Kopalnia

Wszyscy o plebiscycie, to my też. Omawiamy hiszpańską hegemonię, cudaczność ceremonii, obojętność Polaków na polską nadpiłkarkę, a nawet alternatywną rzeczywistość.

Dlaczego na stadiony przychodzi coraz więcej ludzi? A może tylko nam się wydaje, że trwa boom na tzw. ekstraklasę? Postanowiliśmy zanurkować głębiej, w twarde dane.

Piłkarską Anglią wstrząsnęła historia, która nie będzie miała happy endu. A my zastanawiamy się, czy Haaland i Donnarumma są złodziejami.

Podczas tej rekordowo długiej przerwy reprezentacyjnej drużyna Jana Urbana przeszła cały cykl tak dobrze nam znany z wielkich turniejów w wykonaniu Polski. W meczu otwarcia zawiodła, w meczu o wszystko przegrała, w meczu o honor jej się ładnie ułożyło i nawet awansowała z grupy, by odpaść w czwartym meczu. A wszystko to poprzetykane skandalami pzpnowskimi, a także celowym wykartkowaniem się kapitana. Atmosfera gęsta, a im dłużej Urban pracuje z zespołem, tym ten gra gorzej. Pamiętamy jednak KTO by dokonywał wyboru następcy. Sytuacja prawdziwie tragiczna.

Komentarz na gorąco po meczu z Bośnią i Hercegowiną. Czyli gdyby nie Nowak, jedyną osobą, która by coś wyniosła z tego meczu byłby Stec, który zjadł w przerwie gulasz. Bardzo rozczarowujący wieczór Lewandowskiego. Czyli ekstra odcinek Cafe Kopalnia wprost ze stadionu i to w formie wideo!

Smutny czas: Dariusz Mioduski oddał część swojej Legii. Swojej, bo był to projekt autorski, który imponował rozmachem: trenerskim, transferowym, emocjonalnym. Jednocześnie w tzw. ekstraklasie przybywa prywatnych pieniędzy. Dlaczego w polskie kluby warto inwestować? A może to logiczne? Analizujemy zmiany właścicielskie w Legii oraz finanse najważniejszych rozgrywek świata – tzw. ekstraklasy.

Chcieliśmy się zająć piłeczką... serio. No ale czasem się nie da i tym razem się właśnie nie dało. Chcąc nie chcąc, musieliśmy się pochylić nad tym, co się dzieje w polskim środowisku sędziowskim, i nad „Siemieniec Gate”, która przy okazji sędziowskich wojenek wypłynęła na powierzchnię. Wypłynęła i niestety podśmierduje trochę Fryzjerem.

Gdy przychodzi meracto, to jak zwykle nie za bardzo wiemy, jak się za to wziąć. Bo te wielosetmilionowe sumy już spowszedniały, bo kolejny młody Anglik za bimbaliardy już nie podnieca, bo te wszystkie ruchy jak wiadomo niespecjalnie czemukolwiek służą poza tym oczywiście żeby interes się kręcił i żeby wszystkie strony biorące udział w tym przedstawieniu były zadowolone. A zatem poprosiliśmy Was o pomoc i to na wasze pytania dotyczące transferów odpowiadamy.

Wracamy po przerwie wakacyjnej. Wypoczęci opaleni i zadowoleni. Szczególnie zadowoleni, bo Gianni Infantino się chwieje, a jego pozycja zaczyna być naprawdę zagrożona. Po tym jak Infantino chciał „sprzedać mundial” jego krytycy i opozycjoniści wobec jego rządów nagle się uaktywnili i przeszli do kontrataku. Niestety nie jest tak, że w tej walce z czystym sumieniem można obrać strony i powiedzieć - ten jest dobry, tamtej jest zły. A im bardziej w tę kabałę się zaczynamy zagłębiać, tym bardziej jasne się staje, że owszem Infantino dostał cios, owszem może nawet go zamroczyło, ale z każdą chwilą stoi coraz mocniej na nogach.

