پیام آزادی - پادکستهای مریم رجوی

قیامی که با جرقه خونژینا امینیشعله‌ور شد و سپس با جان‌باختن مظلومانه صفی از جوانان و نوجوانان همچون حدیث و سارینا و مهرشاد و خدانور و دکتر ابراهیم ریگی، در سراسر ایران، از تهران تا زاهدان و کردستان فروزان شد. یاد آن‌ها هرگز فراموش نخواهد شد.
حالا باز همان قیام‌ها، صدای پایشان در شهرهای مختلف ایران به گوش می‌رسد.
به ۷۵۰ شهید آن قیام و ده‌ها هزار مجروح و مصدوم و اسیرش درود، درود، درود!

در آغاز شصت‌ودومین سال حیات پربار و پرافتخار مجاهدین، با ادای احترام به بنیان‌گذاران کبیر، محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان، انتخاب خواهر عزیزم، مجاهد خلق مهناز میمنت، به‌عنوان مسئول اول سازمان مجاهدین خلق ایران را تبریک می‌گویم.بازتابی از شکوفایی شورای مرکزیابتدا باید، مثل همه شما مجاهدین، از زحمات و مجاهدت طاقت‌فرسا و شبانه‌روزی زهرای عزیز و از خدمات درخشان و به‌یادماندنی او به‌عنوان مسئول اول در این سال‌ها قدردانی کنم که، در یک کلام، در شرایط بغرنج، ارزش‌های آرمانی و انسانی را در تشکیلات مجاهدین جهش داد. به‌راستی همان سردار صبر و ظفر است که آن سال‌ها مسعود درباره او گفته بود.اما مسئول اول جدید، مهناز میمنت، از آن زنان وارسته انقلابی است که شوق و پویایی و شورشگری را با تعهد و مسئولیت‌پذیری صدچندان برای سرنگونی و آزادی خلق و میهن اسیر درآمیخته و آن را در خود و با خود یکی و یگانه کرده است.این انتخاب فرخنده که توسط شورای مرکزی مجاهدین و همه مسئولان و اعضای در دسترس این سازمان صورت گرفته، بازتاب استحکام و استواری و شکوفایی آن است.
https://www.maryam-rajavi.com/message-occasion-61st-anniversary-founding-pmoi-election-of-the-new-secretary-general-mahnaz-maimanat/

وقایع بزرگ یک سال گذشته، توجهات وسیعی را در همه دنیا به اوضاع ایران جلب کرد. تنش‌ها و پیامدهای این وقایع همچنان ادامه دارد و جهان سیاست و اقتصاد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این اوضاع، پرسش‌های مهمی را برانگیخته است؛ از جمله این‌که رژیم حاکم بر ایران سرانجام به کدام جهت خواهد رفت؟ و رویارویی و قیام مردم ایران با این رژیم در چه نقطه‌ای است و چه سرنوشتی پیدا می‌کند؟
اوضاع فعلی را در این عبارت می‌توان خلاصه کرد که هرچند آتش جنگ خارجی مدتی است خاموش شده، اما جنگ اصلی که بین مردم ایران و فاشیسم دینی است، بدون توقف ادامه دارد.
از یک طرف، جنایت رژیم در سربه‌دار کردن اعضای مجاهدین و همچنین جوانان شورشگری است که در قیام‌ها شرکت کرده‌اند و از طرف دیگر، عملیات کانون‌های شورشی و اعتراض‌های مردم به‌جان‌آمده است که بی‌وقفه جریان دارد.

