επιλογή είναι πραγματικά δική μας και πότε υπαγορεύεται από την οικογένεια, την κοινωνία και τον φόβο για το «τι θα πει ο κόσμος»; Εξηγεί η διδάκτωρ Φιλοσοφίας και Συνθετικής Ψυχολογίας Χαρά Τράπκου.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τη διδάκτωρ φιλοσοφίας και συνθετικής ψυχολογίας Χαρά Τράπκου και συζητούν για τις γκρίζες ζώνες της ζωής: εκεί όπου δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, ξεκάθαροι κανόνες και ασφαλή «ή το ένα ή το άλλο». Από μικροί μαθαίνουμε να λειτουργούμε μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο «πρέπει» — να είμαστε καλοί γονείς, σωστοί σύντροφοι, διακριτικοί άνθρωποι, να μην απογοητεύουμε και, κυρίως, να μην ξεφεύγουμε από όσα θεωρούνται κοινωνικά αποδεκτά. Όμως η πραγματική ζωή είναι πολύ πιο σύνθετη.

Στη συζήτηση μπαίνει στο επίκεντρο η δύναμη του «και» απέναντι στο «ή»: το δικαίωμα να συνυπάρχουν μέσα μας διαφορετικές επιθυμίες, αμφιβολίες και αντιφάσεις. Η Χαρά Τράπκου μιλά για τα διλήμματα που φέρνουν οι άνθρωποι στην ψυχοθεραπεία, για την ενοχή, την απιστία, τα «πρέπει» που μπορεί να λειτουργούν άλλοτε ως προστασία και άλλοτε ως φυλακή, αλλά και για την ανάγκη να αναπλαισιώσουμε τον ηθικό μας χάρτη.

Ιδιαίτερη θέση έχει η πίεση που βιώνουν οι γυναίκες γύρω από τη μητρότητα, την ηλικία και την κοινωνική προσδοκία, αλλά και η αμφιθυμία που μπορεί να συνοδεύει τη μητρότητα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποια είναι «κακή μητέρα». Μιλούν ακόμη για την ελευθερία και την ευθύνη στις σχέσεις, για τις διαφορετικές αξίες μέσα στην οικογένεια και για όσα τα παιδιά αντιλαμβάνονται ακόμη κι όταν δεν λέγονται.

Με την παιδοψυχολόγο Ευαγγελίνα Τζήμα συζητάμε για το πώς περνάμε από την ανεμελιά των διακοπών στη ρουτίνα και το πρόγραμμα του σχολείου.

Υπάρχει κάτι παράξενο στον Σεπτέμβρη. Θεωρητικά, είναι ένας μήνας καινούργιας αρχής: καινούργια τετράδια, καινούργια μολύβια, καινούργια τάξη, φίλοι που ξανασυναντιούνται. Κι όμως, για πολλά παιδιά δεν είναι εύκολη η προσαρμογή.

Μέχρι χθες είχαμε καλοκαίρι: ύπνος χωρίς ξυπνητήρι, θάλασσα, παιχνίδι, ατέλειωτες μέρες χωρίς πρόγραμμα. Και ξαφνικά επιστρέφει το ρολόι: «ξύπνα», «ντύσου», «φύγαμε», σχολείο, διάβασμα, δραστηριότητες, ύπνος νωρίς.

Κι εμείς οι γονείς συχνά αγχωνόμαστε πριν ακόμη χτυπήσει το πρώτο κουδούνι. «Πρέπει να μπει πρόγραμμα». «Να περιορίσουμε τις οθόνες». «Να κοιμάται νωρίτερα». «Να σφίξουμε λίγο τα λουριά».

Χρειάζεται, όμως, πράγματι να τα σφίξουμε; Ή μήπως αυτό που χρειάζεται ένα παιδί είναι κάτι διαφορετικό: μια γέφυρα που θα το βοηθήσει να περάσει από την ανεμελιά του καλοκαιριού στη σχολική καθημερινότητα με πιο ήπιο και ασφαλή τρόπο;

Και τι κάνουμε όταν μας λέει το πιο απλό και ταυτόχρονα δύσκολο «δεν θέλω να πάω σχολείο»;

Με την παιδοψυχολόγο και ψυχοθεραπεύτρια Ευαγγελίνα Τζήμα συζητάμε για αυτήν ακριβώς τη μετάβαση. Όχι μόνο για το πώς ένα παιδί ξαναμπαίνει σε πρόγραμμα αλλά και για το τι συμβαίνει μέσα του όταν μια περίοδος ελευθερίας τελειώνει και μια νέα περίοδος υποχρεώσεων ξεκινά.

Η Ευαγγελίνα Τζήμα μάς εξηγεί ότι η προσαρμογή χρειάζεται χρόνο – για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς. Το «δεν θέλω να πάω σχολείο» δεν είναι απαραίτητα καπρίτσιο αλλά ένα μήνυμα που αξίζει να ακουστεί, ώστε να καταλάβουμε τι πραγματικά δυσκολεύει το παιδί.

Στη συζήτηση μπαίνουν ακόμη η ανάγκη των παιδιών για ελεύθερο χρόνο και παιχνίδι, τα όρια και η σχέση τους με τις οθόνες. Παράλληλα, εξετάζουμε τη δική μας δυσκολία να επιστρέψουμε στην «κανονικότητα», αλλά και τη μελαγχολία που συχνά συνοδεύει το τέλος του καλοκαιριού.

Ίσως, τελικά, η καλύτερη επιστροφή να μην είναι αυτή με τα περισσότερα «πρέπει» αλλά εκείνη που αφήνει λίγο χώρο για προσαρμογή.

Αν μπορούσαμε να κάνουμε μόνο τρία πράγματα για να επιβραδύνουμε τη γήρανση, ποια θα ήταν αυτά; Η δερματολόγος Βάσω Ιακωβάκη λύνει όλες μας τις απορίες.

Η εμμηνόπαυση δεν αλλάζει μόνο τον κύκλο μιας γυναίκας. Αλλάζει και το δέρμα της. Μήπως, όμως, γι’ αυτό δεν φταίει μόνο η εμμηνόπαυση αλλά και η κληρονομικότητα, η διατροφή, η άσκηση, το κάπνισμα, το αλκοόλ και η έκθεση στον ήλιο;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη δερματολόγο Βάσω Ιακωβάκη για το τι πραγματικά συμβαίνει στο δέρμα μας κατά την προεμμηνόπαυση και την εμμηνόπαυση και ποιοι παράγοντες επιταχύνουν τη γήρανση.

Γιατί το πρόσωπο χάνει τη σφριγηλότητά του; Γιατί αλλάζει το περίγραμμα του προσώπου; Πόσο επηρεάζει η απότομη πτώση των οιστρογόνων το κολλαγόνο, την ελαστίνη και την ενυδάτωση; Γιατί εμφανίζονται πιο έντονες ρυτίδες, ξηρότητα και χαλάρωση μετά τα 50; 

Ξεκαθαρίζουμε, επίσης, ποιες θεραπείες έχουν την πιο έγκυρη επιστημονική βάση, από τα βιοδιεγερτικά και τα λέιζερ μέχρι τα νήματα, τα skin boosters και τη σωστή καθημερινή περιποίηση. Πότε αξίζει να ξεκινήσει κανείς μια θεραπεία, ποιες είναι οι ρεαλιστικές προσδοκίες που μπορεί να έχει και ποια λάθη κάνουν πολλές γυναίκες στην προσπάθειά τους να «σταματήσουν» τον χρόνο; Ποιον ρόλο παίζουν η πρωτεΐνη, η άσκηση και ο ύπνος στην ποιότητα του δέρματος;

Πολλοί άνθρωποι ανοίγουν ένα chatbot όταν νιώθουν άγχος, μοναξιά ή αβεβαιότητα, αναζητώντας παρηγοριά. Η ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα απάντα στο ερώτημα αν μπορεί η συνομιλία με την τεχνητή νοημοσύνη να θεωρηθεί ψυχοθεραπεία.

Για πολλούς ανθρώπους η τεχνητή νοημοσύνη έχει γίνει ένας εύκολα προσβάσιμος συνομιλητής. Είναι διαθέσιμη οποιαδήποτε στιγμή, δεν κρίνει και συχνά απαντά με έναν τρόπο που μοιάζει υποστηρικτικός και συμπονετικός. Κάποιοι τη χρησιμοποιούν για να βάλουν σε τάξη τις σκέψεις τους, άλλοι για να εκφράσουν συναισθήματα που δυσκολεύονται να μοιραστούν με άλλους ανθρώπους.

Όμως μπορεί η συνομιλία με ένα chatbot να θεωρηθεί ψυχοθεραπεία; Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στον χώρο της ψυχικής υγείας, τις δυνατότητές της αλλά και τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από τη χρήση της ως υποκατάστατου της ανθρώπινης σχέσης.

Αναλύουμε γιατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στην τεχνητή νοημοσύνη για συναισθηματική υποστήριξη, τι σημαίνει η αίσθηση της άμεσης διαθεσιμότητας και γιατί η απουσία κριτικής μπορεί να κάνει ένα chatbot να μοιάζει με έναν ασφαλή χώρο έκφρασης. Παράλληλα, εξετάζουμε τη διαφορά μεταξύ μιας συνομιλίας με μια μηχανή και της θεραπευτικής διαδικασίας, η οποία βασίζεται στη σχέση, στην παρουσία, στη γνώση του προσωπικού ιστορικού και στην ανθρώπινη επαφή.

Συζητάμε, επίσης, το αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στην πρώιμη αναγνώριση συμπτωμάτων, στη μείωση του στίγματος γύρω από την ψυχική υγεία και αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο υποστήριξης για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Παράλληλα, εξετάζουμε τους κινδύνους της εξάρτησης, της απομόνωσης και της ψευδαίσθησης μιας εξατομικευμένης σχέσης.

Ένα επεισόδιο για τα όρια μεταξύ της τεχνολογίας και της ανθρώπινης σύνδεσης. Γιατί η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο αυτοπαρατήρησης και πληροφόρησης, όμως η ψυχοθεραπεία δεν είναι μόνο διάλογος. Είναι μια σχέση που παραμένει βαθιά ανθρώπινη.

Πολλοί πιστεύουν ότι η λεύκη είναι μεταδοτική ή επικίνδυνη. Στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη πρόκληση για όσους ζουν με αυτήν είναι το κοινωνικό στίγμα. Η Άννα Γκάργκα μιλά στη LiFO για την αποδοχή του σώματός της και τη ζωή με τη νόσο.

Η λεύκη δεν πονά, δεν μεταδίδεται και δεν απειλεί τη ζωή. Κι όμως, για χιλιάδες ανθρώπους, το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι τα λευκά σημάδια στο δέρμα αλλά τα αδιάκριτα βλέμματα, οι συνεχείς ερωτήσεις και η ανάγκη να απολογούνται για κάτι που είναι απλώς μέρος του σώματός τους. Η γραφίστρια Άννα Γκάργκα μιλά με ειλικρίνεια για τη ζωή με λεύκη και την αποδοχή του σώματος.

Στα 24 της, η Άννα παρατήρησε ένα μικρό λευκό σημάδι στο δέρμα της. Δεν φανταζόταν τότε ότι αυτό θα ήταν η αρχή μιας διαδρομής που θα τη συνόδευε σε όλη της τη ζωή. Η διάγνωση ήταν λεύκη, ένα αυτοάνοσο δερματικό νόσημα που προκαλεί απώλεια της χρωστικής του δέρματος και εξακολουθεί να περιβάλλεται από μύθους και παρανοήσεις.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Άννα μιλά ανοιχτά για τον φόβο που ένιωσε όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα σημάδια, την αγωνία για το πώς θα εξελισσόταν η νόσος και την προσπάθειά της, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια, να κρύβει το σώμα της για να αποφύγει τα βλέμματα και τις αδιάκριτες ερωτήσεις.

Όπως εξηγεί, η μεγαλύτερη δυσκολία δεν είναι η ίδια η λεύκη αλλά η άγνοια που τη συνοδεύει. Η ανάγκη να απαντάς διαρκώς στην ερώτηση «τι είναι αυτό;», να εξηγεί ότι η λεύκη δεν μεταδίδεται και να διαλύει στερεότυπα μπορεί να σε εξαντλήσει. «Δεν με κουράζει η λεύκη. Με κουράζει το ότι πρέπει να την εξηγώ ξανά και ξανά», λέει χαρακτηριστικά.

Η συζήτηση φωτίζει τη σημασία της σωστής ενημέρωσης, της έγκαιρης διάγνωσης από τον δερματολόγο αλλά και της ψυχολογικής υποστήριξης που προσφέρουν η οικογένεια, οι φίλοι και οι κοινότητες ανθρώπων που μοιράζονται την ίδια εμπειρία. Η Άννα εξηγεί πώς η γνωριμία της με τον Πανελλήνιος Σύλλογο Ασθενών «Επιδέρμια» τη βοήθησε να αποδεχτεί το σώμα της, να πάψει να αισθάνεται μόνη και να μετατρέψει μια προσωπική δυσκολία σε δύναμη.

Μπορεί η ψωρίαση να μην είναι μεταδοτική, όμως το κοινωνικό στίγμα παραμένει. Η Τίνα Κουκοπούλου μιλά στη LiFO για τη ζωή με τη νόσο, τις διακρίσεις που βίωσε και τη σημασία της ενημέρωσης.

Στα 16 της διαγνώστηκε με ψωρίαση. Χρόνια αργότερα έφτασε να έχει ψωριασικές βλάβες στο 95% του σώματός της, να διωχτεί από γυμναστήριο επειδή κάποιοι φοβήθηκαν ότι «κολλάει» και να μετατρέψει αυτή την εμπειρία σε αγώνα για τα δικαιώματα των ασθενών. Η Τίνα Κουκοπούλου, ιδρυτικό μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών «Επιδέρμια», μιλά για μια νόσο που παραμένει βαθιά παρεξηγημένη.

Η ψωρίαση δεν είναι μόνο μια δερματική πάθηση και, κυρίως, δεν είναι μεταδοτική. Κι όμως, χιλιάδες άνθρωποι συνεχίζουν να βιώνουν φόβο, προκατάληψη και αποκλεισμό εξαιτίας της. Στο νέο επεισόδιο της σειράς πόντκαστ «Ψυχή & Σώμα», η Μερόπη Κοκκίνη φιλοξενεί την Τίνα Κουκοπούλου, τοπογράφο μηχανικό και διδάκτορα του ΑΠΘ και μαζί κάνουν μια βαθιά προσωπική συζήτηση που αφορά τη ζωή με την ψωρίαση.

Η Τίνα μιλά για τη διάγνωση, την εξέλιξη της νόσου σε ψωριασική αρθρίτιδα, τις εξάρσεις και τις υφέσεις αλλά και για την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής της, όταν το 95% του σώματός της καλύφθηκε από ψωριασικές πλάκες. Εξηγεί γιατί σήμερα η ψωρίαση αντιμετωπίζεται ως συστηματική φλεγμονώδης νόσος που μπορεί να συνδέεται με καρδιαγγειακά νοσήματα, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, νόσο του Crohn και κατάθλιψη, υπογραμμίζοντας τη σημασία της σωστής θεραπείας και της στενής συνεργασίας με τον γιατρό.

Σχετικά με το κοινωνικό στίγμα που ακολουθεί τους ανθρώπους που πάσχουν από ψωρίαση, περιγράφει την εμπειρία από την απαγόρευση εισόδου της σε γυμναστήριο επειδή κάποιοι θεώρησαν, εσφαλμένα, ότι η ψωρίαση μεταδίδεται, αλλά και ιστορίες ανθρώπων που ακόμη και σήμερα βλέπουν κάποιους να αρνούνται να τους δώσουν το χέρι. Αυτά έγιναν η αφορμή να αφιερωθεί στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ασθενών μέσα από τον Σύλλογο «Επιδέρμια», συμβάλλοντας σε ουσιαστικές αλλαγές, όπως η μείωση της συμμετοχής στα φάρμακα.

Ένα επεισόδιο για την αποδοχή, την ενημέρωση και τη δύναμη της κοινότητας, που υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε χρόνια νόσο υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν κατανόηση, ισότιμη αντιμετώπιση και πρόσβαση στη σωστή φροντίδα.

Tι σημαίνουν οι νέες λέξεις που διαβάζουμε στα ράφια και ακούμε στα social media; Με την beauty editor Έφη Ανέστη ψάχνουμε τις απαντήσεις και ξεχωρίζουμε την επιστήμη από το marketing.

«Νιασιναμίδη, ρετινόλη, πεπτίδια, εξωσώματα, PDRN, growth factors»: Αν νιώθετε ότι κάθε φορά που ανοίγετε το Instagram ή μπαίνετε σε ένα κατάστημα καλλυντικών ακούτε και μια καινούργια “μαγική” λέξη, δεν είστε οι μόνοι. Η επιστήμη της κοσμετολογίας εξελίσσεται με απίστευτη ταχύτητα και μαζί της αλλάζει και η γλώσσα της ομορφιάς.

Ποιες από αυτές τις ουσίες έχουν πραγματικά επιστημονικά δεδομένα πίσω τους; Ποιες είναι δοκιμασμένες εδώ και δεκαετίες και ποιες αποτελούν τις νέες υποσχέσεις της αισθητικής ιατρικής; Και κυρίως, πώς μπορεί ένας καταναλωτής να ξεχωρίσει τι χρειάζεται πραγματικά το δέρμα του από αυτό που είναι απλώς μια τάση των social media; Πόσο σημαντική είναι τελικά η σωστή χρήση τους και πότε η υπερβολή μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό;

Σε αυτό το επεισόδιο επιχειρούμε να αποκωδικοποιήσουμε το νέο λεξιλόγιο της περιποίησης. Μαζί με την beauty editor της LiFO Έφη Ανέστη μεταφράζουμε τους πιο δημοφιλείς όρους του skincare σε απλά ελληνικά, εξηγούμε πώς λειτουργούν, σε ποιες ηλικίες και ανάγκες ταιριάζουν και ποιοι συνδυασμοί έχουν πραγματικά νόημα. Συζητάμε, επίσης, σε ποια συστατικά αξίζει να επενδύσετε, ποια απαιτούν προσοχή και πώς μπορείτε να δημιουργήσετε μια αποτελεσματική ρουτίνα χωρίς περιττά προϊόντα. Ένα πρακτικό γλωσσάρι που θα σας βοηθήσει να διαβάζετε τις ετικέτες των καλλυντικών με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και να κάνετε πιο συνειδητές επιλογές.

Μπορούν οι άνθρωποι να χωρέσουν σε «τύπους» προσωπικότητας ή είμαστε όλοι μοναδικοί; Η Δανάη Δεληγεώργη, διδάκτορας της Ιατρικής του ΕΚΠΑ, μιλά στη LiFO για την προσωπικότητα, τη νευροδιαφορετικότητα και την επιστήμη πίσω από τις ατομικές διαφορές.

Από την εποχή του Ιπποκράτη μέχρι καισήμερα, ο άνθρωπος προσπαθεί να εξηγήσει γιατί ο καθένας μας σκέφτεται, αισθάνεται και αντιδρά με τόσο διαφορετικό τρόπο. Άλλοι πιστεύουν ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι «τύποι» προσωπικότητας που μπορούν να εξηγήσουν τη συμπεριφορά μας, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και δεν μπορεί να χωρέσει σε καμία κατηγορία. Τελικά, μας βοηθούν οι ταξινομήσεις να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας ή κινδυνεύουμε να εγκλωβιστούμε σε στερεότυπα και ταμπέλες;

Με αφορμή το βιβλίο της «Πάνω, Κάτω, Μπροστά, Πίσω», η Δανάη Δεληγεώργη, διδάκτορας στην Ψυχοπαιδαγωγική με εξειδίκευση στη νευροδιαφορετικότητα και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, φιλοξενείται στο πόντκαστ και εξηγεί πώς εξελίχθηκαν οι θεωρίες για την ανθρώπινηπροσωπικότητα, από τις πρώτες φιλοσοφικές και ιατρικές προσεγγίσεις μέχρι τα σύγχρονα ευρήματα της ψυχολογίας και των νευροεπιστημών, εξετάζοντας πώς η επιστήμη αντιλαμβάνεται σήμερα τις ατομικές διαφορές.

Πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα; Γιατί δύο άνθρωποι βιώνουν το ίδιο γεγονός με εντελώς διαφορετικό τρόπο; Τι είναι, τελικά, η νευροδιαφορετικότητα και γιατί τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο της επιστημονικής συζήτησης; Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε τη χρήσιμη κατανόηση της διαφορετικότητας από την ανάγκη να βάζουμε τους ανθρώπους σε προκαθορισμένα κουτιά;

Μια συζήτηση που συνδυάζει την ιστορία, την ψυχολογία και τις νευροεπιστήμες, φωτίζοντας τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας και υπενθυμίζοντάς μας ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι που χρειάζεται να διορθωθεί αλλά μια φυσική έκφραση της ανθρώπινης φύσης. Ένα επεισόδιο για όσους θέλουν να κατανοήσουν βαθύτερα τόσο τους ανθρώπους γύρω τους όσο και τον ίδιο τους τον εαυτό.

Η βρόμη είναι ένα από τα πολυσυζητημένα τρόφιμα της σύγχρονης διατροφής. Για κάποιους αποτελεί μία από τις καλύτερες επιλογές για πρωινό, ενώ άλλοι τη θεωρούν απλώς ως μια πηγή υδατανθράκων που αυξάνει το σάκχαρο. Η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση και εξαρτάται κυρίως από τη μορφή και τον τρόπο που καταναλώνεται.

