De Zaak X

Na een houdverbod zou je zeggen dat een kattenliefhebber wel beter weet, maar in het geval van Jasmine blijkt dat toch anders te zijn. Bij een controle blijken er 14 katten in haar huis te leven, in zeer slechte omstandigheden.

Overal in huis liggen kattenharen, er is veel ontlasting en het ruikt er naar ammoniak. Een deskundige die in de woning komt, krijgt hoofdpijn en wordt benauwd, en in de badkamer zitten twee Maine Coons opgesloten. De dierenarts die de katten vervolgens onderzoekt, komt met een waslijst aan problemen bij de dieren.

Volgens Jasmine, de bewoonster van het huis, zijn de katten echter niet van haar en overtreedt ze dat houdverbod niet. De dieren waren namelijk van haar partner en haar zoon, zo legt ze uit. Maar als ze naar hun voerbak liepen, gaf ze ze wel eten.

In de rechtbank vertelt ze dat ze de katten niet kan weggeven: ‘Dat doe je gewoon niet.’ En hoewel ze hulp krijgt in gesprekken, wacht ze nog altijd op hulp in de huishouding. Zelf denkt ze zo’n zes tot acht katten te kunnen houden. De rechter denkt daar anders over.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het is schrijnend. In de eerste plaats voor de dieren, maar ook voor deze mensen die de zorg niet aankunnen en dat ook niet inzien.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een ochtend in november 2025 loopt de 52-jarige Hanifi naar zijn auto. Onder zijn ruitenwisser zit een briefje: hij zou een schuld hebben bij Agit en die moet hij betalen.

Hanifi loopt zijn huis weer in en belt Agit. De conclusie van het gesprek is dat de schuld toch niet zou bestaan en de twee spreken af om het de volgende dag verder uit te praten, bij Hanifi in de straat.

Hanifi trommelt zijn zoon, een bemiddelaar en nog twee anderen op. Ze staan te wachten als Agit in een witte auto de straat in rijdt. Vanaf dat moment is het onduidelijk wat er is gebeurd: volgens de familie van Hanifi stapt Agit uit en schiet hij direct op Hanifi, die dat niet overleeft. Volgens Agit is er juist een worsteling, waarna hij zich verdedigt door op Hanifi te schieten.

In de rechtbank vertelt Agit dat opnieuw. Terwijl hij dat vertelt, lopen de emoties hoog op. Hanifi’s weduwe is erg emotioneel en toont een foto van haar man. Hanifi’s zoon vraagt in zijn slachtofferverklaring om antwoord op de vraag waarom dit is gebeurd.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namens AD Haagsche Courant:„Er waren veel emoties in de zaal. Voor de kinderen van het gezin van Hanifi is het erg lastig; zijn weduwe vertelt dat het gezin verscheurd is door de dood van Hanifi. Ze vragen zich af wat er gebeurd is en het lijkt me erg lastig dat daar mogelijk nooit een antwoord op komt.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Heel even lette taxichauffeur Cas niet op, zo zegt hij in de rechtbank. Hij keek even naar de passagier naast hem, daarna naar de navigatie en het volgende moment botste hij op een maaltijdbezorger.

Die maaltijdbezorger raakte ernstig gewond. In de rechtbank legt Cas uit hoe hij zich voelt: „Het is gewoon kut. Ik ben een hele stomme lul geweest en verwijt het mezelf tot op de dag van vandaag.”

Het is niet het enige waarvoor hij zich moet verantwoorden in de rechtbank. In december 2023 was hij betrokken bij het laten exploderen van een koelkast door zwaar vuurwerk en benzine. Ook hielp hij mee met het bouwen van een vreugdevuur, wat later uitmondde in rellen met de politie.

Volgens Cas is de explosie vooral de schuld van andere jongens, en blijft het bij de nieuwjaarsnacht onduidelijk wie een aanhanger klaarzette om het vuur in te rijden.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Cas moet mogelijk een hoge prijs betalen voor wat er gebeurd is. Maar dat is voor de slachtoffers ook zo. Het enige positieve is dat dit wel een wake-upcall lijkt te zijn voor Cas.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 23-jarige Noah lijkt de ideale penningmeester voor de Westlandse voetbalclub V.V. Verburch: hij studeert accountancy, werkt in de accountancy en voetbalde jarenlang voor de club. Maar onder zijn beheer verdwijnt er 130.000 euro uit de clubkas.

In de rechtbank moet Noah uitleggen wat er gebeurd is. Hij vertelt dat hij al sinds zijn 15de gokt op illegale sites. Twee jaar lang werkte hij voor zo’n site, waarbij hij betaald werd in gokwaarden. Die zette hij in, maar hij verloor vooral.

Als hij stopt met werken voor de goksite, gaat hij zijn eigen geld inzetten. Tot hij op zijn 21ste helemaal geen geld meer heeft.

Dat is het moment dat hij penningmeester wordt. Naar eigen zeggen betaalt hij een keer per ongeluk een rekening van de club met zijn eigen betaalrekening. Als hij de vorige penningmeester vraagt hoe hij dat kan oplossen, zegt hij volgens Noah dat hij dat geld gewoon kan overmaken naar zijn privérekening.

En zo begint Noah met gaten vullen: hij maakt geld over van de club naar zijn eigen rekening. Het gaat om 89 transacties, van honderden tot tienduizenden euro’s.

Pas als er 130.000 euro is verdwenen, wordt het opgemerkt.Hoewel de club via een benefietavond de schade heeft gedekt, moet Noah toch in de rechtbank verschijnen. Hij schaamt zich voor wat hij heeft gedaan, zegt hij.

Verslaggever Fred Vermeer volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Zijn vriendin was erbij in de rechtbank. Toen hij vertelde hoe zij hem altijd is blijven steunen, barstte hij in tranen uit. Dat was erg indrukwekkend.”

Dit is de nieuwste aflevering van de podcastserie De Zaak X.De complete serie beluister je via deze site! Elke week een mailtje als de nieuwste aflevering online staat? Schrijf je dan hieronder in!

LUISTER OOKnaar onze dagelijkse nieuwspodcast Praat Mee met AD

KIJK OOKnaar deze nieuwsvideo’s:

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Kaylee en Anna een 9,5 krijgen voor een muziekoptreden op school, zijn ze blij. Maar als docent Bart (61) zegt dat ze er een 10 van kunnen maken, willen ze dat wel. Daarvoor moeten ze bij Bart thuis in Amersfoort nog een nummer van ABBA zingen.

Ze gaan met hem mee in zijn auto. Eenmaal in de studio op Barts zolder liggen er latexpakjes voor hen klaar. Vlak voor het optreden begint, loopt Bart nog even naar beneden en op dat moment zet Kaylee haar telefoon in de opnamestand. Dat besluit van Kaylee blijkt later goud waard: het is bewijs bij haar aangifte. Op apparaten van Bart worden 2400 foto’s en video’s van jonge meisjes gevonden.

Op de beelden is te zien dat hij meisjes in de leeftijd van 8 tot 16 jaar betast. In de rechtbank zegt Bart meerdere keren dat hij het ‘afschuwelijk vindt dat hij te ver is gegaan’ en dat hij ‘zich dagelijks zorgen maakt om hun welzijn’.

Verslaggever Piet van Dijk volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant. „Meerdere slachtoffers vertelden dat ze hun gevoel van veiligheid kwijt zijn en dat ze niemand meer dichterbij willen laten komen. Ook vertelde een van de meisjes dat ze wilde dat ze toch maar had geluisterd naar haar onderbuikgevoel.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat een demonstratie had moeten worden op het Malieveld in Den Haag, liep compleet uit de hand. Agenten werden belaagd en er werd zelfs een politieauto in de fik gestoken. Daarvoor moet verdachte John zich melden in de rechtbank.

De politieauto die op het Malieveld stond werd tot twee keer toe in brand gestoken. Tussendoor werd het voertuig geblust, maar later laaide een nieuwe brand op.

Volgens het Openbaar Ministerie stak John een nitraat aan en gooide hij die in de auto, waarna de auto in brand vloog. John ziet het anders: hij gooide dan wel een nitraat in de auto, maar dat was volgens hem niet de oorzaak van de brand. En de appjes waarin hij het over de brand had? Dat noemt hij nu grootspraak.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen was bij het protest op het Malieveld en volgt de zaak namens AD Haagsche Courant:„Relschoppers voelen zich vaak onaantastbaar in een grote groep. Maar als de politie je écht wil vinden, dan zullen ze je vinden, zo blijkt. Dan moet je dus je verantwoordelijkheid nemen voor je daden, en ben je niet meer beschermd door die grote groep.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het gebruik van crack is een groot probleem in Rotterdam. Een van de vele gebruikers is Hassan, die in de zomer van 2025 zelfs probeert brand te stichten op de Spoedeisende Hulp van het Erasmus Medisch Centrum.

Met een blauwe jerrycan vol gestolen brandstof en een ontbloot bovenlijf gooit Hassan de brandstof op de grond. Hij zit op zijn knieeën en probeert brand te stichten, maar het lukt hem niet. Daarop gaat hij er weer vandoor.

Een paar dagen later steelt hij een mes bij de Action en maakt hij stekende bewegingen naar jonge vrouwen. En dat soort dingen gebeuren vaker: bij de Albert Heijn en nogmaals bij de Action.