وضعیت رژیم ولایت فقیه هم امروز در برابر چشم همه است. این رژیم فقط با کشتار مردم ناراضی و با گشودن درهای کشور به روی جنگ خارجی خود را سرپا نگهداشته که البته دوام نمی‌آورد.
نتیجه این که: هر نوعی از دیکتاتوری ادامه‌ فاجعه‌آفرینی وضع کنونی است.
در این خصوص خوب است یادآوری کنم که به مدت ۴دهه، هدایت‌کنندگان سیاست‌ دولت‌های غرب نمی‌خواستند به این واقعیت توجه کنند که رژیمی که قادر به پاسخگویی به نیازهای جامعه‌ ایران نیست و با مردم خود در جنگ است و با یک مقاومت ریشه‌دار و دائمی در مقابل خود مواجه است، برای حفظ خود از سرنگونی، به جنگ خارجی و صدور بحران به بیرون مرزهای ایران نیازمند است.
امروز آخوندها آن‌چنان در تنگنا هستند که حتی تشییع جنازه‌ رهبر خود را هم به یک مانور سیاسی و امنیتی یک هفته‌یی تبدیل کرده‌اند تا موقعیت لرزان رژیم و جدال درونی خود را بپوشانند و برای این که در بحران‌آفرینی و جنگ خارجی دست بالا داشته باشد، سراغ برنامه‌ اتمی و موشکی می‌رود.
جنگ‌افروزی این رژیم و برنامه‌ اتمی و موشکی‌اش آن روی سکه حاکمیت یک دیکتاتوری ضدبشری است. بنابراین هیچ راه‌حلی جز سرنگونی رژیم متصور نیست

امروز بازماندگان رژیم در کابوس برآمدن دوباره قیام‌ها هستند. از پیامدهای کشتار بزرگ قیام دی و فراتر از آن ۴۸سال سرکوب و قتل‌عام و خشم و قهر جامعه ناراضی به خود می‌لرزند. زیرا که نسل جوان را به رویارویی با رژیم برانگیخته است.
آن‌ها زیر آوار سیاست‌ جنگ‌افروزانه خود درمانده‌اند؛ اما برای حفظ نظام در حال مرگ، بازهم خواهان جنگ‌ هستند. ایدئولوژی و دین ریایی و ارتجاعی‌ آن‌ها مفتضح شده است، استراتژی شوم‌ آن‌ها درهم ‌شکسته است و وحدت پوشالی‌شان از هم‌گسیخته است.
خبرگان و مجلس و نهادهای حاکمیت و حتی سپاه پاسداران، دچار شقه وکشمکش هستند.
در بیرون این رژیم، بچه شاه که برای جنگ و بمباران شهرهای ایران سر از پا نمی‌شناخت و می‌خواست از جنایت‌های آخوندها تاجی برای خود بسازد، نزد مردم ایران بیش از پیش رسوا شده و نزد مردم دنیا بی‌اعتبار.
در سطح بین‌المللی هم همان حرفی اثبات شد که شما سال‌های سال گفته بودید و حالا با سربلند تکرار می‌کنید؛ که نه مماشات با این رژیم راه‌حل است، هرقدر هم که نمایش قدرت بدهد و نه جنگ و سرنگونی از طریق هوا.

در ۴دهه گذشته در جهان غرب سیاست غالب تلاش برای تغییر رفتار رژیم بود.
اما نتایج معکوسی به بار آورد. زیرا به جنگ راه برد.
اکنون این سئوال اهمیت ویژه‌یی یافته است که راستی سیاست صحیح چیست؟
روند اوضاع نشان می‌دهد که
ـ تا این رژیم هست، منطقه روی صلح و آرامش به خود نخواهد دید
ـ هر مقدار که منابع مالی و قراردادهای تجاری دریافت کند باز از جنگ‌افروزی دست برنمی‌دارد
ـ و این تصور اشتباه است که گویا در آینده روزی خواهد رسید که این رژیم دشمنی با جامعه ایران و جامعه جهانی را کنار بگذارد و از در صلحو همزیستی وارد ‌شود.
چنین چیزی ۴۸سال است رخ نداده و هرگز رخ نخواهد داد.
این هم نه از روی دیوانگی یا یک تعصب کور بلکه بر اساس یک محاسبه سیاسی است.
بقایای رژیم بیش از هر طرفی می‌دانند که عقب‌‌نشینی از سرکوب و جنگ و تروریسم وبمب اتمی حکومت‌شان را به‌سرعت به سرنگونی می‌کشاند.