Το σημαντικότερο συστατικό της είναι η βήτα γλυκάνη, μια ιδιαίτερη φυτική ίνα που απορροφά νερό και δημιουργεί μια παχύρρευστη δομή στο έντερο. Αυτή η διαδικασία επιβραδύνει την πέψη, μειώνει τις απότομες αυξήσεις της γλυκόζης στο αίμα και συμβάλλει στον μεγαλύτερο κορεσμό μετά το γεύμα.

Παράλληλα, η βήτα-γλυκάνη έχει μελετηθεί εκτενώς για την επίδρασή της στη χοληστερόλη. Δεσμεύει χολικά οξέα στο έντερο, αναγκάζοντας τον οργανισμό να χρησιμοποιήσει περισσότερη χοληστερόλη από το αίμα για την παραγωγή νέων. Η συστηματική κατανάλωση επαρκούς ποσότητας βρόμης μπορεί να συμβάλει στη μείωση της LDL χοληστερόλης και στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας.

Επιπλέον, οι φυτικές της ίνες λειτουργούν ως πρεβιοτικά, δηλαδή ως τροφή για τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου. Μέσω της ζύμωσης παράγονται λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου, όπως το βουτυρικό οξύ, που υποστηρίζουν την υγεία του εντερικού φραγμού και περιορίζουν τη φλεγμονή.

Ωστόσο, η επιλογή της σωστής μορφής έχει σημασία. Οι παραδοσιακές νιφάδες βρόμης ή το πίτουρο βρόμης αποτελούν καλύτερες επιλογές από τις στιγμιαίες, επεξεργασμένες μορφές που μπορεί να προκαλέσουν ταχύτερη αύξηση του σακχάρου. Ο καλύτερος συνδυασμός της είναι με πρωτεΐνη, όπως το γιαούρτι, και καλά λιπαρά, όπως ο λιναρόσπορος ή οι ξηροί καρποί.

Η βρόμη δεν είναι μια «μαγική» τροφή, αποτελεί όμως ένα πολύτιμο εργαλείο για μια ισορροπημένη διατροφή. Όταν επιλέγεται σωστά και συνδυάζεται κατάλληλα, μπορεί να υποστηρίξει τον μεταβολισμό, την υγεία του εντέρου και τη μακροχρόνια ευεξία.

Το ψωμί κατά καιρούς έχει χαρακτηριστεί απαραίτητο, το έχουν πει και όμως και εχθρό της υγείας. Η διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα μιλά στη LiFO και εξηγεί ποια είναι η θέση του στη σύγχρονη διατροφή.

Για δεκαετίες αποτελούσε το βασικό στοιχείο της ελληνικής διατροφής. Σήμερα, όμως, πολλοί αποφεύγουν το ψωμί, πιστεύοντας ότι ευθύνεται για την αύξηση του σωματικού τους βάρους, τα φουσκώματα ή ακόμη και για διάφορα προβλήματα υγείας. Οι δίαιτες χαμηλών υδατανθράκων και οι συμβουλές που κυκλοφορούν στα social media έχουν κάνει αρκετούς να το αντιμετωπίζουν σχεδόν ως τροφή που πρέπει να αποκλειστεί. Είναι όμως πράγματι το ψωμί ο «ένοχος» ή μήπως η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη;

Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε με τη διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζουμε προτού να αποφασίσουμε να αφαιρέσουμε ολοκληρωτικά το ψωμί από τη διατροφή μας. Μιλάμε για τις διαφορές ανάμεσα στο λευκό, το ολικής άλεσης και το προζυμένιο ψωμί, εξετάζουμε αν τα ψωμιά υψηλής πρωτεΐνης ή τα keto προϊόντα προσφέρουν πραγματικά πλεονεκτήματα και αναλύουμε τι δείχνουν τα επιστημονικά δεδομένα για τη σχέση του ψωμιού με το σωματικό βάρος και τη συνολική υγεία.

Απαντάμε, επίσης, σε ορισμένες καθημερινές απορίες: πόσο ψωμί μπορεί να καταναλώνει ένας υγιής ενήλικας; Έχει σημασία ποια ώρα της ημέρας το τρώμε; Χρειάζεται να το αποκλείσουμε όταν προσπαθούμε να χάσουμε βάρος ή αυτό που μετρά περισσότερο είναι η συνολική ποιότητα και η ισορροπία της διατροφής μας; Και πώς μπορούμε να επιλέγουμε το ψωμί που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες μας;

Ένα επεισόδιο που διαχωρίζει τους διατροφικούς μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα και μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε το ψωμί χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς υπερβολές. Γιατί, τελικά, η υγιεινή διατροφή δεν βασίζεται στις απαγορεύσεις, αλλά στη γνώση, στην ισορροπία και στις σωστές επιλογές.

Είναι χρήσιμα ή καταστρέφουν τη δίαιτά μας; Έχει σημασία τι ώρα τα τρώμε; Έχουν διατροφική αξία οι χυμοί τους. Η διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα μιλά στη LiFO για τα φρούτα και τη θέση τους σε μια ισορροπημένη διατροφή.

Τα φρούτα θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής. Κι όμως, για την κατανάλωσή τους κυκλοφορούν δεκάδες αντικρουόμενες απόψεις και διατροφικοί μύθοι που συχνά προκαλούν σύγχυση. «Έχουν πολλή ζάχαρη», «αν τα τρως το βράδυ, παχαίνουν», «η μπανάνα καλό είναι να αποφεύγεται», «οι χυμοί είναι εξίσου ωφέλιμοι με τα φρούτα». Τι από όλα αυτά ισχύει πραγματικά; Και πού αρχίζουν, τελικά, οι υπερβολές; Πόσα από αυτά που ακούμε βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα και πόσα αποτελούν απλώς διαδεδομένες αντιλήψεις που αναπαράγονται εδώ και χρόνια;

Σε αυτό το επεισόδιο, η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα και μαζί προσπαθούν να βάλουν τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Στη συζήτηση αναλύονται με προσοχή και επιστημονική τεκμηρίωση τα πορίσματα της έρευνας που σχετίζονται με την κατανάλωση των φρούτων, ενώ εξετάζονται όσα γνωρίζουμε σήμερα για τη θέση τους σε ένα ισορροπημένο διατροφικό πρότυπο. Απαντώνται επίσης σημαντικά ερωτήματα, όπως ποια είναι η διατροφική τους αξία, πόσες μερίδες χρειαζόμαστε κάθε μέρα και αν υπάρχουν περιπτώσεις που συστήνεται μια κάποια εγκράτεια. Μιλάμε ακόμη για τους φυσικούς χυμούς, αλλά και για τα αποξηραμένα φρούτα, τα smoothies, καθώς και για το αν η ώρα που τρώμε ένα φρούτο παίζει κάποιον ρόλο ή αν πρόκειται για ακόμη έναν διατροφικό μύθο.

Στόχος μας δεν είναι να δαιμονοποιήσουμε ούτε να εξιδανικεύσουμε κάποια τροφή αλλά να ξεχωρίσουμε τους διατροφικούς μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα και να προσεγγίσουμε το θέμα με ψυχραιμία και ισορροπία. Γιατί όταν γνωρίζουμε την αλήθεια, μπορούμε να κάνουμε πιο σωστές, πιο συνειδητές και πιο ήρεμες επιλογές στην καθημερινότητά μας. Αν κι εσείς έχετε αναρωτηθεί αν τα φρούτα βοηθούν στο αδυνάτισμα ή αν τελικά «παχαίνουν», αυτό το επεισόδιο θα απαντήσει στις πιο συχνές απορίες σας.

Μπορεί ένα παιδί που μεγαλώνει μπροστά σε οθόνες να αγαπήσει τον γραπτό λόγο; Ο συγγραφέας Αντώνης Μυλωνάκης μιλά για τη φιλαναγνωσία, την τεχνολογία και τον ρόλο των γονιών και του σχολείου.

Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία, η εικόνα και η ψυχαγωγία χωρούν σε ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων. Ένα swipe αρκεί για να αλλάξει το θέμα, το πρόσωπο, η ιστορία. Μέσα σε αυτήν τη νέα πραγματικότητα, πολλοί γονείς και εκπαιδευτικοίαναρωτιούνται: έχει χάσει το βιβλίο τη μάχη με το TikTok; Ή μήπως το ερώτημα τίθεται λάθος και δεν πρόκειται για δύο αντίπαλους κόσμους αλλά για δύο διαφορετικούς τρόπουςαφήγησης και μάθησης;

Η ανάγνωση απαιτεί χρόνο, συγκέντρωση και φαντασία. Ζητά από τον αναγνώστη να δημιουργήσει ο ίδιος εικόνες, να ακολουθήσει μια ιστορία χωρίς συνεχείς περισπασμούς και να συνδεθεί βαθιά με τους ήρωές της. Αντίθετα, οι ψηφιακές πλατφόρμες προσφέρουν άμεση ανταμοιβή, ασταμάτητη εναλλαγή ερεθισμάτων και περιεχόμενο προσαρμοσμένοστις προτιμήσεις κάθε χρήστη. Πώς επηρεάζει αυτό τη σχέση των παιδιών με το διάβασμα; Μπορεί ένα παιδί που μεγαλώνει με οθόνες να αγαπήσει εξίσου ένα βιβλίο;

Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε με τον Αντώνη Μυλωνάκη για το μέλλον της φιλαναγνωσίας, τον ρόλο της οικογένειας και του σχολείου στην καλλιέργεια της αγάπης για το βιβλίοκαι το αν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν πραγματική απειλή ή μια νέα ευκαιρία να έρθουν τα παιδιά πιο κοντά στον γραπτό λόγο. Γιατί ίσως το ζητούμενο δεν είναι να διαλέξουμε μεταξύ του TikTok και του βιβλίου αλλά να ανακαλύψουμε πώς η τεχνολογία μπορεί να γίνει αφορμή ώστε τα παιδιά να ανοίξουν, τελικά, την πρώτη σελίδα ενός βιβλίου.

Ποιος είπε ότπάρχουν μέρες που ανοίγουμε το ψυγείο χωρίς να πεινάμε πραγματικά. Άλλες φορές αναζητούμε κάτι γλυκό μετά από μια δύσκολη συνάντηση στη δουλειά, παραγγέλνουμε πίτσα όταν νιώθουμε μοναξιά ή τσιμπολογάμε ασταμάτητα μπροστά στην τηλεόραση, σχεδόν μηχανικά. Είναι άραγε πείνα ή μήπως προσπαθούμε να χορτάσουμε κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το στομάχι μας;

Το λεγόμενο «συναισθηματικό φαγητό» είναι η τάση να χρησιμοποιούμε το φαγητό ως τρόπο διαχείρισης των συναισθημάτων μας και όχι ως απάντηση στη βιολογική πείνα. Το άγχος, η στενοχώρια, η μοναξιά, η ανία, ακόμη και η χαρά ή η ανάγκη για επιβράβευση μπορούν να μας οδηγήσουν στην κουζίνα. Μια σοκολάτα ή ένα σακουλάκι πατατάκια μοιάζουν να προσφέρουν ανακούφιση. Όμως η ανακούφιση αυτή είναι συνήθως προσωρινή και συχνά ακολουθείται από ενοχές ή απογοήτευση.

Βέβαια, δεν είναι κάθε γλυκό ή βραδινό σνακ που τρώμε αυθόρμητα ένδειξη συναισθηματικής υπερφαγίας. Πολλές φορές τρώμε από συνήθεια, επειδή έτσι μάθαμε, επειδή έχουμε συνδέσει το φαγητό με την παρέα, τη γιορτή ή την ξεκούραση· άλλες φορές απλώς επειδή το φαγητό βρίσκεται μπροστά μας. Τελικά, τρώμε για να χορτάσουμε το σώμα μας ή για να παρηγορήσουμε τα συναισθήματά μας;

Πώς ξεχωρίζουμε, λοιπόν, τη βιολογική πείνα από τη συναισθηματική; Γιατί ο εγκέφαλός μας αναζητά συγκεκριμένες τροφές όταν πιεζόμαστε; Και πώς μπορούμε να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της παρηγοριάς που προσφέρει το φαγητό μόνο για λίγα λεπτά; Για όλα αυτά, αλλά και για τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αποκτήσουμε μια πιο υγιή σχέση με το φαγητό, συζητάμε σήμερα με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα.ι το φαγητό διώχνει το άγχος;

Η ευκολία της οθόνης έχει γίνει κομμάτι της καθημερινότητάς μας, αλλά με ποιο κόστος; Με τον ψυχοθεραπευτή Μάνο Χατζημανωλά συζητάμε για όσα μας μαθαίνει η επιστήμη για τη σχέση του κινητού με την προσοχή, τον ύπνο και τις σχέσεις μας.

Ζούμε με το κινητό στο χέρι. Κοιμόμαστε δίπλα του, το ανοίγουμε πριν καλά καλά ξυπνήσουμε και το συμβουλευόμαστε αμέτρητες φορές μέσα στη μέρα. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε έναν κόσμο όπου την προσοχή τους διεκδικούν διαρκώς αλγόριθμοι, ειδοποιήσεις καιατελείωτα βίντεο λίγων δευτερολέπτων. Τι κάνει όμως όλο αυτό στον εγκέφαλο, στη συγκέντρωση, στον ύπνο και στις σχέσεις μας; Και πώς μπορεί μια οικογένεια να ξαναβρεί χώρο για ησυχία, ουσιαστική επικοινωνία και παρουσία χωρίς να δαιμονοποιήσει την τεχνολογία;

Όλο και περισσότεροι ειδικοί μιλούν για μια «οικονομία της προσοχής», όπου κάθε εφαρμογή ανταγωνίζεται για λίγα ακόμη δευτερόλεπτα από τον χρόνο μας. Πρόκειται για εθισμό ή για μια πιο ύπουλη, καθημερινή «απαγωγή» της προσοχής; Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν περνάμε ώρες παρακολουθώντας ασταμάτητα σύντομα βίντεο και λαμβάνοντας συνεχείς ειδοποιήσεις; Γιατί γίνεται τόσο δύσκολο να συγκεντρωθούμε σε ένα βιβλίο, σε μια συζήτηση ή ακόμη και στις ίδιες μας τις σκέψεις;

Την ίδια στιγμή, οι γονείς βρίσκονται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα: πώς βάζουν όρια όταν και οι ίδιοι δυσκολεύονται να αποχωριστούν την οθόνη; Ποια είναι τα σημάδια που δείχνουν ότι η χρήση του κινητού αρχίζει να επηρεάζει την ψυχική υγεία ενός παιδιού ή ενός εφήβου; Και ποιες μικρές, ρεαλιστικές αλλαγές μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην καθημερινότητα μιας οικογένειας;

Σε αυτό το επεισόδιο αναζητούμε μαζί με τον ψυχοθεραπευτή Μάνο Χατζημανωλά πρακτικές απαντήσεις, επιστημονικά δεδομένα και πρακτικές λύσεις για να μάθουμε πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε εμείς την τεχνολογία και όχι εκείνη εμάς.

Μπορούν λίγες σελίδες να γίνουν η αφορμήγια μια ουσιαστική αλλαγή; Συζητάμε με τη Δανάη Δεληγεώργη για την επιστημονική βάση των εγχειριδίων αυτοβοήθειας.

Τα βιβλία αυτοβοήθειας συγκαταλέγονται εδώ καιδεκαετίες στις μεγαλύτερες εκδοτικές επιτυχίες παγκοσμίως. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελούν και μία από τις πιο παρεξηγημένες ίσως κατηγορίες βιβλίων.

Και όχι άδικα. Κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει θεωρίες, «συνταγές» ευτυχίας, εύκολες υποσχέσεις και διάφορες new age προσεγγίσεις που συχνά καλλιεργούσαν την εντύπωση ότι αρκεί να σκέφτεσαι θετικά ή να θέλεις κάτι αρκετά για να αλλάξει η ζωή σου. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι συνήθως πολύ πιο σύνθετη και απαιτεί χρόνο,προσπάθεια και ουσιαστική κατανόηση του εαυτού.

Έτσι, πολλοί άνθρωποι αντιμετώπιζαν με δυσπιστία ολόκληρη την κατηγορία της αυτοβοήθειας, όμωςτα τελευταία χρόνια βλέπουμε να εμφανίζονται εκδοτικές προσπάθειες που βασίζονται στην επιστημονική γνώση και την κλινική εμπειρία, επιχειρώντας να προσεγγίσουν την προσωπική ανάπτυξη με μεγαλύτερη υπευθυνότητα. Δεν υπόσχονται θαυματουργές λύσεις, αλλά προσφέρουνεργαλεία, ερωτήματα και νέους τρόπους να δούμε τον εαυτό μας και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε.

Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: μπορεί τελικά έναβιβλίο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας; Κάνει τη διαφορά το να υπάρχει πίσω από αυτό ένας άνθρωπος της επιστήμης;

Σήμερα συζητάμε με τη Δανάη Δεληγεώργη, ψυχοπαιδαγωγό με εξειδίκευση στην υποστήριξη νευροαποκλινόντων ανθρώπων και διδάσκουσα στο Τμήμα Παιδαγωγικής Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αφορμή για τη συζήτησή μας είναι το βιβλίο της «Πάνω, Κάτω, Μπροστά, Πίσω». Μπορεί, λοιπόν, ένα βιβλίο να μας αλλάξει πραγματικάή λειτουργεί κυρίως ως η αφορμή για να ξεκινήσει μια ουσιαστική διαδικασία αλλαγής, αυτογνωσίας και προσωπικής εξέλιξης;

Ο Ευριπίδης Μαντούδης, γυναικολόγος αναπαραγωγής, μαιευτήρας και επιστημονικά υπεύθυνος της Μονάδας Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και Τράπεζας Κρυοσυντήρησης Γέννημα IVF, εξηγεί γιατί η γονιμότητα δεν περιμένει και καταρρίπτει τον μύθο ότι έχουμε πάντα περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας απ’ όσο νομίζουμε.

Μπορεί μια γυναίκα να νιώθει υγιής, δραστήρια και γεμάτη ενέργεια στα 40 της, αλλά να ισχύει το ίδιο και για τη γονιμότητά της; Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον γυναικολόγο αναπαραγωγής και μαιευτήρα Ευριπίδη Μαντούδη για έναν από τους πιο διαδεδομένους μύθους γύρω από τη γυναικεία γονιμότητα: ότι έχουμε πάντα περισσότερο χρόνο απ’ όσο πραγματικά διαθέτουμε.

Η συζήτηση επικεντρώνεται στο πώς η ηλικία επηρεάζει τη γονιμότητα, γιατί το αναπαραγωγικό σύστημα ακολουθεί το δικό του βιολογικό ρολόι και πόσο συχνά οι γυναίκες υποτιμούν τη σημασία της έγκαιρης ενημέρωσης. Ο δρ. Μαντούδης εξηγεί τι μπορεί να μας δείξει η εξέταση AMH για το ωοθηκικό απόθεμα, ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην ποσότητα και την ποιότητα των ωαρίων και ποιοι παράγοντες του τρόπου ζωής επηρεάζουν πραγματικά τη γονιμότητα.

Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος της κατάψυξης ωαρίων ως μια επιλογή που μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες δυνατότητες για το μέλλον, χωρίς να αποτελεί ούτε πανάκεια ούτε λύση πανικού. Μια συζήτηση βασισμένη στην επιστήμη, που βοηθά τις γυναίκες να κατανοήσουν καλύτερα τις επιλογές τους και να πάρουν αποφάσεις με γνώση, έγκαιρα και χωρίς μύθους.

Η εκπομπή μεταδίδεται με την ευγενική χορηγία της Merck AE.

Οι απόψεις και οι συστάσεις που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της συνέντευξης, αντιπροσωπεύουν τις ανεξάρτητες και προσωπικές απόψεις του ομιλητή  Επαγγελματία Υγείας (ΕΥ) και δεν υποδηλώνουν έγκριση ή σύσταση από το μέσο ή/και τη χορηγό εταιρεία. 

Ο ΕΥ δεν έχει λάβει από το μέσο  ή/και  τη χορηγό εταιρεία αμοιβή ή οποιουδήποτε είδους αντάλλαγμα για τη συμμετοχή του στην εκπομπή.

O Μηνάς Μαστρομηνάς, μαιευτήρας – γυναικολόγος και ειδικός υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στο ΥΓΕΙΑ IVF Εμβρυογένεσις, μιλά για την ηλικία, τη γονιμότητα και την κατάψυξη ωαρίων ως μια συνειδητή στρατηγική ζωής.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον Δρ. Μηνά Μαστρομηνά, μαιευτήρα - γυναικολόγο και ειδικό υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, για ένα θέμα που απασχολεί όλο και περισσότερες γυναίκες: την κατάψυξη ωαρίων. Όχι ως μια λύση πανικού απέναντι στο βιολογικό ρολόι, αλλά ως ένα εργαλείο πρόληψης που μπορεί να προσφέρει περισσότερες επιλογές για το μέλλον.

Η συζήτηση εξετάζει πώς η γονιμότητα ακολουθεί τη δική της βιολογική πορεία, ανεξάρτητα από τις προσωπικές, επαγγελματικές ή συναισθηματικές συνθήκες της ζωής μιας γυναίκας. Ο Δρ. Μαστρομηνάς εξηγεί πότε η κατάψυξη ωαρίων μπορεί να αποτελέσει μια συνειδητή στρατηγική ζωής, ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να εξεταστεί ως επιλογή και γιατί η έγκαιρη ενημέρωση παίζει καθοριστικό ρόλο.

Παράλληλα, καταρρίπτονται διαδεδομένοι μύθοι γύρω από τη διαδικασία, όπως ότι οι ορμόνες είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικές, ότι η κατάψυξη ωαρίων εξαντλεί τα αποθέματα των ωοθηκών ή ότι αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρης εμμηνόπαυσης.

