شفیعی کدکنی | دکلمه

▨ نام شعر: زمستان

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

دستِ خشکِ زمستان از این باغ

رنگ‌ها را بدان‌سان ربوده‌ست

کز شگفتی تو گویی در اینجا

هیچ باغ و بهاری نبوده‌ست

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

متخلص به میم سرشک

▨ نام شعر: در ستایش عشق (عشق یک واژه نیست)

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

عشق یک واژه نیست؛ یک معناست

نردبانی به عالمِ بالاست

مرگ با زندگی گره چون خورد

عشق در عمق آینه پیداست

هنرِ مردن است آیا عشق

که چنین جادُوانه و زیباست؟

مردن و باز زیستن در مرگ

راستی را که حالتی والاست!

واژه‌ای مبهم است و بی‌معنی

لیک تنها تجلیِ معناست

عشق، آغاز می‌شود با تن

به کجا می‌رسد؟ خدا داناست!

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

متخلص به میم سرشک

ـــــــــــ

تذکر: این قصده طولانی‌تر است و آنچه می‌شنود تنها سطرهایی از آن است که با صدای شاعر در اختیار بود

▨ نام شعر: فردا

▨ شاعر: ترک‌کشی‌ایلاقی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی‌کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــ

امروز اگر مراد تو برناید

فردا رسی به دولت آبا، بر

چندین هزار امیدِ بنی‌آدم

طوقی شده به گردن فردا، بر

▨

ترک‌کشی‌ایلاقی

ــــــــــــــــ

پی‌نوشت: ترک‌کشی‌ایلاقی در دوره‌ی سامانیان می‌زیسته و چند قرن پس از آن، این شعر توسط منوچهری، شاعر بزرگ قرن پنجم، نقل شده که دکتر شفیعی‌کدکنی در کتاب ارزشمند خود «صور خیال در شعر فارسی» آن را آورده‌اند.

▨ نام شعر: پاسخ (هیچ می‌دانی چرا چون موج)

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

هیچ می‌دانی چرا چون موج

در گریز از خویشتن پیوسته می‌کاهم؟

ـزان که بر این پرده‌ی تاریک،

این خاموشیِ نزدیک،

آنچه می‌خواهم نمی‌بینم

وآنچه می‌بینم نمی‌خواهم.

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

متخلص به میم سرشک

از مجموعه شعر آیینه‌ای برای صداها

▨ نام شعر: زندگی‌نامه‌ی شقایق - شماره ۱

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

زندگی‌نامه‌ی شقایق

چیست؟

رایت خون به دوش وقت سحر

نغمه‌ای عاشقانه بر لبِ باد

زندگی را سپرده در رهِ عشق

به کفِ باد و

هرچه بادا باد

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

متخلص به میم سرشک

از مجموعه شعر از بودن و سرودن

▨ نام شعر: باغ صدای تو

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

اگر می‌شد صدا را دید

چه گل‌هایی

چه گل‌هایی

که از باغ صدای تو

به هر آواز می‌شد چید

اگر می‌شد صدا را دید

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

متخلص به میم سرشک

▨ نام شعر: از آسمانِ یاسمن‌ها

▨ شاعر: محمدرضا شفیعی کدکنی

▨ با صدای: شهروز

▨ پالایش و تنظیم: شهروز

ــــــــــــــــــــــــ

می‌بینمت در جامهٔ سبز چمن‌ها

می‌چینمت از نازبرگِ نسترن‌ها

می‌جویمت در جویبارِ شادِ باران

می‌بویمت از آسمانِ یاسمن‌ها

می‌پویی از هر سو زلال و زنده چون جوی

می‌شویی از خاطر ملالِ زیستن‌ها

▨

تو در کجای این زمینی من کجایم

در دورتر جایم ز تو تنها و تنها

حجم زمین را و زمان را می‌فشارم

تا با تو برگردم بدان آمد شدن‌ها

صبح جوانی را و راهِ زندگی را

هم‌راز بودن با تو گرمِ آن سخن‌ها

شعر از زبانِ برگ‌ها، در کوچه خواندن

کوچیدن از بازارِ تنگِ ما و من‌ها.

▨

هر چند رنج و پیچ و تابِ سوختن بود

عشق و جوانی چون کویری با گَوَن‌ها

از عمر اگر یک روز و گر صد سال باقی‌ست

بادا فدای لحظه‌ای زان سوختن‌ها

▨ 

محمدرضا شفیعی کدکنی

آذر ماه ۱۳۷۷

از کتاب نامه‌ای به آسمان صفحه ۳۷۱