Ποντιακή Μουσική_Pontian Music

ΤΟΥ ΤΑΣΚΙΝ…με Αγγείο!

Η Ειρήνη Χρυσοβαλάντου Σαχταρίδου, είναι μόλις 22 ετών…

Κι όμως κουβαλά πολλές παραστάσεις, από την παραδοσιακή μουσική των προγόνων της.

Και αυτό γιατί, μεγάλωσε με τη γιαγιά της Σοφία, τη γνωστή παρχαρομάνα Σανξαρίνα, που από μικρό μωρό, της εξιστορούσε γεγονότα και την νανούριζε με μελωδίες του Πόντου …

Το τραγούδι «Του Τασκίν» γράφτηκε από τον αείμνηστο Νευροχειρούργο και Ποιητή του Ποντιακού Ελληνισμού Χρήστο Αντωνιάδη.

Μελοποιήθηκε το 2009 και κυκλοφόρησε στο cd «Πισάγκωνα δεμένος» από τους Γιώργο Στεφανίδη & Κώστα Σιαμίδη.

Ένα τραγούδι με σημείο αναφοράς μια ερωτική ιστορία που εκμυστηρεύεται ο φίλος στον αδελφικό φίλο…για να παρηγορηθεί από τα βάσανα του έρωτα του!

«Αδελφέ μ’ για έλα κάτσον, ‘ς σ’ άκλερον τεμόν το γιάν’

Κάτ’ θα μυστηρεύκουμαι, να παρηγορεύκουμαι…»

Η Ειρήνη Χρυσοβαλάντου Σαχταρίδου, εμπνεύστηκε την επανεκτέλεση «Του Τασκίν» με αγγείο και μας περιγράφει την αφορμή…

«Πέρασαν χρόνια από τότε που φύσηξα πρώτη φορά στο αγγείο αυτό το σκοπό... Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη σκηνή.

Βρισκόμαστε στην Αμερική, στο Norwalk με φίλους, στο πάντα φιλόξενο σπίτι του κ. Γιώργου Τσιλφίδη (GT), σε ένα από τα πολλά αξέχαστα μουχαπέτια μας εκεί...

Η παρέα εκείνο το βράδυ, τραγουδούσε στίχους και τραγούδια

που έγραψε ο αείμνηστος κ. Χρήστος Αντωνιάδης.

Και ποιος ξενιτεμένος εξάλλου, ποιος Πόντιος, δε συγκινείται

και δεν έχει τραγουδήσει “Πατρίδα μ´ αραεύω σε»...

Ποιος δεν τραγούδησε «Την πατρίδα μ´ έχασα» και τη «Μαυροθάλασσα»...

Και εκείνο το βράδυ στο μουχαπέτ´, ούτε θυμάμαι πόσες φορές παίξαμε και τραγουδήσαμε με την παρέα «Σον παράδεισον απάν´» και «Του Τασκίν!

Εκεί λοιπόν πριν χρόνια, το πρωτοέπαιξα με αγγείο.

Και η αλήθεια, με συνεπήρε η μελωδία του, οι στίχοι του...

Το ηχογραφήσαμε πριν αρκετό καιρό και τώρα

ήλθε η στιγμή να το μοιραστούμε μαζί σας.

Βέβαια η πρώτη του εκτέλεση με τη λύρα, είναι πραγματικά αξεπέραστη.

Όμως, είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να δημιουργείς

και να κάνεις στη μουσική αυτό που σου αρέσει.

Όταν γράψαμε το τραγούδι, η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό ήταν

να πάω στον παρχάρ´, στο καλύβι, βράδυ και να το παίξω...

Αυτά τα Μαυροθαλασσίτικα ηχοχρώματα της εισαγωγής του,

πιστεύω ότι ταιριάζουν απόλυτα με το φυσικό περιβάλλον του παρχαριού...

Πόσες και πόσες φορές βρέθηκα εκεί με τη γιαγιά μου τη Σοφία,

την παρχαρομάνα τη Σανξαρίνα, πόσα μουχαπέτια, πόσα γυρίσματα...

Και κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι, ότι εδώ και χρόνια, πολλές παραγωγές μας

γίνονται εκεί. Στο βουνό μας, στον παρχάρ´, στα καλύβια.

Γιατί τα συναισθήματα είναι ισχυρά εκεί και οι θύμησες πολλές...

Από μικρό κορίτσι, εκεί με τη γιαγιά να μου τραγουδά..."