Filtrer par genre

Czechostacja

Czechostacja

Jakub Medek

Wszyscy w Polsce słyszeli o Szwejku i oglądali Krecika. Południowi sąsiedzi generalnie budzą nad Wisłą sympatię. Mimo to wiedza o Czechach wśród większości Polaków nie jest wielka i zwykle bazuje na stereotypach.
Nazywam się Jakub Medek, jestem Czechem i polskim dziennikarzem równocześnie. W swoim autorskim podcaście Czechostacja będę się starał, wraz ze swoimi rozmówcami, przybliżać Czechy i Czechów polskim słuchaczom.

157 - Czesi pokochali Polskę i pytają "dlaczego u nas się tak nie da" | opowiada: Pavel Trojan
0:00 / 0:00
1x
  • 157 - Czesi pokochali Polskę i pytają "dlaczego u nas się tak nie da" | opowiada: Pavel Trojan

    Dość drogo i fatalne piwo - na te rzeczy coraz liczniej odwiedzający Polskę Czesi zwracają uwagę, gdy pytać, co im się tu nie podoba.

    Ale na tym lista skarg i zażaleń w zasadzie się kończy - pozytywne odczucia zdecydowanie przeważają. Liczne wyprawy Czechów do Polski skutkują nie tylko rosnącym zainteresowaniem tym krajem i obalaniem panujących na temat Polski stereotypów. One sprawiają też, że Czesi zaczynają inaczej patrzeć na własną ojczyznę.W 152 odcinku Czechostacji z Pavlem Trojanem - który Polskę w Czechach, z ramienia Polskiej Organizacji Turystycznej promuje, zastanawiamy się nad tym, czy to inne postrzeganie przełamie czeską niechęć do jakichkolwiek zmian, hamującą rozwój tego kraju. Jest też o:- wewnętrznie sprzecznym stosunku Czechów do przyrody, - o tym, czym się car różni od cesarza i tym, - gdzie najlepiej zjeść przy autostradzie z Pragi do Brna, - po czym poznać, że Polacy wciąż nie wiedzą, kiedy Czesi świętują - o pewnej ważnej, wypadającej niebawem rocznicy związanej z karierą Heleny Vondráčkovej.I o całym mnóstwie innych rzeczy też w tej rozmowie, jak w każdej rozmowie z Pavlem Trojanem, jest.A w podsumowaniu opowiadam Wam o pewnym fajnym projekcie Podcastu pod specjalnym nadzorem, który - jeśli tylko będziecie mieli ochotę, możecie wesprzeć.


    ****


    Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego⁠⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠⁠.

    W tym tygodniu zdecydowali się na to:


    Przemysław i Rafał


    Bardzo Wam dziękuję <3


    Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej.

    Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. 

    Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję.

    No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali.

    W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu⁠⁠⁠⁠MUSOPEN


    Tue, 17 Nov 2026 - 1h 16min
  • 156 - Pisanie po czesku - na poważnie, ale bez powagi | opowiadają Andrzej Jagodziński i Julia Różewicz

    Czy jest coś takiego, co łączy różnych czeskich autorów, równocześnie sprawiając, że literatura z tego kraju jest atrakcyjna dla Polaków? To jedno z pytań, jakie zadałem moim rozmówcom kilka tygodni temu, podczas Dni Czeskich organizowanych przez  @NieTeatr  w Białymstoku. Rozmówcom jak mało kto w tej materii kompetentnym - Andrzejowi Jagodzińskiemu i Julii Różewicz, doskonałym tłumaczom literatury czeskiej.Jaka brzmi ich odpowiedź? Tego dowiecie się w 151 odcinka Czechostacji. Jest tam o ukochanym pisarzu Andrzeja - Josefie Škvoreckim i ukochanym pisarzu Julii - Petrze Šabachu; jest i o filmach, jakie powstały na podstawie ich prozy. Jest o tym, czy tłumacze powinni być przejrzyści i dlaczego bohemistom trudno jest czytać najbardziej znane w Polsce tłumaczenie Szwejka autorstwa Hulki Laskowskiego. Nawet trochę o współczesnej polityce kulturalnej jest i tym, kto i dlaczego chowa się pod stołem tylko po to, by nie musieć rozmawiać z czeskim ministrem.A do tego miłośnicy czeskiej literatury, również ci in spe, którzy może nawet o tym jeszcze nie wiedzą, znajdą w rozmowie parę ciekawych wskazówek i parę tytułów godnych polecenia.