راه‌حل همان نیرو و هماوردی است که ۴۸ سال است رژیم را به حضیض ذلت و سرنگونی کشانده است.
راه‌حل، سرنگونی این رژیم به‌دست مردم ایران با قیام‌سازمان‌یافته است و با کانون شورشی و با ارتش آزادی.
همین روزها دولت انگلستان سرانجامسپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی اعلام کرد. این تصمیم البته یک تعهد بر زمین مانده دولت‌های غرب است. امیدوارم پایان سکوت نسبت به اعدام‌ زندانیان سیاسی باشد و دولت انگلستان مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم و نبرد کانون‌های شورشی با سپاه پاسداران تروریست را به‌رسمیت بشناسد.یاران مقاومت!
اکنون این شمایید که کلید این قفل بزرگ را در دست دارید. این شما هستید که در حال پیش‌روی و تهاجمید.
یک ماه پیش در تظاهرات ۳۰خرداد در پاریس، جهان شما را به چشم دید. شما با شجاعت نشان دادید که هیچ چیز مانع شما نیست هیچ چیز متوقف‌تان نمی‌کند. و هر توطئه و بن‌بستی را در هم می‌شکنید.
شما که عزم کانون‌های شورشی و مقاومت مجاهدین اشرف را الگو قرار دادید، صدای آن‌ها و مردم ایران شدید و عزمتان برای نیل به آزادی و دموکراسی را نشان دادید.
امروز اکثریت نمایندگان مردمایتالیا در سنا و پارلمان این کشور در کنار شما و مردم ایران قرار دارند و از دولت موقت و جنبش مقاومت حمایت می‌کنند.
شما نیروی اصلی مستقل و دموکراتیک برای تغییر در ایران هستید. در برابر سیاست ضدبشری ولایت فقیه که به اعدام‌ و کشتار رو آورده، این شمایید که مدافع قهرمانان در زنجیر و افشاگر خونریزی‌های این رژیم هستید.
شمایید که قلب و نبض‌تان با کانون شورشی و ارتش آزادی و مجاهدان آزادی می‌زند و پشتوانه نیرومند آن‌ها هستید. پس در هر کجا که هستید برعهده خود بدانید که هر روز و هر ساعت از هر راهی یگان‌های ارتش آزادی را یاری کنید.
به هر جبهه‌یی که در برابر دشمن گشوده‌اید، ده جبهه و صد جبهه دیگر بیفزایید و برای یک جهش پیروز برخیزید، برای انقلاب دموکراتیک و برای یک جمهوری دموکراتیک!

حالا که دفتر تاریخ ایران در حال ورق خوردن است، لحظه‌یی برگردیم و به این ۱۲۰سال نگاه کنیم و ببینیم که فاشیسم دینی و فاشیسم سلطنتی هرکدام چه راهی را طی کردند و چه آثاری از خود به‌جای گذاشتند.
دیکتاتوری ۵۷ ساله رضاشاه و پسرش با سه بار کودتا و دخالت قدرت‌های خارجی پایه‌گذاری شد و با تبعیض و بی‌عدالتی و سرکوب آزادی‌های مردم ایران ادامه پیدا کرد. تا زمانی که با قیام توده‌های مردم در سال ۱۳۵۷ سرنگون شد.
بعد نوبت به استبداد مطلقه دینی رسید. که تمام دوران حکومتش در اعدام، قتل‌عام، به‌زنجیر کشیدن زنان، جنگ‌افروزی و در تولید بمب و موشک و پهپاد گذشت.
اکنون همه به چشم می‌بینند که هر دو مسیر شکست خورده و دیگر قابل ادامه دادن نیست. امروز رژیم آخوندی زیر آوار شکست‌های بزرگ است. از سوی دیگر، از نظر سیاسی و واقعیت‌های روی زمین و البته از نظر علمی و تاریخی امکان بازگشت به گذشته یعنی دیکتاتوری سلطنتی هم دیگر وجود ندارد.
اما راه دیگری هست که از آغاز جنبش مشروطه پدیدار شد، راه آزادی و حاکمیت مردم ایران. این راه شاخص‌های خودش را دارد و در قهرمانانی مثل ستارخان در حماسه تبریز و جنبش‌های میرزا کوچک‌خان، پسیان، خیابانی و رئیس‌علی دلواری و بسیاری قهرمانان دیگر شکوفا شد.
سپس در نهضت ملی ‌شدن نفت توسط دکتر مصدق ، به اوج رسید و بعد با جنبش‌های پیشتاز دهه ۱۳۵۰، باچریک‌های فدایی خلق ایران ومجاهدین خلق ایران ، راه سرنگونی دیکتاتوری شاه باز شد.
واقعیت این است که پرچمداران و سمبل‌ها و رهروان راه آزادی، ۱۲۰ سال است که سرکوب و قتل‌عام و شیطان‌سازی می‌شوند، اما در عین حال ۱۲۰ سال است که می‌جنگند، مقاومت می‌کنند، پایداری می‌کنند و مهم‌ترین دستاوردهای جامعه و تاریخ ایران نتیجه این مسیر است.
اما اصلی‌ترین دستاورد این دوران طولانی، برپایی یک جایگزین دموکراتیک یعنی شورای ملی مقاومت این پایدارترین ائتلاف سیاسی تاریخ ایران است.
وجود این شورا از جمله به این معناست که مردم ایران از این شایستگی و قدرت برخوردار شده‌اند که می‌توانند بعد از سرنگونی رژیم قدرت را به‌صورت دموکراتیک به منتخبان مردم در مجلس مؤسسان، بسپارند.

با تبریک به‌مناسبت ۴۵مین سالگرد تأسیس شورای ملی مقاومت ایران و تشکر و قدردانی از پایداری و ایستادگی هموطنان در کارزار بزرگ ایران آزاد.
امسال ۱۲۰مین سالگرد انقلاب مشروطه ایران است. به همین مناسبت درود می‌فرستیم به زنان و مردانی که با نثار جان‌های خود انقلاب مشروطه را به پیروزی رساندند. انقلابی که به‌رغم همه جفاکاری‌ها و خیانت‌ها، تاریخ ایران را به دوران جدیدی منتقل کرد. دورانی که با مبارزه و از خودگذشتگی مردم ایران برای مشارکت در سرنوشت خودشان شناخته می‌شود.
یادستارخان سردار ملی به‌خیر که می‌گفت: «من برای آن جان بر کف گرفته‌ام و با بدخواهان ملک و ملت به مبارزه برخاسته‌ام که مردم را از زنجیر استبداد خلاص کنم».ادامه تکاملی جنبش‌های آزادی‌خواهانه
شورای ملی مقاومت ایران که در ۳۰ تیر۱۳۶۰، در تهران تأسیس شد، به‌حق ادامه تکاملی جنبش‌های آزادی‌خواهانه در ایران است. مبارزات این شورا و به‌ویژه مسئول آن، در دفاع از مرزهای جنبش و به‌طور خاص مرزشاه و شیخ ، یکی از بزرگ‌ترین دستاورهای مردم ایران است.
در برنامه شورای ملی مقاومت که در سال ۶۰ منتشر شد، «به‌رسمیت شناختن حق تصمیم‌گیری و تعیین سرنوشت توسط خود مردم» مورد تأکید قرار گرفته است.
برنامه شورا و طرح‌های آن، مبانی نظری و تاریخی یک جمهوری دموکراتیک را بیان می‌کند.
و به این دلیل مهم‌ترین اسناد انقلاب دموکراتیک مردم ایران است.

در چهل و پنجمین سالگرد مقاومت سراسری مردم ایران در برابر فاشیسم دینی، به پیشگامان آن قیام بزرگ در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و به همه قهرمانان و شهیدان نبردهای مستمر، بغرنج و پررنج و خون این سال‌های طولانی، درود درود درود!
این مقاومت از قیام ۵۰۰ هزار نفری مردم تهران در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ آغاز شد که مهم‌ترین نقطه عطف سیاسی بعد از به قدرت رسیدن خمینی بود.
صورت مسأله، بودن یا نبودن، آزادی یا دیکتاتوری، مقاومت یا تسلیم بود. ما مقاومت را انتخاب کردیم. حرفمسعود رجوی این بود که: من برای آزادی مقاومت می‌کنم پس هستم.
مقاومتی که مشروع‌ترین، پررنج‌ترین و ژرف‌ترین آرزوهای ۱۲۰ساله مردم ایران را بر دوش دارد و تا پیروزی انقلاب دموکراتیک مردم ایران به پیش می‌رود.
امسال صد و بیستمین سال انقلاب مشروطه ایران در برابر سلطنت مطلقه و شاهان ستمگر است.