Συζητούνται επίσης οι πραγματικές πιθανότητες που προσφέρουν τα κατεψυγμένα ωάρια, αλλά και τα όρια της μεθόδου.

Μια ουσιαστική κουβέντα για τη γονιμότητα, τον χρόνο και τη σημασία της γνώσης, που βοηθά τις γυναίκες να παίρνουν αποφάσεις με περισσότερη αυτονομία, ρεαλισμό και προοπτική για το μέλλον.

Η εκπομπή μεταδίδεται με την ευγενική χορηγία της Merck AE.

Οι απόψεις και οι συστάσεις που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της συνέντευξης, αντιπροσωπεύουν τις ανεξάρτητες και προσωπικές απόψεις του ομιλητή  Επαγγελματία Υγείας (ΕΥ) και δεν υποδηλώνουν έγκριση ή σύσταση από το μέσο ή/και τη χορηγό εταιρεία. 

Ο ΕΥ δεν έχει λάβει από το μέσο  ή/και  τη χορηγό εταιρεία αμοιβή ή οποιουδήποτε είδους αντάλλαγμα για τη συμμετοχή του στην εκπομπή.

Η μητρότητα υμνείται όσο λίγοι ρόλοι στη ζωή μιας γυναίκας. Ταυτόχρονα, όμως, κρίνεται όσο κανένας άλλος. Μια συζήτηση χωρίς φίλτρα με τη σωματική ψυχοθεραπεύτρια Μαριτίνα Συμβουλίδη για την πραγματική της πλευρά της μητρότητας.

Μια γυναίκα γίνεται μητέρα και από τη μια στιγμή στην άλλη σχεδόν βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα αόρατο, αλλά πανταχού παρόν βλέμμα αξιολόγησης. Κρίνεται για το πόσο παρούσα είναι, πόσο υπομονετική, πόσο τρυφερή, πόσο διαθέσιμη. Για το αν εργάζεται πολύ ή λίγο, αν αφιερώνει αρκετό χρόνο στα παιδιά της, αν βάζει όρια ή αν είναι υπερβολικά προστατευτική. Η μητρότητα μοιάζει συχνά να συνοδεύεται από μια ατελείωτη λίστα προσδοκιών, στις οποίες καμία γυναίκα δεν μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με τη σωματική ψυχοθεραπεύτρια Μαριτίνα Συμβουλίδη για το κοινωνικό βάρος της μητρότητας και για την επίμονη ιδέα της «τέλειας μαμάς» που εξακολουθεί να διαμορφώνει τις ζωές των γυναικών. Πότε γεννήθηκε αυτή η εικόνα της μητέρας που οφείλει να θυσιάζεται διαρκώς; Πώς συνδέεται με τις πατριαρχικές αντιλήψεις για τον ρόλο των φύλων; Και γιατί, ακόμη και σήμερα, η κοινωνία δείχνει πολύ μεγαλύτερη επιείκεια στα λάθη και στις αδυναμίες ενός πατέρα απ’ μιας μητέρας;

Μια συζήτηση για τους μύθους που περιβάλλουν τη μητρότητα, για τις αόρατες απαιτήσεις που εξακολουθούν να βαραίνουν τις γυναίκες και για την ανάγκη να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου οι μητέρες δεν θα κρίνονται με βάση την τελειότητα αλλά θα γίνονται αποδεκτές ως αυτό που είναι: άνθρωποι. Άνθρωποι που αγαπούν, φροντίζουν, κουράζονται, θυμώνουν, αμφιβάλλουν και έχουν δικαίωμα να υπάρχουν και πέρα από τον ρόλο της μητέρας.

Μητρότητα δεν είναι μόνο αγκαλιές, χαμόγελα, «το πιο όμορφο ταξίδι της ζωή σου». Είναι αϋπνία, άγχος, τύψεις,μοναξιά, μια νέα και δύσκολη σχέση με τον εαυτό σου. Η παιδίατρος καισυγγραφέας Γιώτα Γαργάλα σε μια ειλικρινή κουβέντα γι’ αυτά που κανείς δεν γνωρίζει προτού γίνει γονιός.

Γεννιέται κανείς γονιός ή γίνεται στην πορεία, αφού το παιδί του έχει ήδη γεννηθεί; Και τι συμβαίνει όταν στην πραγματικότητα η γονεϊκότητα δεν έχει σχέση με την ονειρική εικόνα που μας πλασάρει η κοινωνία;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη ανοίγει χωρίς ωραιοποιήσεις τη συζήτηση γύρω από τη μητρότητα, μαζί με την παιδίατρο και συγγραφέα Γιώτα Γαργάλα. Μιλούν για την εξάντληση, την επιλόχεια θλίψη, τις ενοχές, τις αλλαγές στη σχέση του ζευγαριού, την αγωνία της ευθύνης αλλά και τη βαθιά μεταμόρφωση που φέρνει ένα παιδί στη ζωή ενός ανθρώπου από την πρώτη στιγμή, μετά τη γέννα, μέχρι την εφηβεία.

Μια συζήτηση γεμάτη προσωπικές εξομολογήσεις, χιούμορ, φόβους και αλήθειες που σπάνια λέγονται δυνατά: μπορείμια γυναίκα να αγαπά το παιδί της και ταυτόχρονα να νοσταλγεί τη ζωή της πριν από αυτό; Υπάρχει «σωστός» τρόπος να είσαι μητέρα; Τελικά, είναι ποτέ κανείς πραγματικά έτοιμος να γίνει γονιός;

Η παιδοψυχίατρος Άννα Μαρία Φύτρου μιλά για τησιωπηλή ψυχολογική κρίση της εφηβείας, τα σημάδια που συχνά αγνοούνται και το ερώτημα που φοβούνται περισσότερο όλοι οι γονείς: πότε μια κραυγή σημαίνεικίνδυνο;

Η εφηβεία ήταν πάντα μια δύσκολη διαδρομή. Σήμερα όμως μοιάζει να κουβαλά ένα επιπλέον βάρος. Περισσότερο άγχος, περισσότερη μοναξιά, περισσότερη σύγκριση, περισσότερη σιωπή. Πίσω από τις κλειστές πόρτες των παιδικών δωματίων μπορεί να καραδοκεί ένας κίνδυνος που οι γονείς δεν βλέπουν: η κατάθλιψη, ο αυτοτραυματισμός, η αίσθηση αποσύνδεσης, η απόγνωση.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη και η παιδοψυχίατρος Άννα Μαρία Φύτρου ανοίγουν μία από τις πιο δύσκολες αλλά και πιο αναγκαίες συζητήσεις: γιατί όλο και περισσότεροι έφηβοι φτάνουν να σκέφτονται να βάλουν τέλος στη ζωή τους;

Ποια είναι τα πραγματικά red flags; Πότε η φράση «θέλω να εξαφανιστώ» δεν είναι απλώς θυμός ή υπερβολή; Τι πρέπει να κάνει ένας γονιός όταν το παιδί του μιλήσει για αυτοκτονία; Πόσο επηρεάζουν τα social media, η συνεχής σύγκριση, το cyberbullying, η πίεση της επίδοσης και η αγωνία για το μέλλον;

Η συζήτηση φωτίζει ακόμη τον ρόλο της κατάθλιψης, της σιωπηλής ψυχικής κατάρρευσης, των αυτοτραυματισμών αλλά και τα λάθη που συχνά κάνουμε ως ενήλικες όταν ακούμε ένα παιδί να ζητά βοήθεια.

Ένα επεισόδιο για τη σκοτεινή πλευρά της εφηβείας. Για όσα δεν λέγονται. Για τα σημάδια που χάνονται. Και για τον λόγο που, πολλές φορές, η πιο σωτήρια φράση είναι απλώς: «Σε ακούω. Είμαι εδώ».

Ο ενδοκρινολόγος Ερωτόκριτος Ερωτοκρίτου καταρρίπτει τους μύθους γύρω από την κορτιζόλη, τον θυρεοειδή, τον μεταβολισμό, την εμμηνόπαυση και τις ορμονικές αλλαγές που επηρεάζουν σώμα και ψυχολογία.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τον ενδοκρινολόγο Ερωτόκριτο Ερωτοκρίτου και μαζί ανοίγουν μια μεγάλη συζήτηση γύρω από την κορτιζόλη, την ορμόνη που τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σχεδόν σε εμμονή στο σύμπαν του wellness. Είναι πράγματι υπεύθυνη για την αύξηση βάρους, τη δυσλειτουργία του μεταβολισμού, την αϋπνία και την εξάντληση ή τελικά κυνηγάμε έναν «ένοχο» χωρίς να κατανοούμε πραγματικά τον ρόλο του;

Ο γιατρός εξηγεί τι είναι η κορτιζόλη, πότε ανεβαίνει φυσιολογικά, πότε υπάρχει πραγματικό παθολογικό πρόβλημα και γιατί οι περισσότερες μετρήσεις της δεν λένε τελικά αυτό που νομίζουμε. Παράλληλα, συζητούν για το χρόνιο στρες, τον σύγχρονο τρόπο ζωής και το πώς επηρεάζει τον οργανισμό, χωρίς όμως να δαιμονοποιούν αυτή την ορμόνη που είναι απαραίτητη για την ίδια τη ζωή.

Η κουβέντα επεκτείνεται στον θυρεοειδή, στον μεταβολισμό, στα αυτοάνοσα αλλά και στις μεγάλες ορμονικές αλλαγές που βιώνουν οι γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση. Πότε χρειάζεται πραγματικά η συμβουλή ενδοκρινολόγου; Τι συμβαίνει με την οστεοπενία και την οστεοπόρωση; Και γιατί το να ανταλλάζουμε πληροφορίες μεταξύ μας χωρίς να ρωτάμε τον ειδικό μπορεί να οδηγήσει σε λάθος αποφάσεις γύρω από ορμόνες, συμπληρώματα διατροφής και θεραπείες;

Πώς μιλάς σε ένα παιδί για την κλιματική κρίση χωρίς να του στερείς την ελπίδα; Η Ελένη Σβορώνου, συγγραφέας παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας και υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στη WWF Ελλάδας, εξηγεί πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μια σωστή σχέση με τη φύση σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά.

Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν με εικόνες φυσικών καταστροφών, σε ένα κλίμα αγωνίας για την κλιματική κρίση, σε μια καθημερινότητα που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς. Πώς μπορούμε, λοιπόν, να τους μιλήσουμε για το περιβάλλον χωρίς να τα τρομάξουμε; Και κυρίως, πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να διατηρήσουν αυτήν τη φυσική, αυθόρμητη σχέση με τη φύση που έχουν από μικρή ηλικία;

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την Ελένη Σβορώνου για τη σημασία του βιώματος στην περιβαλλοντική εκπαίδευση, για το παιχνίδι στη φύση, για τη δύναμη του παραδείγματος μέσα στο σπίτι αλλά και για το λεγόμενο climate anxiety που βιώνουν ολοένα περισσότερο παιδιά και έφηβοι.

Η συζήτηση στρέφεται στους τρόπους με τους οποίους οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί αλλά και η ίδια η κοινωνία μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να μη νιώθουν αβοήθητα απέναντι στην κλιματική κρίση, αλλά αισιόδοξα, παρ’ όλα όσα διαβάζουν στο διαδίκτυο. Από τις μικρές καθημερινές συνήθειες, π.χ. τη μείωση της σπατάλης, την επαναχρησιμοποίηση υλικών και την επαφή με τη φύση μέχρι τη σημασία της συλλογικής δράσης και της πολιτικής ευθύνης, η Ελένη Σβορώνου εξηγεί γιατί η οικολογική συνείδηση δεν χτίζεται με φόβο αλλά με συμμετοχή και ελπίδα.

Μια συζήτηση γεμάτη τρυφερότητα, πρακτικές ιδέες και ουσιαστικά ερωτήματα για όλους όσοι μεγαλώνουν παιδιά μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει και θέλουν να τους μάθουν όχι μόνο να προστατεύουν τη φύση, αλλά και να νιώθουν κομμάτι της.

Τι είναι πραγματικά μια κρίση πανικού, γιατί μοιάζει τόσο τρομακτική και πώς μπορεί να γίνει το πιο δυνατό καμπανάκι για να αλλάξεις τη ζωή σου; Η συστημική ψυχολόγος Αγνή Μαριακάκη εξηγεί.

Οι κρίσεις πανικού είναι από τις πιο έντονες και παρεξηγημένες εμπειρίες που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος: ταχυκαρδία, αίσθηση πνιγμού, φόβος ότι κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει. Κι όμως, όσο τρομακτικές κι αν είναι, δεν είναι επικίνδυνες.

Είναι το «alarm» του σώματος όταν το άγχος, οι πιέσεις και οι εσωτερικές συγκρούσεις έχουν φτάσει σε οριακό σημείο.

Σε αυτό το επεισόδιο, η Τζούλη Αγοράκη μοιράζεται τη δική της εμπειρία από την εφηβεία, τότε που οι πρώτες κρίσεις πανικού εμφανίστηκαν μέσα από συγκρίσεις, ανασφάλειες και αλλαγές που δεν μπορούσαν να ειπωθούν με λόγια.

Μαζί με τη συστημική ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη αποδομούν τον μύθο: η κρίση πανικού δεν είναι αδυναμία, είναι ένας υγιής μηχανισμός του οργανισμού που ενεργοποιείται όταν νιώθουμε εγκλωβισμένοι, αβοήθητοι ή υπερφορτωμένοι. Εξηγούν τη διαφορά ανάμεσα στοχρόνιο άγχος και τις κρίσεις πανικού, πότε χρειαζόμαστε βοήθεια και γιατί η ψυχοθεραπεία είναι το βασικό εργαλείογια ουσιαστική αλλαγή.

Γιατί το σημαντικό δεν είναι μόνο να «φύγουν» οι κρίσεις αλλά να καταλάβουμε τι ήρθαν να μας πουν. Να ανοίξουμε, ίσως, αυτό το δύσκολο «κουτί της Πανδώρας» και να χτίσουμε έναν εαυτό πιο δυνατό, πιο συνειδητό και πιο ελεύθερο.

Εξάψεις, αϋπνία, αλλαγές στο σώμα και στη διάθεση αλλά και σιωπή, ντροπή και μύθοι που περνούν από γενιά σε γενιά. Η γυναικολόγος Σαμπίνε Βούνσμαν μιλά για την εμμηνόπαυση, χωρίς φόβο και φίλτρα.

Η εμμηνόπαυση είναι μια φάση που αφορά όλες τις γυναίκες, κι όμως παραμένει ένα από τα πιο παρεξηγημένα και σιωπηλά κεφάλαια της ζωής τους. Στο νέο επεισόδιο της σειράς πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη ανοίγει μια συζήτηση που σπάνια γίνεται δημοσίως: τι συμβαίνει πραγματικά στο σώμα και στο μυαλό μιας γυναίκας όταν οι ορμόνες αλλάζουν;

Μαζί με τη γυναικολόγο Σαμπίνε Βούνσμαν ξετυλίγουν το νήμα μιας εμπειρίας που συχνά συνοδεύεται από εξάψεις, αϋπνία, εφιδρώσεις, αλλαγές στο βάρος και έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Όμως πίσω από τα συμπτώματα υπάρχει κάτι βαθύτερο: ένα σώμα που «μιλά» και ζητά προσοχή.

Γιατί, όμως, οι γυναίκες εξακολουθούν να μη μιλούν μεταξύ τους; Γιατί η εμμηνόπαυση συνδέεται ακόμη με την απώλεια της θηλυκότητας και όχι με μια νέα φάση ζωής; Και πόσο επηρεάζουν τα κοινωνικά πρότυπα και η πατριαρχική αντίληψη την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας μετά τα 50;

Η συζήτηση αποδομεί μύθους: η αύξηση βάρους δεν είναι αναπόφευκτη, η σεξουαλική ζωή δεν τελειώνει και τα συμπτώματα δεν είναι στο μυαλό μας. Αντίθετα, υπάρχουν λύσεις: από την άσκηση και τη διατροφή μέχρι τη σωστή ιατρική καθοδήγηση και την ορμονική ισορροπία.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πόσο σημαντικό είναι να ακούμε το σώμα μας, να μην κανονικοποιούμε την ταλαιπωρία και να μη φοβόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια. Γιατί πολλές γυναίκες καταλήγουν να παίρνουν αγχολυτικά ή αντικαταθλιπτικά, όταν στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ορμονικό.

Παράλληλα, αναδεικνύεται και μια πιο αισιόδοξη πλευρά: η εμμηνόπαυση μπορεί να είναι μια περίοδος ελευθερίας, επαναπροσδιορισμού και νέας σχέσης με το σώμα και την επιθυμία. Μια φάση όπου οι γυναίκες γνωρίζουν καλύτερα τι θέλουν και το διεκδικούν.

Γιατί, τελικά, η εμμηνόπαυση δεν είναι το τέλος. Είναι μια νέα αρχή και αξίζει να τη ζούμε ενημερωμένες, δυνατές και χωρίς φόβο.

Σε μια εποχή που η επικοινωνία είναι πιο εύκολη από ποτέ, η πραγματική σύνδεση μοιάζει σχεδόν αδύνατη. Ο ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής Μάνος Χατζημαλωνάς εξηγεί γιατί το «μαζί» απαιτεί σήμερα περισσότερο θάρρος από ποτέ.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη και ο Μάνος Χατζημαλωνάς διερευνούν γιατί οι ανθρώποι σήμερα δυσκολεύονται να σχετιστούν ουσιαστικά. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου μπορούμε να μιλάμε αδιάκοπα, να γνωρίζουμε τα πάντα για τον άλλον μέσα από μια οθόνη, αλλά δυσκολευόμαστε να καθίσουμε απέναντί του και να μοιραστούμε πράγματα πιο προσωπικά. Οι σχέσεις ξεκινούν με ένα swipe, συντηρούνται με μηνύματα και συχνά τελειώνουν χωρίς εξηγήσεις· κι όμως, η ανάγκη για πραγματική εγγύτητα παραμένει πιο έντονη από ποτέ.

Η συζήτηση φωτίζει τον πυρήνα της εγγύτητας ως μιας βαθιά ανθρώπινης ανάγκης που προϋποθέτει ρίσκο: να εκτεθούμε, να αγγίξουμε και να αφήσουμε να μας αγγίξουν. Από τις πρώτες μας σχέσεις ως παιδιών μέχρι τις ενήλικες συνδέσεις μας, τα βιώματα διαμορφώνουν τον τρόπο που πλησιάζουμε ή αποφεύγουμε τον άλλον. Σήμερα, όμως, η τεχνολογία, η υπερδιέγερση και η ανάγκη για έλεγχο δημιουργούν μια ψευδαίσθηση σύνδεσης που συχνά λειτουργεί ως άμυνα απέναντι στον φόβο της απόρριψης και του πόνου.

Τελικά, η ουσιαστική σχέση μοιάζει με χορό: δεν χρειάζεται να ξέρεις τα βήματα αλλά να μπεις σε αυτόν με τόλμη και παρουσία.

Γιατί ίσως, τελικά, το πιο δύσκολο δεν είναι να βρούμε τον άλλον αλλά να αντέξουμε να είμαστε πραγματικά μαζί.

Τι μπορούμε να φάμε το Πάσχα χωρίς να «χαλάσουμε» τον μεταβολισμό μας; Η διατροφολόγος-διαιτολόγος Κωνσταντίνα Κεραμίδα έχει τις απαντήσεις.

Αρνί, τσουρέκια, κουλουράκια και τραπέζια που κρατάνε ώρες: Το Πάσχα είναι από τις πιο «επικίνδυνες» περιόδους για όποιον προσέχει τη διατροφή του. Και κάπου εκεί ξεκινά ο φαύλος κύκλος: υπερβολή στις γιορτές και μετά αυστηρή δίαιτα, στέρηση και τελικά… απογοήτευση. Γιατί, ενώ κάνεις τα πάντα «σωστά», το σώμα δεν ανταποκρίνεται;

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά μαζί με τη διατροφολόγο-διαιτολόγο Κωνσταντίνα Κεραμίδα τι πραγματικά συμβαίνει στον οργανισμό πριν και μετά το Πάσχα. Είναι, τελικά, θέμα μεταβολισμού ή μήπως ο τρόπος που προσπαθούμε να «διορθώσουμε» τις υπερβολές είναι αυτός που μπλοκάρει την απώλεια βάρους;

Η συζήτηση φωτίζει τη μεταβολική προσαρμογή και εξηγεί γιατί οι ακραίες δίαιτες, τα πολύ χαμηλά θερμιδικά πλάνα και η λογική του «τρώω όσο λιγότερο γίνεται» μπορεί να οδηγήσουν στο αντίθετο αποτέλεσμα. Παράλληλα, αναλύεται ο ρόλος της κορτιζόλης και του στρες αλλά και το πώς επηρεάζονται η πείνα, οι ορμόνες και η ενέργεια του σώματος.

Τελικά, υπάρχει τρόπος να απολαύσουμε το Πάσχα χωρίς να νιώθουμε ότι «χαλάσαμε» τα πάντα; Και ίσως η απάντηση να βρίσκεται όχι στη στέρηση, αλλά στη συνέπεια, την ισορροπία και την κατανόηση του πώς λειτουργεί το ίδιο μας του σώμα.

