Μια Κυριακή από τη ζωή σου

Πιστεύει πως ο κίνδυνος δεν είναι να γίνουν οι υπολογιστές πιο έξυπνοι από εμάς, αλλά να μην μπορούμε εμείς να ζήσουμε χωρίς αυτούς.

Είναι επιστήμονας πληροφορικής και έχει τιμηθεί με το βραβείο Τούρινγκ.

Είναι διδάκτωρ Συγκριτικής Γραμματολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, συγγραφέας, και δημιουργός ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικών εκπομπών τέχνης και πολιτισμού.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Τρανού.

Είναι γλύπτης.

Είναι ψυχολόγος, ψυχίατρος, και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Σεξουαλικής Ψυχικής Υγείας.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται όταν ξυπνά είναι να ανέβει στον Παρθενώνα.

Εκεί βρίσκεται σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.

Είναι μαρμαροτεχνίτης και εργάζεται στην αποκατάσταση του Παρθενώνα.

Είναι καθηγητής του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της πολίτικης λύρας διεθνώς.

Από το 2020 διατελεί πρόεδρος του Καλλιτεχνικού Συλλόγου Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου.

Από μικρός μεγάλωσε με την αίσθηση της υποχρέωσης να συνεισφέρει στην κοινωνία ως ενεργός πολίτης.

Είναι Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Oμότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, ήταν ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη στην Ελλάδα και ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής στο Διάστημα 2003 - 2013.

Από παιδί ήθελε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία.

Σήμερα πιστεύει πως η κριτική σκέψη ξεκινά από την ικανότητα να βλέπεις τον κόσμο από διαφορετικές οπτικές.

Είναι ακαδημαϊκός, καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Νέων Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Harvard και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών.

Δηλώνει αφηγήτρια και θεωρεί τον εαυτό της τυχερό, γιατίπρόλαβε να γνωρίσει μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια.

Είναι συγγραφέας, ιστορικός, ξεναγός και ραδιοφωνική παραγωγός.

Τον έσωσε η τέχνη. Δηλώνει καλλιτέχνης και όχι εικαστικός.

Πιστεύει πως η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αρκεί «να έχουμε πάντα τον άνθρωπο στο επίκεντρο».

Είναι CEO της Microsoft για την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Μάλτα.

Στο Ελληνικό Ιωαννίνων σκάλιζε πέτρες.

Το μοναδικό γλυπτό που είχε δει, ήταν ο Ερμής τουΠραξιτέλους σε σαπούνι.

Είναι γλύπτης και ομότιμος καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών.

Από όλες του τις ιδιότητες, αγαπά περισσότερο εκείνη του καθηγητή.

Πιστεύει πως μια αίθουσα διδασκαλίας μπορεί να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Μπακουνάκη.

Είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας, ακαδημαϊκός και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού.

Στα 11 της ξεκίνησε να συλλέγει κασέτες με τον Φρέντι Μέρκιουρι, τον Φρανκ Σινάτρα και την Έλα Φιτζέραλντ.

Στα 14 της ερωτεύτηκε τον Ντέιβιντ Κάσιντι και αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει τραγουδίστρια.

Είναι καθηγήτρια φωνητικής και τραγουδίστρια.

Τα χόμπι του είναι η επιστήμη και η φύση.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Χρήστου Ζερεφού.

Είναι φυσικός, ακαδημαϊκός, ειδικός σε θέματα κλιματικής αλλαγής και φυσικής της ατμόσφαιρας.

Βρέθηκε δίπλα στον παιδικό του ήρωα, τον Τζον Νας, από ένα άθροισμα συμπτώσεων.

Υποκλίνεται στον Αϊνστάιν, τον Μπιθικώτση, και πιστεύει πως η ομορφιά κρύβεται στις πιο απλές μαθηματικές λύσεις.

Είναι μαθηματικός με σημαντική διεθνή παρουσία.

Από μικρή ήθελε να γίνει γιατρός για να είναι στα χαρακώματα και να βοηθά τους πληγωμένους.

Είναι γιατρός ειδικευμένη στην εγκεφαλική ωρίμανση και συνήθως μιλά με ποιήματα.

Δηλώνει «ρεπόρτερ της ζωής».

Πιστεύει πως το σημαντικό δεν είναι να αλλάξεις τη ζωή σου, αλλά να μάθεις να τη βλέπεις αλλιώς.

Είναι συγγραφέας, επιχειρηματίας και ομιλητής παρακίνησης.