W ramach podzięki dla naszych wspaniałych Patronów, zaprosiliśmy ich do wzięcia czynnego udziału w nagraniu słuchowiska podsumowującego mundial. I chociaż środek wakacji, środek tygodnia, a i czasu na reakcję wiele nie daliśmy, to Kuba, Łukasz, Rafał i Tomasz nie tylko nas zaszczycili swoją obecnością, ale wnieśli mnóstwo ciekawych wątków do dyskusji.

Hiszpania zagrała mecz doskonały. Tak doskonały, że wielka Francja okazała się zbyt mała. Zbyt mała, by podjąć walkę. Czy to jednak wystarczy na Argentynę, która oprócz tego, że walczy o mistrzostwo świata w piłce nożnej ma też do wykonania misję? A jej każdy mecz jest za Malwiny, za Diego i za Leo? Kto najbardziej rozczarował w półfinałach i dlaczego bronimy Thomasa Tuchela?

Pierwszy raz w historii mundialu cztery najlepsze drużyny rankingu FIFA dostały się do półfinałów. Cztery absolutnie topowe ekipy, prowadzone przez czterech skrajnie odmiennych trenerów, prezentujące cztery różne style. Każda z nich jest w czymś najlepsza na świecie, każdy ma coś, czego zazdroszczą im inni.

Mundial był fajny, emocjonujący, z dostarczającymi gwiazdami i pełen polotu, ale w ostatnich dniach wszystko poszło się.... no poszło sobie po prostu. Po raz kolejny okazuje się, że Donald Trump jest pomarańczową antytezą Króla Midasa.I tak był z mundialem. Wystarczyło, że po długim milczeniu się objawił i mistrzostwa świata zostały skażone. Przy całkowicie otwartej kurtynie zobaczyliśmy, że FIFA jest organizacją skorumpowaną do cna, zblatowaną z władzą, i że można nią manipulować. A na deser wjechały decyzje sędziowskie, meczy Argentyny z Egiptem i doszliśmy do punktu, w którym piłka nożna już się nie obroni.

Trwa nasza walka z północnoamerykańskimi strefami czasowymi i z nadążaniem za nocnym mundialem. Tym razem, mimo iż cień mundialu kładł się na nas dość mocno, udało się chyba uniknąć większych zamroczeń i jest - jak na nasz stan - lekko, przejrzyście i merytorycznie. Tym ważniejsze, że rzecz tym razem tyczy się tematu bardzo poważnego: choroby zdiagnozowanej u trenerów kilku bardzo ważnych reprezentacji, które przyjeżdżały do USA, Kanady i Meksyku w roli faworyta, a które już resztę mundialu obejrzą w domach. Ta poważna choroba to SELEKCJONEROZA. Na czym polega, jak się objawia i jakie niesie zagrożenia? O tym rozmawiamy w 123. odcinku słuchowiska #CafeKopalnia

Tyle lat nagrywamy, tyle lat publikujemy w papierze i jakoś do tej pory udawało nam się tego tematu uniknąć - ale jest, w końcu pierwsze słuchowisko (122 odcinki trzeba było czekać) o Leo Messim i Cristiano Ronaldo. Nie dało się tego jednak uniknąć. Bo chociaż obaj już udali się na peryferie wielkiego futbolu i wydawało się, że ta historia jest już dawno napisana, mundial 2026 przyniósł niespodziewany, ale fascynujący epilog

Drugi odcinek mundialowy. Tym razem rozmawiamy o niesamowitej średniej goli na mecz, o tym, że niektórzy już węszą spisek z piłką, ale przyglądamy się też napastnikom i chwilowo obwołujemy ten turniej mistrzostwami napadziorów. Oprócz tego przyglądamy się przerwom na nawodnienie - ale tym razem nie analizujemy tego dlaczego zostały one wprowadzone i w ogóle po co, tylko zauważamy jak wielki wpływ mają one na przebieg spotkań. Rozmawiamy też o golach z dystansu, w które na mundialu obrodziło. Ale wniosków nie podajemy.

