Eyval Farsi

اکتُبر ۲۰۱۶ ـ زوریخ

ای-ول فارسی
پادکست شماره ۳
فریدریشسهاین

در این پادکَست می‌خواهم راجع به محله فریدریشسهاین تعریف کنم.
در اقامتِ یک ماهه‌ام در برلین در فریدریشسهاین ساکن بودم. فریدریشسهاین در برلینِ شرقیِ سابق و کوچکترین محلهٔ برلین است.
فریدریشسهاین تا ۲۵ سال پیش مرزِ آلمانِ شرقی و آلمانِ غربی بود. قدیمیترین قسمتهای این محله مربوط به قرن ۱۹ میلادی است و در طول جنگ جهانیِ دوم یکی از محله‌هایی بود که بیشترین خرابی را داشت.
امروزه محلهٔ فریدریشسهاین یکی از پرطرفدارترین محله‌های برلین و برای فعالیتهای فرهنگی و تفریحهای شبانه خیلی معروف و محبوب است. یکی از معروفترین و پرطرفدارترین خیابانهای فریدریشسهاین که به خاطر بار و رستورانهای زیادش معروف است سیمون-داخ-اشتِراسه است. در نزدیکی این خیابان هم می‌شود هر آخر هفته به شنبه‌بازار و یکشنبه‌بازار معروف میدان بُکسهاگِنِر رفت.
خیلی از معروفترین رستورانها، بارها و کلوپ‌های برلین در فریدریشسهاین هستند، مثل کلوپ برگهاین که من در طول اقامتم دو بار به آنجا رفتم که به نظرم خیلی خاص و جذاب برای پارتی آخرهفته بود. وارد شدن به این کلوپ کمی سخت است. ولی بعد از وارد شدن می‌شود از شنبه شب تا دوشنبه بعد از ظهر نوشید، رقصید و خوش‌گذراند.
یکی از جاهای محبوب فریدریشسهاین اِر.آ.وِ گِلِنده است که قبلاً ایستگاه قطار بوده و جای صنعتی‌ای به شمار می‌آمده ولی الان به مکانی فرهنگی‌ تبدیل شده است. غیر از رفتن به بار و رستوران، آدم می‌تواند در آنجا ورزش هم بکند. مثلاً: سخره نوردی و شنا. توریست‌ها برای تماشای محل و گرافیتی‌ها در طول روز به آنجا می‌روند و شبها پارتی‌ها‌ی مختلفی تا نزدیکهای صبح برپا است. به همین خاطر رفتن به این محل شب دیروقت کمی خطرناک و ماجراجویانه به نظر می‌رسد.
در ادامه دوست دارم در مورد "خانه‌های اشغالی" در فریدریشسهاین حرف بزنم. اینها خانه‌های متروکه‌ای بوده‌اند که در حال حاضر به صورت غیرقانونی اشغال شده‌اند. یعنی کسانی که آنجا زندگی می‌کنند صاحب واقعی آن خانه نیستند ولی اجاره‌ای هم نمی‌دهند. با اینکه این پدیده غیرقانونی‌ست ولی بیش از ۳۰ (سی) سال است که در برلین وجود دارد. گاهی پلیس ساکنین این خانه‌ها را بیرون می‌کند ولی روز بعد، آنها دوباره بر‌می‌گردند. بیشتر این ساکنین پانک هستند و در این خانه‌ها فعالیت‌های فرهنگی می‌کنند. مثل: برگذاری کنسرت، تئاتر و یا داشتن کافه.
من می‌توانم دربارهٔ فریدریشسهاین یکی دو ساعت حرف بزنم ولی این پادکست را همین‌جا تمام می‌کنم. فقط بگویم که فریدریشسهاین یکی از محله‌های مورد علاقهٔ من در برلین و حتی در اروپا است.

ای ول فارسی
پادکست شماره ۲
رفت و آمد در تهران

من آلمانی هستم و الان در زوریخ زندگی می‌کنم. من در اروپا به شهرهای کوچک عادت دارم و چند هفته پیش برای اولین بار به تهران رفت .
وقتی در تهران بودم خیلی جاها را دیدم و از وسیله نقلیه‌های مختلفی استفاده کردم. مترو، اتوبوس، تاکسی و ماشین از مهمترین وسیله‌های نقلیه هستند. متروی تهران را خیلی دوست داشتم، چون تمیز، سر‌وقت و خیلی مدرن بود. متاسفانه فقط شش خط وجود دارد ولی خطهای جدید در حال ساخته‌شدن هستند.
اتوبوسهای تهران هم خوب هستند. ولی ترافیک شهر تهران خیلی بالاست و اتوبوسها همیشه در راهبندان گیر‌می‌کنند.
جالبترین وسیله نقلیه برایم تاکسی است. زیرا مسافرهای ناآشنا باهمدیگر یک تاکسی می‌گیرند. یعنی تاکسی‌ها راه‌های مشخصی را می‌روند و می‌آیند و مسافرها می‌توانند هرجای مسیر که خواستند سوار تاکسی یا از تاکسی پیاده بشوند. این روشِ خیلی خوبیست ولی برای خارجیها و کسانی‌ که راه‌ها را نمی‌شناسند کمی سخت و پیچیده است. آنچه ما در اروپا «تاکسی» می‌نامیم در ایران «آژانس» نام دارد. آدم با تلفن می‌تواند یک آژانس بگیرد، که جلوی آدرسی که می‌خواهد او را بردارد.
اگر آدم ماشین داشته‌ باشد، می‌تواند خودش رانندگی کند و راحت‌تر به جایی برود. ولی چون ترافیک زیاد است، باید خیلی صبر و حوصله داشته‌باشد. خیلی از مردم تهران با ماشین شخصی خود رفت و آمد می‌کنند.
من در این مدت دو نفر را هم با دوچرخه دیدم و فکر می‌کنم که کار آنها دیوانگی است! چون ترافیک خیلی برای رانند‌ه‌های دوچرخه مشکل‌ساز است و راه جدایی برای دوچرخه‌ها وجود ندارد. راننده‌های ماشین دائماً خلاف می‌کنند و این خیلی خطرناک است. مشکل دیگر این است که تهران کنار کوه است و دوچرخه سواری به سمت جنوب شهر آسان ولی به سمت شمال شهر خیلی سخت است. علاوه بر این تهران شهر بزرگیست (تقریباً ۵ برابر پاریس) و بیشتر سال هوای تمیزی ندارد.

رفت و آمد در تهران خیلی ماجراجویانه و باحال است.