Αντί για fillers και «παγωμένες» εκφράσεις, η νέα τάση στρέφεται σε θεραπείες που ενεργοποιούν τη φυσική λειτουργία του δέρματος. Στο επίκεντρο αυτής της στροφής βρίσκεται το PDRN, το λεγόμενο DNA σολομού, που έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον. H δερματολόγος Βάσω Ιακωβάκη εξηγεί.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη υποδέχεται τη δερματολόγο Βάσω Ιακωβάκη και μαζί ξεκαθαρίζουν τον «θόρυβο» γύρω από τη νέα viral θεραπεία. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα;

Η συζήτηση ανοίγει και σε όλο το φάσμα των σύγχρονων βιοδιεγερτικών θεραπειών: από το PDRN και το PRP μέχρι τοmicroneedling και τις τεχνολογίες ραδιοσυχνοτήτων που «ξυπνούν» το δέρμα χωρίς να προσθέτουν όγκο. Η νέα αισθητική δεν επιδιώκει να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά αλλά να αναδείξει μια πιο φρέσκια, υγιή εκδοχή του εαυτού μας.

Παράλληλα, τίθενται σημαντικά ερωτήματα: πόσοδιαρκούν τα αποτελέσματα, ποιοι είναι οι κατάλληλοι υποψήφιοι, τι κινδύνους πρέπει να γνωρίζουμε και γιατί η επιλογή εξειδικευμένου γιατρού είναι απαραίτητη. Και, ίσως το πιο ουσιαστικό: πού τελειώνει η φροντίδα του εαυτούκαι πού ξεκινά η υπερβολή;

Γιατί, τελικά, όσο κι αν εξελίσσονται οι τεχνικές, ο χρόνος δεν παγώνει, απλώς μπορούμε να μάθουμε να μεγαλώνουμε πιο όμορφα, με μέτρο και επίγνωση.

Όλη η αλήθεια για τη θεραπεία ζεύγους και την κρίση των σχέσεων. Τι γίνεται όταν μόνο ο ένας θέλει να προσπαθήσει; H συστημική ψυχολόγος Άννα Πετράκη εξηγεί.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τη συστημική ψυχολόγο Άννα Πετράκη και συζητούν για τη θεραπεία ζεύγους, χωρίς ωραιοποιήσεις.

Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να ζητήσει ένα ζευγάρι βοήθεια και τι πραγματικά μπορεί να περιμένει; Είναι η θεραπεία μια δεύτερη ευκαιρία ή απλώς ένας πιο συνειδητός δρόμος προς τον χωρισμό; Με δεδομένο ότι το 60-75% των ζευγαριών βλέπει βελτίωση, εξετάζουμε τι κάνει τη διαφορά: η δέσμευση, η ειλικρίνεια ή η προσωπική δουλειά που βάζει ο καθένας; Μπορεί να λειτουργήσει αν προσπαθεί μόνο ο ένας;

Και αν τελικά ο χωρισμός είναι μονόδρομος, μπορεί να γίνει χωρίς συγκρούσεις και με σεβασμό, ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά; Ένα επεισόδιο για όσους αναρωτιούνται αν αξίζει να το παλέψουν ή να εγκαταλείψουν την προσπάθεια..

Δεν είναι όλες οι μορφές κατάθλιψης ορατές. Υπάρχει και εκείνη που δεν σε καθηλώνει στο κρεβάτι, σου επιτρέπει να είσαι λειτουργικός, να δουλεύεις, να γελάς, να συνεχίζεις.Μόνο που μέσα σου κάτι δεν πάει καλά. Ο ψυχίατρος Μάριος Ζίττης εξηγεί.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη ανοίγει μια πολύ προσωπική συζήτηση για μια λιγότερο αναγνωρίσιμη μορφή κατάθλιψης, τη λεγόμενη λειτουργική κατάθλιψη. Πρόκειται για μια κατάσταση όπου το άτομο παραμένει ενεργό στην καθημερινότητά του, χωρίς εμφανή σημάδια κατάρρευσης.

Η συζήτηση με τον ψυχίατρο Μάριο Ζίττη εστιάζει στουςλόγους που πολλοί άνθρωποι διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια ή να αποδεχτούν ότι μπορεί να χρειάζονται υποστήριξη. Αναλύονται τα «σιωπηλά» σημάδια τηςκατάθλιψης, που βιώνεται εσωτερικά, όπωςη έλλειψη ευχαρίστησης, η ψυχικήεπιβάρυνση, η εύκολη εξάντληση και η μειωμένη απόδοση, αλλά και οι συνέπειες όταν αυτή παραμένει αδιάγνωστη για χρόνια.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο στίγμα που συνοδεύει την ψυχική υγεία, στους μύθους γύρω από τα αντικαταθλιπτικά και στον ρόλο της ψυχοθεραπείας, με τουςειδικούς να υπογραμμίζουν ότι ο συνδυασμός των δύο μπορεί να προσφέρει ουσιαστική βελτίωση. Παράλληλα, εξετάζεται πώς η κατάθλιψη εμφανίζεται σεδιαφορετικές ηλικίες, ακόμη και στην εφηβεία, και πώς επηρεάζεται από βιολογικούς και ψυχοκοινωνικούς παράγοντες.

Ένα επεισόδιο που αποδομεί στερεότυπα και υπενθυμίζει ότι επειδή στέκεσαι όρθιος δεν σημαίνει ότι δεν πονάς και ότι η αναζήτηση βοήθειας είναι πράξη δύναμης, όχι αδυναμίας.

Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία και φόβο στους γονείς στην Ελλάδα; Σε ποια ηλικία πρέπει να ξεκινά η συζήτηση για το σώμα, τα όρια και τη σεξουαλικότητα και τι συμβαίνει όταν αυτή η συζήτηση δεν γίνεται ποτέ; Οι κλινικές ψυχολόγοι Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου μας μαθαίνουν πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά χωρίς ντροπή.

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών παραμένει για πολλούς γονείς ένα δύσκολο και συχνά αμήχανο θέμα. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τις κλινικές ψυχολόγους και συνιδρύτριες της ΑΜΚΕ «Ως Αιδώ», Δήμητρα Πετανίδου και Νιόβη Μιχαλοπούλου, για το πότε και πώς ξεκινά μια υγιής συζήτηση με τα παιδιά για το σώμα, τη σεξουαλικότητα και τα προσωπικά όρια.

Γιατί η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού στην ελληνική κοινωνία; Ποια είναι η πιο συχνή παρανόηση που κάνουν οι γονείς; Πότε είναι πραγματικά νωρίς και πότε είναι ήδη αργά για να ανοίξει αυτή η κουβέντα; Και τι ρόλο παίζουν η ντροπή, η σιωπή και οι οικογενειακές αντιλήψεις στην ενήλικη σεξουαλικότητα;

Πίσω από μαθησιακές δυσκολίες δεν υπάρχουν «ταμπέλες» αλλά παιδιά που προσπαθούν, και συχνά παρεξηγούνται. Η δρ. Ελένη Λιβανίου εξηγεί τι σημαίνει να μαθαίνεις διαφορετικά και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε ένα παιδί από το στίγμα.

Η Τζούλη Αγοράκη και η δρα Ελένη Λιβανίου, εκπαιδευτική ψυχολόγος με εξειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες, ξεκαθαρίζουν τι είναι και τι δεν είναι η δυσλεξία και η ΔΕΠΥ, αποδομώντας τον μύθο ότι σχετίζονται με την ευφυΐα. Συζητούν για τις διαφορές στον ρυθμό μάθησης, για τον ρόλο του άγχους και της υπερβολικής έκθεσης στις οθόνες αλλά και για το πώς ένα παιδί μπορεί να στιγματιστεί όταν ακούει διαρκώς τι δεν κάνει καλά αντί για το πώς μπορεί να μάθει να το κάνει αλλιώς.

Η συζήτηση φωτίζει το ψυχικό αποτύπωμα που αφήνει η συνεχής σύγκριση μέσα στην τάξη αλλά και τη δύναμη που έχει ένας γονιός ή ένας εκπαιδευτικός όταν επιλέγει να εμφυσήσει πίστη και εμπιστοσύνη σε ένα παιδί. Παράλληλα, παρουσιάζεται το έργο της ομάδας Life is for All, που στοχεύει στην ενημέρωση, την αποστιγματοποίηση και τη συμπερίληψη, υπενθυμίζοντας ότι το 20% του πληθυσμού είναι νευροδιαφορετικό, άρα η διαφορετικότητα δεν είναι εξαίρεση αλλά μέρος της ανθρώπινης ποικιλίας.

Ένα επεισόδιο του πόντκαστ «Ψυχή και Σώμα» για το δικαίωμα κάθε παιδιού να ανήκει, τη σημασία της έγκαιρης αξιολόγησης, της σωστής πλαισίωσης και της ουσιαστικής συμπερίληψης. Και, πάνω απ’ όλα, για την ανάγκη να αλλάξουμε το αφήγημα: οι μαθησιακές δυσκολίες δεν είναι τεμπελιά, δεν είναι έλλειμμα, αλλά ένας διαφορετικός δρόμος προς τη γνώση.

Οι προσωπικές δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που προδίδουμε. Η διδάκτωρ υπαρξιακής ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου μιλά για την αναβλητικότητα, την εσωτερική σύγκρουση και εξηγεί γιατί νομίζουμε ότι η αυτοφροντίδα μπορεί πάντα να περιμένει.

Kάθε Δευτέρα, κάθε μήνα, κάθε νέα αρχή φέρνει και μια υπόσχεση: «θα φροντίζω τον εαυτό μου», «θα βάζω όρια», «θα ξεκινήσω γυμναστήριο». Κι όμως, αυτές οι δεσμεύσεις είναι συχνά οι πρώτες που εγκαταλείπουμε. Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» της LiFO συζητάμε με την Ιάνθη Σταυροπούλου για τον αόρατο μηχανισμό που μας κάνει να αθετούμε τα πιο σημαντικά ραντεβού: εκείνα με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Γιατί αυτή η σχέση είναι συχνά και η πιο ασταθής. Τι ρόλο παίζει η ενοχή; Πώς η τελειομανία μετατρέπει την αλλαγή σε απειλή; Μήπως βαθιά μέσα μας έχουμε μάθει ότι η ξεκούραση, η χαρά και η απόλαυση δεν είναι δικαίωμα αλλά ανταμοιβή που πρέπει πρώτα να κερδίσουμε;

Μια κουβέντα για τις μικρές καθημερινές ακυρώσεις που διαμορφώνουν τελικά ολόκληρη τη ζωή μας.

Γιατί ενώ οι γυναικολογικοί καρκίνοι είναι συχνοί, συχνά παραμένουν «σιωπηλοί»; Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες για τα συμπτώματα, τους παράγοντες κινδύνου και την αξία της έγκαιρης διάγνωσης; Ο Ιωάννης Σύριος, Παθολόγος – Ογκολόγος στο νοσοκομείο Μητέρα εξηγεί.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», φιλοξενούμε τον Ιωάννη Σύριο, Παθολόγο – Ογκολόγο, Διευθυντή της 2ης κλινικής Παθολογικής Ογκολογίας στο νοσοκομείο Μητέρα, για μια συζήτηση γύρω από τους γυναικολογικούς καρκίνους. Αναλύουμε τους βασικούς τύπους, τα συχνά «σιωπηλά» συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοούμε και τον ρόλο της κληρονομικότητας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου.

Μιλάμε για το πώς η έγκαιρη διάγνωση αλλάζει ριζικά την πρόγνωση, ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες κινδύνου, τι σημαίνει σωστός προληπτικός έλεγχος και ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση αξιολόγηση από ειδικό. Εξετάζουμε επίσης τα σύγχρονα εργαλεία screening, τη σημασία του διαλόγου με τον γυναικολόγο ή τον ογκολόγο, αλλά και τις θεραπευτικές επιλογές που υπάρχουν σήμερα.
Παράλληλα, συζητάμε για την εκστρατεία «Έχεις Μήνυμα», που στοχεύει να καλύψει το κενό αξιόπιστης ενημέρωσης και να ενθαρρύνει τις γυναίκες να ακούσουν το σώμα τους και να δράσουν έγκαιρα. Με πρακτικές συμβουλές και ξεκάθαρες επιστημονικές απαντήσεις, το επεισόδιο λειτουργεί ως ένας οδηγός επίγνωσης και ενδυνάμωσης για κάθε γυναίκα που θέλει να μάθει πώς μπορεί να προστατεύσει ενεργά την υγεία της.

Οι ψυχολόγοι μιλούν συνεχώς για όρια, και όχι τυχαία. Τα παιδιά και κυρίως οι έφηβοι δεν ηρεμούν χωρίς αυτά. Τα όρια λειτουργούν ως ένα πλαίσιο ασφαλείας, ένας προσωρινός, «δανεικός» έλεγχος, μέχρι να μπορέσει ο έφηβος να χτίσει τον δικό του, εσωτερικό. Αλλά πώς βάζεις όρια χωρίς να γίνεσαι αυταρχικός; Και πώς αντέχεις την ένταση που φέρνουν;

Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή και Σώμα» μιλάμε για ένα από τα πιο απαιτητικά κεφάλαια της γονεϊκότητας: τα όρια στην εφηβεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι έφηβοι δεν χαλαρώνουν με την απουσία ορίων, αντίθετα τα αναζητούν, ακόμα και όταν τα αμφισβητούν. Τα όρια λειτουργούν σαν ένα εξωτερικό στήριγμα, μέχρι να μπορέσει να αναπτυχθεί ο εσωτερικός νόμος, η συνείδηση. Αυτή η ιδέα δεν είναι καινούργια: ήδη από τον Σίγκμουντ Φρόιντ γνωρίζουμε ότι ο εσωτερικός έλεγχος δεν γεννιέται μόνος του αλλά καλλιεργείται μέσα από τη σχέση, τη σταθερότητα και την επανάληψη.

Σε μια ουσιαστική συζήτηση με την προσωποκεντρική ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάννα Μηλιωρίτσα τα όρια φωτίζονται όχι ως τιμωρία ή επιβολή αλλά ως πράξη φροντίδας· όχι ως έλεγχος αλλά ως σχέση. Ένα επεισόδιο για γονείς που προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπία μεταξύ αγάπης και σταθερότητας χωρίς εύκολες συνταγές αλλά με βαθιά κατανόηση.

Κρέας, βούτυρο και γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά στην κορυφή. Δημητριακά ολικής άλεσης στο τέλος. Οι νέες διατροφικές οδηγίες των ΗΠΑ για το 2025-2030 μοιάζουν να ανατρέπουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα για τη σωστή διατροφή και έχουν ήδη προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.

Οι νέες αμερικανικές διατροφικές οδηγίες έχουν σηκώσει θύελλα συζητήσεων: είναι επιστημονική εξέλιξη ή πολιτική επιλογή; Στο Ψυχή & Σώμα συζητάμε τι πραγματικά αλλάζει και τι σημαίνουν αυτές οι «ανάποδες» συστάσεις για τη δημόσια υγεία.

Καλεσμένος ο Αντώνης Ζαμπέλας, πρόεδρος του ΕΦΕΤ, καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια Τροφίμων.

Ξεκινώντας από τα βασικά, συζητάμε τι ακριβώς είναι οι διατροφικές οδηγίες, γιατί κάθε χώρα εκδίδει τις δικές της και πώς οι αμερικανικές συστάσεις επηρεάζουν συχνά τον διεθνή διάλογο γύρω από τη διατροφή. Αναλύουμε τη νέα ανεστραμμένη πυραμίδα, τις αντιφάσεις που προκύπτουν σε σχέση με τη μεσογειακή διατροφή, τους επιστημονικούς προβληματισμούς γύρω από την αυξημένη κατανάλωση ζωικών προϊόντων, την πρωτεΐνη, τους υδατάνθρακες και τις φυτικές ίνες αλλά και τα θετικά στοιχεία, όπως η έμφαση στον περιορισμό των υπερεπεξεργασμένων τροφίμων, της ζάχαρης και του νατρίου.

Συζητάμε επίσης τον ρόλο της πολιτικής, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της διατροφής, την απουσία της ενυδάτωσης από τις νέες οδηγίες και τον λόγο που η μεσογειακή διατροφή εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς όχι μόνο για την υγεία μας αλλά και για το μέλλον του πλανήτη.

Τα τελευταία χρόνιαόλο και περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στην τεχνητή νοημοσύνη για απαντήσεις σχετικά με την υγεία τους. Συμπτώματα,εξετάσεις, φάρμακα, δεύτερες γνώμες, όλα περνούν πλέον από τηνοθόνη. Αλλά μέχρι ποιο σημείο μπορεί ένα εργαλείοόπως το ChatGPT να εμπλακεί σε ζητήματα υγείας;

Πού τελειώνει ηχρήσιμη ενημέρωση και πού αρχίζει ο κίνδυνος της αυτοδιάγνωσης; Σεαυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα» μιλάμεμε τη Φιορίτα Πουλακάκη, μαστολόγοκαι διευθύντρια της Κλινικής Μαστού του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών για τις πραγματικές δυνατότητες της τεχνητήςνοημοσύνης στην ιατρική, τα όριά τηςκαι κυρίως τη δική μας ευθύνη ως χρηστών.

Η τεχνητή νοημοσύνημπορεί να είναι πολύτιμο εργαλείο, αλλά στην ιατρική η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των ανθρώπων παραμένειαναντικατάσταση.

Μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να λέμε «συγγνώμη». Για τον τόνο μας. Για την επιθυμία μας. Για τον χώρο που πιάνουμε. Συγγνώμη που κουράσαμε. Συγγνώμη που θέλαμε κάτι παραπάνω. Συγγνώμη που είπαμε «όχι». Πότε όμως η ευγένεια έγινε μόνιμη κατάσταση απολογίας; Και πώς ζεις σε έναν κόσμο που μοιάζει να ζητά διαρκώς εξηγήσεις για το ποια είσαι;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», συναντάμε τη συγγραφέα και coach Νάνσυ Μαλλέρου με αφορμή το βιβλίο της «Εσωκεντρισμός».

Μιλάμε για τη βαθιά ριζωμένη ενοχή που συνοδεύει πολλές γυναίκες από την παιδική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή, για τη συνήθεια να απολογούμαστε προτού καν μας ζητηθεί, για τον φόβο μήπως φανούμε «δύσκολες», «υπερβολικές» ή «εγωίστριες».

Τι είναι, τελικά, ο εσωκεντρισμός και γιατί δεν έχει καμία σχέση με τον εγωισμό; Πώς βάζουμε όρια χωρίς να νιώθουμε ότι πληγώνουμε τους άλλους; Και πώς μένουμε πιστές σε αυτό που είμαστε, χωρίς να σκληραίνουμε ή να χάνουμε την τρυφερότητά μας;

Ένα επεισόδιο για όσους κουράστηκαν να ζουν απολογητικά και είναι έτοιμοι να πάρουν πίσω τον χώρο τους.

O γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί.

Οι αιμορροϊδες αποτελούν συχνό πρόβλημα υγείας στη σύγχρονη εποχή, ιδιαίτερα από μία ηλικία και μετά. Η καθιστική ζωή και η έλλειψη άσκησης σε συνδυασμό με την ανθυγιεινή διατροφή και τη συσσώρευση περιττών κιλών αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής τους.

Ωστόσο, παρότι προκαλούν ενοχλήσεις που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην καθημερινότητα, οι ασθενείς δεν ζητούν εύκολα ιατρική συμβουλή. Το θέμα παραμένει ταμπού στην εποχή μας, με τους ασθενείς να ντρέπονται συχνά να μιλήσουν στον γιατρό τους.

Επειδή, όμως, η πάθηση είναι χρόνια, αν δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη θεραπεία, το πρόβλημα υποτροπιάζει και οι ενοχλήσεις επιδεινώνονται. Η ιατρική «φαρέτρα» για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, φαρμακευτική αγωγή (φλεβοτονικά σκευάσματα) και τοπικής χρήσης σκευάσματα, τα οποία βοηθούν τους ασθενείς να απαλλαχθούν από το πρόβλημα και τις υποτροπές του και να αποκτήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής.

Κομβικό σημείο για την αποτελεσματική θεραπεία των αιμορροΐδων είναι να μην υποτιμούν το πρόβλημα οι ασθενείς, να απευθύνονται στο γιατρό και να ακολουθούν τις συμβουλές του.

Ο γαστρεντερολόγος Νίκος Λαζαρίδης και η συντάκτρια για θέματα υγείας της LiFO, Αλεξία Σβώλου συζητούν για μία από τις πιο συχνές παθήσεις μεταξύ των ενηλίκων, τις επιπτώσεις που αυτή έχει στην καθημερινότητά αλλά και την ανάγκη έγκαιρης αντιμετώπισης του προβλήματος, ώστε να μην επιδεινωθεί.

Προπόνηση χωρίς βάρη, χωρίς μηχανήματα, μόνο με το ίδιο το σώμα ως εργαλείο δύναμης, ελέγχου και συνειδητής κίνησης. Ο Μάκης Παναγιωτίδης, προπονητής και ιδρυτής του Athens Calisthenics Center, εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν είναι ένα εντυπωσιακό fitness trend των social media αλλά μια μέθοδος άσκησης που χτίζει σώμα, μυαλό και ανθεκτικότητα στο στρες.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εξερευνούμε την καλλισθενική πέρα από τα εντυπωσιακά βίντεο των social media, μια μορφή άσκησης που βασίζεται αποκλειστικά στο βάρος του σώματος και συνδυάζει δύναμη, ισορροπία, ευλυγισία και συγκέντρωση, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως σωματική και νοητική εκπαίδευση.

Ο Μάκης Παναγιωτίδης μιλά για τη φιλοσοφία της καλλισθενικής, την αρχαιοελληνική της ρίζα, τη σημασία της ιδιοδεκτικότητας και του ελέγχου της κίνησης αλλά και για το πώς αυτή η μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά για τη στάση σώματος και τη διαχείριση του στρες.