Mundial w pełnej krasie. 32 drużyny się nam zaprezentowały. Kiedyś oznaczałoby to, że zobaczyliśmy już każdego uczestnika mistrzostw, dziś wciąż jeszcze, czekamy aż zakończy się pierwsza kolejka fazy grupowej. Niemniej wnioski - wciąż jeszcze mocno nieuczesane - już mamy. I chociaż w dużej mierze skupiamy się na tym, jak północnoamerykański mundial przetrwać, jaką obrać taktykę na nocne mecze - spać w dzień, drzemać między spotkaniami, zmienić się w zombie - to mówimy też o odkryciach, kłócimy się o paszporty, Stec wymyśla nowy kontynent, a Zachodny tłumaczy remisozę.

W poprzedni piątek w Nowym Teatrze odbyła się premiera najnowszego numeru Magazynu Kopalnia. Jest to numer w całości poświęcony zaczynającym się za chwilę mistrzostwom świata. Do naszego stałego grona (Stec, Zachodny, Żelazny) doprosiliśmy Michała Okońskiego z Tygodnika Powszechnego, który jest naszym stałym autorem od pierwszego numeru, i porozmawialiśmy o mundialach. Magia mistrzostw wciąż żywa, chociaż FIFA i kolejne goszczące mundiale państwa, od lat robią wiele żeby nam to święto zohydzić. Ale my się nie damy. To jasne.

Męczący finał i w ogóle finisz Ligi Mistrzów każe omówić kwestie fundamentalne. Czy PSG grozi jakiekolwiek niebezpieczeństwo? Skąd tyle złej krwi wokół sukcesu Arsenalu? Jak te drużyny będą ewoluować? Uwaga - nie gryziemy się w język!

Liga była bogata w atrakcje jak nigdy, a my próbujemy ogarnąć ją rozumem. Rozmawiamy o błogim porządku w Lechu i bajzlu na kółkach w Widzewie. O powrocie wielkich firm i szturmie wielkich miast. O naszych ulubieńcach i przegrywach. A przede wszystkim o miłości.

To pierwszy taki raz w karierze Roberta Lewandowskiego: zrobi kilka kroków wstecz. Odkąd ogłosił odejście z Barcelony, nie milkną spekulacje dotyczące jego przyszłości, ale w naszym słuchowisku próbujemy sięgnąć głębiej. Dlaczego dopiero w Katalonii pokochali go na zabój? Kiedy wylądował na Księżycu? Ilu w XXI wieku było większych napastników od niego? Czy w ogóle byli więksi?

Na naszym oczach upada imperium włoskie. I to imperium w sensie ścisłym - na przełomie lat 80. 90 mieli najlepszą ligę świata, w której grały absolutnie największe gwiazdy – od Maradony, Platiniego, Bońka poprzez Zico, Socratesa, aż do Van Bastena, Gullita i Rijkaarda. Czterokrotnie zdobywali mistrzostwo świata. Dziś włoska piłka jest w ruinie - tak jak stadiony, które w większości powstały na Italia 90. Trzeci raz z rzędu nie jadą na mundial, w europejskich pucharach przegrywają z Bodo, Galatasaray i Crystal Palace, a Inter jest tylko wyjątkiem potwierdzającym regułę.

Finał Ligi Mistrzów zapowiadany jest jako starcie dwóch światów, ale jednocześnie PSG w rewanżu w Monachium pokazało jak bardzo wiele może ich z Arsenalem łączyć. To był niemal perfekcyjny występ defensywny Paryżan. Czy mówi to nam coś o przyszłości futbolu? Czy coś takiego jak „futbol przyszłości” w ogóle istnieje? Dyskutujemy po półfinałach Ligi Mistrzów, a także mamy dwa szalenie ważne ogłoszenia. Jedno na początku i żeby nie było za łatwo drugie na końcu.