In de rechtbank vertelt hij dat hij niet meer weet dat hij bij het Erasmus was, vanwege de crack. „Ik ben sowieso tegen het in brand steken van spullen.’’ Ook kan hij zich niet voorstellen dat hij achter de jonge vrouwen aan is gegaan: „Zo’n persoon ben ik niet.’’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad:„Ergens is het heel verrdietig dat hij zegt dat hij niet zo’n type mens is, want misschien is hij dat juist wél als hij drugs gebruikt. Hij lijkt zichzelf kwijt te zijn als hij drugs gebruikt, en dan is het heel verdrietig dat je dingen doet die je je niet kan voorstellen als je niet hebt gebruikt.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nadat hij een auto in de prak had gereden, moest Tristan ‘een klusje’ doen. Hij moest een taxichauffeur ontvoeren en reed de man aan op de A13. Maar de gemaakte beelden lieten hem al snel tegen de lamp lopen.

Bij een tankstation in Rotterdam probeerde Tristan samen met drie anderen de taxichauffeur klem te rijden. Daar kon taxichauffeur Iwan nog ontsnappen, maar op de A13 tussen Rotterdam en Amsterdam kregen ze hem wél te pakken.

Een van de vier heeft Iwan beschoten, waarbij een kogel zelfs door zijn pet ging. Hierna sloegen de mannen op de vlucht. In de rechtbank is de 24-jarige Tristan de enige die zich moet verantwoorden.

Volgens hem wist hij eerst niet wat er zou gaan gebeuren. Toen hij doorhad dat het verkeerd zou aflopen, durfde hij niet meer te stoppen, omdat hij ‘bang was voor de hele situatie’.

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Jongens onderschatten vaak de gevolgen van dit soort dingen, voor het slachtoffer, maar ook voor zichzelf. Ze plaatsen een explosief, halen drugs uit, of nemen iemand mee, zoals in dit geval. Maar je laat je in met gewetenloze criminelen, en dat heeft Tristan zelf ook ondervonden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als op een ochtend de bewoners van de Westdijk in Bunschoten wakker worden, ligt er een man in hun tuinstoel. Hij lijkt te slapen, ruikt naar alcohol en wordt niet wakker. Als ze merken dat het slecht met hem gaat, bellen ze een ambulance.

In het ziekenhuis zien artsen dat de man een flinke wond op zijn achterhoofd heeft, die vermoedelijk is ontstaan door klappen tegen het hoofd. Ze ontdekken ook wie hij is: het gaat om Tomas, een Poolse man die in Bunschoten-Spakenburg werkt. Hij komt in het ziekenhuis niet bij kennis en overlijdt vier dagen later.

De politie doet onderzoek en ontdekt dat een hersenbloeding de doodsoorzaak is. De vraag is hoe en wanneer die is ontstaan. Pas maanden later meldt zich een man die mogelijk meer weet. Deze Simon is ook arbeidsmigrant, vertelt hij de politie. Hij zou in de zomer van 2024 een man hebben geslagen.

In de rechtbank vertelt hij dat hij niet veel meer weet, maar zich nog wel flitsen herinnert. Ook zijn er beelden waarop hij te zien is. Dat hij geslagen heeft weet hij nog wel, maar dat was een paar dagen vóór datTomas in de tuinstoel werd gevonden. Hij vindt dus dat hij niet schuldig is aan de dood van Tomas. „In die paar dagen kan er nog van alles gebeurd zijn waardoor die hersenbloeding ontstond.’’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant:„In de rechtbank vertelde zijn zus over het grote verlies voor de kinderen, ouders en overige familie van Tomas. Dat beeld is zo anders dan waar je in eerste instantie aan denkt bij een beschonken arbeidsmigrant in een tuinstoel. Daar zit een heel leven achter.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het koppel Claartje en Frankie woont al een tijdje samen in een antikraakpand. Als er op een nacht brand uitbreekt en Frankie zwaargewond raakt, wordt eerst gedacht dat hij in slaap is gevallen met een brandende sigaret. Maar als later een fles spiritus wordt gevonden, gaat het onderzoek verder. 

Uit het onderzoek blijkt dat Claartje tijdens de brand vluchtte en bij andere huizen aanbelde. Ze zou daar hebben gezegd dat ze haar vriend in brand had gestoken. Ondertussen werd Frankie net op tijd wakker en sprong hij direct onder de douche. Hij raakte zwaargewond en is het vertrouwen in mensen en de wereld om hem heen grotendeels verloren. „Ik voel dagelijkse psychische pijn.”

Claartje zegt in de rechtbank dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand. „Ik kan er niet bij dat ik dat heb gedaan. Ik hou van die jongen, hoe gemeen hij soms ook was. We hadden geen gezonde relatie, want hij zag me als zijn bezit. Maar ik was heel verliefd op hem.”

Dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand, is volgens deskundigen ongeloofwaardig. Ze kunnen zich dat niet goed voorstellen. Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Zonder de verdachte tekort te willen doen, is het wel opmerkelijk dat deskundigen zich niet kunnen voorstellen dat zij zich niets meer kan herinneren. Dat geeft zeker een onbevredigend gevoel, want je hoopt dat zowel de verdachte als het slachtoffer een streep onder alles kunnen zetten.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een gezellig feestje stappen Donnie, Mike en William in de auto. Wie er rijdt is onduidelijk, maar alle drie hebben ze behoorlijk wat alcohol en drugs gebruikt. Het ritje eindigt in een sloot langs de A28.

Donnie en William weten zelf uit de auto te klimmen. Mike zit nog vast in de passagiersstoel en moet door duikers worden bevrijd. Op de kant wordt hij gereanimeerd, maar hij overlijdt een dag later in het ziekenhuis.

Weken later wordt Donnie wakker uit zijn coma. Hij is zwaargewond en heeft breuken in zijn nek, borst en rug. Hij wordt ervan verdacht dat hij achter het stuur zat. Het was namelijk de auto van zijn vriendin en William zei direct na het ongeluk dat hij niet achter het stuur zat, omdat hij kort daarvoor zijn enkels had gebroken.

In de rechtbank vertelt Donnie dat hij geen enkele herinnering heeft aan het ongeluk. Dat maakt het voor de rechters lastig, want hoe kunnen zij oordelen als de verdachte niets meer weet van wat er is gebeurd? Vast staat in ieder geval dat degene die reed, of dat nu Donnie of William is, onder invloed was.

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namensAD Amersfoortse Courant: „Iemand is onder invloed gaan rijden en die heeft zich daar behoorlijk op verkeken. Als je met alcohol en drugs op achter het stuur gaat zitten, dan is dat vragen om problemen.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Artur met een vriendin heeft afgesproken bij treinstation Delft Campus, zien ze een andere man ruzie maken met een vrouw. Hij staat haar uit te schelden. Artur wil ingrijpen, loopt naar hem toe en geeft hem een tik in het gezicht. Daarna wordt hij vervolgd voor een poging tot doodslag.

Op camerabeelden zien de rechters dat Artur meerdere klappen geeft. Als ze dat aan de verdachte vragen, zegt hij dat hij zich maar één klap kan herinneren. Die ene klap, met de platte hand in het gezicht, kan hij zich wel herinneren. Volgens hem was er gevaar en gaf hij daarom een klap.

Na de tik in het gezicht valt slachtoffer Michal van de stationstrap naar beneden. Hij is buiten westen en bloedt flink. Toch gaat Artur niet naar hem toe: „Ik dacht, misschien gaan ze zo wel kennissen bellen, je weet het nooit.”

De officier vervolgt Artur voor doodslag: „Als je iemand van een hoge, stenen trap naar beneden slaat, dan is er een grote kans op de dood. Ik betwijfel of de ernst van de situatie bij de verdachte doordringt.”

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Je ziet dat iemand niet altijd opzet in klassieke zin van het woord hoeft te hebben om toch verwijt poging doodslag te krijgen. Puur omdat Michal op een stenen trap stond en dronken was, dan had je moeten weten dat hij achterover zou vallen en behoorlijk hard terecht zou komen op de stenen treden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de 79-jarige Willem ’s nachts in zijn bed ligt, hoort hij gestommel bij de voordeur. Hij woont in een seniorencomplex in Utrecht en neemt het zekere voor het onzekere: hij pakt zijn portemonnee en checkt het nachtslot nog een keer. Maar een paar minuten later staan er plots drie mannen in zijn slaapkamer, met een wapen.

Ze zeggen dat hij stil moet zijn en dat hij de politie niet mag bellen. Ze doorzoeken zijn woning en nemen de autosleutel mee. Zijn portemonnee, met veel cash erin, vinden ze niet. Als ze weg zijn, belt Willem toch de politie. Die pakt uiteindelijk drie verdachten op, die daarnaast ook verdacht worden van handel in harddrugs.

In de rechtbank willen de drie niet veel vertellen. Ze zeggen dat ze wel vaker ‘s nachts contact hadden, en ook die nacht. Over de autosleutel zegt een van hen dat hij die ‘in bewaring heeft voor iemand anders’.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Als je de geboortejaren ziet van die jongens, 2002 en 2003, dan schrik je wel. Het zijn nog zulke jonge gasten, die van hele ernstige feiten worden verdacht. Een woningoverval is gewoon een zwaar vergrijp. En als je ziet hoe makkelijk ze dachten geld te verdienen met drugs en daarna weer in aanraking komen met de politie, baart dat wel zorgen.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de zomer van 2020 wil een agent een groep mannen die voor een garage in Rotterdam staan fouilleren. Dat loopt echter niet af zoals hij wilde: vijf jaar later moet hij zelf voor de rechter komen.