Αφηγείται τη δική του μετάβαση από τον corporate κόσμο στη δημιουργία του δικού του χώρου και εξηγεί γιατί η καλλισθενική δεν απευθύνεται σε υπεργυμνασμένους λίγους αλλά σε κάθε άνθρωπο που θέλει να γνωρίσει και να εξελίξει το σώμα του.

Ένα επεισόδιο για την υπομονή, τη διαδικασία και το mindset της προόδου και για το πώς η άσκηση μπορεί να αλλάξει όχι μόνο το σώμα αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στη ζωή.

Η δωρεά μυελού των οστών παραμένει για πολλούς κάτι ασαφές, δύσκολο ή και τρομακτικό. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια απλή διαδικασία που μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Στο στούντιο της LiFO, η Μάρη Ευγενίδου Λόη από τον οργανισμό Choose Life και ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μιλούν για τη στιγμή που η επιστήμη σταματά και τη σκυτάλη παίρνει ο άνθρωπος.

ι σημαίνει να εξαρτάται η ζωή σου από έναν άγνωστο; Και πόσο κοντά βρίσκεται τελικά αυτός ο άγνωστος; Ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μοιράζεται την εμπειρία του ως δότη μυελού των οστών, όταν ο αδελφός του διαγνώστηκε με λευχαιμία. Περιγράφει πώς λειτουργεί στην πράξη η δωρεά, πόσο απλή είναι η διαδικασία και γιατί οι διαδεδομένοι φόβοι γύρω από αυτή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η Μάρη Ευγενίδου Λόη αφηγείται την προσωπική της διαδρομή από τη διάγνωση και την απώλεια του συζύγου της μέχρι τη δημιουργία του Choose Life, ενός οργανισμού που βοηθά ασθενείς να βρουν συμβατό δότη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμβάλει στη διάσωση δεκάδων ζωών.

Στη συζήτηση διευκρινίζεται ο τρόπος που λειτουργεί η παγκόσμια δεξαμενή δοτών, γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει περιορισμένο αριθμό εθελοντών, τι ισχύει πραγματικά για τη διαδικασία της δωρεάς και ποιοι μπορούν να γίνουν δότες.

Ένα επεισόδιο για τη δημόσια υγεία, την ευθύνη και τη στιγμή που η ζωή ενός ανθρώπου εξαρτάται κυριολεκτικά από την απόφαση ενός άλλου.

Ο ύπνος θα έπρεπε να μας ξεκουράζει. Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται λιγότερο, ξυπνούν μέσα στη νύχτα ή ξεκινούν τη μέρα τους ήδη εξαντλημένοι. Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που ζούμε και γιατί ο εγκέφαλός μας δυσκολεύεται πια να ξεκουραστεί πραγματικά; Ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης εξηγεί.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εστιάζουμε στον ύπνο: ένα από τα πιο βασικά, αλλά και πιο παραμελημένα θεμέλια της υγείας μας. Γιατί σήμερα τόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου; Πώς επηρεάζουν τον εγκέφαλο οι οθόνες, το άγχος και ο διαρκής κατακερματισμός της προσοχής;

Καλεσμένος ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης, που μας βοηθά να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νευρικό σύστημα όταν δεν κοιμόμαστε επαρκώς και να ξεχωρίσουμε τους μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα γύρω από τον ύπνο.

Μιλάμε για τις συχνότερες διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία, η υπνική άπνοια και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, τη σχέση ύπνου και ψυχικής υγείας, το μπλε φως και τον κιρκαδικό ρυθμό, αλλά και το γιατί πολλοί άνθρωποι ξυπνούν συστηματικά μέσα στη νύχτα ή νιώθουν ότι «το μυαλό τους δεν κλείνει».

Συζητάμε ακόμη πόσο ύπνο χρειαζόμαστε πραγματικά, πώς επηρεάζονται η μνήμη, η συγκέντρωση και η συναισθηματική ρύθμιση όταν ο ύπνος είναι ανεπαρκής, τι μπορούν να μας πουν τα wearables και πότε μια μελέτη ύπνου είναι απαραίτητη. Τέλος, παρουσιάζουμε πρακτικούς, επιστημονικά τεκμηριωμένους τρόπους για καλύτερο ύπνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Είναι όντως τα γιορτινά γλυκά ο μεγάλος «ένοχος» για τα κιλά των Χριστουγέννων ή μήπως το πρόβλημα κρύβεται αλλού; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα ανοίγει τη συζήτηση γύρω από τη σχέση μας με το φαγητό στις γιορτές.

Είναι τελικά ανθυγιεινά τα παραδοσιακά γιορτινά γλυκά; Τα ίδια γλυκά «χωρίς ζάχαρη» αποτελούν πράγματι καλύτερη επιλογή; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να παίρνουμε βάρος τις ημέρες των γιορτών: τα γλυκά ή ο τρόπος που τα καταναλώνουμε;

Η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα απαντά σε όλα τα ερωτήματα, εξηγεί πώς λειτουργεί το σώμα μας τις γιορτινές ημέρες και αποδομεί διατροφικούς μύθους που μας γεμίζουν ενοχές. Παράλληλα, προτείνει ένα ασφαλές διατροφικό πλάνο που συνδυάζει απόλαυση, ισορροπία και σταθερότητα στη ζυγαριά.

Ένα επεισόδιο για να περάσουμε τις γιορτές χωρίς δίαιτα, χωρίς τύψεις και με περισσότερη φροντίδα για το σώμα και την ψυχή μας.

Η αυτοσυμπόνια δεν είναι μια μόδα ευεξίας αλλά μια καθημερινή, μικρή επανάσταση ενάντια στον αδιάκοπο εσωτερικό κριτή που μας ζητά να είμαστε πάντα τέλειοι σε όλα.

Μεγαλώσαμε με μια αυστηρή εσωτερική φωνή που σχολιάζει, απαιτεί και δεν μας αφήνει σε ησυχία. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε ή ότι δικαιολογούμε τα λάθη μας· σημαίνει ότι σταματάμε για μια στιγμή, παίρνουμε ανάσα και μιλάμε στον εαυτό μας όπως θα μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο άνθρωπο.

Η δρ. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί ότι δεν χρειάζεται να πετυχαίνουμε «ολυμπιακές επιδόσεις» κάθε μέρα για να αξίζουμε ανάπαυση, καλοσύνη και επιβράβευση. Η τέχνη της αυτοσυμπόνιας είναι δεξιότητα, μια πρακτική που μαθαίνεται, καλλιεργείται και μας βοηθά να ζούμε με περισσότερη τρυφερότητα, ανθεκτικότητα και γαλήνη.

Η φωτογράφος Ολυμπία Κρασαγάκη μιλά για την ημέρα μετά τον καρκίνο του μαστού: για το σώμα που αλλάζει, τον φόβο που επιστρέφει κάθε έξι μήνες, τις σχέσεις που διαπραγματεύεσαι εκ νέου και τη δύναμη που, τελικά, γεννιέται μέσα από όλα αυτά.

Τι σημαίνει πραγματικά «επόμενη μέρα» μετά τον καρκίνο του μαστού; Η Ολυμπία Κρασαγάκη και η Τζούλη Αγοράκη συζητούν ανοιχτά την κοινή τους εμπειρία, μιλώντας για όσα συνήθως μένουν στη σκιά. Για το σώμα που παύει να μοιάζει γνώριμο, για το στήθος που δεν έχει πια την ίδια υφή και αίσθηση, για την εικόνα του εαυτού στον καθρέφτη, που χρειάζεται χρόνο για να αγαπηθεί ξανά.

Μιλούν για τη δεκαετή ορμονοθεραπεία, το χάπι, τις παρενέργειες, την ψυχολογική φθορά αλλά και για το πώς οι σχέσεις αλλάζουν: με τον σύντροφο, με τους φίλους, με τα παιδιά που καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα λένε. Και φυσικά, για εκείνο το σταθερό ραντεβού με τον φόβο: τις εξετάσεις ανά εξάμηνο, κάθε υπέρηχο, κάθε μαστογραφία που γίνεται μια μικρή αναμέτρηση με το παρελθόν.

Η ζωή μετά τον καρκίνο δεν είναι απλώς επιβίωση. Είναι μια διαρκής εγρήγορση αλλά και μια ισχυρή υπενθύμιση να ζεις στ’ αλήθεια στο παρόν.

Tα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Τα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Κάθε χρόνο, 13,4 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης – σχεδόν 1 στα 10 παγκοσμίως. Πίσω από τους αριθμούς όμως υπάρχουν εύθραυστες ζωές που παλεύουν κυριολεκτικά για την πρώτη τους ανάσα και οικογένειες που ξαναγράφουν από την αρχή τη δική τους ιστορία.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» συζητάμε γιατην προωρότητα, ένα από τα συχνότερα αλλά και πιο παρεξηγημένα φαινόμενα της σύγχρονης μαιευτικής. Ποιες είναι οι προκλήσεις των πρώτων ωρών, ημερών καιεβδομάδων στη Μονάδα Εντατικής Νοσημείας Νεογνών; Και πώς βιώνουν οι γονείς αυτόν τον αγώνα που εξελίσσεται σε έναν θάλαμο εντατικής;

Η Λέλα Βαβουράκη, γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης «Ηλιτόμηνον», εξηγεί πώς ορίζεται η προωρότητα, ποιες μορφές πρόληψης μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αντιμετώπισή της και γιατί η Ελλάδα χρειάζεται ένα πιοανθρωποκεντρικό μοντέλο φροντίδας στις νεογνικές εντατικές. Μέσα από επιστημονική γνώση και ανθρώπινες αφηγήσεις αναδεικνύουμε την αόρατη δύναμη τωνπιο μικρών «ηρώων» της ζωής.

Πίσω από κάθε αγγελία υπάρχει πάντα μια ιστορία. Κάποιες είναι αστείες, άλλες ανθρώπινες, κάποιες πιο σκοτεινές. Όλες μαζί συνθέτουν ένα άτυπο χρονικό της σύγχρονης ζωής στην Αθήνα: πώς ζούμε, τι αναζητάμε, τι αντέχουμε, τι φοβόμαστε, τι ονειρευόμαστε όταν ανοίγουμε την πόρτα ενός πιθανού «νέου μας σπιτιού».

Από το Κουκάκι μέχρι την Κηφισιά, η Αρετή Zώρου ή, αλλιώς, το «Κορίτσι για σπίτι», όπως συστήνεται στο Instagram, έχει ζήσει όλο το φάσμα: από μαγικά διαμερίσματα που δεν θέλεις να εγκαταλείψεις ποτέ μέχρι σπίτια που… καλύτερα να μη μάθεις τι κρύβουν. Από πελάτες που ερωτεύονται με την πρώτη ματιά μέχρι άλλους που το βάζουν στα πόδια με το που περνούν το κατώφλι.

Πώς είναι όμως, στην πραγματικότητα, η καθημερινότητα μιας μεσίτριας στην Αθήνα; Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από κάθε αγγελία; Και τι αποκαλύπτουν τα σπίτια για τους ανθρώπους που τα κατοικούν;

Ένα podcast για τους αθέατους μηχανισμούς που μας τραβούν πίσω, τη στιγμή που θέλουμε περισσότερο από ποτέ να προχωρήσουμε μπροστά.

Γιατί, ενώ ποθούμε κάτι, συχνά είμαστε οι πρώτοι που τουπονομεύουμε; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η Τζούλη Αγοράκη μιλά με την ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη για τους μηχανισμούς του αυτοσαμποτάζ.

Για τις πρώτες, αθόρυβες πεποιθήσεις που εγκαθίστανται μέσα μας, τις εσωτερικές φωνές που ψιθυρίζουν «δεν αξίζεις» και τις μικρές καθημερινές πράξεις με τις οποίες βάζουμε τρικλοποδιές στον ίδιο μας τον εαυτό.

Μια συζήτηση για το τι φοβόμαστε πραγματικά όταν φτάνουμε κοντάστην ευτυχία, για τη μεταμφιεσμένη ενοχή που λειτουργεί ως άμυνα αλλά και γιατο πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι σε αυτό το κομμάτι μας με ειλικρίνεια καιτρυφερότητα. Μια σειρά για όσους είναι έτοιμοι να σταματήσουν να «γκρεμίζουν»τον δρόμο που θέλουν να περπατήσουν.

Μπορεί να μη μιλάμε συχνά για τη δυσθρεψία, όμως επηρεάζει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, συχνά χωρίς να το γνωρίζουν. Η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και προϊσταμένη του Τμήματος Διαιτολογίας-Διατροφής στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», εξηγεί γιατί η δυσθρεψία δεν είναι μόνο ζήτημα βάρους αλλά και μια κατάσταση με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή και την υγεία μας.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα», η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα αποσαφηνίζει τη μεγάλη σύγχυση γύρω από τη δυσθρεψία, μια κατάσταση που δεν αφορά άτομα σε ένδεια ούτε περιορίζεται σε όσους «δεν τρώνε αρκετά». Πρόκειται για ένα αόρατο, αλλά σοβαρό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό ευάλωτων πληθυσμών: έναν στους δέκα ενήλικες άνω των 65 ετών, έναν στους δύο που νοσηλεύονται και το ίδιο υψηλό ποσοστό ασθενών με χρόνια νοσήματα. Η δυσθρεψία εμφανίζεται συχνά σε ηλικιωμένους, σε ανθρώπους που έχουν κάνει πρόσφατα χειρουργική επέμβαση ή ζουν με χρόνια προβλήματα υγείας και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζεται έγκαιρα, επειδή οι ίδιοι και οι γύρω τους θεωρούν ότι «τρώνε κανονικά».

Η δρ. Σιαλβέρα εξηγεί ότι τα σημάδια της είναι ύπουλα: ανεξήγητη απώλεια βάρους, συνεχής αδυναμία, απώλεια μυϊκής μάζας, εξάντληση και πληγές που δεν επουλώνονται. Παρουσιάζει, επίσης, το τεστ της διατροφικής ανίχνευσης, μια διαδικασία μόλις 30 δευτερολέπτων με τρεις απλές ερωτήσεις, που εφαρμόζεται στα νοσοκομεία, αλλά μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο και για τον γενικό πληθυσμό. Μέσα από τη συζήτηση αναδεικνύεται η κρίσιμη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της συνεργασίας με γιατρούς και διαιτολόγους, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που συχνά παραβλέπεται μέχρι να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.

Τα παιδιά στην Ελλάδα ξεκινούν να πίνουν από τα 11 ή τα 13, ενώ ένας στους πέντε εφήβους μεθάει πάνω από τρεις φορές τον χρόνο. Τι κρύβεται πίσω από αυτήν τη νέα, ανησυχητική κανονικότητα;

Σε ταινίες, διαφημίσεις, social media και πάρτι, το αλκοόλ είναι παντού και οι έφηβοι το βλέπουν ως αναπόσπαστο κομμάτι της διασκέδασης και της ενηλικίωσής τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το 30% των εφήβων στην Ελλάδα δηλώνει ότι πίνει μία ή δύο φορές την εβδομάδα, ενώ το 20% έχει μεθύσει τουλάχιστον τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο.

Τι έχει αλλάξει και η κατανάλωση αλκοόλ αρχίζει από τόσο νωρίς; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη συγγραφέα Γιούλη Ψαρράκη με αφορμή το βιβλίο της «Αλκοόλ και Εφηβεία». Αναλύουν τους λόγους που στρέφουν τους νέους στο ποτό, τον ρόλο των ενηλίκων ως προτύπων και το πώς μπορούμε να μάθουμε τα παιδιά να λένε «όχι».

Το σπλαχνικό λίπος, αυτό που τυλίγει τα εσωτερικά μας όργανα, συνδέεται με καρδιοπάθειες, διαβήτη και φλεγμονές. Για όλα αυτά μιλάμε με τη διαιτολόγο Πηνελόπη Δουβογιάννη, αλλά και για το πώς η σωστή διατροφή μπορεί να το μειώσει αποτελεσματικά.

Κάθε φορά που σκεφτόμαστε τη λέξη «λίπος», φανταζόμαστε κάτι που βλέπουμε στον καθρέφτη: στην κοιλιά, στους μηρούς, στα μπράτσα… Αλλά υπάρχει κι ένα άλλο λίπος, αυτό που δεν φαίνεται, το σπλαχνικό.

Είναι εκεί, κρυμμένο βαθιά μέσα στην κοιλιά μας, γύρω από τα όργανά μας. Και σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να είναι πολύ πιο επικίνδυνο από το λίπος που φαίνεται.

Πολλοί άνθρωποι που δείχνουν λεπτοί και «υγιείς» έχουν αυξημένο σπλαχνικό λίπος χωρίς να το ξέρουν. Και οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές, από αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη μέχρι καρδιοπάθειες και προβλήματα ύπνου.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η διαιτολόγος Πηνελόπη Δουβογιάννη εξηγεί πώς δημιουργείται το σπλαχνικό λίπος, γιατί είναι τόσο επικίνδυνο και, το κυριότερο, τι μπορούμε να κάνουμε για να το μειώσουμε.

Ποιοι υδατάνθρακες είναι «φίλοι» και ποιοι «εχθροί»; Πόσο ρόλο παίζει η πρωτεΐνη, οι φυτικές ίνες και τα καλά λιπαρά; Και τι δείχνουν οι τελευταίες έρευνες για τη διαλείπουσα νηστεία, τη ζάχαρη και το αλκοόλ; Διότι η πρόληψη δεν είναι θέμα αισθητικής, είναι θέμα υγείας, μακροζωίας και ευεξίας.

Άραγε αγαπούν σήμερα τα παιδιά και οι έφηβοι τον κινηματογράφο με την ίδια ένταση που τον αγαπούσαμε εμείς; Από τις 8 έως τις 16 Νοεμβρίου, το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου γεμίζει την Αθήνα με ιστορίες, γέλια και βλέμματα που λάμπουν μπροστά στη μεγάλη οθόνη. Γιατί ο κινηματογράφος δεν είναι μόνο ψυχαγωγία — είναι τρόπος να μάθεις, να νιώσεις και να ονειρευτείς.

Κάθε Νοέμβρη, η Αθήνα μεταμορφώνεται σε μια γιορτή για μικρούς και μεγάλους θεατές. Το Παιδικό και Εφηβικό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου φέτος γιορτάζει οκτώ χρόνια δημιουργικότητας με ταινίες από όλο τον κόσμο, εργαστήρια και δράσεις που προσκαλούν τα παιδιά να γνωρίσουν τον κινηματογράφο αλλιώς, ως έναν τρόπο να μάθουν, να νιώσουν και να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την καλλιτεχνική διευθύντρια και διοργανώτρια του φεστιβάλ, Καλλιόπη Χαραλάμπους, πώς μπορούμε να μάθουμε τα παιδιά να αγαπούν το σινεμά, ποιες ταινίες δεν πρέπει να χάσουμε φέτος και αν η μαγεία της μεγάλης οθόνης μπορεί ακόμα να συγκινεί στην ψηφιακή εποχή.

Ο Tom Rutkowski έχει εκπαιδεύσει τα σκυλιά του να εντοπίζουν χαμένα ζώα μέσα στην πόλη, μετατρέποντας τον πανικό των κηδεμόνων τους σε ιστορίες με ευτυχισμένο τέλος.

Όταν χάνεται ένα κατοικίδιο, ο χρόνος σταματά και η απόγνωση κυριαρχεί. Ο Tom Rutkowski, όμως, έχει βρει έναν τρόπο να επαναφέρει την ελπίδα: με τη βοήθεια των εκπαιδευμένων σκύλων του εντοπίζει χαμένα κατοικίδια σε κάθε γωνιά της Αθήνας.

Στο νέο επεισόδιο του «Ψυχή & Σώμα» μιλά για τις πιο συγκινητικές επανενώσεις, τα λάθη που κάνουμε όταν χάνουμε το ζώο μας και τη βαθιά σχέση που συνδέει ανθρώπους και ζώα, μια σχέση πίστης, αγάπης και αφοσίωσης.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Τζούλη Αγοράκη συναντά τον εικαστικό Αλέξανδρο Γεωργίου, ο οποίος δεν είχε σκοπό να αποκτήσει παιδί, μέχρι που η ζωή τον οδήγησε σε αυτή την εμπειρία με έναν απροσδόκητο τρόπο. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το αν υπάρχει πράγματι πατρικό ένστικτο ή αν πρόκειται για κάτι που διαμορφώνεται μέσα από τη σχέση και την εμπειρία της πατρότητας.

Πώς επηρεάζει η αγάπη –ή η έλλειψή της– την ικανότητά μας να φροντίσουμε ένα παιδί; Και γιατί συνεχίζουμε να θεωρούμε την παραδοσιακή ως τη μοναδική σωστή μορφή οικογένειας; Χρειάζονται τα παιδιά έναν μπαμπά και μια μαμά κάτω από την ίδια στέγη; Και γιατί εξακολουθούμε να εξιδανικεύουμε την «αγία οικογένεια»;

Μια συζήτηση για τις σύγχρονες μορφές πατρότητας, τους μύθους γύρω από την οικογένεια και την πραγματική ουσία του ρόλου του γονιού.

Η πρωτεΐνη έχει γίνει το νέο «ιερό δισκοπότηρο» της διατροφής  Όμως, πόση πρωτεΐνη χρειαζόμαστε πραγματικά, και μπορούμε να την καλύψουμε χωρίς να τρώμε κρέας; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον δρα Αντώνη Βλασσόπουλο για τις φυτικές πηγές πρωτεΐνης, τη βιωσιμότητα, τα διατροφικά trends και τη φιλοσοφία στην οποία βασίζεται το φαγητό που επιλέγουμε.