    ****


    Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego⁠⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠⁠.

    W tym tygodniu zdecydował się na to:


    Maciej


    Bardzo Ci dziękuję <3


    Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej.

    Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. 

    Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję.

    No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali.

    Na okładce Julia Różewicz i Andrzej Jagodziński podczas rozmowy w NieTeatrze . Autor fotografii - Krzysztof Karpiński/Nie Teatr

    W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu⁠⁠⁠⁠MUSOPEN

    Tue, 10 Nov 2026 - 1h 05min
  • 155 - Czech, któremu nie wystarczyła wolność. Jak Vaclav z Humpolce został królem | opowiada Cezary Borowy

    Z malutkiego, leżącego na granicy Czech i Moraw Humpolca do Katmandu w Himalajach jest lotem ptaka ponad sześć tysięcy kilometrów. Droga jaką musiał pokonać Vaclav była znacznie dłuższa - najpierw ucieczka z komunistycznej Czechosłowacji, później obóz dla uchodźców w Niemczech, Indie i dopiero Nepal. A jeszcze dłuższa była jego droga zawodowa - od absolwenta szkoły kolejarskiej, przez taksówkarza po króla przemytników.

    Tę drogę opisuje w swojej najnowszej książce "Jak Vaclav z Humpolca został królem haszyszu w Katmandu" pisarz i były przemytnik Cezary Borowy, jak sam ze śmiechem mówi, kronikarz barwnego towarzystwa uciekinierów z bloku wschodniego, którzy w Azji żywili się przemytem.

    "Mogłeś w kilka miesięcy zarobić na mieszkanie w Krakowie" - mówi Borowy w 150 odcinku Czechostacji. W rozmowie jest też o pragnieniu wolności, żelaznych nerwach, przyczynach kryzysu wieku średniego i hipokryzji współczesnego, zachodniego świata. I o ambicjach zrobienia czegoś największego - ambicjach, dzięki którym Vaclav z Humpolce został królem w Katmandu.

    ****


    Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego⁠⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠⁠.

    W tym tygodniu zdecydowali się na to:


    Igor, Iwona, Piotr


    Bardzo Wam dziękuję <3


    Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠⁠Suppi⁠⁠⁠, bądź ⁠⁠⁠Buy Coffee⁠⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej.

    Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. 

    Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję.

    No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali.

    W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu⁠⁠⁠MUSOPEN


    Tue, 03 Nov 2026 - 1h 04min
  • 154 - Polacy myślą, że znają Czechów. I to jest najlepszy żart | opowiada Roman Trávniček

    Czechy się w Polsce często kojarzą ze śmiechem. Zabawny jest dla Polaków Szwejk, zabawne są czeskie komedie, nawet sami Czesi określani są zabawnym - przynajmniej wg Polaków, określeniem Pepików.

    "Właściwie wystarczy, że wyjdę na scenę, powiem "ahoj" i sala jest już moja" - opowiada rozmówca Czechostacji, czeski, ale występujący głównie w Polsce stand-uper Roman Trávniček, od kilkunastu lat mieszkaniec Sosnowca. Komik, który rozśmiesza Polaków grając właśnie na wzajemnych, czesko-polskich stereotypach.

    Jest w tej rozmowie sporo o humorze - polskim i czeskim, tym z czego w obu krajach śmiejemy się chętnie a z czego śmiać się nie wypada i jak to się z czasem zmienia.

    Jest o stereotypach i wielkiej rewolucji w postrzeganiu Polski przez Czechów.

    Jest - skoro to odcinek o humorze miejsce na Jare Cimrmana i klasyków czeskiej komedii, jest też trochę o współczesnym czeskim stand-up.

    Jest też i o kuchni i wychowywaniu dzieci i tym jak współczesne dziewczynki patrzą na świat zupełnie innymi oczami.

    I oczywiście, jak to w Czechostacji, jest też o całym mnóstwie innych rzeczy.


    ****


    Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać jego⁠⁠Patronami lub Patronkami w serwisie Patronite⁠⁠.