De agent pakt een van de mannen die hij wil fouilleren vast en geeft hem een kopstoot. In zijn beschrijving van de gebeurtenissen schrijft de agent dat hij stevig werd vastgepakt en zich bedreigd voelde. Maar als een dag later beelden online komen, blijkt dat niet te kloppen. 

De agent stuurt daarop een mail naar zijn leidinggevende: het proces-verbaal klopt niet, maar met die mail wordt uiteindelijk niks gedaan. 

Vijf jaar later moet de agent in de rechtbank uitleggen wat er nou precies is gebeurd op die dag. Achter hem zitten zo’n twintig tot dertig collega’s die hem steunen. Hij vertelt dat hij hier al jaren naar uitkijkt, omdat hij eindelijk kan vertellen hoe het nou mis heeft kunnen gaan. Hij vertelt dat hij overtuigd was dat ze elkaar hadden vastgepakt en dat hij zich verantwoordelijk voelde voor de andere agenten. „Er lag veel gereedschap, ik zag dat de garagedeur een beetje dichtging en ik was bang dat de boel zou gaan escaleren.’’

De rechters concluderen dat de agent inderdaad fouten heeft gemaakt in zijn verslag, maar dat hij dat niet opzettelijk deed. Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Hij vertelde na de uitspraak dat hij niet blij was, maar wel opgelucht. Natuurlijk was hij opgelucht dat hij was vrijgesproken, maar hij was niet blij omdat hij vijf jaar in de ellende heeft gezeten door deze zaak.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het Vlaardingse pleegmeisje, dat werd mishandeld door haar pleegouders, werd volgens hen op die manier tegen zichzelf in bescherming genomen. Dat zeggen haar ouders in de rechtbank: ‘We zijn geen mosnters.’

Volgens John wilde hij naast het meisje ook zijn gezin in bescherming nemen. Daarbij vond hij straf geven normaal: „Het begon met iets kleins, zoals in de hoek staan. Als ze dat dan niet deed, ging ik steeds een beetje verder en daarna ben ik de realiteit verloren en heb ik een hok gebouwd.’

Uiteindelijk brachten John en Daisy het meisje naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ze ernstig hersenletsel heeft. Haar moeder leest een slachtofferverklaring voor: „Wat mijn dochters is overkomen, mag nooit meer een kind aangedaan wordne .Jullie zijn monsters en jullie hebben de levens van min kinderen kapot gemaakt. Ik wens jullie het slechtste van het slechtste toe.’’

VErslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Een van de heftigste momenten was voor mij waarop de rechters beschreven wat er op de screenshots die John en Daisy van camerabeelden hadden gemaakt te zien was. „Steeds weer die momenten en dan besef je, ooh meisje, hoe lang heb heb je dit moeten ondergaan? Hoeveel uur heb je daar gestaan? Lag je ‘s nachts ook aan de ketting? Was er ooit een moment dat je nog los was?’ 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het Vlaardingse pleegmeisje is bij veel mensen bekend vanwege de schokkende manier waarop ze mishandeld werd. Maar hoe kwam zij eigenlijk terecht bij dit pleeggezin? 

Het meisje is eind 2013 geboren. Nadat haar ouders uit elkaar gaan blijft ze bij haar moeder wonen. Als zij een nieuwe vriend krijgt, worden het meisje en haar jongere zusje op een gegeven moment uit huis geplaatst. Ze komen terecht in het gezin van John en Daisy.

In de rechtbank vertellen zij over de manier waarop ze voor haar zorgen. John zegt dat hij het meisje tegen zichzelf wilde beschermen, maar dat hij ook zijn gezin wilde beschermen: „Je krijgt een meisje in huis, maar de gebruiksaanwijzing krijg je er niet bij.’’ Het beschermen begint met in de hoek staan, maar dat gaat steeds verder, tot hij zelfs een kooi bouwt voor het meisje. Als ze niet luistert, ga je er wel voor zorgen dat ze echt in de hoek blijft staan. Het begon met een touw, daarna een ketting, en toen een kooi.’’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het raakte me toen ik hoorde dat het meisje doorligpwonden had op haar voeten. Het duurt heel lang voordat je die krijgt, dus dat zegt wel wat over hoe lang ze heeft moeten staan. Dat moet afschuwelijk geweest zijn, echt heel gruwelijk.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een avond in juni belt Laurens de politie: hij wil 2,5 miljoen euro ontvangen en zijn vriendin en dochter uit Amerika moeten een visum krijgen. Als dat niet gebeurt, laat hij 150 kilo explosieven ontploffen.

De politie stuurt direct een onderhandelaar naar Laurens toe. Via camerabeelden zien agenten ook dat er veel draden door het huis lopen. De onderhandelaar weet hem uiteindelijk naar buiten te praten, waarna blijkt dat er helemaal geen explosieven aanwezig waren.

De avond vormt de climax van een periode waarin Laurens veel drank en drugs gebruikt. Hij drinkt dagelijks één tot twee flessen whisky en rookt soms wel dertig joints op een dag. Daardoor krijgt hij veel last van waanbeelden.

Na drieënhalve maand in de cel moet hij voor de rechters verschijnen. Daar vertelt Laurens dat hij geen herinneringen meer heeft aan de bewuste avond. Volgens psychologen heeft hij enkele psychische stoornissen en is hij verminderd toerekeningsvatbaar.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Het is zo moeilijk om dit te voorkomen. Laurens is meerdere malen behandeld voor zijn verslavingen, maar dat heeft niet gewerkt. Drank verdooft even, maar het helpt je niet op de lange termijn.''

Na deze aflevering gaat De Zaak X met winterstop. Op 12 januari zijn we weer terug!

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jarenlang hadden Jonas en Bente een relatie, maar een gezonde relatie was het niet. Op een avond gaat het helemaal mis: Jonas zegt dat hij zichzelf wilde doden, volgens Bente wilde hij haar om het leven brengen.

Jonas heeft in zijn leven al langere tijd last van meerdere stoornissen. Hij is angstig, gaat conflicten uit de weg en heeft een laag zelfbeeld. Ook zegt hij dat hij bang is voor Bente, omdat zij hem zou commanderen. Volgens Bente is dat niet waar en is het juist andersom.

De twee gebruiken samen slaapmedicatie. Jonas maakt die op een avond in april 2024 klaar, en schrijft daarbij een brief waarin hij afscheid van Bente neemt. Hij wil zichzelf doden met het slaapdrankje, maar dat mislukt: hij overleeft het.

Drie maanden later doet Bente aangifte: volgens haar wilde Jonas niet alleen zichzelf doden, maar ook haar leven beëindigen. In de rechtbank moet Jonas zichzelf verantwoorden.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namensAD Utrechts Nieuwsblad: „Ze hadden een vrij toxische relatie, ze konden eigenlijk niet met en niet zonder elkaar.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de tijd dat de 20-jarige Raomi bij haar pleegouders Cindy en Max woonde, is ze zwaar mishandeld. Ze werd geslagen, moest veel klussen doen en er werden zelfs sigarettenpeuken op haar lichaam uitgedrukt. Maar in de rechtbank wijzen de twee verdachten naar elkaar.

Volgens Max werd Raomi geslagen door Cindy, en niet door hem. Hooguit zou hij haar een keer hebben geraakt als hij Raomi en Cindy uit elkaar moest halen. Verder zegt hij ook dat Cindy hém mishandelde.

Maar Cindy vertelt precies het tegenovergestelde: ,,Mevrouw, ik heb Raomi niet mishandeld, absoluut niet. Ik heb haar willen beschermen waar ik kon, en was als de dood voor die man.'' Wel geeft ze toe dat ze Raomi’s haren af heeft geknipt.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Ik heb geen oprechte spijt gehoord, want als je zegt dat je niks hebt gedaan, waar moet je dan spijt van hebben? Het meest bizarre vind ik dat als je mishandeld wordt door je partner, dan bel je de politie. Maar dat is ook niet gebeurd.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Mishandeling, blauwe plekken, hard werken in het huishouden: het leven van Raomi bij haar pleegmoeder Cindy is een hel. Pas na meerdere meldingen en als het meisje zelf de politie belt, kan ze eindelijk ontsnappen.

Jarenlang woonde Raomi bij de moeder van Cindy. Daar gaat het goed en heeft ze het naar haar zin. Tot de vrouw overlijdt. In samenspraak met de jeugdzorgorganisatie gaat Raomi dan bij Cindy, haar man en hun twee kinderen wonen.

In dat huishouden krijgt Raomi het zwaar. De man van Cindy overlijdt na een periode van ziekte, en zij krijgt een relatie met Max. Het stel zorgt slecht voor Raomi: ze moet voor de kinderen zorgen en mag pas naar school als ze al haar klussen heeft gedaan. Ze moet het huis opruimen, de tuin netjes houden en er wordt vaak tegen haar geschreeuwd. Dat viel eerder ook al de thuiszorgmedewerkers voor Cindy’s overleden partner op.

Als Raomi op een dag alleen thuis is, belt ze de politie. Ze vertelt dat ze wordt geslagen, en de politie komt naar de woning toe. Agenten besluiten direct om haar daar weg te halen. Cindy en Max worden opgepakt, en moeten zich voor de rechter verantwoorden. Daar blijkt dat het meisje vaak is mishandeld. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een koude winteravond gaat de 66-jarige Marius met de auto naar metrostation Capelsebrug. Wat hij van plan is, is niet duidelijk, maar tweeënhalfjaar later moet hij in de rechtbank uitleggen wat er nou die avond precies gebeurd is.