Τα τελευταία χρόνια η πρωτεΐνη έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικό status: βρίσκεται παντού, από τις μπάρες και τα γιαούρτια στα ράφια των σούπερ μάρκετ μέχρι τα shakes και τα energy bowls στα χιπ καφέ του Παγκρατίου και της Κυψέλης. Αλλά τι συμβαίνει όταν κάποιος θέλει να περιορίσει ή να αποκλείσει το κρέας από τη διατροφή του; Είναι πράγματι τα όσπρια, οι ξηροί καρποί ή η σόγια σωστάυποκατάστατα; Και πώς μπαίνουν στη συζήτηση οι νέες, πιο «μέλλοντικές» μορφές πρωτεΐνης, όπως το καλλιεργημένο κρέας ή οι πρωτεΐνες από έντομα;

Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον δρα Αντώνη Βλασσόπουλο, μεταδιδακτορικό ερευνητή στη Διατροφή του Ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τι σημαίνει πραγματικά«επαρκής» πρωτεΐνη, ποιες εναλλακτικές αξίζουν τη θέση τους στο πιάτο μας και ποιες είναι απλώς διατροφικά trends.

Μιλούν για τη θρεπτική αξία των φυτικών πρωτεϊνών, τα όρια της βιωσιμότητας και το πώς μπορούμε να σχεδιάσουμε μια ισορροπημένη, ευέλικτη διατροφή, χωρίς υπερβολές ή ενοχές. Μια συζήτηση που ξεπερνά τα διαιτολόγια και μπαίνει βαθύτερα: στην επιστήμη, την οικολογία και τη φιλοσοφία του φαγητού.

Πώς να κάνεις το άγχος να λειτουργήσει υπέρ σου, όχι εναντίον σου; Μερικές φορές είναι το σήμα κινδύνου του οργανισμού, ένα εσωτερικό καμπανάκι που μας ειδοποιεί πως κάτι δεν πάει καλά — ή πως κάτι αλλάζει. Μπορούμε, άραγε, να το μετατρέψουμε από βάρος σε εργαλείο;

Είναι το άγχος μια ψυχολογική κατάσταση ή μια φυσιολογική, βιολογική αντίδραση; Γιατί ο εγκέφαλός μας «επιλέγει» να ανησυχεί και πώς οι ρυθμοί, η διαρκής έκθεση και τα σόσιαλ μίντια το ενισχύουν; Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περισσότεροι από 369 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με αγχώδεις διαταραχές, όμως οι ειδικοί τονίζουν ότι το άγχος μπορεί να γίνει και σύμμαχος.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη διδάκτορα Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου σχετικά με το πώς μπορούμε να μάθουμε να ακούμε το άγχος μας και για το πώς θα μπορέσει να λειτουργήσει ως πυξίδα για ό,τι χρειάζεται φροντίδα, αλλαγή ή προσαρμογή στη ζωή μας.

Όλοι έχουν άποψη για τη διατροφή, από τους influencers μέχρι τους TikTokers και τους αυτοαποκαλούμενους «nutrition experts». Όμως, ποια είναι πραγματικά η αλήθεια μέσα σε αυτόν τον καταιγισμό πληροφοριών; Και τι σημαίνει τελικά «να ξέρεις να τρως σωστά»; H επίκουρη καθηγήτρια Διατροφής, Διατροφικής Συμπεριφοράς και Συμβουλευτικής, Ευαγγελία Φάππα μας εξηγεί.

Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε την επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση από τις διατροφικές μόδες και τις ψευτοσυμβουλές που κυκλοφορούν παντού; Τι σημαίνει ο όρος food literacy ή, αλλιώς, διατροφικός εγγραμματισμός;

Δεν πρόκειται για κάποια νέα δίαιτα, ούτε για «κανόνες διατροφής». Η παιδεία γύρω από τη διατροφή είναι η ικανότητα να κατανοούμε τι σημαίνουν οι ετικέτες των τροφίμων, ποια η σχέση της διατροφής συνολικά ή συγκεκριμένων τροφίμων με την υγεία, να αξιολογούμε τι διαβάζουμε online και να επιλέγουμε συνειδητά τι και πώς τρώμε. Είναι η γνώση που μας προστατεύει από την παραπληροφόρηση και μας βοηθά να έχουμε μια ισορροπημένη και χωρίς ενοχές διατροφή.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα», η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με την επίκουρη καθηγήτρια Διατροφής, Διατροφικής Συμπεριφοράς και Συμβουλευτικής στο Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Ευαγγελία Φάππα, για το πώς μπορούμε να τρώμε πιο συνειδητά, πώς απομυθοποιούμε τις «μαγικές» δίαιτες και πώς χτίζουμε μια υγιή σχέση με τη διατροφή μας.

Η λέξη «νάρκισσος» έχει γίνει της μόδας: τη χρησιμοποιούμε για πρώην, φίλους, συναδέλφους, σχεδόν για όλους. Όμως, τι σημαίνει πραγματικά να είσαι ναρκισσιστής; Και πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε έναν άνθρωπο με ναρκισσιστική διαταραχή από κάποιον που απλώς αγαπά λίγο παραπάνω τον εαυτό του;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η ψυχολόγος Τόνια Τσουπάκη εξηγεί στην Τζούλη Αγοράκη γιατί ο όρος «νάρκισσος» έχει γίνει ετικέτα που συχνά χρησιμοποιούμε εσφαλμένα και πώς ο πραγματικός ναρκισσισμός είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο.

Μιλά για το πλέγμα χαρακτηριστικών που συνθέτουν τη διαταραχή, τις ρίζες της στον ψυχικό πόνο και για το αν υπάρχει πραγματικά ελπίδα για αλλαγή. Ένα επεισόδιο για να κατανοήσουμε καλύτερα — όχι να κρίνουμε.

Ο Άρης Θεοδωρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αναρριχητές, μιλά στη Μερόπη Κοκκίνη για τη φιλοσοφία της αναρρίχησης, τη διαχείριση του φόβου και τη γαλήνη που γεννιέται όταν το σώμα, η αναπνοή και ο βράχος γίνονται ένα.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» ο Άρης Θεοδωρόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αναρριχητές, αποκαλύπτει στη Μερόπη Κοκκίνη τη βαθύτερη διάσταση της αναρρίχησης: τον τρόπο που η τεχνική συνυπάρχει με το ένστικτο και η επιστήμη της κίνησης συναντά την ποίηση της ισορροπίας, και γιατί η αναρρίχηση είναι για εκείνον μια μορφή τέχνης εν κινήσει.

Από την Κάλυμνο μέχρι τις κορυφές των Μετεώρων και των Άλπεων, αφηγείται τη διαδρομή του, μιλά για τη φιλοσοφία της αναρρίχησης και εξηγεί γιατί η αληθινή πρόκληση βρίσκεται πάντα μέσα σου.

Ο χωρισμός δεν είναι απλώς το τέλος μιας σχέσης – είναι μια μικρή απώλεια, μια αναμέτρηση με το κενό. Γιατί πονά τόσο; Πόσος καιρός χρειάζεται για να επουλωθεί πραγματικά η καρδιά; Και γιατί στις δυτικές κοινωνίες νιώθουμε πως πρέπει να το «ξεπεράσουμε» γρήγορα;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η ψυχολόγος και συγγραφέας Αγνή Μαριακάκη αναλύει μαζί με την Τζούλη Αγοράκη τα στάδια του χωρισμού και εξηγεί γιατί πολλές φορές θυμίζει πένθος. 

Μαζί μιλούν για τη διαδικασία της αποδοχής, τη σημασία τού να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να νιώσει τον πόνο και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να θεραπεύσουμε σταδιακά την καρδιά μας. Ένα επεισόδιο για τον έρωτα, την απώλεια και την ανθεκτικότητα της ψυχής.

Τι αλλάζει πραγματικά στον μεταβολισμό μετά τα 40; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη για τους μύθους, τις αλήθειες και τα πρακτικά tips για έναν ενεργό μεταβολισμό.

Πολλοί λένε ότι μετά τα 40 ο μεταβολισμός «σβήνει», ότι τα κιλά κολλάνε και πως, ό,τι κι αν κάνεις, τίποτα δεν μπορεί να ανατρέψει αυτή την κατάσταση. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ή μήπως η αλήθεια είναι πιο απλή, και πιο αισιόδοξη;

Ο διατροφολόφος Χρήστος Δερδεμέζης εξηγεί στη Μερόπη Κοκκίνη τι πραγματικά αλλάζει στο σώμα μας καθώς οδεύουμε προς τη μέση ηλικία: πώς επηρεάζονται οι καύσεις, τι ρόλο παίζουν οι ορμόνες αλλά και πώς η διατροφή και ο τρόπος ζωής μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά. Επιπλέον, δίνει πρακτικά tips για το πώς μπορούμε να τρεφόμαστε πιο σωστά και να στηρίζουμε το σώμα μας σε αυτήν τη φάση της ζωής μας.

Ο αθλητισμός παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών. Όμως, συχνά οι γονείς αναλαμβάνουν ρόλο… προπονητή, επηρεάζοντας όχι μόνο την αθλητική πορεία αλλά και την ψυχολογία τους. Η Τζούλη Αγοράκη μιλά με τον αθλητικό ψυχολόγο Ορέστη Πανούλα.

Ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος του αθλητικού ψυχολόγου; Γιατί οι γονείς τείνουν να γίνονται ο «coach» των παιδιών τους; Κρύβεται πίσω από αυτήν τη στάση μια ανεκπλήρωτη προσωπική φιλοδοξία; Πόσο επιτρέπεται να πιέζουμε τα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό και γιατί το ομαδικό πνεύμα είναι τόσο σημαντικό; Εξετάζουμε πώς μπορεί ένα παιδί να συνδυάσει τη γνώση με τον αθλητισμό, αν το αρχαίο ρητό «νους υγιής εν σώματι υγιεί» ισχύει στην πράξη, ποια είναι τα οφέλη του αθλητισμού για τη σωματική και ψυχική υγεία αλλά και τα στερεότυπα που συχνά περιορίζουν τις επιλογές: κορίτσια στο μπαλέτο, αγόρια στο ποδόσφαιρο.

Γιατί όσο περισσότερο κυνηγάμε την ευτυχία, τόσο πιο συχνά γεμίζουμε άγχος; Τι ρόλο παίζουν οι προσωπικοί στόχοι και η εξέλιξη μας σε αυτήν τη διαδρομή; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη διδάκτορα ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου για τα παράδοξα της ευτυχίας και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τη διατηρήσουμε πιο συνειδητά στη ζωή μας.

Το νόημα της ζωής το βρίσκουμε ή το φτιάχνουμε; Η διδάκτωρ ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί γιατί η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση αλλά μια διαδικασία που απαιτεί συνειδητότητα, στόχους και εσωτερική ισορροπία. Μιλά για το πώς μπορούμε να αποφύγουμε την παγίδα της νευρωτικής αναζήτησης της χαράς, για τα βήματα που μας βοηθούν να χτίσουμε ένα προσωπικό μονοπάτι με ουσία και διάρκεια και εξηγεί γιατί μερικές φορές, όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά, εμφανίζεται το άγχος.

Από το TikTok μέχρι τις παρέες μας, όλο και περισσότεροι πιστεύουν ότι έχουν ΔΕΠΥ. Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με την κλινική ψυχολόγο Νιόβη Μιχαλοπούλου για τη διάχυτη αίσθηση ότι «όλοι έχουμε ΔΕΠΥ».

Τι είναι στην πραγματικότητα η ΔΕΠΥ, πώς διαφέρει από το άγχος ή την απλή διάσπαση προσοχής και ποιος είναι ο ρόλος του multitasking και των social media;

Μπορεί κάποιος να περάσει τα παιδικά του χρόνια χωρίς διάγνωση και να τη λάβει για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή; Ποια είναι τα πιο συχνά σημάδια της ΔΕΠΥ σε έναν ενήλικα; Πώς επηρεάζει την επαγγελματική ζωή, τις σχέσεις και την ψυχολογία ενός ανθρώπου; Ποιες μέθοδοι ψυχοθεραπείας έχουν καλύτερα αποτελέσματα; Τι γίνεται με τη φαρμακευτική αγωγή – είναι απαραίτητη για όλους ή εξαρτάται από την περίπτωση;

Πρωινό στο σπίτι ή κολατσιό στην τσάντα; Χαρτζιλίκι για το κυλικείο ή οργανωμένο πρόγραμμα από τους γονείς; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για τις σωστές διατροφικές συνήθειες των παιδιών στο σχολείο.

Πρέπει να τρώνε τα παιδιά υποχρεωτικά πρωινό, τι μπορεί να περιλαμβάνει ένα υγιεινό κολατσιό, μέχρι πότε είναι σωστό να έχουν χαρτζιλίκι για το κυλικείο;

Η Τζούλη Αγοράκη μιλάει με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το πώς μπορούν τα παιδιά να αποκτήσουν ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες στο σχολείο.  Συζητούν επίσης για τα ροφήματα, όπως τα σοκολατούχα γάλατα και οι χυμοί, αλλά και για τη σημασία της συνέπειας στη διατροφή όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα γιατί η επιστροφή στην πόλη και στις υποχρεώσεις, μετά τις διακοπές, μοιάζει πάντα σκληρή.

H ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα εξηγεί στην Τζούλη Αγοράκη τις ψυχολογικές διακυμάνσεις που ακολουθούν μετά το καλοκαίρι. Τι σημαίνει η μετάβαση από την παραλία στο γραφείο, πόσο βοηθά η σωστή διάρκεια των διακοπών, πώς μπορούμε να βρούμε ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για ελευθερία και της πίεσης της καθημερινότητας και πώς να φροντίσουμε τον εαυτό μας (και τα παιδιά) ώστε η επιστροφή στην καθημερινότητα να γίνει πιο ομαλή.

Τα συμπληρώματα διατροφής είναι παντού – βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα σε χάπια, κάψουλες, και σκόνες «μαγικές» που υπόσχονται ευεξία και μακροζωία. Είναι όμως πραγματικά απαραίτητα ή απλώς ένα ακόμη προϊόν μάρκετινγκ; Η διαιτολόγος Μελίνα Καρυπίδου ξεδιαλύνει μύθους και αλήθειες γύρω από τη μανία με τα συμπληρώματα.

Ποιοι τα χρειάζονται πραγματικά και ποιοι απλώς ακολουθούν μια τάση; Ποιες είναι οι πιο δυνατές μόδες και πόση επιστήμη κρύβεται πίσω τους; Αναλύουμε μύθους και αλήθειες, από τη βιταμίνη και τα Ω3 μέχρι τις πολυβιταμίνες και τα φυτικά σκευάσματα για το άγχος. Τέλος, εξετάζουμε τους κινδύνους της υπερβολικής κατανάλωσης, τις πιθανές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα και πώς μπορείς να ξεχωρίσεις ένα αξιόπιστο προϊόν από ένα που απλώς διαφημίζεται πολύ.

Γιατί έχουμε λιγούρες και πώς μπορούμε να τις διαχειριστούμε χωρίς ενοχές; Η διαιτολόγος Μελίνα Καρυπίδου αποδομεί τους πιο συχνούς μύθους και δίνει μικρά tips και πρακτικές λύσεις που μας βοηθούν να χτίσουμε μια πιο υγιή σχέση με το φαγητό.

Όλοι έχουμε βιώσει κάποια στιγμή μια λιγούρα. Αυτό το έντονο, ξαφνικό αίσθημα ότι «πρέπει» να φας κάτι, γλυκό ή αλμυρό, ακόμα κι αν δεν πεινάς πραγματικά. Συχνά δεν σχετίζονται με τις βιολογικές ανάγκες του σώματος αλλά με το άγχος, τη βαρεμάρα, την κούραση ή τη συναισθηματική φόρτιση.

Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε τη λιγούρα από την πραγματική πείνα; Και κυρίως, πώς μπορούμε να τη διαχειριστούμε χωρίς ενοχές; Στο σημερινό επεισόδιο, η διατροφολόγος Μελίνα Καρυπίδου μάς βοηθά να κατανοήσουμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις διατροφικές παρορμήσεις και να χτίσουμε μια πιο ουσιαστική σχέση με το φαγητό.

Μετά από σχεδόν τρεις μήνες ξεγνοιασιάς, πώς γυρνούν τα παιδιά στο διάβασμα χωρίς γκρίνια και πίεση;

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη φιλόλογο Τζωρτίνα Κότσυφα για το αν χρειάζεται επανάληψη πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ποια μαθήματα αξίζει να έχουν προτεραιότητα και μέχρι ποια ηλικία οι γονείς πρέπει να βοηθούν στο διάβασμα. Τελικά, πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να παίζουν μέχρι την τελευταία στιγμή ή να τα βάλουμε σιγά σιγά ξανά στη ρουτίνα των βιβλίων;

Ο Μάρκος Ψαλτάκης, ένας από τους κορυφαίους kite surfers στην Ελλάδα, μιλάει για τις πιο δυνατές στιγμές του στη θάλασσα, για την αδρεναλίνη, τη δύναμη της φύσης και τη ζωή ανάμεσα σε κύματα, ταξίδια και προκλήσεις.

Από τα μελτέμια του Αιγαίου μέχρι τις κορυφές των κυμάτων της Ερυθράς Θάλασσας, ο Μάρκος Ψαλτάκης κάνει kite surfing όπως άλλοι πίνουν καφέ: καθημερινά και με πάθος. Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εξηγεί γιατί το kite surfing δεν είναι απλώς ένα extreme sport αλλά τρόπος ζωής.

Μιλάει για τη σχέση του με τη θάλασσα, για τη νοοτροπία που χρειάζεται ώστε να ξεπερνάς τον φόβο, για τη σημασία της πειθαρχίας, για τις εμπειρίες από τα ταξίδια του στο εξωτερικό αλλά και για την εκπροσώπηση της χώρας μας σε διεθνείς αγώνες.

Μια συζήτηση για το σώμα, το μυαλό, την ελευθερία, την πειθαρχία και την ανάγκη να είσαι παρών – εκεί όπου όλα εξαρτώνται από τον αέρα.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τον συγγραφέα Κυριάκο Χαρίτο για τις αιτίες αυτής της αλλαγής, τις νέες μορφές ανάγνωσης και τον τρόπο που μπορούμε να εμπνεύσουμε στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα.

Η λογοτεχνία δεν έχει θέση τη ζωή των παιδιών και των εφήβων ‒ ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Τι φταίει; Η οθόνη που κλέβει την προσοχή τους; Ή μήπως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος που προσεγγίζουμε το βιβλίο; Πώς θα ξανακερδίσουμε το ενδιαφέρον τους;

Τα παιδιά σήμερα φαίνεται πως αποφεύγουν τη λογοτεχνία, ειδικά τα εξωσχολικά βιβλία, και παρόλο που πολλοί γονείς τα «κυνηγούν» να διαβάσουν, τελικά το βιβλίο μένει ανέγγιχτο στο ράφι της βιβλιοθήκης.

Η Τζούλη Αγοράκη και ο συγγραφέας Κυριάκος Χαρίτος συζητούν για τα ψηφιακά βιβλία και τα audiobooks αλλά και για το πώς μπορούμε σήμερα να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα, θέτοντας ταυτόχρονα το ερώτημα αν η λογοτεχνία έχει θέση στη ζωή και την ανατροφή τους.

Πόσες ώρες περνάμε μπροστά σε μια οθόνη κάθε μέρα, και τι σημαίνει αυτό για τη σκέψη, τη μνήμη και τη συγκέντρωσή μας; H Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον νευρολόγο Οδυσσέα Παζιώνη για το πώς επηρεάζουν την εγκεφαλική μας λειτουργία πρακτικές όπως το απλό multitasking, το binge watching και το ατελείωτο scrolling.

Πλέον ο χρόνος που περνάμε καθημερινά κολλημένοι σε κινητά, τάμπλετ, υπολογιστές και τηλεοράσεις είναι πολύς. Η ψηφιακή πραγματικότητα έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, όμως η συνεχής έκθεση σε οθόνες δεν αφορά μόνο την επαφή με την τεχνολογία ή την ψυχαγωγία αλλά και κάτι πολύ πιο βαθύ: τον τρόπο που λειτουργεί ο εγκέφαλός μας.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τον νευρολόγο Οδυσσέα Παζιώνη για τις νευρολογικές επιπτώσεις από την υπερβολική χρήση των οθονών, από τα προβλήματα στη συγκέντρωση και τη μνήμη μέχρι τις αλλαγές στη σκέψη και τη συμπεριφορά μας.

Πώς επιδρά το ατελείωτο scrolling, το binge watching και το multitasking στην καθημερινότητά μας; Ποιες είναι οι διαφορές στην αντίδραση του εγκεφάλου ανάμεσα σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες; Και, το σημαντικότερο: τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να διατηρήσουμε την πνευματική μας υγεία σε μια εποχή που η ψηφιακή υπερφόρτωση μοιάζει αναπόφευκτη;

Η συζήτηση ξεπερνά τις απλές συμβουλές για «λιγότερο κινητό» και προσφέρει επιστημονική κατανόηση και πρακτικές κατευθύνσεις για να μάθουμε πώς να προστατεύουμε τη σκέψη και τη μνήμη μας, χωρίς να αποχωριζόμαστε την τεχνολογία, αλλά αξιοποιώντας τη με μέτρο και γνώση.

Διακοπές σημαίνει χαλάρωση, και για τους γονείς, συχνά, ότι σταματούν το καθημερινό μαγείρεμα. Τι γίνεται, όμως, όταν τα παιδιά τρώνε συνεχώς έξω; Πόση ελευθερία μπορούν να έχουν όταν παραγγέλνουν; Και πότε το «ό,τι θέλεις» γίνεται πρόβλημα; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα τι σημαίνει «ισορροπημένη διατροφή» και πώς διατηρείται κατά τη διάρκεια των διακοπών.