Πιστεύει ότι η ζωγραφική του συγκινεί γιατί θυμίζει στον θεατή κάτι που έχει ζήσει κι ο ίδιος.

Προτιμά το δάσκαλοςαπό το ζωγράφος.

Από μικρός είχε κατανοήσει πως η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μια διαρκής μετανάστευση.

Είναι ένας απλός ψυχίατρος.

Το ταξίδι της ζωής της καταγράφεται στα γλυπτά της, με ό, τι την εντυπωσιάζει και ενθουσιάζει. 

Είναι γλύπτρια.

Πιστεύει ότι η τέχνη είναι σαν τον ωκεανό, και μπορεί να σε κερδίσει αρκεί να της αφοσιωθείς.

Αυτό συμβουλεύει και τους νέους καλλιτέχνες.

Είναι επιμελητής και κριτικός τέχνης.

Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, τραγουδιστής.Περνάει καλύτερα όταν δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά, πιστεύει ότι πρωταγωνιστής είναι αυτός που αντέχει την αποτυχία, και νιώθει υπερήφανος που μπορεί και κοιμάται αμέσως το βράδυ.

Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να απαθανατίσει την ομορφιά του κόσμου και των ανθρώπων.

Αφήνεται στο παρόν, αναπνέει και κάνει το κλικ.

Πιστεύει πως ο καλλιτέχνης δεν γίνεται από επιλογή, αλλά από κάτι που πηγάζει από μέσα του και τον σπρώχνει προς το να δραπετεύσει από την πραγματικότητα.

Πως η τέχνη μας βοηθά να αντικρίζουμε το πρόσωπο της Μέδουσας χωρίς φόβο.

Ήξερε από πολύ νωρίς ότι στη ζωή της ήθελε να γίνει θεατρίνα.

Για εκείνη, το θέατρο είναι ένας τρόπος να ζει πολλές ζωές.

Γεννήθηκε σε μια τουριστική οικογένεια και μεγάλωσε μαθαίνοντας τι σημαίνει φιλοξενία και ευθύνη.

Είναι Πρόεδρος του ΙΟΒΕ, Διευθύνων Σύμβουλος και συνιδιοκτήτης των «Electra Hotels & Resorts».

Αγάπησε τη μουσική και από παιδί μάζευε δίσκους.

Είναι παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος, συλλέκτης δίσκων.

Είναι ο G Poli.

Γράφει από παιδί, ζει μέσα στις λέξεις και πιστεύει στην οικονομία του λόγου.

Από την ποίηση και τη λογοτεχνία μέχρι τη διαφήμιση και το ραδιόφωνο, όλα στη ζωή του είναι «συνέχεια».

Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιάννη Ευσταθιάδη.

Είναι διαφημιστής, συγγραφέας, ποιητής και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Τρίτο Πρόγραμμα.

«Ζω και αναπνέω για να γράφω.»

Και με τους καλούς τρόπους, όχι ως επιβολή, αλλά ως παράδειγμα, ο Χρήστος Ζαμπούνης υπενθυμίζει πως η ευγένεια κάνει τον κόσμο πιο λειτουργικό, είτε συναντάς βασιλείς είτε απλούς ανθρώπους.

Πρέπει να προσπαθήσεις για να τα κατακτήσεις όσα θες, και πρέπει επίσης να προσπαθήσεις για να τα κρατήσεις.

Όχι μόνο με την έννοια του αγώνα, αλλά και της επιμονής πάνω στο υλικό σου, στο πόσο βαθιά πας μέσα σου, πόσο ψάχνεις, πόσο επιμένεις και ξανά και ξανά και ξανά.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έμαθε στους Έλληνες να τραγουδούν τους μεγάλους ποιητές, και μόνο με τη μουσική του, «έδωσε στους ποιητές μια άλλη ευκαιρία αιωνιότητας».

Μας μιλά για εκείνον, ο Γιώργος Μονεμβασίτης, πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας,δημοσιογράφος, κριτικός και ιστορικός μουσικής.

Είναι καθηγητής Πνευμονολογίας και Πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας.

Γράφει για την ηδονή της δημιουργίας.
Όχι για να εξομολογηθεί, ούτε για να διδάξει, αλλά «για να πλάσει έναν κόσμο και να μπει μέσα».
Μια Κυριακή από τη ζωή του Χρήστου Χωμενίδη. Είναι συγγραφέας.

Από τη Βέροια στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου.