In de rechtbank vertelt hij dat hij de metro inliep, en daar werd aangesproken door twee vrouwen die zagen dat een jongen (17) een mes bij zich had. Volgens Marius heeft hij de jongen aangesproken, en gezegd dat hij undercoveragent is. Hij neemt de jongen mee naar zijn auto, en zegt dat hij op zoek gaat naar een plek om hem te fouilleren.

Samen rijden ze langs meerdere plekken. Ze komen langs het Kralingse Bos in Rotterdam, maar volgens Marius is dat geen geschikte plek. Uiteindelijk komen ze weer uit in Capelle, waar Marius de jongen op zijn buik op de achterbank laat liggen. Daar ‘fouilleert’ hij hem, maar betast hij de jongen ook. Zo zit hij aan zijn billen, en zegt hij dat de jongen ‘wel een stevig sixpack heeft’. Hierna zet hij de jongen nog af bij zijn oma, waar hij naartoe onderweg was.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. Hij waarschuwt voor victim blaming: „Als je angstig bent, doe je dingen die je anders nooit zou doen. Het is heel treurig dat een man van 66 jaar dan misbruik maakt van een jongen van 17.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na anderhalf jaar bekende Soenil plotseling dat hij Dilshad in de gracht duwde

Tijdens het festival Jazz in de Gracht liggen veel bootjes in de Haagse grachten. Vanaf bootjes en de kade wordt jazzmuziek gespeeld, waar veel mensen, genietend op hun boot, naar luisteren. Maar als twee mensen aan komen varen in een bootje, schrikken ze: ze zien een lichaam in het water.

Het is het lichaam van Dilshad. Hij leefde lange tijd op straat, tot zijn familie na vele pogingen eindelijk tot hem doordrong en hij het besluit nam om het roer om te gooien. Hij wilde zich op laten nemen in een kliniek, om zo van zijn verslaving af te komen. Dat plan besprak Dilshad met zijn huisarts, die hem steunde.

Maar dan wordt hij dus in het water gevonden. Eerst denkt de politie dat hij tijdens het wildplassen in de gracht is gevallen, maar anderhalfjaar later wordt een man opgepakt voor een winkeldiefstal. In de verhoorkamer bekent deze Soenil nog meer op zijn kerfstok te hebben. Hij zegt dat hij Dilshad in het water duwde.

In het eerste verhoor zegt Soenil dat hij wist dat Dilshad niet kon zwemmen, later zegt hij dat hij het niet wist. In de rechtbank zegt hij dat hij anderhalf jaar lang worstelde met zijn geheim, en dat hij het daarom vertelde. Ook zegt hij dat Dilshad hem geld schuldig zou zijn.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namensAD Haagsche Courant: „Dit is een hele bijzondere zaak, echt een worsteling aan alle kanten. Zonder bekentenis was de zaak allang afgesloten, dus het was ergens goed dat hij dat deed. Voor de familie van Dilshad voelt het heel onrechtvaardig dat Soenil nu geholpen gaat worden. Dat had Dilshad ook graag gewild, maar die kans heeft hij nooit gekregen.’

Dit is de nieuwste aflevering van de podcastserie De Zaak X.De complete serie beluister je via deze site! Elke week een mailtje als de nieuwste aflevering online staat? Schrijf je dan hieronder in!

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Twee weken na de geboorte van hun kindje, werd Jihaneve gedood door haar vriend Arnold. Ze hadden op dat moment al een paar jaar een relatie, waarin hij haar steeds vaker controleerde en isoleerde. Terwijl hun pasgeboren baby toekeek, doodde hij haar met 258 messteken.

Aan het begin van hun relatie zijn de twee gelukkig samen. Maar naarmate de tijd vordert, gaat het vaker mis. Arnold vertrouwt Jihaneve niet, en denkt dat ze vreemdgaat. Als ze zwanger van hem raakt, beschuldigt hij haar nog steeds.

Als hun kindje ter wereld komt, wonen ze neit samemn. Tot hun kindje twee weken oud is, en hij wil dat ze een DNA-test doen om te kijken of hij echt de biologisch vader van hun kind is. Dat weigert Jihaneve, waarna hij woest wordt en haar doodt, terwijl hun kindje toekijkt. Na het doden van zijn vriendin maakt Arnold selfies met hun kind.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namensAD Haagsche Courant:„De voogd legde in de rechtbank heel goed uit hoe hij  dat jonge kind nu al een trauma heeft bezorgd. Ook al lijkt een baby hier niks van mee te krijgen, het wordt toch opgeslagen in zo’n lichaam. Het is fijn dat het kindje nu in goede handen is, maar dat vond ik wel heel ingrijpend.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als twee zusjes op hun fatbike de straat in rijden, komt plots de 34-jarige Kishan zijn huis uitrennen. Hij bedreigt de meiden en wil hun telefoon zien, omdat hij denkt dat ze ‘samenwerken met zijn buren’, met wie hij ruzie heeft.

De meiden geven hun telefoon niet af, waarna hij hun fatbike kapot maakt en ze bedreigt met een mes. Pas als buurtbewoners erop afkomen, gaat hij zijn huis weer in. Daar wordt hij al snel aangehouden door de politie.

In de rechtbank blijkt dat de man last had van psychoses. Hij heeft enorm spijt, zegt hij: „Ik had dit niet zo moeten doen. Ik wil mijn oprechte excuses aanbieden omdat ik ze zo bang heb gemaakt.‟ Zijn advocaat geeft aan dat hij hulp nodig heeft, vanwege de psychoses.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. „Deze meiden zijn zich wezenloos geschrokken, maar wat als er een dodelijk slachtoffer was? Zou je dan ook denken dat hij alleen maar hulp nodig heeft? Dit soort zaken zijn lastig, echt heel erg lastig.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De grootste artiest van Nederland, Marco Borsato, staat vanaf dinsdag 28 oktober na jaren onderzoek dan eindelijk voor de rechter vanwege ontucht met een toen 15-jarig meisje. Een meisje dat hij al kent vanaf haar geboorte, omdat ze de dochter is van de vrouw die al sinds de jaren negentig zijn fanclub runde. In de Zaak XL vertellen Alexander van Eenennaam en Victor Schildkamp het verhaal van een decennialange vriendschap die eindigt in een juridisch moddergevecht voor de rechter. Wat deed Borsato nou precies? Waarom wachtte het vermeende slachtoffer zo lang met aangifte doen? En hoe gaat de rechtszaak verlopen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Terwijl de praktijk gewoon open is en de volgende patiënt zo binnen komt, vergrijpt een tandarts uit Nieuwerkerk zich meerdere keren aan zijn assistente. De vrouw doet aangifte en vertelt in de rechtbank haar emotionele verhaal.

De aanrandingen vonden plaats in 2014. Lange tijd durfde de vrouw geen aangifte te doen, maar toen de gevolgen van de aanrandingen in PTSS resulteerden, deed ze dat wel. ,, Het ontwricht mijn leven en mijn gezin, maar het moet stoppen. Hij kan er niet zomaar mee wegkomen, hij mag niet nóg meer slachtoffers maken.''

Ook richt ze zich tot de verdachte. ,,Dit is mijn laatste nee. Slachtoffers willen dit niet, we zijn niet vereerd en we genieten er niet van. Je bent niet een of andere god die wordt aanbeden. Hou ermee op. Nee is en blijft nee.’’

Rechtbankverslaggever Sander Sonnemans van AD Rotterdams Dagblad volgde de zaak: ,,Ik weet niet welk gevoel zij nu heeft, maar het kan op zijn minst een rechtvaardigheidsgevoel zijn. Maar ook dat je gehoord bent door de rechter, want die heeft geoordeeld dat de tandarts de fout inging. Dat kan haar helpen in haar verdere leven.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als een jonge vrouw uit Gouda midden in de nacht van haar tas wordt bestolen is dat al een traumatische ervaring. Maar het wordt erger: A., degene die haar tas heeft gestolen, maakt een Facebookaccount aan onder haar naam, maakt een afspraak met iemand en berooft óók die vrouw.

De 19-jarige A.H. bekent in de rechtbank dat hij de eerste vrouw heeft bestolen. Van de afspraak met de vrouw via Facebook en het plan om haar te beroven weet hij echter niks, zegt hij. Hij is er wel bij als het gebeurt, maar volgens de verdachte zou die overval ineens ‘ontstaan’. Maar dát gelooft de officier niet: ,,Ik loop nooit ergens met twee vrienden, waarbij ineens een straatroof ontstaat. Kunt u daar wat meer over vertellen?”

Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Serena Hofman van AD Groene Hart

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als op een dag een zwangere vrouw het politiebureau binnenloopt, is duidelijk dat zij behoorlijk mishandeld is. Ze is bont en blauw geslagen en dus doet ze aangifte. Maar wie is de dader? De politie en het Openbaar Ministerie staan voor een raadsel.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad en vindt het een hele opmerkelijke zaak: ,,Het is net Cluedo, met de bedrogen man, de zwangere vrouw, de minnaar, de zussen, de zwager of de schoonvader: wie was het?''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het is een koude winterochtend als het stille plaatsje Abbenbroek plotseling wordt opgeschrikt door een steekpartij. Hierbij overlijdt de stewardess Rachel, terwijl haar dochtertje erbij staat. Haar ex-partner Roviliën is de dader en probeert zelfmoord te plegen. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ze is gehaaid, snel en laat haar slachtoffers achter met een berg aan emotionele en financiële schade. Alica N. draait haar hand er niet voor om. Bij tien hoogbejaarde mensen deed ze zich voor als Thuiszorgmedewerker in coronatijd. Vervolgens nam ze sieraden, pinpassen en zelfs een ridderorde mee. Met de opbrengst ging ze shoppen. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Stijn Tielemans van AD Groene Hart.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hij had ‘snel geld nodig’. En dus besloot de 24-jarige Jonathan mensen op te lichten via Marktplaats. Op de computer van zijn moeder maakte hij accounts aan onder valse vrouwennamen en zo verdiende hij ruim 35.000 euro. ‘Het was kinderlijk eenvoudig.’

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Niels Dekker van AD De Dordtenaar.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De ladingen coke die door een drugsbende Nederland in werd gesmokkeld hadden een straatwaarde van tientallen miljoenen euro’s. De grote drugsbazen sleepten het geld nooit binnen. De buit werd onderschept, en ‘cokesoldaat’ Abdenabbi (28) moest voor de rechter verschijnen. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Niels Dekker van AD De Dordtenaar.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De toen 87-jarige Jan S. heeft al jarenlang last van enorme pijnen en omdat die niet verdwijnen, wil hij uit het leven stappen. Maar zijn vrouw alleen achterlaten, dat kan hij niet over zijn hart verkrijgen. En dus beraamt de hoogbejaarde Rotterdammer een moordplan: hij moet eerst zijn vrouw doden, daarna zal hij zichzelf doden.

Met een vijf kilo zware schoenmakersleest slaat hij zijn vrouw van achteren op haar hoofd, maar ze weet te vluchten. Ook de zelfdoding van Jan slaagt niet, en hij overleeft. 

Een klein jaar later komt Jan voor de rechtbank voor de poging tot moord op zijn vrouw. En blijkt: ze zijn weer gelukkig samen. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Eric Oosterom. 

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Midden in de nacht staan vele agenten bij de gevangenis in Alphen aan den Rijn. Ze zien hoe een lange sliert van aan elkaar geknoopte lakens uit een van de cellen komt. Het is de cel van Nicky S. 

Hij is veroordeeld tot 17 jaar cel voor moord, maar was niet van plan die jaren ook écht uit te zitten. En dus verzamelde hij een stapel lakens en een ijzerzaag. In een oktobernacht zaagt hij de tralies van zijn cel door, knoopt hij de lakens aan elkaar en wil hij ontsnappen. Zijn maatje Antonie staat net buiten de gevangenis met een auto op hem te wachten. Het plan mislukt: Nicky zit snel weer in de cel en Antonie wordt opgepakt.

Omdat ontsnappen uit de cel niet strafbaar is in Nederland, wordt Nicky niet vervolgd voor deze actie. Antonie moet wel voor de rechter komen.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Stijn Tielemans.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Terwijl kickbokser Robin van Roosmalen en zijn zus onderweg zijn, krijgen ze pech en komen ze stil te staan op de vluchtstrook langs de A2. Omdat Melissa het koud krijgt gaat ze in de auto zitten, en dan gaat het gigantisch mis: een onoplettende vrachtwagenchauffeur ziet hen niet en rijdt de auto aan. 

Melissa overleeft het zware ongeluk niet, Robin brak zijn rug en bekken. De broer en zus zijn maatjes voor het leven en waren geen dag zonder elkaar. In de rechtbank vertelt Robin hoe het met hem gaat: in tranen vertelt hij over het gemis van zijn zus, en hoe hij na zijn geknakte carrière als oud-wereldkampioen kickboksen nu werkt als straatcoach. Maar ook dat hij hoopt dat de verdachte geen gevangenisstraf zou krijgen.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Ard Schouten

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De Haagse zwerver Rinus was een bekend gezicht in Den Haag. Een boomlange vent, die onder de tattoos zat. Een tijdlang was hij bevriend met Merel en Jeffrey, toen zij nog een stel waren. Later zou er ruzie komen, die Rinus fataal werd: Merel en Jeffrey worden ervan verdacht Rinus te hebben vermoord en vervolgens achtergelaten te hebben in een park.

Dat de twee Rinus doodden, dat weet het Openbaar Ministerie zeker. Maar wie precies wat deed? Dát is niet bekend: de twee wijzen naar elkaar. Allebei vertellen ze dat de ander Rinus vreselijk mishandeld heeft, en dat hij daaraan is overleden. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Michiel van Gruijthuijsen

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een avond in een vakantiehuisje schrijft een 46-jarige moeder een afscheidsbrief. Ze drukt vervolgens tientallen pillen uit de strips en doet ze in twee drankjes. Eentje geeft ze aan haar zoontje van 10, de andere drinkt ze zelf op. Als hij het drankje opdrinkt gaan ze de volgende dag naar Starbucks, belooft ze. Maar dát zal nooit gebeuren.

Als de moeder en haar zoontje de volgende dag niet op komen dagen bij een afspraak, gaat familie naar het chalet. Ze vinden het jongetje half onder het bed: hij ademt raar en kan niet praten. Enkele dagen later heeft hij nog altijd hallucinaties.

In de rechtszaak vertelt de moeder over haar depressies en hevige angsten. Haar man wilde scheiden, maar een einde aan haar leven en dat van haar zoontje? Nee, dat heeft ze nooit gewild.

Verslaggever Bart Lelieveld was bij de zaak en gaat in gesprek met presentator Thomas Brouwer. ‘Het jongetje is geadopteerd en vervolgens probeert zijn moeder hem om te brengen. De jongen vraagt zich af wat er mis is met hem, dan breek je wel als dat je dat soort vragen hoort.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ouders die hun kinderen vragen hun oortjes niet te dragen als ze naar de sportclub fietsen, meerdere straatovervallen: in februari 2022 is Bilthoven in de ban van de Volkswagenbende. Een groep jongens die in verschillende samenstellingen verdacht wordt van meerdere straatroven. De 19-jarige Z. el U. is een van hen, bekent tegenover de rechter. Hij uitte heftige bedreigingen: ‘Als je dit tegen iemand zegt, maak ik je familie dood en ga jij er ook aan!’

In de rechtbank laat hij een hele andere kant van zichzelf zien. Een nette jongen, bij wie de vouwen in zijn nieuwe overhemd nog te zien zijn, vertelt verslaggever Rachel van Kommer. ‘Ik wil graag zeggen dat het mij spijt, ik heb er niet over nagedacht wat dit met slachtoffers zou doen‘’, zegt hij in de rechtbank.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Rachel van Kommer.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 25-jarige Michael staat op een mooie zomeravond met een vriend te praten bij zijn auto, als plots een onbekende man in de wagen gaat zitten. Al snel arriveert de politie, maar dan gaat het compleet mis: de man pakt het wapen af en begint te schieten.

In de rechtbank vertelt de man hoe zijn leven is veranderd sinds de schietpartij. ,,Ik kan helemaal niks meer zelf en ben van alles afhankelijk. Vijf keer per dag moet mijn blaas geleegd worden, want ik kan zelf niet naar het toilet. Op deze leeftijd zou ik met mijn vriendin van het leven moeten genieten, maar dat kan gewoon niet meer.''

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Niels Dekker.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de schoonmaakster van het Van der Valk-hotel in Wassenaar op 3 januari 2022 een kamer binnengaat, krijgt ze de schrik van haar leven. De muren en gordijnen zitten onder het bloed, en rechts onder het bed ziet ze een voet uitsteken. Het is de voet van de 40-jarige sekswerkster Briza: ze is dood.

Briza is op jonge leeftijd naar Nederland gekomen. Ze werd geboren in Colombia maar belandt uiteindelijk via Italië in Nederland. Ze is geboren als man en om haar transitie te bekostigen werkt ze in de seksindustrie. Tijdens dat werk komt ze Thanassis tegen en de twee krijgen een relatie. Een hele turbulente relatie: in enkele jaren tijd liggen er veertig meldingen van geweld bij de politie.

Op 1 januari 2022 besluiten ze dat ze samen willen blijven en boeken ze een nachtje weg. Het blijkt de laatste nacht in het leven van Briza. Moordverdachte Thanassis vertelt dat ze meerdere keren ruzie hadden, en dat zij hem met een vork wilde steken. Daarop nam hij haar in een nekklem, waarna hij de kamer verlaten zou hebben.

In de rechtbank las de zus van Briza een slachtofferverklaring voor. Rechtbankverslagger Michiel van Gruijthuijsen van AD Haagsche Courant was daarbij: ,,Ze vertelde hoe ze een broer had die twee levens leidde, eerst als man, later als Briza. Maar ook tijdens de slachtofferverklaringen van de familie van keek Thanassis niet om, totaal niet.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onderweg naar het bureau besluit politieagent T. in december 2021 niet de provinciale weg te pakken, maar een parallelweg. Hij wil vanaf die weg kijken of mensen tijdens het rijden een telefoon in hun hand hebben. Dan ziet hij plots een donkere vlek op zich af komen. Hij hoort een harde knal en denkt een hert te hebben geraakt. Maar als hij gaat kijken is het geen hert, maar de 29-jarige Esmeralda. Ze is op slag dood.