W końcu zostaliśmy zauważeni przez świat - pisano o najbardziej wyrównanej lidze Europy, w której nawet drużyny ze strefy spadkowej wciąż miały szansę na mistrzostwo, albo przynajmniej na awans do europejskich pucharów. A Polak statystyczny niczego bardziej nie kocha, niż zostać dostrzeżonym przez tak zwany Zachód. Pochylamy się więc i my nad fenomenem najbardziej wyrównanej ligi. I przyznajemy - jesteśmy płaskotabelowcami.

Marie-Louise Eta została tymczasową trenerką Unionu Berlin. Ma wszystko, ku temu, by tę posadę dostać - była asystentką poprzednich szkoleniowców, prowadziła drużynę do lat 19 (męską), zna klub, zawodników, sytuację w jakiej Union się znajduje. Gdyby to był mężczyzna ta zmiana przeszłaby pewnie całkowicie niezauważona. A jednak mówimy o sytuacji absolutnie wyjątkowej. Po raz pierwszy w historii kobieta została trenerką w jednej z pięciu największych lig Europy. Czy to zapowiedź większego trendu? Czy może tylko odosobniony incydent?

W jednym półfinale czeka nas maestria, a żaden z trenerów nie umie do końca przewidzieć, czym zaskoczy go przeciwnik i z której strony nadejdzie niebezpieczeństwo, w drugim do boju staną królowie pragmatyzmu. Wiemy oczywiście, że obecne Atletico nie jest typową drużyną Diego Simeone, ale jednak wciąż pozostaje ono na przeciwnej stronie skali niż półfinaliści z pierwszej pary. Na przeciw nim wyjdzie Arsenal, który z jednej strony bardziej boi się katastrofy niż pragnie zwycięstwa, ale, który bardzo szybko może też odwrócić narrację wokół siebie - wystarczy nie przegrać z City w weekend.

Stało się. Nie jedziemy na mistrzostwa świata w USA, Meksyku i Kanadzie, zostajemy w domu po naprawdę... dobrym meczu. To my byliśmy drużyną lepiej grającą w piłkę, ale to Szwedzi pojadą na mundial i to oni się zmierzą z Holandią, Japonią i Tunezją. Czy jednak naprawdę możemy mówić o „dobrym meczu”, skoro daliśmy sobie strzelić trzy koszmarnie naiwne bramki (no dobra, dwie koszmarnie naiwne). Czy rzeczywiście „Nic się nie stało, hej Polsko nic się nie stało”?

Tym razem oddaliśmy lejce w wasze ręce i to wy poprowadziliście 109. odcinek słuchowiska #CafeKopalnia. Czyli wy pytacie o kadrę, Albanię, Pietuszewskiego i przyszłość Urbana, ale i o zdecydowanie bardziej ponadczasowe rzeczy. Wyszedł najdułuższy dcinek w historii słuchowiska, a i tak wszystkich Waszych pytań nie daliśmy rady zadać. Wielkie dzięki za wspaniały odzew. Musimy to powtrzyć.

Skończył się? Miał się skończyć już półtora roku temu (wtedy zresztą też pytaliśmy, czy to już ten moment). A może się jeszcze wymyśli na nowo? Czy w nowym futbolu dążącym do chaosu, stałych fragmentów gry, fizyczności, jest jeszcze miejsce na kontrolę poprzez podania i posiadanie piłki?

W sobotę doszło do niemeczu - Wisła Kraków nie pojechała na mecz ze Śląskiem we Wrocławiu. Dlaczego? Bo kibole (wybaczcie te słowo, ale na potrzeby chwili musimy je zastosować) z Wrocławia wymogli na klubie, by nie wpuścił ich byłych braci po szalu z Krakowa. Kto ma decydujący głos w polskich klubach? Czy nazbyt często nie dzieje się tak, że ludzie ukrywający się za szalikami w barwach klubowych, mają decydujący głos?

Meldujemy się po dłuższej przerwie - z solennym postanowieniem poprawy. Na rozgrzewkę postanowiliśmy porozmawiać o tym wszystkim, co było, gdy nas nie było. A zatem każdy z nas wytypował po jednej rzeczy, która go zachwyciła, zaskoczyła, i która się wydarzyła, ale lepiej by było, gdyby w ogóle nie miała miejsca. Tym sposobem mamy dla Was dziś słuchowisko opowieść - o włoskich dramach, o Trumpie (a jakże), o rzutach rożnych, o drużynie, która opuściła boisko i nie chciała na nie wrócić, a także o bandytach wzywających pod płot piłkarzy, którym udają, że kibicują.

Postaraliśmy się zrozumieć, co się wydarzyło w 2025 roku w piłce nożnej. A jak już co nieco zrozumieliśmy, to się z wami tą wiedzą dzielimy. Futbol potrzebuje wielkich postaci, wspaniałych historii, dlatego nie mogło u nas zabraknąć takiej kategorii jak działacz roku. Solą futbolu są bramki, dlatego u nas nie zabrakło samobója roku. No i oczywiście czekamy na Wasze propozycje - zarówno kategorii jak i nagrodzonych.

Piątkowe losowanie grup mistrzostw świata było wielką akademią ku czci Donalda Trumpa. Pokłon, w który wpadł Gianni Infantino, był tak głęboki, że sympatyczny Szwajcar nosem zahaczał o podłogę. Jego uległość wobec Pomarańczowego Donalda była tak olbrzymia, tak bezapelacyjna i tak całkowita, że można by wręcz pomyśleć, że to Trump jest gospodarzem wieczoru. A przecież to wielki Gianni niesie pokój światu poprzez futbol. To dzięki Infantino i mistrzostwom świata skończą się wszelkie wojny (te, których nie zdąży zakończyć laureat pierwszej Pokojowej Nagrody FIFA), głód i kataklizmy. A wszyscy będą mogli wziąć się za ręce i połączać w śpiewaniu YMCA. Oprócz tego rozlosowano grupy mundialu, ale to nikomu niepotrzebny drobiazg.

Rozmawiamy o zakończonych eliminacjach, rozluźnieniu i braku instagramowego filtra na Malcie, ale także o tym, co nam los zgotował w barażach. Najważniejsze oczywiście, że przyjaźń polsko-albańskich federacji piłkarskich dalej będzie mogła kwitnąć, ale cieszymy się też, że z drużyną Sylvinho zagramy u siebie. No i debatujemy czy Szwecja za cztery miesiące będzie już światową potęgą, czy dalej się będzie kopać po czole i jednak to z Ukraińcami (jak wynika z koszyków) przyjdzie nam się mierzyć o mundial.

Grzegorz Krychowiak skończył piłkarską karierę. Chyba tylko tę zawodową, bo kilka dni po ogłoszeniu swojej decyzji wystąpił w kolejnym meczu Mazura Kar... wróć, Mazura Radzymin. I chociaż oczywiście wiemy, że ten koniec to akcja promocyjna serialu o nim, który wkrótce się ukaże (czy już się ukazał?), to jako że jednak jesteśmy sentymentalni, zagraliśmy w tę grę i poważnie potraktowaliśmy ogłoszenie samego zainteresowanego. Przez chwilę udawaliśmy, że wcale tak nie jest, że Krychowiak karierę skończył ze trzy kluby temu i przyjrzeliśmy się jego postaci.

Czy mamy do czynienia z rewolucją, czy to wyłącznie mignięcie czegoś, co się za chwilę wypali? Luis Enrique - człowiek ekstremum, który gdy chce pobiegać, robi ultramaraton - stworzył z nastolatków drużynę na swoje podobieństwo: intensywną do granic, wybieganą, niemiłosiernie pressującą, zdecydowanie mniej schematyczną, niż wszystko to, co dotychczas obserwowaliśmy. A że futbol kocha cykle, to czy następuję właśnie nowy cykl w historii tej dyscypliny?