Στις καλοκαιρινές διακοπές, το φαγητό εκτός σπιτιού γίνεται συνήθεια, ειδικά όταν δεν υπάρχει κουζίνα στο κατάλυμα ή όταν οι γονείς, πολύ δικαιολογημένα, θέλουν ένα διάλειμμα από το καθημερινό μαγείρεμα. Πρέπει να προβληματιστούμε, όμως, όταν τα παιδιά επιλέγουν τα ίδια και καθόλου θρεπτικά φαγητά, π.χ. πατάτες τηγανητές και μακαρόνια, ξανά και ξανά; Να επέμβουμε ή να αφήσουμε την κατάσταση να κυλήσει για λίγες μέρες;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για όσα βασανίζουν πολλούς γονείς το καλοκαίρι. Μπορούμε να τρώμε δύο φορές την ημέρα στην ταβέρνα; Ποια είναι τα όρια που μπορούμε να θέσουμε, χωρίς να χαλάσουμε την ηρεμία των διακοπών; Και τι σημαίνει πραγματικά ισορροπία στο φαγητό όταν όλα γύρω μας είναι χαλαρά και μας σπρώχνουν προς το «ό,τι να ’ναι»;

Πρακτικές συμβουλές μέσα από μια ρεαλιστική, ψύχραιμη και απαλλαγμένη από ενοχές συζήτηση για το φαγητό των παιδιών στις διακοπές.

Δεν είναι ντροπή, δεν είναι ασθένεια, δεν είναι «πρόβλημα». H κυτταρίτιδα είναι απλώς κάτι που έχουν οι περισσότερες γυναίκες — αλλά λίγες ξέρουν τι πραγματικά είναι. Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τη δερματολόγο Γιώτα Ρήγα για όλα όσα πρέπει να ξέρουμε, χωρίς υπερβολές και χωρίς ενοχές.

Η κυτταρίτιδα είναι ένα από τα πιο κοινά και ταυτόχρονα πιο στιγματισμένα θέματα που αφορούν την εικόνα του σώματος — ειδικά των γυναικών. Παρόλο που αφορά σχεδόν όλες τις γυναίκες, σπάνια συζητιέται με πραγματικούς, επιστημονικούς όρους. Αντί γι’ αυτό, περιβάλλεται από μύθους, τύψεις, ακριβά υποσχόμενα προϊόντα και αισθητικές θεραπείες που συχνά βασίζονται περισσότερο στην ανασφάλεια παρά στην τεκμηρίωση. 

Τι είναι πραγματικά η κυτταρίτιδα, γιατί εμφανίζεται και πότε; Υπάρχουν λύσεις που όντως δουλεύουν ή πληρώνουμε απλώς την ανασφάλειά μας; 

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς «Ψυχή και Σώμα» η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τη δερματολόγο Παναγιώτα Ρήγα η οποία ρίχνει φως στις αλήθειες, τους μύθους, τις θεραπείες που δουλεύουν — και σε εκείνες που απλώς αδειάζουντο πορτοφόλι σου. Η συζήτηση ανοίγει και σε κάτι βαθύτερο: την κουλτούρα της ντροπής γύρω από το σώμα, την πίεση για συμμόρφωση σε μια αψεγάδιαστη εικόνα και την ανάγκη να δούμε την αισθητική φροντίδα όχι σαν «διόρθωση» αλλά σαν προσωπική επιλογή — χωρίς ενοχές, υπερβολές ή αυταπάτες.

Η διεθνής πολίστρια Έλενα Ξενάκη εξηγεί στη Λασκαρίνα Λιακάκου γιατί τα σπορ στο νερό είναι ιδανικά για το καλοκαίρι, πώς ξεκινά ένας αρχάριος και τι κάνουμε με την αυτοεικόνα μας όταν η σκέψη του μαγιό μάς μπλοκάρει.

Δεν χρειάζεται να έχεις κορμί αθλητή ή αθλήτριας για να μπεις στο νερό. Ούτε να «φτιάξεις σώμα» για να πας στην παραλία. Η πρωταθλήτρια πόλο με διεθνείς διακρίσεις, Έλενα Ξενάκη, μάς προσγειώνει γλυκά στην πραγματικότητα: η θάλασσα είναι για όλους.

Επιπλέον, μιλά στη Λασκαρίνα Λιακάκου για τη δύναμη της πειθαρχίας, τα οφέλη της άσκησης στο νερό και το πώς ξεπερνάμε φόβους και ανασφάλειες πριν μπούμε στην πισίνα ή στη θάλασσα. Ένα επεισόδιο για το σώμα, το μυαλό και το καλοκαίρι που θες να ζήσεις χωρίς περιορισμούς.

H καθημερινή χρήση αντηλιακού, ακόμα και στην πόλη, μοιάζει αυτονόητη, αν θέλεις να προφυλαχθείς από τα εγκαύματα, τη φωτογήρανση και τον καρκίνο του δέρματος. Ή μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά; H Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τη δερματολόγο Παναγιώτα Ρήγα.

Tον τελευταίο καιρό οι ανησυχίες για τα χημικά συστατικά που περιέχουν κάποια αντηλιακά έχουν αυξηθεί αισθητά. Βλάπτουν το δέρμα ή το περιβάλλον; Είναι πιθανό να απορροφώνται από τον οργανισμό και να επηρεάζουν το ορμονικό μας σύστημα; Ή μήπως όλη αυτή η κατάσταση είναι προϊόν διαδικτυακού πανικού παρά τεκμηριωμένης επιστημονικής πληροφόρησης;

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» φιλοξενούμε τη δερματολόγο Παναγιώτα Ρήγα και βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ποια φίλτρα έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης; Τι λένε οι μελέτες για τη χρήση τους σε βάθος χρόνου; Υπάρχουν πιο ασφαλείς εναλλακτικές;

Η απάντηση, όπως συμβαίνει συχνά σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι απλή: κάποιες ουσίες όντως χρειάζονται περαιτέρω μελέτη, όμως αυτήν τη στιγμή τα σκευάσματα που τις περιέχουν δεν κυκλοφορούν στη χώρα μας. Την ίδια στιγμή, οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι, τεκμηριωμένα, μεγαλύτερο κίνδυνο για το δέρμα μας εγκυμονεί ο ίδιος ο ήλιος, ειδικά όταν βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε αυτόν χωρίς αντηλιακό.

Tο καλοκαίρι πολλά παιδιά περνούν εβδομάδες ή και μήνες με τον παππού και τη γιαγιά. Είναι όμως αυτή μια υγιής λύση για όλους ή μήπως κρύβει παγίδες; Ποια είναι τα όρια, οι ρόλοι και οι ευθύνες; Η Τζούλη Αγοράκη μιλά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα.

Σε αυτό το επεισόδιο εξετάζουμε τον ρόλο των παππούδων και των γιαγιάδων στη ζωή των παιδιών, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν πολλοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους στο σπίτι των παππούδων. Πού τελειώνει η υποστήριξη και πού αρχίζει η εκμετάλλευση;

Είναι οι παππούδες υποκατάστατα γονέων ή συνοδοιπόροι με διαφορετικό ρόλο; Τι γίνεται όταν η σχέση με τους παππούδες είναι δύσκολη ή ταραγμένη; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για την αποξένωση, τις επιπτώσεις των γονεϊκών συγκρούσεων στη σχέση παιδιού - παππού, αλλά και για το πώς διαχειριζόμαστε την απώλεια των ανθρώπων που, πολλές φορές αθόρυβα, στήριζαν ολόκληρες οικογένειες.

Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τη διατροφολόγο Άννα Γαβριέλη σχετικά με το τι ισχύει τελικά για την ενυδάτωση, προσφέροντας πρακτικές συμβουλές για το πώς μπορούμε να παραμένουμε σωστά ενυδατωμένοι, χωρίς υπερβολές και χωρίς παρανοήσεις.

Το νερό δεν είναι απλώς ένα ακόμη συστατικό της διατροφής μας, είναι το θεμέλιο της ζωής. Αποτελεί περίπου το 60% του ανθρώπινου σώματος και αφορά σχεδόν κάθε λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού: από τη ρύθμιση της θερμοκρασίας και τη μεταφορά θρεπτικών συστατικών μέχρι την αποβολή των τοξινών. Κι όμως, παρά τη ζωτική του σημασία, κυκλοφορούν πολλές ανακρίβειες και μύθοι που μας μπερδεύουν. Π.χ. είναι αλήθεια ότι ο καφές μάς αφυδατώνει; 

Στο σημερινό επεισόδιο, η διατροφολόγος Άννα Γαβριέλη μάς βοηθά να ξεδιαλύνουμε την αλήθεια από τον μύθο και να αποκτήσουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι σημαίνει σωστή ενυδάτωση. Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα σημάδια της αφυδάτωσης; Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τις ανάγκες μας σε υγρά; Και πώς μπορούμε να φροντίσουμε τον οργανισμό μας το καλοκαίρι, όταν οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες;

Μια συζήτηση γεμάτη επιστημονικές απαντήσεις, πρακτικές συμβουλές και μικρές αλήθειες που κάνουν τη διαφορά στην καθημερινότητά μας — γιατί η καλή ενυδάτωση είναι αναγκαιότητα.

Xρειάζεται να έχουμε φορητό φαρμακείο ή αρκεί το φαρμακείο του νησιού; Είναι μύθος ότι τα παιδιά δεν πρέπει να κολυμπούν μετά το φαγητό; H Τζούλη Αγοράκη συζητά με την παιδίατρο Γιώτα Γαργάλα.

Tι ισχύει, τελικά, για τους αγροτικούς γιατρούς; Μπορούν να αντιμετωπίσουν μια σοβαρή κατάσταση; Μαθαίνεται η ψυχραιμία στις κρίσιμες στιγμές; Και είναι αρκετό ένα σεμινάριο πρώτων βοηθειών για να νιώσουμε έτοιμοι ή πρέπει κάθε γονιός να έχει εμπειρία σε τέτοιες καταστάσεις;

Πόσο ανέμελο είναι πραγματικά το καλοκαίρι για τα παιδιά και τους γονείς τους; Τι πρέπει να έχουμε κατά νου όταν ετοιμάζουμε βαλίτσες για τις οικογενειακές διακοπές;

Η παιδίατρος Γιώτα Γαργάλα απαντά σε όλα τα ερωτήματα και μας βοηθά να οργανωθούμε σωστά για να περάσουμε ένα καλοκαίρι ξέγνοιαστο και ασφαλές.

Τι ακριβώς αναζητούν όσοι συμμετέχουν σε retreats ευεξίας; Πρόκειται για απόδραση ή επιστροφή σε κάτι πιο αυθεντικό; Είναι μόνο για ευκατάστατους ξένους τουρίστες ή υπάρχουν προτάσεις και για τους «κανονικούς» ανθρώπους; Απαντά η δημιουργός των Fykiada Retreats, Άννα Μαρτίνου.

Σε αυτό το επεισόδιο εξερευνούμε τη ραγδαία άνοδο του τουρισμού ευεξίας και τη νέα κουλτούρα των retreats. Μιλάμε για τις εμπειρίες που υπόσχονται όχι μόνο χαλάρωση αλλά και ουσιαστική σύνδεση με τον εαυτό μας μέσα από πρακτικές όπως η σωματική άσκηση, η αναπνοή, η σιωπή και η επανασύνδεση με τη φύση. 

 
Η Άννα Μαρτίνου, δημιουργός των Fykiada Retreats και curator του Movement Part στο Wellbeing Festival του Euphoria Retreat, που διεξάγεται αυτές τις μέρες στον Μυστρά και θα διαρκέσει μέχρι και τις 13 Ιουλίου, μιλά για την άνοδο των retreats, τη σημασία της κίνησης στη ζωή μας αλλά και για τον τρόπο που η Ελλάδα μεταμορφώνεται σταδιακά σε διεθνή προορισμό ευζωίας.

O βελονισμός έχει συνδεθεί με εναλλακτικές θεραπείες, ευεξία και ανατολική φιλοσοφία. Όμως, όταν ένας νευρολόγος τον προτείνει για την ανακούφιση από ημικρανίες, οσφυαλγίες ή χρόνιο πόνο, δεν μπορείς να τον αγνοήσεις. Τι λέει η επιστήμη γι’ αυτήν τη χιλιάδων ετών πρακτική και ποιοι μπορούν πραγματικά να ωφεληθούν; Ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης απαντά.

Ο βελονισμός δεν είναι πια αποκλειστικό προνόμιο όσων πίνουν σπιρουλίνα και κάνουν διαλογισμό. Στα ιατρεία πόνου, στους νευρολόγους, ακόμα και σε ορθοπεδικά κέντρα αποκατάστασης, οι βελόνες χρησιμοποιούνται πλέον στο πλαίσιο της λεγόμενης συμπληρωματικής ιατρικής ως εργαλείο για την ανακούφιση από χρόνιο ή και οξύ πόνο.

«Δεν πρόκειται για πανάκεια», λέει ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης. «Αλλά σε επιλεγμένες περιπτώσεις ο βελονισμός μπορεί να έχει πραγματική επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς».

Τι είναι όμως ο βελονισμός; Η σύγχρονη ιατρική έχει εγκαταλείψει τη μεταφυσική προσέγγιση και στρέφεται στο νευρικό σύστημα. Έχει φανεί ότι ο βελονισμός ενεργοποιεί υποδοχείς πόνου, αυξάνει την έκκριση ενδορφινών και τροποποιεί τη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου μέσω του μηχανισμού της νευροπλαστικότητας.

Από τις ημικρανίες και το αυχενικό μέχρι την ινομυαλγία και την οσφυαλγία, σε αυτό το επεισόδιο εξετάζουμε το πώς μια τεχνική με ιστορία χιλιάδων ετών συνδέεται με τις τελευταίες εξελίξεις της νευρολογίας.

Γυμναστική με κινητό στο χέρι, ρολόγια που σου λένε πότε να αναπνεύσεις, influencers που υπόσχονται κοιλιακούς μέσα σε δέκα λεπτά: πόσα από όλα αυτά λειτουργούν πραγματικά; Για να ξεχωρίσουμε το hype από την ουσία, μιλήσαμε με τον Λάμπρο Μουλίνο, διαιτολόγο, διατροφολόγο και γυμναστή, ο οποίος μας βοηθά να αποκρυπτογραφήσουμε το τοπίο του fitness όπως αυτό διαμορφώνεται στα ελληνικά social media σήμερα.

Tο 2025, τα social media στην Ελλάδα κατακλύζονται από fitness περιεχόμενο. Viral workouts, ψηφιακοί γκουρού ευεξίας και gadgets που υπόσχονται να μεταμορφώσουν το σώμα σου με ελάχιστο κόπο. Από εφαρμογές που παρακολουθούν τον ύπνο και τα βήματά σου μέχρι «έξυπνα» ρολόγια που σου υπενθυμίζουν να αναπνέεις «σωστά», η τεχνολογία φαίνεται να έχει εισβάλει δυναμικά και στον χώρο της γυμναστικής.

Ποια είναι όμως τα πραγματικά δεδομένα πίσω από αυτή την εικόνα; Ποιες είναι οι τάσεις που όντως έχουν επιστημονική βάση και τι είναι απλώς καλά σκηνοθετημένο μάρκετινγκ; Απαντά ο διαιτολόγος, διατροφολόγος και γυμναστής Λάμπρος Μουλίνος, που ξέρει από trends αλλά και από τεχνική – για να ξεχωρίσουμε τη μόδα από την ουσία.

Πόσο βαθιά ταυτίζονται οι γονείς με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες των παιδιών τους; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγιώργη.

Η επιτυχία ή η αποτυχία του παιδιού στις εξετάσεις φαίνεται να αποκτά για τους γονείς προσωπική σημασία. Δεν είναι μόνο η εκπαιδευτική πορεία του παιδιού σε κρίση, αλλά και η δική τους εικόνα ως γονείς. Για πολλούς, η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο λειτουργεί σαν επιβεβαίωση ότι έκαναν σωστές επιλογές, επένδυσαν σωστά χρόνο, χρήματα και συναισθηματική ενέργεια. Από την άλλη, η αποτυχία βιώνεται συχνά ως αποτυχία του ίδιου του γονέα.

Είναι, άραγε, και μια μορφή «επένδυσης» – τόσο οικονομικής όσο και προσδοκίας; Ή πρόκειται για το όνειρο που οι ίδιοι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν και τώρα το μεταφέρουν στα παιδιά τους;

Δεν είναι τυχαία η χρήση του πληθυντικού: «Περάσαμε Ιατρική», «κοπήκαμε στα μαθηματικά», «γράψαμε καλά». Ο γονέας βιώνει την προσπάθεια και τα αποτελέσματα μαζί με το παιδί – ή τουλάχιστον έτσι νομίζει. Αυτή η ταύτιση μπορεί να ενισχύει τη μεταξύ τους σχέση, αλλά συχνά επιβαρύνει το παιδί με ευθύνες και άγχη που δεν του αναλογούν.

Γιατί, όμως, θεωρείται πρόβλημα το να μείνει το παιδί μετεξεταστέο στο γυμνάσιο ή στο λύκειο; Από πού πηγάζει αυτή η υπερβολική βαθμοθηρία; Είναι τελικά η επίδοση του παιδιού δείκτης της «επιτυχίας» του ως ανθρώπου – ή της αξίας των γονιών ως ανατροφέων;

Τα παιδιά συχνά δεν παλεύουν μόνο για τη δική τους επιτυχία, αλλά και για να ικανοποιήσουν τις προσδοκίες των γονιών τους. Το άγχος τους δεν αφορά μόνο τις εξετάσεις, αλλά και το πώς θα γίνουν αποδεκτά, αγαπητά και «περήφανα» για την οικογένεια.

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγιώργη τι σημαίνει για έναν γονιό να έχει ένα «καλό» ή «κακό» μαθητή για παιδί, και πόσο καθοριστικό θεωρεί ότι είναι για τη ζωή του αν αυτό το παιδί τελικά περάσει ή όχι στο πανεπιστήμιο.

Τι γίνεται με τα συσκευασμένα που βρίσκουμε στα ψυγεία; Είναι ασφαλή; Τα παγωτά που δεν έχουν ζάχαρη να τα προτιμάμε; Είναι ασφαλές να δίνουμε υποκατάστατα ζάχαρης στα παιδιά; Ποια είναι τα καλά του σπιτικού παγωτού; Και πώς μπορούμε να το φτιάχνουμε;

Tα σορμπέ φρούτων που δεν έχουν γάλα είναι πιο υγιεινά ή μπορούν να τρώνε ό,τι τους αρέσει; Γιατί τα παιδιά αγαπούν περισσότερο τη σοκολάτα και γιατί η ζάχαρη είναι τόσο εθιστική;

Η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα δίνει απαντήσεις για να ξέρουμε τι είδους παγωτό να δίνουμε στα παιδιά και πόσο. Αν τα παιδικά καλοκαίρια μετριούνται, εκτός από μπάνια, και με παγωτά, ας τους δίνουμε το καλύτερο.

Βοηθούν όντως κάποιες τροφές στις καύσεις ή είναι απλώς ένας διατροφικόςμύθος; Στο σημερινό επεισόδιο συζητάμε με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη για το πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε με απλούς τρόπους τον μεταβολισμό μας.

Pοιοι είναι οι πιο συχνοί μύθοι γύρω από την διατροφή και τον μεταβολισμό; Τι λέει η επιστήμη για τις τροφές που «ξυπνούν» τις καύσεις; Πώς λειτουργεί ο μεταβολισμός στον ανθρώπινο οργανισμό;

Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που τον επηρεάζουν και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει ο ύπνος και το στρες στην λειτουργία του; Πόσο σημαντική είναι η σωματική δραστηριότητα; Υπάρχουν συγκεκριμένα είδη άσκησης που «δουλεύουν» καλύτερα;

Πόσο ρόλο παίζει η μυϊκή μάζα; Αν αυξήσουμε τους μύες μας, καίμε περισσότερες θερμίδες και σε ηρεμία; Υπάρχουν μικρές αλλά ουσιαστικές αλλαγές που μπορεί να κάνει στην καθημερινότητα; Υπάρχει συγκεκριμένη ώρα της ημέρας που είναι καλύτερο να τρώμε για να βοηθήσουμε τον μεταβολισμό μας;

Ο διαιτολόγος Χρήστος Δερδεμέζης απαντά σε όλα τα ερωτήματα και εξηγεί κυρίως, πώς μπορούμε να ενισχύσουμε τον μεταβολισμό μας στην πράξη, χωρίς υπερβολές και χωρίς ψευδαισθήσεις.

Πώς θα βγουν αλώβητοι οι γονείς από τον «οδοστρωτήρα» που λέγεται παιδικά πάρτι; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τον εικαστικό ΑλέξανδροΓεωργίου, μπαμπά του οκτάχρονου Παναγιώτη, και τη Νινέττα Γιακιντζή, μαμά του εφτάχρονου Ιάσονα.

Γιατί τα παιδικά πάρτι φέρνουν σε κάποιους γονείς ένα έντονο αίσθημα δυσφορίας; Τι φταίει τελικά; Οι παιδότοποι σε συνδυασμό με τα παιδάκια που τσιρίζουν; Ή, μήπως, οι άλλοι γονείς που βρίσκουν ευκαιρία να μιλήσουν για όλους τους προβληματισμούς τους;

Υπάρχουν συμβουλές που μπορούν να ακολουθήσουν οι γονείς για να περάσουν όσο το δυνατόν πιο αλώβητοι από τον «οδοστρωτήρα» που λέγεται παιδικά πάρτι; Ο εικαστικός Αλέξανδρος Γεωργίου, μπαμπάς του οκτάχρονου Παναγιώτη, και η Νινέττα Γιακιντζή, μαμά του εφτάχρονου Ιάσονα, μοιράζονται μαζί μας τις δικές τους «τραυματικές» εμπειρίες από τα παιδικά πάρτι και δίνουν μικρές, σωτήριες συμβουλές.