Η Σόνια Θεοδωρίδου θυμάται τα λόγια της μητέρας της, «όπου κοιτάς, να βλέπεις ομορφιά».
Κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή, το τρακ γίνεται δύναμη, κι εκείνη λέει μέσα της:
«Κάντε πέρα, τώρα έρχεται η Ελλάδα».

Διπλωμάτης, πρέσβης επί τιμή, παρών στις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας.

Σκιτσογράφος και ζωγράφος, με εικόνες που έγιναν ιστορίες και χρώματα που συντρόφεψαν γενιές.

Είναι αρχιμάγειρας και ο πρώτος Σεφ που βραβεύτηκε με αστέρι Michelin

Δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, συνθέτης, συνοδοιπόρος των μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού. 

Ο πρώτος Έλληνας Φωτορεπόρτερ. Φωτογράφησε την Κάλλας στην Ακρόπολη, τον Αριστοτέλη Ωνάση, την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο και την πρώτη πορεία από τον Μαραθώνα στην Αθήνα.

Είναι ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ του Associated Press, αλλά θυμάται ακόμη την πρώτη του φορά στον σκοτεινό θάλαμο.

Προτίμησε το πιάνο από την Νομική.

Πιστεύει πως αν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό, δεν έχει νόημα να ασχοληθείς με κάτι άλλο.

Στο Μέγαρο Μουσικής ανακάλυψε έναν καινούργιο εαυτό.

Ο Γιάννης Βακαρέλης είναι Διεθνούς φήμης πιανίστας, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Σεμνός, ειλικρινής, με ξεκάθαρη γνώμη, απαντά ανάμεσα στα άλλα, γιατί δεν έγινε πολιτικός και προτίμησε να παρακολουθεί την πολιτική ζωή του κόσμου.

Μικρή έπαιζε με τις Καρυάτιδες.

Η κρυψώνα της ήταν ο Παρθενώνας.

Αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα κι όταν μεγάλωσε έγινε η μητέρα της Μεσογειακής διατροφής.

Μεγάλωσε φορώντας γυαλιά υπερμετρωπίας. Ο παππούς της ήταν γιατρός και ο πατέρας της πρωτοπόρος οπτομέτρης. Το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά και η ίδια έγινε ειδική οπτομέτρης.

Δεν είναι σεφ, γράφει για φαγητό.

Γράφει, δοκιμάζει, αφηγείται — όχι μόνο συνταγές, αλλά και στιγμές.

Η ζωή της είναι ένα καλοκαίρι στην κουζίνα.

Πιστεύει πως τα μαθηματικά δεν προϋπήρχαν.

Τα επινόησε ο άνθρωπος, όπως επινόησε τη μουσική και το λόγο, ή το χρόνο.
Είναι μαθηματικός και δίδαξε Μαθηματικά και Ιστορία των Μαθηματικών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Το τραγούδι για εκείνην ήταν και παραμένει υπαρξιακή ανάγκη.

Από παιδί δεν ήξερε πώς, ήξερε μόνον ότι στο μέλλον θα τραγουδάει.

Μίλησε μέσα από το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, της ελληνικής ποίησης.

– Γιάννη, γιατί έγινες σκηνογράφος;
– Έγινα σκηνογράφος για να διαπιστώσω τις απειράριθμες εκδοχές της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ζωγράφος, σκηνογράφος, ενδυματολόγος.

Πιστεύει βαθιά πως όλες οι μορφές τέχνης έχουν μια θεραπευτική, επουλωτική αξίαγια τη ζωή μας.

Μεγάλωσε στο Χαλάνδρι και από νωρίς ήξερε να σχεδιάζει.
Για τον Ανδρέα Κούρκουλα η πόλη είναι το σκηνικό και η αρχιτεκτονική τοεργαλείο για να νιώθεις το χώρο και να ζεις μέσα σε αυτή.
Ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, άνθρωπος με ανοιχτούς ορίζοντες και με δημιουργίεςτου που ζουν μέσα στο χρόνο.

Συνθέτης, ενορχηστρωτής, μαέστρος μα πάνω άπ΄ όλα, σολίστ του πιάνου.

Αγαπά την τζάζ, την Μαρία και τους καθημερινούς αυτοσχεδιασμούς.

Εξακολουθεί να μελετά και να εξασκείται στο πιάνο ακούγοντας ραδιόφωνο.

Ο Στέλιος Ράμφος ξεχωρίζει έναν φιλόσοφο: τον Πλάτωνα. Είναι εκείνος που κάλεσε τον άνθρωπο να στραφεί πέρα από την ύλη.