آینده ایران با جمهوری دموکراتیکدر قیام دی ماه، شورشگران در کف خیابان‌ها، راه ارتش آزادی را در پیش گرفتند. در بی‌دادگاه‌ها با سر بلند گفتند برای براندازی رژیم برخاسته‌اند، اما آن‌هایی که ماشین تولید جعل و دروغ با هزینه‌های میلیاردی در دست داشتند، می‌خواستند با سرقت قیام، آن را تلاشی برای واگشت به دیکتاتوری سلطنتی وانمود کنند. امری که در عمل تماماً به سود خامنه‌ای و در خدمت سرکوب قیام بود.
در خیابان‌های اروپا، رژه‌یی با آرم ساواک شکنجه‌گر و گارد جاویدان به راه انداختند. وعده برپایی حکومت نظامی می‌دهند. هموطنان کرد ما را سپاه پاسداران موشک‌باران می‌کند و بازماندگان شاه به آن‌ها اتهام تجزیه‌طلبی می‌زنند. اما ما می‌گوییم خودمختاری، حق انکارناپذیر ملیت‌هایی است که در معرض ستم مضاعف بوده‌اند.
آری آینده ایران و صلح و آزادی در ایران ، در برپاییجمهوری دموکراتیک است. اعلام دولت موقت از سوی شورای ملی مقاومت برای انتقال حاکمیت به مردم با انتخابات آزاد برای مجلس مؤسسان و قانونگذاری ملی طی شش ماه برای همین هدف است.

آزادی، بهای سنگینی دارد؛ بهایی به وسعت نسل‌های فداکار یک سرزمین.
در این ویدیوی تکان‌دهنده و صمیمانه، با روایتی دست‌اول از مسیر پرفراز و نشیب بیش از ۵ دهه مبارزه برای #آزادی و دموکراسی همراه می‌شوید. روایتی از دوران دانش‌آموزی در اواخر حکومت پهلوی، تجربه دستگیری برادر و شهادت خواهران، تا غصب انقلاب مردم توسط بنیادگرایی خمینی.
#ایران 
این گفتگو تنها داستان یک فرد یا یک خانواده نیست؛ بلکه آینه‌ای است از رنج و ایستادگی هزاران خانواده داغدار ایرانی که فرزندانشان در قتل‌عام ۶۷ و دهه‌های گذشته جان باختند. پیامی زنده از امید و عزم جزم برای فردایی که در آن آزادی، برابری (به‌ویژه برای زنان) و صلح نه تنها به ایران، بلکه به کل منطقه بازخواهد گشت.

چاره کار انقلاب برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک و نظمی نوین برای احقاق حقوق مردم ایران به ویژه زحمتکشان است

من به خانه دموکراسی اروپا آمده‌ام تا بر این حقیقت تأکید کنم که جنگ اصلی و جنگ تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز، جنگ بین مردم ایران و دیکتاتوری دینی است.
رهایی از فاشیسم دینی و سلاح اتمی و گروه‌های نیابتی و پایان دادن به جنگ، تنها با سرنگونی این رژیم به‌دست مردم و مقاومت سازمان‌یافته امکان‌پذیر است.

آخوندها با زبان همیشگی خود ـ با زبان اعدام و قتل‌عام ـ اقرار می‌کنند که نیروی سرنگون ‌کننده‌ رژیم‌شان کانون شورشی و ارتش آزادی و قیام سازمان‌یافته است.
کانون وحشت‌شان راه‌حل انقلابی است که در روز چهارم اسفند در تهاجم مجاهدین به بیت خامنه‌ای و نهادهای اصلی حاکمیت در امنیتی‌ترین منطقه تهران و البته در چهار دهه نبرد با دیکتاتوری آخوندها و پاسداران به اثبات رسیده است؛ راه حلی که در جایگزین دموکراتیک شورای ملی مقاومت با اعلام دولت موقت با شعار صلح و آزادی برای انتقال حاکمیت به مردم ایران شناخته می‌شود.
به این نسل آگاه و رزمنده درود که برای انقلاب دموکراتیک و یک مناسبات عادلانه به‌پاخاسته است و به مادران و پدران سرفرازشان درود که به حمایت از فرزندان خود برخاسته‌اند و از آرمان عادلانه آن‌ها دفاع می‌کنند و خود نیز رنج زندان و اسارت را به جان می‌خرند.