In de rechtbank vertelt de oma van Esmeralda, die haar vanaf haar derde opvoedde, hoe het met de achterblijvers gaat. Ze heeft een portret op haar schoot: ,,Vanaf het moment dat agenten die avond om kwart over zes bij ons voor de deur stonden, is er een leegte in ons leven. Ons hele leven is veranderd, allemaal door jou, de man die waakzaam en dienstbaar zou moeten zijn. Je hebt Esmeralda op brute wijze uit ons leven gerukt.‘’

Ook de vriend van Esmeralda komt aan het woord: ,,De donkere vlek die jij op je af zag komen was geen vlek, dat was mijn vriendin Esmeralda.‘’ Tegelijkertijd maakt hij zich zorgen over de agent. ,,Het moet verschrikkelijk zijn geweest om de brokstukken te zien liggen, en mijn vriendin. Ik vraag me af hoe het met je gaat.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker was bij de zitting aanwezig en zag daar een gebroken man zitten. De agent is nog altijd niet aan het werk: ,, Ik hoop echt dat ik geen gevangenisstraf krijg. Dan ben ik mijn baan en mijn huis kwijt, dan weet ik het echt niet meer.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als je partner dreigt je te vermoorden, je zojuist heeft gestoken met een stanleymes, en nu wegloopt om een groter mes te halen, wat doe je dan? Joyce zat in die situatie en vluchtte, met fatale gevolgen.
Joyce en haar partner Shailesh hebben een behoorlijke ruzie, die ochtend in hun woning in Rotterdam. Shailesh woont bij Joyce en haar volwassen zoon in huis, maar ze wil hem eruit zetten. Daarop wordt hij woedend, en steekt hij haar met een stanleymes. Dat mes breekt af, waarop hij een groter mes gaat halen. Hét moment voor Joyce om te vluchten via het raam, maar dat loopt totaal verkeerd af. Ze komt met haar hoofd op de stoep terecht en overlijdt.
Voor de rechtbank is het de grote vraag: is de oorzaak van haar dood volledig aan Shaleish te wijten?

Rechtbankverslaggever Niels Dekker was bij de zaak aanwezig: ,,De rechtbank vroeg het ook aan hem: ‘Hebt u Joyce vermoord?’ En toen zei hij: ‘Ik heb het geprobeerd, meneer.’ Ook deed de zoon van Joyce in de rechtbank een verklaring: ,,Elke avond als ik mijn ogen sluit, zie ik mijn moeder voor me. Levenloos op de stoep, terwijl het bloed uit haar hoofd stroomt. De beelden van de bebloede stoep, het beddengoed en de gordijnen zal ik nooit vergeten. Geen straf is voor ons te hoog.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Terwijl Sophie door een moeilijke periode gaat, zet ze de stap naar een healer. Die man, Luis, moet haar helpen. Maar dat loopt anders: de deur van het schuurtje waar de healing plaatsvindt gaat op slot en Luis blijkt haar totaal niet te helpen.

Samen met haar moeder gaat Sophie naar de healing toe. Eerst drinken ze met z'n drieën een glas rum, waarna Luis zegt te zien dat er iets 'mis’ is met Sophie. Ze zou een relatie met een oudere man hebben, en daar wil hij privé met haar over praten. Haar moeder mag daar niet bij zijn en moet het tuinhuisje uit. Terwijl zij buiten wacht, drinken Luis en Sophie nog enkele glazen champagne en whiskey.
Volgens Luis is er nog een probleem: de kleding van Sophie zit de healing in de weg en dus moet ze haar zwarte hoodie uitrekken en een wit T-shirt aantrekken. Ook Luis trekt een wit shirt aan. Hij ziet een oplossing: Sophie moet zeven orgasmes krijgen, dan gaan de blokkades weg. En zo gaat Luis steeds verder, tot hij haar met zijn handen verkracht. Achteraf vertelt Luis het verhaal dat Sophie zelf seks zou willen.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen van AD Haagsche Courant was aanwezig bij de zaak. ,,Haar moeder stond buiten en zag de deur opengaan. Ze zag haar dochter huilend en in paniek naar buiten rennen.’’ De moeder liet een slachtofferverklaring voorlezen: ‘Ze zei: hij doet dingen met mij die ik niet wil, hij raakt me aan waar ik nog nooit aangeraakt ben.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een pilletje, een snuifje. Drugsgebruik lijkt bijna normaal geworden. Maar het gebruik daarvan gaat niet altijd goed. Zo ook niet bij Lubertus, die de verkeerde pil slikte. Met een fatale afloop. Ook buurtgenoot William Berendse overlijdt door dezelfde verkeerde pillen.

De dood van Lubertus en William schrikt het dorp Bunschoten-Spakenburg op. Hoe kan het dat twee jonge mannen plotseling overlijden? 

Verslaggever Sjaak van de Groep van AD Amersfoortse Courant was aanwezig bij de zaak.

Wil je meer lezen over deze zaak? Kijk dan op ad.nl/zaakx

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het is oktober 2022. De 22-jarige Junlin fietst op klaarlichte dag door het centrum van Rotterdam, waar hij vrouwen aanvalt die gewoon een rondje lopen of op weg zijn naar een eetafspraak met een vriendin. Waarom?

De uit China afkomstige man kan het niet goed uitleggen. Wel is duidelijk dat hij in die periode zijn medicijnen tegen psychoses niet slikt. Hij hoort stemmen in zijn hoofd. Vijf van zijn zes slachtoffers doen aangifte tegen hem. Duidelijk wordt dat hun levens zijn veranderd na het incident. Eén slachtoffer liep PTSS op, een ander brak haar studie af, omdat het vak dat zij volgde haar deed denken aan de aanranding.

Verslaggever Adrianne de Koning van AD Rotterdams Dagblad was aanwezig bij de zaak. Een ingewikkelde zaak, waarbij zowel de rechter als de advocaat van verdachte Junlin zich afvragen of hij wel alles meekrijgt wat hem gevraagd wordt. En wat moeten ze aan met de man, die geen vaste woon- of verblijfplaats heeft in Nederland?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De relatie van de 42-jarige Yassin en zijn vriendin eindigt op een vervelende manier. Ze zijn 2,5 jaar samen als het compleet uit de hand loopt. Ze maken ruzie over een geboekte vakantie en Yassin is ‘helemaal klaar met de vrouw die nooit tevreden is’.

Yassin is geen onbekende in de rechtszaal: hij heeft zijn vorige vrouw mishandeld. Zijn vriendin wist dit, maar dat schrok haar niet af een relatie te beginnen.

Verslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad was aanwezig bij de zaak: ,,Hij maakte best een positieve indruk. Soms zie je iemand zitten die brutaal is, negatieve antwoorden geeft. Bij deze man had ik dat niet, hij gaf netjes antwoordt op de vragen.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Toen er dingen minder goed gingen in het leven van Sandra, liet Mandy haar weten dat ‘dat kwam door bepaalde dingen, er zou wel eens een vloek op jou en jouw familie kunnen rusten’ en stelde haar voor aan een medium. Dat medium was niet gratis: Sandra moest het geld overmaken naar Mandy en zij zou dat dan weer overboeken naar het medium. Zes jaar later kwam Sandra er achter dat ze voor duizenden euro's was opgelicht. 

Verslaggever Niels Dekker van AD De Dordtenaar was aanwezig bij de zaak: ,,Mandy kwam piekfijn verzorgd op mij over. Ze was volledig in het roze en tijdens de ondervraging kwamen er tranen. Zij meende echt dat zij het slachtoffer was en ten onrechte als boeman wordt weggezet.‘’

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoe zeker ben je er eigenlijk van dat jouw Bob geen druppel drinkt? Hou je het in de gaten, of vertrouw je blind op de gemaakte afspraken? Jeffrey zou die avond de Bob zijn en Djive en zijn moeder thuisbrengen na een feestje. Maar hij kon niet van de Bacardi-cola's afblijven, en dat liep fataal af.

Rechtbankverslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad volgde de zaak: ,,Dat je van het ene op het andere moment ondersteboven in het water ligt, dat moet zo eng zijn. De verklaring van de moeder van Djive zorgde voor een kippenvelmoment in de rechtbank.‘’

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hij weet dat hij een fout maakte, maar toch gaat het mis. Muhammed (25) belandt in een verkeersruzie en het lukt hem niet om rustig te blijven. Al snel loopt het uit de hand en rijdt hij een verkeersregelaar aan.

Presentator Emma Thies spreekt met echtbankverslaggever Jorina Haspels van AD Haagsche Courant. Zij volgde de zaak: ,,Hij is daarna weggereden. Hij zei dat hij moest nadenken en dat hij in ‘de shit zat’. Hij heeft een dag gewacht, een advocaat gebeld en na twee dagen zelf het politiebureau gebeld om zich te melden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In een psychose beet Dennis zijn moeder in haar neus, om te controleren of ze geen IS-strijder met masker was. In de rechtbank spreekt de moeder haar zoon toe: „Ik ben slachtoffer, maar Dennis is dat zelf ook.”

Dennis had gedurende langere tijd last van psychoses, tot hij in de cel werd gezet nadat hij zijn moeder beet. Daardoor is hij al zeven maanden clean. Maar hulp heeft hij nog altijd niet, vertelt hij in de rechtbank. „Ik weet dat ik geen drugs moet gebruiken, maar doe het wel. Ik heb een probleem, daar wil ik hulp voor, maar die wordt niet geboden.’’