    W tym tygodniu zdecydował się na to:


    Marek


    Bardzo Ci dziękuję <3


    Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach ⁠⁠Suppi⁠⁠, bądź ⁠⁠Buy Coffee⁠⁠ - gdzie Wam wygodniej.

    Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. 

    Proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji. Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardziej, dziękuję.

    No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali.

    Zdjęcie na okładce autorstwa Krzysztofa Karpińskiego, przedstawia Romana i Kubę Nycza podczas występu wNie Teatrze w Białymstoku

    W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, pochodzącego z serwisu⁠⁠MUSOPEN

    Tue, 27 Oct 2026 - 1h 12min
  • 153 - Łaba. Rzeka kręta jak relacje Czechów i Niemców | opowiadają: Luboš Palata i Aleksander Kaczorowski

    Prawie 1500 kilometrów długości i bez mała 1500 metrów w pionie - taki dystans musi pokonać rzeka Łaba od źródeł do ujścia, od mroźnego płaskowyżu Karkonoszy po Morze Północne.
    Ale ta rzeka to nie tylko geograficzny gigant - jedna z największych europejskich rzek. Ale jej wymiar nie ogranicza się wyłącznie do geologii. Ta rzeka to symbol złożonych i trwających 1000 lat relacji między czeskim a niemieckim.

    Kilka lat temu trasę wzdłuż Łaby na rowerze pokonał czeski dziennikarz Luboš Palata. Jechał, chłonął, myślał i rozmawiał. Rozmawiał z własnymi przodkami, z nad Łaby się wywodzącymi, rozmawiał z Niemcami z Niemiec Wschodnich, którzy nie mogą się odnaleźć w swoim państwie. Z Niemcami ze swojej ojczyzny - Czech, porozmawiać nie mógł. Czesi wszystkich - a było ich ponad trzy miliony - m.in. z terenów, przez jakie płynie Łaba, po wojnie wypędzili.

    Z tych obserwacji, rozmów, wspomnień i przemyśleń powstała książka "Łaba. Wielka rzeka". Książka o tym, jakie były Czechy, gdy żyli w nich Niemcy i jakie są, co straciły, gdy już ich nie ma. Książka o tysiącach marynarzy wód śródlądowych, o największej bitwie na czeskich ziemiach. Książka o Karolu Mayu, który nad Łabą pisał o Dzikimi Zachodzie o Dreźnie - łączącym historię Czech, Niemiec i Polski i Wittenberdze, protestanckim Watykanie, gdzie dziś największym pracodawcą są zakłady chemiczne koncernu czeskiego premiera.

    W najnowszym, 148 odcinku Czechostacji o Łabie rzece, symbolu i książce rozmawiam właśnie z Lubošem Palatą i Aleksandrem Kaczorowskim, dziennikarzem i pisarzem, który od lat przemierza te same co Luboš szlaki i który tę książkę dla polskich czytelników przełożył.

    ****

    Jeśli podcast Wam się podoba i chcecie pomóc go rozwijać, możecie zostać Patronami lub Patronkami Czechostacjiw serwisie Patronite. W tym tygodniu zdecydowali się na to:


    Łukasz i Mirosław

    Bardzo Wam dziękuję <3

    Jeśli ktoś chce wesprzeć moją pracę a nie ma ochoty zobowiązywać się na dłużej, może mi też po po prostu postawić wirtualną kawę w serwisach Suppi, bądź Buy Coffee - gdzie Wam wygodniej.
    Za wszelkie wsparcie, także to dobrym słowem, łapką w górę, subskrypcją czy komentarzem - również bardzo dziękuję. 
    Jak zawsze proszę też o wszelkie sygnały zwrotne w komentarzach czy mediach społecznościowych Czechostacji.
    Interakcje z Wami nie tylko są dla mnie często inspiracją przy wymyślaniu tematów kolejnych rozmów. One po prostu bardzo mnie motywują. Za co również - a właściwie to najbardzej, dziękuję.
    No i karmią algorytmy - dzięki waszej aktywności platformy podcastowe czy media społecznościowe uznają, że warto Czechostację pokazać też tym, którzy do tej pory jej nie znali.

    W jinglu podcastu wykorzystuję fragment IX symfonii „Z Nowego Świata” autorstwa Antoniny Dvořáka, działającego zMUSOPEN.ORG

    Tue, 20 Oct 2026 - 1h 30min
Afficher plus d'épisodes