Γιατί είναι το ανέφικτο είναι αυτό που μας μεταμορφώνει.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Στέλιου Ράμφου.

Είναι συγγραφέας, φιλοφιλόφος, και μιλά για τον τρόπο του να ζεις «αλλιώς».

Ο Θεοδόσιος Τάσιος λέει ότι είμαστε η παιδική μας ηλικία. Και ίσως σ’ εκείνα τα πρώτα χρόνια να φυτεύτηκε η ανάγκη του για γνώση, για στοχασμό, για ευθύνη. Μιλά για την τεχνολογία που υπηρετεί τον άνθρωπο, για τη φιλοσοφία που δίνει προοπτική, για τη γλώσσα που καθρεφτίζει τη ζωή.

Μιλά για έναν κόσμο που γίνεται καλύτερος όταν του αφιερώνεσαι.

Είναι ακαδημαϊκός, πολιτικός μηχανικός, αρθρογράφος, συγγραφέας.

Μάρω Κοντού: Η ελληνίδα ηθοποιός πιστεύει πως η νεότητα δεν είναι ηλικία, αλλά τρόπος σκέψης. Μιλά για όλα όσα έζησε μπροστά και πίσω από τη σκηνή. Αγαπά τη ζωή, την ελευθερία και την αλήθεια της στιγμής.

Τι συμβαίνει όταν έξω απ’ το παράθυρο υπάρχει μόνο πάγος ή σκοτάδι;

Ο Ανδριανός Γολέμης, επικεφαλής γιατρός των αστροναυτών της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, μιλά για τη διαστημική ιατρική, το ανθρώπινο σώμα σε ακραίες συνθήκες και την έμφυτη ανθρώπινη περιέργεια.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Σάββα Σαββόπουλου, ψυχιάτρου και ψυχαναλυτή. 

Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Καραθάνου, σκηνοθέτηςκαι ηθοποιός.

Μια Κυριακή από τη ζωή της Ελευθερίας Ντεκώ, σχεδιάστρια φωτισμού.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Τίτου Πατρίκιου, ποιητή.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Κωνσταντίνου Λυκέτσου, καθηγητή Ψυχιατρικής και Επιστημών της Συμπεριφοράς στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Η φωτογραφία είναι η ευχή και η κατάρα της μνήμης. Καταγράφει την ιστορία, αλλά πάντα λίγο αφού έχει συμβεί.»

Ο Τάσος Βρεττός μιλά για τη δύναμη της εικόνας, την αλήθεια του φωτός και το βλέμμα που δεν επαναπαύεται ποτέ.

Για τον Τηλέμαχο Χυτήρη, η ποίηση και η πολιτική δεν είναι αντίθετες—είναι δύο δρόμοι που οδηγούν στην κατανόηση της ζωής. Πρώην πολιτικός, μα πάντα ποιητής, θεωρεί την ποίηση μια διαρκή ανάγκη που τον συνοδεύει εδώ και έξι δεκαετίες.
«Η πολιτική καθορίζει τη ζωή των ανθρώπων, μα η ποίηση γεμίζει τη δική μου».

Μια Κυριακή από τη ζωή του Βασίλη Αγγελικόπουλου, δημοσιογράφου.

Ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος δεν έκανε ποτέ απλά ταινίες. Έλεγε ιστορίες. Από μια φωτογραφική μηχανή στα χέρια ενός παιδιού, μέχρι τον μαγικό κόσμο του σινεμά, ο σκηνοθέτης αφηγείται τη διαδρομή του, τις βεβαιότητες που έγιναν αμφιβολίες και την αγάπη του για τον κινηματογράφο που ανήκει στις σκοτεινές αίθουσες.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Βατόπουλου, δημοσιογράφου, συγγραφέα και περιπατητή.

Για την Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση και υπεύθυνη Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης του Τομέα Πολιτισμού, ο πολιτισμός είναι κάτι παραπάνω από επάγγελμα—είναι τρόπος ύπαρξης. Με πάθος για τις τέχνες και αφοσίωση στη δημιουργία, έχει αφιερώσει τη ζωή της στο να χτίζει γέφυρες ανάμεσα στους καλλιτέχνες και το κοινό, ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον.

«Ο πολιτισμός δεν είναι κάτι που απλώς παρακολουθούμε. Είναι κάτι που ζούμε, που μας μεταμορφώνει.»

Μέσα από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και τις πρωτοβουλίες που επιμελείται, επιδιώκει να κάνει την τέχνη προσβάσιμη, ζωντανή, ανατρεπτική.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτό που έχει σημασία είναι οι ιστορίες που μας ενώνουν.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Λουκά Καρυτινού. Αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. 

Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιάννη Στουρνάρα, οικονομολόγου και Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Τάκη Θεοδωρόπουλου, συγγραφέα.

Ο Μίλτος Αλαμανιώτης, καθηγητής Πυρηνικής Μηχανικής και Τεχνητής Νοημοσύνης, είναι ένας από τους κορυφαίους νέους μηχανικούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Γεννήθηκε και σπούδασε στον Βόλο, διαπρέπει ακαδημαϊκά στις ΗΠΑ. 

 «Δεν πιστεύω ότι ήμουν ξεχωριστός• απλώς εργατικός και αφοσιωμένος», λέει στην συζήτησή του με την Κωνσταντίνα Βαρσάμη και εξηγεί πως η αγάπη του για την έρευνα και η ανάγκη για δημιουργία νέας γνώσης τον καθόρισαν επαγγελματικά.

Σχετικά με τις προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και της πυρηνικής ασφάλειας πιστεύει πώς η τεχνολογία αλλάζει τον κόσμο, δημιουργεί νέες δυνατότητες αλλά και ηθικά διλήμματα. 

Μια Κυριακή από τη ζωή του Βασίλη Ζούλια, σχεδιαστήμόδας.

Οι λέξεις, όπως και οι σκέψεις, χτίζουν διαδρομές. Ο Γιάννης Στίγκας μιλά για τη νευρολογίακαι την ποίηση, τη λογική και το συναίσθημα.

Ο Γρηγόρης Ξεπαπαδάκης είναι χειρουργός μαστού και ο ιδρυτής της επιστημονικής μαστολογικής εταιρείας "Ίαση Στήριξη".

Δεν σκέφτηκε ποτέ να γίνει γιατρός. Ήθελε να φτιάχνει μηχανές. Μέχρι που είδε, μπροστά στα μάτια του, τη δύναμη της ιατρικής να αλλάζει τη μοίρα ενός ανθρώπου.
Από τότε, αφιέρωσε τη ζωή του στη θεραπεία και τη στήριξη των γυναικών που το έχουν ανάγκη. 

Ο Μάνος Στεφανίδης είναι Ομότιμος καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης, κριτικός, συγγραφέας. Αλλά δεν του αρκεί.

Έχει ζήσει τη ζωή σαν ένα ανοιχτό μουσείο—ανάμεσα σε εικόνες, ιδέες, συγκρούσεις και αναμνήσεις. Από τα Ταμπούρια του Πειραιά ως τις μεγάλες αίθουσες της τέχνης, μιλά για τον πολιτισμό, την πολιτική, την ανάγκη να ονειρευόμαστε.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Κώστα Βαρώτσου, γλύπτης καικαθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Αλέξανδρου Αντωνόπουλου, ηθοποιού.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιώργου Μαυρογορδάτου, πολιτικού επιστήμονα και ιστορικού.

«Το σκηνικό είναι να μπορείς να ονειρεύεσαι βλέποντας κάτι.»

Ο σκηνογράφος και ενδυματολόγος, Μανόλης Παντελιδάκης, μιλά για τη σκηνογραφία, τη μαγεία του θεάτρου και τη δύναμη της εικόνας.

Μια Κυριακή από τη ζωή της Ζαΐρας Παπαληγούρα, αναπτυξιακής ψυχολόγου.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιώργου Παπαζαχαρία, σεφ.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιάννη Σεργάκη, σχεδιαστήκοσμημάτων και ιδρυτή του brand "Yannis Sergakis"

Τα μικρότερα σωματίδια κρύβουν τις μεγαλύτερες αλήθειες. Ο Κωνσταντίνος Φουντάς μιλά στην Κωνσταντίνα Βαρσάμη για τη φυσική και το σύμπαν που ακόμα μαθαίνουμε να διαβάζουμε.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός δεν θυμάται τη ζωή του έξω από το θέατρο. Από τα πρώτα του θεατρικά παιχνίδια στην Ξάνθη μέχρι τις πιο απαιτητικές σκηνές, έμαθε να ζει μέσα από τους ρόλους, τις λέξεις, τα φώτα.

Ο Ανδρέας Πετρουλάκης είναι γελοιογράφος. Ωστόσο δεν πιστεύει ότι το γέλιο θα σώσει τον κόσμο. 
Τον ακολουθεί παντού και πάντα ο ίδιος αναγνώστης.

Μια Κυριακή από τη ζωή της Ξένιας Καλογεροπούλου, ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας.