Na początku było słowo…

Tertulian w III wieku nazywał kobiety „bramą diabła”, sto lat później Jan Chryzostom pisał, że „pośród wszystkich dzikich bestii nie ma szkodliwszej nad kobietę”. W V wieku Augustyn dowodził, że kobieta dokonuje poznania Boga „za pośrednictwem mężczyzny”, a w XIII Tomasz z Akwinu (za Arystotelesem) powtarzał, że kobieta jest to… „mężczyzna wybrakowany”.

„Jeśli nie możemy żyć w spokoju, w spokoju umrzyjmy” powiedział do swoich wyznawców Jim Jones w nazwanym od jego imienia Jonestown – zamkniętej osadzie w Gujanie, w której żyło ponad tysiąc osób zrzeszonych w Świątyni Ludu. Wyznawcy posłuchali. Nocy z 18 na 19 listopada 1978 roku nie przeżyło ponad 900 członków sekty. Jedna trzecia ofiar to były dzieci…

Być może funkcjonował już 100 tysięcy lat temu, na długo zanim grupa Homo sapiens opuściła stepy Afryki i ruszyła na północ w stronę Eurazji i dalej do Australii i Ameryk. Mit o wielkiej wodzie (lub innej katastrofie) niszczącej świat, obecny jest w niemal wszystkich ludzkich kulturach. Oczywiste analogie pomiędzy tym, w co wierzyli pierwotni mieszkańcy Hawajów i Indii, Australii i Mezoameryki, Azji i Europy, wskazują na prastary charakter opowieści o końcu świata, z którego ratuje się mityczny „Noe”, dając początek nowemu kosmicznemu cyklowi.

Nie ma osobowego Boga, ale jest kult przodków; nie ma kapłanów, ale są świątynie; nie ma modlitw, ale jest rozbudowany system zasad moralnych. Konfucjanizm od wieków wymyka się prostym definicjom. I może dlatego osiągnął tak spektakularny sukces. Przez ponad dwa tysiące lat nauki Konfucjusza (modyfikowane i uzupełniane przez jego następców) kształtowały społeczeństwo, politykę i kulturę najbogatszego i najlepiej rozwiniętego państwa świata, którym Chiny od końca starożytności aż do XVIII niewątpliwie były.

Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa kwestia dziewictwa matki Chrystusa odgrywała kluczową rolę. Zapis tego dogmatu znalazł się w najważniejszym być może chrześcijańskim dokumencie, wyznaniu wiary zatwierdzony na pierwszym soborze powszechnym w 325 roku i obowiązującym w Kościele do dziś – w Credo nicejsko-konstantynopolitańskim.

Wystarczy wyobrazić sobie byt nieskończenie od nas bardziej inteligentny. Byt mający władzę uszczęśliwić nas albo zniszczyć. Byt, od którego jesteśmy całkowicie zależni. Wszyscy. Czy taki byt prędzej albo później nie zyskałby statusu ostatecznej wyroczni? Statusu boskiego? Nawet jeśli został on stworzony przez człowieka?

To wiedza jest najważniejsza, wiedza o tym, skąd jesteśmy i dokąd zdążamy. Ta wiedza i tylko ona może dać nam zbawienie, jeśli więc ktoś odbiera nam prawo dostępu do niej, karze nas za próbę poznania dobra i zła, nie może być dobrym bóstwem, nawet jeśli sam się za takiego uważa…

Stworzenie świata trwało siedem dni. Na samym początku był chaos, później nastąpiło oddzielenie wód dolnych i górnych, ukształtowanie się lądu, ustanowienie ciał niebieskich i stworzenie istot żywych w tym ludzi. Ostatni, siódmy dzień przeznaczony był na wielbienie Boga…

Oficjalna nazwa niewielu osobom cokolwiek mówi – Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, co innego, gdy pada potoczne „Kościół mormonów”, wtedy natychmiast pojawiają się skojarzenia z poligamią, a niektórzy do wielożeństwa dokładają też wielobóstwo. Jak jest naprawdę?