W setnym odcinku naszego słuchowiska wysłaliśmy Steca na Filipiny, a w jego miejsce zaprosiliśmy Łukasza Smolarowa - z wykształcenia kulturoznawcę z zawodu trenera. I porozmawialiśmy trochę o nowej reprezentacji Jana Urbana, trochę o poziomie debaty piłkarskiej w Polsce, a trochę o tym, jak cholernie futbol się zmienił i czy stare metody opisywania piłki mają jeszcze rację bytu. Analizujemy też słynny „efekt nowej miotły” oraz dochodzimy do wiecznie słusznego wniosku - wszystkiemu winne są media!

Cztery polskie kluby w fazie ligowej Ligi Konferencji. Kibice oprawiający w ramki rankingi lig UEFA, gdzie przez kilka dni Ekstraklasa była nawet na pierwszym miejscu. Jako jedni z siedmiu europejskich krajów wprowadziliśmy do fazy ligowej wszystkie kluby, które startowały w kwalifikacjach (eliminacjach - jakby powiedział pesymista). Debatujemy zatem nad wielkimi chwilami piłkarstwa polskiego. Tym razem wzięło nas udział znacznie więcej, bo Stec przyprowadził kilka swoich wcieleń, które zresztą ze sobą dyskutowały. Marzymy o triumfach, rekonstruujemy wydarzenia w Jachrance.

Transfer jest - jak już wiadomo z naszych poprzedników odcinków - sensem piłki nożnej. A okno transferowe doczekało się swoich mediów, swoich specjalistów i dziennikarzy, swoich informatorów. Stało się osobną dyscypliną sportu. Ale przecież my jesteśmy wrażliwi i otwarci na nowinki. Więc o transferach nagraliśmy. Jak to jest, że Legia kupuje za trzy miliony euro, czy polska liga jest najbogatsza w historii, dlaczego cała Anglia kupuje napastników (goni Guardiolę), a gdzie indziej muszą się zadowalać ochłapami z pańskiego stołu.

Polska piłka przeżywa fantastyczny czas - świadczy o tym Wielki Wzlot Wyborczy, podczas którego Cezary Kulesza został wybrany na kolejne cztery lata prezesem PZPN. O tym, jak wspaniale jest w polskim futbolu, świadczy fakt, że Kulesza nie doczekał się nawet kontrkandydata. Podczas Wzlotu nie słychać było nawet, że tak wybitnie zarządzany związek, mógłby być prowadzony, chociażby ciut lepiej. Jest idealnie. A zatem - zgodnie z porządkiem obrad - zapraszamy na odcinek idealny o krainie idealnej.

Cała Polska żyje tylko sprawą Lewandowski vs Probierz, więc nie mogło w tym temacie zabraknąć piłkarskiego głosu w Twoim domu, czyli nas. Chociaż już to wszystko po wielokroć mówiliśmy, to powiedzieliśmy raz jeszcze: Lewandowski nie jest dobrym kapitanem, Probierz nie jest dobrym selekcjonerem, a wszystkiemu temu patronuje czlowiek, który nie powinien nigdy być prezesem PZPN. To sie nie miało prawa udać. Wybrać stronę w tym sporze jest cholernie ciężko i pytanie czy jest w ogóle sens za kimkolwiek się opowiadać. 

Pretekstem najnowszego odcinka był najgorszy finał Ligi Europy w historii. Jak się można było spodziewać 16. i 17. drużyna Premier League nie zachwyciły nas widowiskiem. Co to jednak mówi o lidze angielskiej? Że dwie tak koszmarnie złe drużyny doszły do finału i między sobą rozstrzygnęły losy pucharu? Co to mówi o Lidze Konwergencji, że Chelsea była w stanie się doczłapać do finału mimo wystawiania rezerw? Jaka jest ta liga angielska? Skoro taka świetna, to dlaczego od dwóch lat nie ma nikogo w finale Champions League?

Real Madryt niebezpiecznie skręca w stronę klubu awanturniczego i siejącego zamęt - a to odmówi wyjazdu na galę France Football, bo ich człowiek nie dostał Złotej Piłki, a to zaszczuje sędziego i dopuści się niemal do rękoczynów na nim, a to będzie szukać spisków i wrogów wszędzie, gdzie się da. Do tego dochodzi kiepski sezon w wykonaniu drużyny, której brakuje przede wszystkim kształtu i struktury. Jak wejdzie w to środowisko Xabi Alonso i jak się w nim odnajdzie?

