200 χρόνια Ελλάδα - 40 χρόνια Ευρώπη, με τον Σταύρο Θεοδωράκη

Για τον Λεωνίδα Κουτσόπουλο η Ελλάδα είναι η παράδοσή μας. Αυτή η παράδοση όμως, δεν πρέπει να λειτουργεί στη ζωή μας ως χαλινάρι αλλά ως μπούσουλας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 20ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «επιστρέφει» στον Ιούνιο του 1979 στη δραματική συνεδρίαση στην αίθουσα του Κοινοβουλίου που στιγματίστηκε από την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, όταν η Βουλή επικύρωσε τη Συνθήκη Προσχώρησης. 

Η Λένα Διβάνη πιστεύει στην συμφιλίωση. «Να γιάνουμε τις πληγές του παρελθόντος, να προχωρήσουμε όλοι μαζί στον 21ο αιώνα». Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 19ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «ταξιδεύει» στον Μάιο του 1979 όταν στην ηλιόλουστη ανοιξιάτικη Αθήνα υπογράφεται η Συνθήκη Προσχώρησης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.

Ο Νικόλας Ανδρουλάκης πιστεύει ότι οι Έλληνες, είμαστε μέσα στους ισχυρούς που τόσο πολύ έχουμε μάθει να τους βλέπουμε έξω από μας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 18ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη επιστρέφει στον Δεκέμβριο του 1978 όταν οι διαπραγματεύσεις έφθασαν στον τελευταίο τους πια σταθμό. Η οριστική συμφωνία με τους εκπροσώπους των Εννέα στις Βρυξέλλες πάνω στους όρους της ελληνικής ένταξης αποτελεί πραγματικότητα.

Η Κατερίνα Σολδάτου νιώθει ότι ένα κομμάτι του αγώνα του 1821 βράζει μέσα της και κάθε φορά που χορεύει σε μεγάλο ύψος, εξασκεί το θάρρος, τη γενναιότητα, τη δύναμη και την επιμονή της.Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 17ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «γυρίζει» στον Δεκέμβριο του 1978 όταν οι διαπραγματεύσεις ήταν σε δύσκολο σημείο με αφορμή τεχνικά θέματα. O Καραμανλής αποστέλλει επιστολή στους ηγέτες των κρατών – μελών της ΕΟΚ για να τις ξεμπλοκάρει, προτάσσοντας το πολιτικό διακύβευμα της ελληνικής ένταξης.

Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης υποστηρίζει ότι το 1821 είναι ένα κοινωνικό και ιδεολογικό καζάνι που όμως με τον δικό του ιδιότυπο τρόπο συνομιλεί με όλα τα σύγχρονα κοινωνικά ρεύματα της εποχής του, με τον Διαφωτισμό, την εμπορική και οικονομική κινητικότητα. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 16ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «ταξιδεύει» στον Μάιο του 1978 όπου απονέμεται στον Καραμανλή το Βραβείο Καρλομάγνου σε ένδειξη αναγνώρισης των προσπαθειών του για ενοποίηση της Ευρώπης (και την εξασφάλιση ενός καλύτερου μέλλοντος για τους λαούς της).

Η Αγγέλα Καστρινάκη σταματάει με δέος μπροστά στους ανθρώπους που έχτισαν και μπροστά σε αυτούς που δεν λύγισαν στις δύσκολες στιγμές. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 15ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη γυρίζει στον Ιανουάριο του 1978 και στις πετυχημένες περιοδείες του Καραμανλή στην Ευρώπη όπου και διασφαλίζει την αποδοχή του ελληνικού χρονοδιαγράμματος για την ένταξη.

Ο Άρης Δημοκίδης μέσα από τα 200 χρόνια Ελλάδα, θέλει να τιμήσει τα παιδιά γιατί η επανάσταση ήταν μια θυσία στην οποία συμμετείχε μια ολόκληρη γενιά παιδιών που χάθηκαν. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 14ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη επιστρέφει στον Ιούλιο του 1976 όπου ξεκινούν επίσημα οι σύνθετες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες με αντικείμενο την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.

Η Φωτεινή Τσαλίκογλου αναρωτιέται μήπως οι Ευρωπαίοι αναζητούσαν την ομορφιά μιας κοινής καταγωγής όταν αγωνίζονταν για τη δική μας ανεξαρτησία. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 13ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη ανατρέχει στην δήλωση του Καραμανλή τον Ιούνιο του 1976 στην Βουλή: «Πολιτικά, αμυντικά, οικονομικά, πολιτιστικά ανήκει εις την Δύσιν».

Ο Κώστας Γιαννακίδης υποστηρίζει πως μέσα σε 200 χρόνια η Ελλάδα έχει πετύχει απίστευτα πράγματα. Ανήκει στη φωτεινή πλευρά του κόσμου, κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους ισχυρούς του πλανήτη, είναι μία στιβαρή, σοβαρή χώρα. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 12ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη γυρίζει στον Φεβρουάριο του 1976 όταν το ελληνικό αίτημα γίνεται δεκτό από το Συμβούλιο Υπουργών μετά από δυναμική αντίδραση του Καραμανλή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που αναφέρθηκε στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Ο Κώστας Κωστής τονίζει πως η Ελλάδα πέτυχε στα 200 χρόνια από την έναρξη του Πολέμου της Ανεξαρτησίας να δημιουργήσει ένα κράτος που, με όλες τις αδυναμίες του, έχει αφομοιώσει και ζει με βάση τις ευρωπαϊκές αξίες. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 11ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη επιστρέφει στον Δεκέμβριο του 1975 όταν ο Χέλμουτ Σμιτ επισκέφθηκε την Αθήνα, εδραιώνοντας τη θετική στάση της Δ. Γερμανίας στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ.