مجاهدان خلق، محمدتقوی، اکبر دانشورکار،بابک علی‌پور، پویا قبادی،ابوالحسن منتظر و وحید بنی‌عامریان که در قله مقاومت و رزم‌آوری سر به‌دار شدند و هفت جوان شورشگر، صالح محمدی، مهدی قاسمی، سعید داوودی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم، که به جرم رزم‌آوری اعدام شدند، شهیدان صلح و آزادی هستند.
رژیم با اعدام این قهرمانان،‌ در بحبوحه یک جنگ خارجی نشان داد که دشمن اصلی خود را خلق به‌پاخاسته و مقاومت سازمان‌یافته می‌داند.
رژیم مرگ‌زده، آن‌ها را سراسیمه اعدام کرد تا از قدرت پوسیده خود در برابر قیام‌های بعد از جنگ حفاظت کند. اما این شهیدان، آتش قیام‌ها را بیش از همیشه شعله‌ور می‌کنند.

مماشات، نه راه مهار رژیم است، نه راه تغییر رژیم است. نه راه پرهیز ازجنگ است.مماشات با بنیادگرایی فقط به رشد آن منجر می‌شود. پاسخ بنیادگرایی، دموکراسی است.ما مجبور به انتخاب بین مماشات یا جنگ نیستیم. معادله «یا جنگ و دخالت نظامی یا مماشات» یک فریب سیاسی است. راه‌حل سوم در دسترس است. مردم و مقاومت سازمان‌یافته آن‌ها، ظرفیت و توانایی تغییر را دارند. ایران دارای تمدنی باستانی و فرهنگی غنی است.
=======
Twenty-one years ago, I stood in this very parliament and declared that the solution for Iran lies neither in appeasement nor in war, but in a third option: regime change by the people of Iran and the organized resistance. I warned, “The policy of appeasement encourages the clerical regime to persist in its policies and, ultimately, imposes war upon Western nations.” I said, “Let us not allow the Munich experience to be repeated—with clerics armed with nuclear bombs.”
And today, we see that appeasement has indeed led to the imposition of war. Once again, I emphasize lasting peace and security in this part of the world require regime change in Iran, brought about by the people of Iran and the Iranian Resistance.
From the outset, our Resistance made it clear: a viper does not give birth to a dove — and a religious dictatorship is inherently incapable of reform.

مجاهدان خلق محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علی‌پور و پویا قبادی، که روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین سر به‌دار شدند، جرم‌شان این بود که گفتند راه آزادی و رهایی ایران و ایرانی، سرنگونی رژیم آخوندیست و برقراری جمهوری دموکراتیک و بر این خواست حق‌طلبانه مردم ایران پای فشردند.
پیکرهای پاک آن‌ها بر بالای دار در قزل‌حصار درفش سرخ‌فام قیام بزرگی است که در راه است.
بقایای رژیمی که نفس‌هایش به شماره افتاده به کشتار اعضای جنبشی رو آورده‌اند که نیروی تعیین‌ کننده در میدان قیام و نبرد سرنگونی است.

نوروز واقعی ایران، عاری از شیخ و شاه و عاری از استبداد و وابستگی استدر چهل و پنجمین بهار سرخ فام مقاومت ایران، عید نوروز که امسال با عید فطر همراه شده، خجسته و مبارک باد.
یاد کهکشان شهیدان راه آزادی در سالی که گذشت گرامی باد. هر چند که شیخ و بقایای شاه تا آن‌جا که توانستند برای سرقت و پایمال کردن خون آن‌ها با ترفندهای گوناگون، از هیچ ‌کاری دریغ نکردند.
غاصبان و دزدان، به‌خصوص غاصبان حق حاکمیت جمهور ملت، گمان می‌کنند که خون و شهید هم دزدیدنی است. بیچارگان نمی‌دانند که خون به‌ناحق ریخته، عدالت می‌آورد و از گلویشان پایین نمی‌رود.
حالا وارد بهاری می‌شویم که انقلاب دموکراتیک را به‌سوی یک جمهوری دموکراتیک شکوفا می‌کند. هرچند مردم ایران به‌خاطر جنگ و مصیبت‌ها و فشارهای آن، تلخکام هستند، برای عامه مردم دردمند می‌گویم که بگذرد این روزگار تلخ‌تر از زهر.
به زندانیان سیاسی مقاوم که در برابرشیخ و شاه و دیکتاتوری و وابستگی برخاسته‌اند، به شورشگران قیام‌آفرین و به یگان‌های ارتش آزادی که روح سرکش بهار و نسیم‌های «محول الحول والاحوال» ملت ما هستند، باید تبریک گفت. چه آن‌ها که بر سر دار رفتند و چه آن‌ها که بی‌محابا تا آخرین فشنگ و تا آخرین نفس، به بیت خامنه‌ای زدند.