Kto jest największym beneficjentem nowych rozgrywek pucharowych - pewna liga znad Odry i Wisły, która dzięki uciułaniu punkcików rankingowych już niedługo będzie mogła wystawić dwie ekipy w eliminacjach Ligi Mistrzów? A może jednak Cesarstwo Angielskie, które może wprowadzić do Europy połowę Premier League, gdzie bić się będzie z kolejnymi wioskami Gallów? Czy może jeszcze ktoś zupełnie inni?

W czwartek wieczorem 10 kwietnia 2025 zmarł Leo Beenhakker. Wybitny holenderski trener, który przez trzy lata był także selekcjonerem reprezentacji Polski. Po raz pierwszy w historii naszą kadrę prowadził wówczas trener z zagranicy. Postać nietuzinkowa, bo przecież wcześniej trenował Real Madryt, Ajax, Feyenoord czy reprezentację Holandii. Jego zderzenie z Polską i polskością było jednak w zasadzie od początku zderzeniem czołowym. Tak zwane środowisko od początku traktowało go nieufnie, z zazdrością i zwyczajnie wrogo. Wspominamy tamte czasy w specjalnym odcinku słuchowiska.

Legia jest na krawędzi niezakwalifikowania się do europejskich pucharów i tym samym zapewne osunięcia się jeszcze głębiej w marazm i przeciętność. A przecież miała „za hajs z Ligi Mistrzów uciekać reszcie ligi”. Miał być „polski Bayern i polski Ajax zarazem”, a wychodzi wyłącznie „polski Manchester United”, czyli w zasadzie wszystko nie tak: trenerzy, piłkarze, dyrektorzy, a tylko w Excelu (jeszcze, prawdopodobnie jednak tylko do czasu)  się zgadza.

Michał Probierz i jego dzielni piłkarze zaserwowali dwa ciężkostrawne gnioty, które z piłką nożną niewiele miały wspólnego. Kapitan drużyny wypowiadał się po tym dwumeczu, jakby właśnie rozpoczynał się jakiś nowy okres w dziejach tej reprezentacji, a nie kontynuacja półtorarocznej pracy Probierza. Nie sposób uciec od myśli, że ta drużyna się cofa w rozwoju, że staje się coraz gorsza. W tak optymistycznym tonie rozmawiamy o dwumeczu z Litwą i Maltą, a także wybieramy nasze ulubione momenty z obu spotkań.

Jako, że żaden z nas nie lubi rozmawiać o sędziach, nie do końca się na tym zna, a podczas oglądania meczów nie zwraca uwagi na arbitrów, to postanowiliśmy... nagrać odcinek o sędziowaniu. Czego nie rozumiesz? Rozmawiamy o VAR-ze i jego chorobie wieku dziecięcego, o tym jaka przyszłość go czeka i jakie zmiany powinny w nim nastąpić. Skoro o sędziach, to oczywiście musi pojawić się wątek jednego z najwybitniejszych Polaków - nadsędziego Szymona. Poza tym Żelazny liczy, Zachodny mówi, a Stec milczy.

Nadchodzą wieki ciemne - a nawet już nastały, ale mrok rozjaśniają jeszcze kończący już kariery Lewandowski, Zieliński, czy de facto emeryt Szczęsny. Po nich jest czeluść - polscy piłkarze nie grają w mocnych klubach i ligach i muszą dla siebie szukać miejsca na obrzeżach wielkiej piłki. A i tam nie zawsze mają gwarancję gry. Gdzie się dzieje źle - czy to przejście z juniora do seniorskiego futbolu jest zbyt trudne, czy może po prostu całe kształcenie jest na poziomie uczelni w Pułtusku?