Aan het einde van de zitting spreekt zijn moeder Dennis en de rechtbank toe. Ze vertelt dat ze van Dennis verwacht dat hij meewerkt aan zijn behandeling. Als hij dat doet, kan hun band weer opnieuw opgebouwd worden. „Ik zie mezelf elke dag in de spiegel en heb mijn zoon vergeven, nu is het aan de rechtbank om met mij mee te gaan. Een straf heeft geen zin, we willen therapie voor zijn verslaving en de juiste zorg.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Dat was zo raak, zo liefdevol en zo eerlijk. Ook wel een beetje dwingend: als je meewerkt ben ik bereid je weer in mijn armen te sluiten. En toen kwam het meest schattige: Dennis wil op vakantie met zijn moeder nu ze dat nog kunnen, en dat wil zijn moeder ook.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Sinds zijn uitzending naar Cambodja heeft oud-marinier Dennis het lastig. De gruwelijke dingen die hij daar zag gebeuren, staan nog altijd op zijn netvlies. Het gaat zelfs zo ver dat hij uiteindelijk zijn moeder vol in haar neus beet.

Na zijn uitzending naar het Aziatische land gebruikt hij veel drank en drugs en heeft hij ook psychoses. Tijdens een van die psychoses zaagt hij zelfs in zijn hand, waardoor hij nu geen vingers maar slechts een aantal stompjes heeft aan zijn linkerhand. 

Op een ander moment denkt hij dat iedereen in zijn omgeving een IS-strijder is, en vlucht hij richting Rotterdam The Hague Airport. Daar ramt hij een hek en komt hij zelfs op de startbaan terecht. Om hem te arresteren zijn veel agenten nodig en wordt hij zelfs getaserd.

Een jaar later is hij bij zijn moeder thuis en raakt hij opnieuw in een psychose. Hij denkt dat zij een IS-strijder is, en dat ze een masker draagt. Om dat te controleren, bijt hij haar hard in haar neus.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een verwarde man: je leest het wel vaker. In Sliedrecht had een aantal mensen last van deze man, de 39-jarige Bas. Hij zingt vaak erg hard, maar als ze hier wat van zeggen, gaat het mis.

De wijkagent wordt ingeschakeld en gaat samen met een sociaal-psychisch hulpverlener met Bas in gesprek. Dat helpt niet. Hij blijft overlast plegen en stuurt bedreigende appjes. Zo stuurt hij naar zijn vader, die in het buitenland woont, dat ‘de familie op nummer 116 eraan gaat’, en ‘ook de wijkagent en de verpleegkundige gaan eraan’.

Ook heeft hij met een luchtbuks geschoten. Bij zijn aanhouding wordt vuurwerk met kogeltjes eraan vastgebonden in zijn huis gevonden. In de rechtbank legt hij uit dat hij erg hoog in zijn boosheid zat. Deskundigen twijfelen of hij wel toerekeningsvatbaar kan worden gehouden, omdat hij last had van psychoses.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Ik zag een fragiel en totaal ongevaarlijk persoon. En dat dat is zo in tegenspraak met de bedreigingen die hij heeft geuit en wat hij volgens de buren nog meer uitgevreten heeft.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Sinterklaas in 2022 aankomt in Dordrecht, zijn de kinderen natuurlijk door het dolle heen. Maar voor Montussa, het paard van Sinterklaas, is het een zware dag. Agenten zien dat het dier zelfs door zijn benen zakt.

Al bij het begin van de intocht zien agenten dat Sinterklaas te zwaar is voor het paard. Zijn benen komen onder de buik van Sinterklaas uit, en ze besluiten er wat van te zeggen. Maar volgens de man die Sinterklaas speelt, is dat niet het moment om het er over te hebben, want de wandeling moet beginnen.

Aan het einde van de intocht zakt het dier, met de Sint op zijn rug, zelfs door zijn hoeven. Agenten grijpen in en laten eigenaar Matthijs B. het dier de trailer in begeleiden.

Omdat de politie en het Openbaar Ministerie van mening zijn dat er sprake is van dierenmishandeling, moet Matthijs B. zich voor de rechter verantwoorden. Hij wil de zitting niet bijwonen, maar schrijft in een brief dat het dier volgens hem in goede gezondheid verkeert.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Als je het paard ziet denk je wel ‘arm beestje’.. Ik denk niet dat Dordrecht Matthijs B. nog gaat inzetten, en er zal extra scherp naar de conditie van het paard van Sinterklaas gekeken worden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Tijdens een avond in het schuurtje van Saif wordt Santiago doodgeschoten. Maar wie heeft dat gedaan? Was het Saif of deed Santiago dat zelf?

Saif (18) en Santiago (19) zijn goede vrienden. Omdat Santiago op straat leeft, biedt Saif aan dat hij wel in het schuurtje bij zijn moeder thuis kan wonen. Daar past precies een bank waar hij op kan slapen.

Omdat Saif al een tijd wordt bedreigd, koopt hij een wapen. Tijdens een avond in het schuurtje spelen de twee met het wapen. Volgens Saif richt zijn vriend het wapen op zijn eigen hoofd, waarna hij de trekker overhaalt. Vlak daarna is Santiago dood.

Maar klopt dat wel? Of was het Saif die per ongeluk zijn goede vriend doodschoot? Daarover moeten de rechters oordelen.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „De familie van Santiago moet verderleven met dit verlies, dat moet je nooit vergeten bij dit soort zaken. Door dat wapen dat Saif heeft gekocht, heeft Santiago nooit de kans gehad iets te maken van zijn leven.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Rianne via Facebook een berichtje krijgt van Nathan, lijkt hij een lieve, leuke en zorgzame jongen. Maar tijdens de relatie verandert dat, en loopt het van kwaad tot erger.

Op het moment dat de twee elkaar leren kennen, is Rianne net ontslagen uit een revalidatiecentrum. Ze hebben leuk contact, maar dat verandert, vertelt ze in de rechtszaal. Nathan slaat haar, mishandelt haar mentaal en scheldt haar uit.

Als ze besluit bij hem weg te gaan, begint hij haar te stalken.Hij belt haar heel vaak, staat voor haar deur en maakt meerdere keren één cent naar haar over met een tekstje dat ze haar telefoon moet opnemen.

Nathan wordt vervolgd voor stalking, maar zegt dat het van twee kanten kwam. In de rechtbank vertelt Rianne over hun relatie. „Ik dacht dat als ik alles goed zou doen, dat hij niet meer zou slaan. Langzaam verdween ik. Ik leefde niet, maar overleefde.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het was een nare zitting. Door alle gebeurtenissen en de reactie van Nathan en zijn familie op haar verhaal hing er een beklemmende sfeer. Daar werd ik echt een beetje onpasselijk van.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jonge kinderen kunnen in een ‘slaan-fase’ terechtkomen. Als ze ongeveer anderhalf jaar oud zijn, krijgen ze meer een mening, maar die kunnen ze nog niet uitspreken. De één jaar oude Sven slaat ook, maar dán slaat zijn leidster terug.

De eerste keer dat het gebeurt zit leidster Linda op een kleedje. Sven loopt naar haar toe en slaat haar in het gezicht, waarna zij hem terugslaat. Collega’s zien het gebeuren en zijn verbaasd.

Een maand later gebeurt het opnieuw: Sven slaat Linda en wéér slaat zij hem hard in het gezicht. De collega’s gaan naar hun leidinggevende, waarna Linda op gesprek moet komen en de ouders worden ingelicht. Zij doen aangifte.

En dus zit Linda in de rechtbank. Ze vertelt dat ze veel spijt heeft en dat ze ontslagen is. Volgens haar had ze dit nooit gewild en snapt ze niet waarom ze Sven geslagen heeft. Deskundigen zien dat ze moeite heeft om haar impulsen te beheersen en dat herkent ze wel.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Als het mijn kind is zou ik ook a la minute mijn kind weghalen, want hoe kan je ze nog vertrouwen bij de opvang. Je moet erop kunnen vertrouwen dat het goed gaat, dat is ernstig beschaamd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een vechtscheiding in 2010 vertrekt de 70-jarige Christina naar België. Ze emigreert samen met haar moeder, en leeft daar van haar AOW. Vijftien jaar later wordt haar zaak behandeld in de rechtbank: ze wordt verdacht van fraude én drugssmokkel.

Na het overlijden van haar moeder, in 2012, meldde Christina dat niet, waardoor ze nog elke maand AOW van haar moeder ontving. Dat is strafbaar.

Daarnaast verdenkt het Openbaar Ministerie haar van drugssmokkelen. Nadat ze opnieuw emigreerde, nu naar Oostenrijk, smokkelde ze wekelijks met de trein drugs naar haar nieuwe thuisland. Toen ze daarvoor in de gevangenis zat, gaf ze dat niet door aan de Nederlandse overheid, waardoor ze ook onterecht AOW voor zichzelf ontving.

In de rechtbank was de inmiddels 85-jarige vrouw niet aanwezig. Vanwege gezondheidsproblemen kon ze niet naar de rechtbank komen. Ze woont nu in Spanje.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Wat ik wel apart vond is dat het zo’n zaak behandeld wordt, terwijl het OM enorme achterstanden heeft en zedenzaken niet behandeld kunnen worden. Dan vraag je je wel af of we onze tijd niet een beetje beter kunnen gebruiken.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na veertig jaar huwelijk wordt Ellen (72) gedood door haar eigen man Harry (78). Als hij zich daarvoor moet verantwoorden in de rechtbank, geeft hij aan dat hij dat deed op haar eigen verzoek.