Τι σημαίνει «σωστή» διατροφή στην εμμηνόπαυση; Υπάρχουν τροφές που βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων; Πόσοι από τους διατροφικούς «κανόνες» που ακούμε είναι μύθοι; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον νοσοκομειακό διαιτολόγο Χρήστο Παπαβαγγέλη.

Ποιες είναι οι διατροφικές ανάγκες μιας γυναίκας στην εμμηνόπαυση; Υπάρχουν τροφές που μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης ή στη βελτίωση της διάθεσης; Είναι αλήθεια ότι στην εμμηνόπαυση παχαίνουμε χωρίς να μπορούμε να το ελέγξουμε;

Το θέμα της εμμηνόπαυσης αφορά την πλειοψηφία των γυναικών – τουλάχιστον σε κάποια φάση της ζωής τους. Κι όμως ακόμα μιλάμε γι’ αυτό ψιθυριστά. Μια απόλυτα φυσιολογική φάση της ζωής παρουσιάζεται συχνά σαν ταμπού. Ωστόσο, υπάρχει μια απλή αλήθεια: το σώμα αλλάζει, οι ορμόνες αλλάζουν, και μαζί τους... αλλάζει και το πιάτο μας.

Ο νοσοκομειακός διαιτολόγος Χρήστος Παπαβαγγέλης συζητά με τη Μερόπη Κοκκίνη και ξεκαθαρίζει τις αλήθειες και τους μύθους γύρω από τη διατροφή στην εμμηνόπαυση, δίνοντας επιστημονικές και χρήσιμες απαντήσεις.

Πώς και πότε μιλάμε στα παιδιά μας για το σεξ; Πώς βοηθά το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής στην πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης; Ποια σημάδια πρέπει να προσέξουν οι γονείς; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα.

Τι είναι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και γιατί είναι τόσο απαραίτητη για τα παιδιά; Από ποια ηλικία θεωρείται κατάλληλο να ξεκινήσει; Πρέπει να ξεκινά από το σπίτι ή από το σχολείο; Πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το σεξ και γιατί συχνά οι ενήλικες νιώθουμε αμηχανία όταν προσεγγίζουμε αυτό το θέμα;

Πώς την γνωρίσαμε εμείς και με ποιον τρόπο; Πόσο έχουν αλλάξει οι παλιές αντιλήψεις και πρακτικές γύρω από τη σεξουαλική αγωγή;

Είναι τελικά μύθος ότι η σεξουαλική κακοποίηση προέρχεται κυρίως από «ξένους»; Πώς πρέπει να αντιδράσει ένας γονιός όταν το παιδί του εξομολογηθεί ότι έχει πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης;

Πώς βοηθά η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην πρόληψη της σεξουαλικής κακοποίησης; Ποια σημάδια πρέπει να προσέξουμε που παραπέμπουν σε σεξουαλική κακοποίηση;

Πώς αντιδρούμε αν υποψιαστούμε ότι ένα παιδί κακοποιείται; Τι συμβαίνει στη ζωή ενός ανθρώπου που έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά;

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα, η οποία απαντά σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα.

Τα σφηνάκια τζίντζερ έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό και προβάλλονται ως ένα φυσικό booster για το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Πόση αλήθεια, όμως, κρύβεται πίσω από αυτή τη διατροφική τάση; Η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη.

ίνεις κι εσύ κάθε πρωί ένα σφηνάκι ginger, σφίγγεις τα μάτια, καίγεσαι για λίγο… και μετά νιώθεις σαν να έχεις κάνει reboot στο ανοσοποιητικό σου; Ή, τουλάχιστον, έτσι θέλεις να πιστεύεις.

Τα περίφημα ginger shots –αυτά τα μικρά, πικάντικα ελιξίρια υγείας που έχουν κατακλύσει ψυγεία, social media και καφέ–  υπόσχονται ενίσχυση του ανοσοποιητικού, αποτοξίνωση και γενικά… υπερδυνάμεις σε υγρή μορφή. Όμως, τι λέει η επιστήμη; Υπάρχουν πραγματικά οφέλη ή πρόκειται για άλλη μία διατροφική μόδα και υπερβολικό hype;

Ο διαιτολόγος Χρήστος Δερδεμέζης μιλά με τη Μερόπη Κοκκίνη και μας βοηθά να ξεχωρίσουμε τον μύθο από την πραγματικότητα, όσον αφορά τη δράση του τζίντζερ. Υπάρχει τελικά επιστημονική τεκμηρίωση ή όχι και πώς μπορούμε πραγματικά να ενισχύσουμε την άμυνα του οργανισμού μας, χωρίς υπερβολές και περιττά έξοδα;

Πόσο διαφορετικό είναι ένα χαρισματικό παιδί; Υπάρχει κοινωνική εμμονή με την ευφυΐα; Κρύβει, άραγε, παγίδες η χαρισματικότητα; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγεώργη για την έννοια της χαρισματικότητας και αν, τελικά, αποτελεί προτέρημα ή πρόκληση.

Tι σημαίνει, τελικά, να είναι ένα παιδί χαρισματικό; Είναι προτέρημα ή δύσκολη και περίπλοκη συνθήκη; Μήπως, όπως κάθε τι σύνθετο, έτσι κι αυτό, αποτελεί από μόνο του μια πρόκληση που απαιτεί δουλειά;

Πώς μετράμε την ευφυΐα; Παραμένει το ΙQ test της Μensa το πιο έγκυρο τεστ; Υπάρχει κοινωνική εμμονή με την ευφυΐα; Κάθε γονέας, τελικά, ονειρεύεται να μεγαλώσει έναν μικρό Αϊνστάιν;

Μήπως το πρότυπο του πετυχημένου παιδιού έρχεται να «λειάνει» όλες τις δικές μας μικρές ή μεγάλες αποτυχίες και ματαιώσεις; Κρύβει, άραγε, παγίδες και πιθανά τραύματα η χαρισματικότητα;

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγεώργη και μαζί αποδομούν και επαναπροσδιορίζουν την έννοια της χαρισματικότητας.

Τα φάρμακα GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, αλλάζουν ριζικά τον τρόπο που προσεγγίζουμε την απώλεια βάρους. Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τη διαιτολόγο Μελίνα Καριπίδου και τον ενδοκρινολόγο Μανώλη Σουβατζόγλου, που εξηγούν πώς λειτουργούν, ποιοι μπορούν να τα πάρουν, τι ρόλο παίζει η διατροφή κατά τη χρήση τους – και τι συμβαίνει όταν διακοπούν.

Επανάσταση στην απώλεια βάρους ή απλώς μόδα; Αρχικά, τα φάρμακα GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τη ρύθμιση του διαβήτη. Σήμερα, όμως, εξελίσσονται σε ένα νέο «εργαλείο» για την απώλεια βάρους – με εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Μειώνουν την όρεξη, προσφέρουν αίσθημα κορεσμού πιο γρήγορα, και σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν σε σημαντική απώλεια κιλών, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, χωρίς πείνα και χωρίς το συνεχές μέτρημα θερμίδων. Και κάπου εδώ προκύπτει ένα νέο, κρίσιμο ερώτημα: Ποιος είναι πλέον ο ρόλος του διατροφολόγου;

Ο διατροφολόγος δεν είναι απλώς αυτός που μετρά θερμίδες. Ούτε εκείνος που καταρτίζει προγράμματα διατροφής με ψητό κοτόπουλο και μπρόκολο. Στον σύγχρονο κόσμο, ο διατροφολόγος καλείται να αναλάβει έναν πιο σύνθετο ρόλο: να λειτουργήσει ως σύμβουλος ευεξίας που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ολιστικά, όχι μόνο φροντίζοντας το σώμα του αλλά και τον νου.

Γιατί ακόμη και όταν η φαρμακευτική αγωγή μειώνει την πείνα, αυτό δεν σημαίνει πως εξαλείφονται όλοι οι διατροφικοί κίνδυνοι. Η μειωμένη πρόσληψη τροφής δεν εγγυάται ισορροπημένη διατροφή. Παραμένει το ερώτημα: καλύπτονται οι ανάγκες σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, φυτικές ίνες;

Και όταν η φαρμακευτική αγωγή σταματήσει, ποια είναι η επόμενη μέρα; Συνήθως, επιστρέφουν οι παλιές διατροφικές συνήθειες, η γνώριμη –και συχνά δυσλειτουργική– σχέση με το φαγητό.

Σε αυτό το σημείο, ο ρόλος του διατροφολόγου κρίνεται καθοριστικός: καλείται να μεταδώσει δεξιότητες ζωής· να εκπαιδεύσει τον άνθρωπο στο πώς να νιώθει κορεσμό μέσα από ποιοτικό φαγητό· πώς να απολαμβάνει το φαγητό χωρίς ενοχές· πώς να ξεχωρίζει τη σωματική πείνα από τη συναισθηματική· και, κυρίως, πώς να πάψει να βλέπει τη διατροφή ως τιμωρία – και να τη δει ως πράξη αυτοφροντίδας.

Τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν. Η επιστήμη προχωρά – και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Όμως, η βαθιά και ουσιαστική αλλαγή δεν προέρχεται μόνο από μία σύριγγα ή ένα χάπι. Προέρχεται από τη σχέση που κάθε άνθρωπος χτίζει με το σώμα του, με τον εαυτό του και με το φαγητό.

Σε μια εποχή γεμάτη πληροφορίες, τάσεις και γρήγορες λύσεις, αυτό που τελικά έχει σημασία δεν είναι η τελειότητα, αλλά η συνειδητή απόφαση να αρχίσει κανείς να φροντίζει τον εαυτό του με συνέπεια και σεβασμό.

Ποιες τροφές μάς κάνουν πραγματικά καλό; Πόσο junk food επιτρέπεται να καταναλώνουν τα παιδιά και πόση ζάχαρη; Και πώς ενισχύουμε το μικροβίωμα του οργανισμού; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το ποιες τροφές, ενώ μοιάζουν αθώες, είναι άκρως επικίνδυνες.

Γνωρίζατε ότι το 40% των ημερήσιων θερμίδων που καταναλώνουν τα παιδιά μας προέρχονται από τρόφιμα χαμηλής διατροφικής αξίας, καθιστώντας τη χώρα μας πρωταθλήτρια Ευρώπης στην παιδική παχυσαρκία;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το τι ακριβώς είναι οι υπέρ-επεξεργασμένες τροφές, πόσο βλαβερές είναι για την υγεία μας και πώς μπορούμε να τις αποφύγουμε.

Το πρωινό ρόφημα με χλιαρό νερό και λεμόνι έχει γίνει viral στο TikTok, καθώς πολλοί είναι αυτοί που ορκίζονται στα οφέλη του: από καλύτερη πέψη και αποτοξίνωση, μέχρι λαμπερό δέρμα και ενίσχυση του ανοσοποιητικού. Αλλά τι από όλα αυτά μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά; Πρόκειται για ακόμα έναν διατροφικό μύθο; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη.

Σε ένα βίντεο στο TikTok, μία γυναίκα κρατά μια κούπα με ζεστό νερό με λεμόνι στο χέρι ενώ εξυμνεί τα οφέλη του ροφήματός της: Ισχυρίζεται πως μέσα σε μία εβδομάδα, μετά από καθημερινή κατανάλωση, θα καις περισσότερες θερμίδες, θα είσαι καλύτερα ενυδατωμένος, θα έχεις λιγότερες τοξίνες, θα ενισχύσεις το ανοσοποιητικό σου, θα έχεις καλύτερη πέψη, λιγότερα φουσκώματα, πιο λεία επιδερμίδα και περισσότερη ενέργεια και συγκέντρωση. Τι απ’ όλα αυτά μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά;

Ο διαιτολόγος Χρήστος Δερδεμέζης μάς βοηθά να αποκτήσουμε πιο ρεαλιστικές προσδοκίες και να είμαστε πιο υποψιασμένοι όσον αφορά τους ισχυρισμούς που κυκλοφορούν στα social media σχετικά με «μαγικές» ιδιότητες που αποδίδονται σε διάφορες τροφές.

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την οκτώ μηνών έγκυοΠαυλίνα Βουλγαράκη για τα αντιφατικά συναισθήματα μιας περιόδου που αν και διαρκεί μόνο εννέα μήνες, ίσως τελικά δεν είναι τόσο ειδυλλιακή όσο την παρουσιάζουν.

Τι συμβαίνει κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης; Είναι μια τόσο ρόδινη περίοδος όσο την παρουσιάζουν;

Και αν είναι τόσο ρόδινη, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών θεωρούν μη ρεαλιστική τη λαμπερή απεικόνιση της εγκυμοσύνης και νιώθουν συχνά φοβισμένες και αγχωμένες με τη φουσκωμένη κοιλιά και το έμβρυο που αναπτύσσεται μέσα τους;

Οι έρευνες δείχνουν ότι τα συναισθήματα ποικίλουν και είναι συχνή η δυσφορία αλλά και η ευφορία. Ταυτόχρονα, όσο περισσότερο μιλάμε οι γυναίκες ανοιχτά για αυτά τα συναισθήματα, τόσο βοηθάμε η μια την άλλη.

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την οκτώ μηνών έγκυο Παυλίνα Βουλγαράκη για τα αντικρουόμενα συναισθήματα μιας περιόδου που, ενώ κρατά μόνο εννέα μήνες, δεν είναι τελικά τόσο ειδυλλιακή.

Ο παραδοσιακός ρόλος του πατέρα αλλάζει – άλλοτε αποδομείται, άλλοτε εξελίσσεται. Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για τη νέα πατρική φιγούρα και τον ρόλο της μητέρας στη διαμόρφωση της πατρικής σχέσης. Ένα επεισόδιο για την απουσία, την επιστροφή και την επανεφεύρεση του πατέρα.

Υπάρχει σήμερα ο πατέρας όπως τον γνωρίζαμε; Ο παραδοσιακός πάτερ φαμίλιας – αυστηρός, απόμακρος, κυρίαρχος – μοιάζει να ξεθωριάζει. Στη θέση του, ένας ρόλος πιο ρευστός, συχνά αμφισβητούμενος, μα ενίοτε και πιο ανθρώπινος. Ο πατέρας σήμερα καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του: δεν είναι πια μόνο η «κεφαλή της οικογένειας», αλλά συνοδοιπόρος στην ανατροφή, φροντιστής, συναισθηματικά παρών.

Πρόκειται για έναν ρόλο που αποδομείται ή για έναν ρόλο που εξελίσσεται;

Από τον Τηλέμαχο που αναζητά τον πατέρα του (τον Οδυσσέα), μέχρι τον Οιδίποδα που συγκρούεται με αυτόν ( τον Λάιο), η αρχαία μυθολογία μάς θυμίζει πόσο βαθιά και σύνθετη είναι η σχέση με την πατρική φιγούρα. Τι λένε αυτές οι ιστορίες για τις σύγχρονες οικογένειες και τα ψυχικά αποτυπώματα της πατρικής παρουσίας (ή απουσίας);

Ποιος είναι, τελικά, ο ρόλος της μητέρας στην είσοδο του πατέρα στη ζωή του παιδιού; Μπορεί να λειτουργήσει ως «γέφυρα» ή γίνεται άθελά της το φίλτρο μέσα από το οποίο περνά – ή δεν περνά – η πατρική φιγούρα;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με τη ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για τον πατέρα του σήμερα. Τον πατέρα που ψάχνει νέο νόημα, νέα γλώσσα, νέα θέση. Μια συζήτηση για τις παλιές σκιές και τις νέες δυνατότητες.

Tα τελευταία χρόνια, οι ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες γνωρίζουν εντυπωσιακή άνοδο. Ωστόσο, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: όσο αθώο κι αν φαίνεται αυτό το ταξίδι, κρύβει και παγίδες. Η συνεχής αναζήτηση της τελειότητας μπορεί να οδηγήσει σε εμμονές, σε διαρκή ανικανοποίητο και τελικά σε μια παραμορφωμένη αντίληψη του εαυτού μας. Η δερματολόγος Μαρίτα Κοσμαδάκη μιλά στη Μερόπη Κοκκίνη.

Ζούμε σε μια εποχή όπου αρκεί ένα scroll στο Instagram ή στο TikTok για να νιώσεις ότι κάτι πρέπει να «διορθώσεις» ή να αλλάξεις πάνω στο πρόσωπό σου Από το baby botox μέχρι τα skin boosters, οι θεραπείες αισθητικής παρουσιάζονται σαν μαγικές λύσεις.

Αλλά πόσο ασφαλές είναι όλο αυτό; Ποιος κάνει τελικά αυτές τις θεραπείες; Πόσο επηρεαζόμαστε από τα φίλτρα των social media και την αισθητική των influencers; Και κυρίως — πώς ξεχωρίζουμε την υπεύθυνη ενημέρωση από την παραπλάνηση;

Η δερματολόγοςΜαρίτα Κοσμαδάκη μιλά για τις τάσεις στην αισθητική δερματολογία, τα red flags που πρέπει να μας κινητοποιούν όταν μπαίνουμε σε έναν χώρο που κάνει αισθητικές επεμβάσεις, τι σημαίνει “θεραπεία χωρίς νυστέρι” στην πράξη, και πώς μπορούμε να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις για το πρόσωπό μας — μακριά από την πίεση των social media.

Τι είναι αυτό που κάνει τα κορεατικά προϊόντα ομορφιάς τόσο δημοφιλή; Σε ποιο βαθμό διαμορφώνουν την αισθητική μας τα social media; Ποιες είναι οι τάσεις που κυριαρχούν στο μακιγιάζ σήμερα; Η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τον make up artist Φρέντι Καλομπράτσο.

Από την Κορέα στα ελληνικά νεσεσέρ, και από τα viral προϊόντα του TikTok στις backstage επιρροές των μεγάλων fashion shows, η ομορφιά περνάει σε μια νέα εποχή. Ο Φρέντι Καλομπράτσος, ένας από τους πιο έμπειρους και αγαπητούς make-up artists στην Ελλάδα, μιλά για τη μανία με τα κορεατικά καλλυντικά, το μέλλον του μακιγιάζ, αλλά και τις πραγματικές ανάγκες της επιδερμίδας σήμερα.

Πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που βαφόμαστε – και γιατί το “less is more” δεν είναι πάντα τόσο απλό όσο ακούγεται;

Ένα επεισόδιο για το skincare, τη λάμψη, τις υπερβολές, αλλά και τις αλήθειες πίσω από τον καθρέφτη.

Τι σημαίνει να βάζουμε όρια στα παιδιά μας και γιατί αυτή η έννοια προκαλεί συχνά σύγχυση στους γονείς; Η Τζούλη Αγοράκη σε μια συζήτηση με την ψυχολόγο Έλσα Κοππάση, εξετάζουν το δύσκολο αλλά κρίσιμο ζήτημα της οριοθέτησης. Ένα θέμα που απασχολεί τους γονείς, καθώςπαλεύουν καθημερινά να κρατήσουν την ισορροπία ανάμεσα στον αυταρχισμό και την υπερβολική ανοχή — μια «τραμπάλα» που συχνά γέρνει επικίνδυνα προς τη μία ή την άλλη πλευρά.

Τι σημαίνει να βάζουμε όρια στα παιδιά μας και γιατί η λέξη αυτή προκαλεί συχνά σύγχυση στους γονείς; Για πολλούς, τα «όρια» ταυτίζονται με αυστηρότητα, πειθαρχία,ακόμα και αυταρχισμό. Άλλοι, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν αυτούς τους χαρακτηρισμούς, καταλήγουν στο αντίθετο άκρο — γίνονται υπερβολικά επιτρεπτικοί.

Η έννοια των ορίων, ωστόσο, δεν έχει καμία σχέση με τη στείρα υπακοή ή την πειθάρχηση για την πειθάρχηση. Στην ουσία της, αφορά την προστασία, τη δομή και την αίσθησηασφάλειας που έχει ανάγκη το παιδί για να αναπτυχθεί.

Πώς μπορεί, λοιπόν, ένας γονιός να βρει την ισορροπία; Ποια είναι τα «υγιή» όρια και πώς τοποθετούνται με συνέπεια αλλά χωρίς καταπίεση;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με τη ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάννα Μηλιωρίτσα για τη φύση των αδερφικών σχέσεων — σχέσεις που, παρά τη ρομαντική εικόνα που τις συνοδεύει συχνά, αποδεικνύονται πολύ πιο σύνθετες και πολυδιάστατες.

Οι συγκρούσεις, οι εντάσεις και οι καβγάδες ανάμεσα στα αδέλφια δεν είναι απλώς αναπόφευκτοι — είναι σχεδόν θεμελιώδεις. Μέσα σε αυτές τις εντάσεις αναδύονται συναισθήματα όπως η ζήλια, ο ανταγωνισμός, ακόμη και η επιθετικότητα. Ωστόσο, αυτά τα δύσκολα συναισθήματα δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό. Αντίθετα, μπορούν να αποτελέσουν ένα ισχυρό μέσο αλληλεπίδρασης, ανάπτυξης και εξέλιξης της σχέσης.

Η αδερφική σχέση είναι συχνά η πρώτη μας επαφή με έννοιες όπως το μοίρασμα, η διεκδίκηση, η ταύτιση αλλά και η διαφοροποίηση. Και παρόλο που ενίοτε μπορεί να είναι συγκρουσιακή, παραμένει μια από τις πιο βαθιές και καθοριστικές σχέσεις στη ζωή μας — ένας δεσμός που μας διαμορφώνει σε πολλά επίπεδα, ψυχοσυναισθηματικά και κοινωνικά.