Η Σώτη Τριανταφύλλου πιστεύει ότι οι Έλληνες έχουμε πια βρει τον δρόμο προς την αξιοπρέπεια και την πρόοδο και δεν θα τον χάσουμε ξανά. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 10ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη μιλάει για τις επισκέψεις του Καραμανλή στη Ρώμη και το Λονδίνο τον Σεπτέμβριο του 1975, όπου προωθεί την ελληνική υποψηφιότητα με έντεχνη διπλωματία, επικεντρώνοντας την επιχειρηματολογία του στα θέματα που καίνε τον συνομιλητή του.

Για τον Θόδωρο Παπακώστα οι Έλληνες πρέπει να προσπαθήσουμε να γράψουμε το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας μας χωρίς το κόμπλεξ του αρχαίου παρελθόντος. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 9ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη επιστρέφει στον Ιούνιο του 1975 όπου ο Καραμανλής απευθύνει στα 9 κράτη-μέλη επίσημη αίτηση για ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ για λόγους οικονομικούς αλλά και πολιτικούς.

Ο αρθρογράφος της Καθημερινής Τάκης Θεοδωρόπουλος υποστηρίζει ότι τα πρώτα 200 χρόνια είναι δύσκολα. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 8ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη ανατρέχει στην συνάντηση του Καραμανλή με τον Χέλμουτ Σμιτ. Ο Καγκελάριος εκφράζει ενστάσεις για την ένταξη της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό εγχείρημα αλλά ο Καραμανλής έχει την κατάλληλη απάντηση κι ας ηχεί ως απειλή.

Η Καρολίνα Μέρμηγκα τονίζει ότι η Ελλάδα επιζεί δυο αιώνες τώρα με όσα είναι δικά μας ακόμα κι αν δεν τα καταλαβαίνουμε, ακόμα κι αν δεν τα ακούμε, όπως τους χτύπους της καρδιάς μας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 7ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη γυρίζει στον Απρίλιο του 1975 στην συνάντηση του Καραμανλή με τον Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εσταίν στο Παρίσι ως τον πρώτο σταθμό του ευρωπαϊκού του ανοίγματος.

Ο Γιώργος Πίττας εξηγεί πως η ελληνική γαστρονομία αποτελεί σήμερα το κεντρικό αφήγημα του ελληνικού τουρισμού. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 6ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «επιστρέφει» στον Ιούλιο του 1974 και την επάνοδο του Καραμανλή μετά τη Χούντα. Σταθερός στις επιδιώξεις του προσπαθεί να ενεργοποιήσει την Συμφωνία Σύνδεσης με την ΕΟΚ.

Η Αγγελική Γιαννακίδου πορεύεται με βάση το τρίπτυχο Πολιτισμός-Δημιουργία-Οικονομία. Για να μην ανήκουμε ούτε στους χρεωστικούς ούτε στους πιστωτικούς αυτού του τόπου, παρά μόνο στους δημιουργικούς. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 5ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη αναφέρεται στην αποπομπή της χώρας από το Συμβούλιο της Ευρώπης τον Απρίλιο του 1967 λόγω της επιβολής της Χούντας.

Ο Θάνος Βερέμης υποστηρίζει ότι η ορθή επιλογή του Καραμανλή για είσοδο στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα στάθηκε καταλυτική για την μετέπειτα πρόοδο και μεγέθυνση της ελληνικής οικονομίας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 4ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη επιστρέφει στον Ιούλιο του 1961, στην ιστορική τελετή στη Βουλή για την υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης της Ελλάδας με την Κοινή Αγορά.

O Πάνος Βλάχος είναι ευγνώμων που τυχαία γεννήθηκε στην Ελλάδα, σε ένα υπέροχα εύφορο, δανεικό, ιδανικό κομμάτι γης και γιορτάζει κάθε φορά που καταφέρνει να δημιουργήσει έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν που παρέλαβε. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 3ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη μιλάει για τη Σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ τον Μάρτιο του 1961. Ο Καραμανλής παροτρύνει τον παραγωγικό κόσμο να εντείνει την προσπάθειά του για οικονομική ανάπτυξη.

Ο Πέτρος Μάρκαρης υποστηρίζει ότι ως λαός είμαστε ή του ύψους ή του βάθους. Με τον συμβιβασμό για μας τους Έλληνες να σημαίνει στην καλύτερη περίπτωση ήττα, στην χειρότερη προδοσία. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 2ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη «επιστρέφει» στον Νοέμβριο του 1960. Ο Καραμανλής με επιστολή του προς τους διστακτικούς ηγέτες της ΕΟΚ, θέτει τη στρατηγική θέση της Ελλάδα ως το ουσιαστικό κριτήριο για την σύνδεσή μας με την ΕΟΚ.

Η Λίνα Νικολοπούλου βαδίζει σκεπτική κάτω από τον ίσκιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Σταδίου, σαν να γυρεύει απαντήσεις για την κλεμμένη κι όχι κλέφτικη ζωή μας. Ο Σταύρος Θεοδωράκης στον 1ο σταθμό της πορείας προς την Ευρώπη μιλάει για την συνάντηση Καραμανλή - Σαρλ Ντε Γκωλ στο Παρίσι τον Ιούλιου του 1960. Ο στρατηγός ρωτάει με αυθάδεια μάλλον τον Καραμανλή «τι θέλεις», για να πάρει μια «πληρωμένη» απάντηση.

21 άνθρωποι «των γραμμάτων», δημοσιογράφοι, συγγραφείς, αρθρογράφοι, καθηγητές, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, αφήνουντο αποτύπωμά τους με αφορμή τα 200 χρόνια από το 1821 και τα 40 χρόνια από την ένταξη στην Ευρώπη.