روز ۱۹بهمن ۱۴۰۴ کنفرانسی در برلین با حضور خانم مریم رجوی و شخصیتهای سیاسی از آلمان، آمریکا و اروپا برگزار شد و مهمترین تحولات ایران به بحث وگفتگو گذاشته شد 
 
 
On February 8, 2026, a conference was held in Berlin with the participation of Mrs. Maryam Rajavi and political figures from Germany, the United States, and across Europe, during which the most significant developments in Iran were discussed and examined.

سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی بزرگ ایرانیان در برلین
۱۸ بهمن ۱۴۰۴
Speech by Maryam Rajavi at the Grand Gathering of Iranians in Berlin
February 7, 2026

هموطنان، جوانان شورشگر و قیام آفرین، دانشجویان، بازاریان، فرهنگیان و بازنشستگان!
سیل خشم بی‌امان شما هموطنان، جوانان شورشگر و قیام آفرین، دانشجویان، بازاریان در اعتراضات سراسری هر لحظه در حال جوشش است.
هزار آفرین به شما نیروهای انقلاب دموکراتیک و ارتش بزرگ آزادی مردم ایران، از ازنا و لردگان و کوهدشت تا فسا و فولادشهر و تهران و همدان و مشهد و دورود و اراک و شیراز و سایر شهرهای به‌پاخاسته که تغییر و انقلاب را اراده کرده‌اید.
هزاران درود بر شهدای قیام دی ۱۴۰۴، که خونشان در رگ‌های شورشگران به جوش و خروش آمده و خاموشی ندارد.

در این قسمت، ادامه منتخب پرسش و پاسخ جوانان با خانم مریم رجوی را خواهید شنید؛
گفتگویی که نه‌فقط پرسش‌ها، بلکه دغدغه‌ها، امیدها و نگاه نسل جوان را بازتاب می‌دهد
در اپیزود قبل، خانم رجوی در پاسخ به سوالات بر چند نکتة مهم تاکید کرد از جمله:
 در پاسخ به وظیفه نسل جوان گفت: مبادا  يك روز و حتي يك ساعت قلبتان از درد و اندوه مردم محرومتان خالي بشود آنهم مردمی که آب و نان و غذا و دارو ندارند.
در پاسخ به سوال چرا حجاب؟ اصل آزادیها را یادآوری کرد و گفت: اصل جدی برای ما اصل آزادی و آزادی‌ها به طور عام، و آزادی پوشش بطور خاص است 
همونطور که از آزادی مطبوعات، آزادی بیان، آزادی اجتماعات دفاع می‌کنیم از آزادی پوشش هم دفاع می‌کنیم.

برنامه امروز ما به منتخب سوال و جواب جوانان با خانم مریم رجوی اختصاص دارد 
در آستانه سالگرد قيام آبان ۹۸ اجتماع بزرگ جوانان ايراني هوادار مجاهدين و مقاومت ايران از كشورهاي اروپايي و آمريكا و كانادا و استراليا  برگزار شد.
در اين اجتماع كه ۸ ساعت جريان داشت جوامع جوانان در بن و لندن و  زوريخ نیز شرکت داشتند.
پادکست امروز به ۶پرسش و پاسخ اختصاص دارد. 
سوال اول: انتظار شما از نسل جوان چیست؟
سوال دوم: آیا حجاب یک امر اختیاری است یا اجباری؟
سوال سوم: چرا باید یک جنبش انقلابی مرزبندی داشته باشد و اهمیت آن در چیست؟
سوال چهارم: چطور میتوانیم با شیطانسازی رژيم آخوندی علیه مقاومت مقابله کنیم؟
سوال پنجم: تفاوت دو برداشت از اسلام؟ ارتجاع آخوندی و اسلام راستین.
سوال ششم: مکانیزم ماشه چه عواقبی برای رژيم در مسیر سرنگونی آن دارد؟