Nowy format Ligi Mistrzów służy oczywiście jednemu - by wielkie kluby rozgrywały więcej meczów i by zarabiały więcej pieniędzy. Efektem ubocznym jednak kompletnie niezrozumiałe zasady, cwierć i pół-losowania, a także ostatnia kolejka, która przypominała scrollowanie tik-toka. Gole padały co chwila, działo się mnóstwo, ale pojąć umysłem się tego nie dało. Czy to futbol przyszłości?

Pretekstem do rozmowy o zagrożonym wymarciem gatunku, jakim jest środkowy napastnik, stał się nowy, 9,5-letni kontrakt Erlinga Haalanda w Manchesterze City, Potężny Norweg jest jednak wyłącznie punktem wyjścia - rozmawiamy o tym, że Lewandowski, Kane, Gyökeres, czy nawet Šeško zdarzają się coraz rzadziej. I coraz bardziej w krajach, które nie brylują w szkoleniu. Trochę jako produkty uboczne.

W końcu się stało — dokonaliśmy coming outu. Zbyt długo się w tej szafie dusiliśmy, a zatem ostatniego dnia roku postanowiliśmy zrzucić maski. Jesteśmy hejterami. Kochamy nienawidzić, w dodatku nienawidzimy wszystkich. I takie jest właśnie to nasze podsumowanie roku — wybieramy trenera, działacza, piłkarza roku. Rozmawiamy o najgorszych akcjach marketingowych w futbolu i o najgorszych meczach. Zakradło się także kilka postulatów — jak powinien wyglądać idealny świat futbolu. Cała władza w ręce kibiców.

Arabia Saudyjska została gospodarzem mistrzostw świata 2034. Przez aklamację i przy wielkim zadowolonku. Działacze z każdego niemal zakątka świata dali Arabii Saudyjskiej swój głos, chociaż też trzeba przyznać, że Gianni Infantino zrobił co w jego mocy, by jakikolwiek głos sprzeciwu nie był słyszalny. Czy w ogóle należy się zżymać, że futbol dryfuje w tamtą stronę? Kim są „my”, kto tę piłkę nożną oddał? Na co FIFA statut, skoro notorycznie go łamie?

Pep Guardiola okazał się człowiekiem. Jego zespół nie był w stanie przez miesiąc wygrać ani jednego meczu. Dla jednych to wyłącznie chwilowa niedyspozycja i opadnięcie maski nadczłowieka, dla innych oznaka początku końca wielkiego Pepa. Czy rzeczywiście Guardiola się skończył? Czy może jednak bardziej nawalił projekt City? Czy czeka nas odejście od pryncypiów geniusza? Czy wyłącznie umocnienie tego, co on do futbolu wprowadził?

Reprezentacji Polski teoria Wielkiego wybuchu — czy z tego chaosu w głowie Michała Probierza urodzi się coś pięknego? Spadek do dywizji B przykryty absurdalnymi wypowiedziami o tym, że „reprezentacja idzie w dobrą stronę”, aferą zdjęciową, spodenkową i zgłoszeniową.

Czy Vinicius jest większy niż klub? Czy Real Madryt został okradziony i oszukany? Czy to spisek UEFA, albo rasistowska polityka? Co nam mówi o współczesnej piłce nożnej zadyma wokół Ballon D'Or? Zaczynamy jednak od peanu pochwalnego pod kierunkiem całkowicie zasłużonego zwycięzcy - Rodriego.

Co wiemy po roku pracy Michała Probierza? Oprócz tego, że mamy niesamowicie chwiejną defensywę, że łatwo tracimy gole, i że potrafimy mieć błyski w ofensywie? Jaki był najlepszy mecz tej kadry, kto był jej najlepszym piłkarzem i jaki był najbardziej probierzowy moment? Co o Michale Probierzu i jego drużynach wie sztuczna inteligencja. No i najważniejsze — ostatecznie rozstrzygamy, który z nas jest największym patriotą.

To nasz pierwszy odcinek, gdy nas słychać, a każdy z nas ma swój mikrofon!!!!