Harry vertelt namelijk dat zijn vrouw steeds meer last kreeg van haar gezondheid. Daardoor leefde ze steeds geïsoleerder, legt hij uit. Ook werd zijn rol steeds groter, geeft hij aan: „Ik moest leren mijn gevoelens uit te schakelen, en de stabiele factor zijn.’’

In de rechtbank vertelt Harry dat Ellen een verzoek tot euthanasie deed, maar dat dat werd afgewezen. Daarop vroeg ze hem om hulp bij haar dood, zo zegt hij. Dat heeft hij gedaan, en enkele dagen later belde hij de huisarts.

Als de politie onderzoek doet, wordt een notitieboekje van Ellen gevonden, waarin ze schreef: „Mijn filmrolletje is op, ik wil rust hebben. Mijn lieve en zorgzame man heeft me begeleid tot de dood ons scheidt. Hij heeft nu recht op een normaal leven, waar hij in alle rust van kan genieten. Hij is ook al 78, dat geeft hem rust.’’

In de rechtbank vertelt Ellens broer John dat hij Harry’s daad niet als moord ziet. Hij is ervan overtuigd dat Harry Ellen heeft geholpen met het doel haar uit haar lijden te verlossen, en niet omdat hij van haar af wilde.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Wat me dan wel bijblijft is dat je hulp bij zelfdoding wel vaker hoort, maar dat dit echt wat anders is. In dit geval is het echt de ‘helper’ geweest die actief het leven van de ander heeft beëindigd. Dat moet heel zwaar en verdrietig zijn geweest. Ik denk dat dat voor een buitenstaander heel moeilijk te bevatten is om zover te gaan.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het Stationsplein in Utrecht staat al jarenlang bekend als een onprettige plek ‘s avonds. Er wordt gehangen, er wordt gedeald en gestolen. Maar op een avond gaat het écht mis voor de 19-jarige Esmat. Tijdens een vechtpartij steekt hij drie mannen neer.

Esmat groeide op in Afghanistan en vertelt in de rechtbank dat hij een zware jeugd had. De taliban kwam op, en hij vluchtte naar Europa. Die vlucht duurde vijf jaar. In Nederland woonde hij in een azc, bij een pleeggezin en nu zelfstandig.

Vaak gaat hij naar het Bollendak, om te chillen en te blowen. Zo ook op een warme zomeravond in juli 2024. Die avond loopt uit de hand, als Syriërs en Afghanen in gevecht raken. Esmat pakt een mes, en steekt drie mannen, zegt het OM: één in zijn rug, een ander in zijn schouder en de derde in zijn arm.

Hij vindt zelf dat hij geen keuze had: „Ik moest mezelf verdedigen. Als ik dat mes had teruggegeven, was dat mijn dood geweest.’’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Ik vind het heel dubbel, ik denk dat we ons geen moment echt kunnen verplaatsen in wat er met je gebeurt als je uit je land moet vluchten waar de Taliban in opkomst is.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een halfuur in de rechtbank vindt verdachte Hakan K. het wel weer genoeg. „Kunnen we niet een einde brengen aan dit gesprek?’’, vraagt hij de rechters.

De 45-jarige K. staat voor de rechter omdat hij meerdere ouderen zou hebben opgelicht. Hij stond bij hen aan de deur en vroeg of hij de telefoon mocht gebruiken of vroeg om een pinpas, omdat hij zonder benzine zou staan, iets verderop. Vervolgens nam hij met die pinpas geld op van de oudere slachtoffers.

In de rechtbank heeft hij het niet bepaald naar zijn zin. Al snel wil hij weer weg: „Wat wilt u nou precies? Kunnen we niet een einde brengen aan dit gesprek? Het zit er wel een beetje op voor mij. Ik heb antwoorden gegeven, we hebben samen beelden bekeken, het is toch netjes gegaan, of niet?’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Maar op een gegeven moment ging Hakan heel erg in de contramine. Hij wilde niet meer meewerken. Hij was het zat in de rechtbank en wilde graag weer naar de gevangenis toe.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een vrijdagavond zijn Rens en Joyce aan het werk bij een telecomwinkel in Oud-Beijerland. Terwijl een ouder echtpaar in de winkel staat, komen er ineens twee gewapende mannen binnen. Ze willen telefoons hebben.

Beide personeelsleden worden gedwongen de kluis te openen en er worden 23 iPhones meegenomen. Dankzij politieonderzoek worden de telefoons teruggevonden en wordt Soufiane opgepakt.

In de rechtbank geeft hij aan dat hij snel geld wilde verdienen. Het is niet zijn eerste keer in de rechtbank: zijn strafblad telt al zeven pagina’s.

Als de rechter vraagt waarom hij dit deed en of hij besefte hoe heftig dit is, geeft hij aan dat hij daar niet over nadacht: „Toen ik vast zat ging ik wel nadenken hoe dat zou zijn. Als het bij mij zou gebeuren zou ik ook geschrokken zijn, en ik zou het echt niet leuk vinden.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Ik vond dat hij op elke vraag heel koeltjes, bijna emotieloos antwoordde. Hij zegt spijt te hebben, maar er zat totaal geen gevoel bij wat hij zei.’’  

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Bijna vijftig jaar waren Peter en Ellen samen, maar in de zomer van 2024 is het leven van de 82-jarige vrouw voorbij. Ze is gedood door haar eigen man.

In de rechtbank vertelt Peter over de laatste fase van hun leven samen: „Ik was wanhopig. Ze had vreselijke reuma en zat de hele dag te verrekken van de pijn. Ik kon het gewoon niet meer aanzien.’’

Jarenlang hadden ze het samen goed, maar hun leven en hun huis verslonzen, legt Peter uit. „Opeens zag ik dat mesje liggen, van de kaas. In een opwelling dacht ik: nu moet ik het doen. Dan is het maar gebeurd.’’ Vervolgens probeerde hij zichzelf van het leven te beroven, maar dat mislukte.

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant:„Na zo’n zaak kom je met een heel triest gevoel naar buiten, eigenlijk voor alle partijen. Het meest afschuwelijk is het voor de nabestaanden, de zoon en de broer. Echt vreselijk dat je geliefde familielid er opeens niet meer is, door toedoen van een ander.’'

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Tot drie keer toe probeerde Jamal met babbeltrucs kwetsbare ouderen op te lichten. Twee keer lukte dat, de derde keer ging het voor hem mis, en werd hij een dag later opgepakt. Maar in de rechtbank legt hij uit dat hij onschuldig zou zijn.

Bij het eerste incident komen er loodgieters in huis. Maar eigenlijk vraagt de bewoner zich af waarom, want er is niets aan de hand. Als hij dat doorheeft, is er al voor veel geld weggenomen.

Bij een volgende vrouw zou er lekkage zijn, en moet ze checken of de kluis ook nat is. Dat is niet zo, maar later is de inhoud van de kluis wel weg. Bij de derde keer heeft de bewoonster door dat er iets niet klopt, en een dag later komt Jamal vast te zitten.

In de rechtbank zegt Jamal dat hij onschuldig is: hij vindt het vervelend voor de mensen, maar hij was het niet, zegt hij. En dat zijn telefoon en auto werden gebruikt in de omgeving van de diefstallen? Dat komt volgens hem doordat hij voor zijn werk overal komt.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Dat hij op zo’n manier misbruik maakt van kwetsbare mensen.. Dat blijft elke keer pijnlijk om te horen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de moeder van de 1-jarige Rico ’s morgens bij zijn bedje komt, krijgt ze de schrik van haar leven: hij ligt niet in zijn bed.

Ze maakt haar partner wakker, en als het jongetje ook niet beneden is, zien ze op de deurbelcamera een onbekende man met hem lopen. Het is de 54-jarige Ahmet, die zich in de rechtbank moet verantwoorden.

Daar vertelt hij dat hij een jongetje hoorde huilen, en dat hij wilde helpen, ‘want zo is hij’. Hij ontkent dat hij de peuter misbruikte en dat hij het jongetje juist wilde terugbrengen toen de politie hem op straat vond met het slachtoffer. In eerdere verhoren vertelde de verdachte de politie juist dat hij het slachtoffer wel misbruikte, in een huis vlakbij dat van de slachtoffers.

In hun verklaringen vertellen de ouders hoe machteloos ze zich voelen: „ Met pijn in mijn hart constateer ik dat ik heb gefaald als hoofd van ons gezin en als vader van onze zoon. Hoe en wanneer gaan wij hem überhaupt uitleggen wat er is gebeurd?’’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Hij zat helemaal klem met zichzelf. En dat vond ik heel naar. Ik had echt met hem te doen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de relatie tussen Gizem (17) en Baris (18) uitgaat, wordt hij boos. Diezelfde avond volgt een explosie bij haar huis. Baris ontkent dat hij daarbij betrokken is, maar uit zijn Snapchat-gesprekken blijkt iets anders: ,,Boys wie heeft c6?'' Met een c6 bedoelt hij een cobra 6, een explosief.

Baris controleerde zijn ex-vriendin vaak. Zo wilde hij de pincode van haar telefoon, zodat hij kon zien met wie ze contact had. Ook belde hij haar vaak. Als Gizem tijdens een feestje niet opnam, belde hij haar vijftig keer. Vervolgens besloot hij om langs te gaan, waarna het uit de hand liep.

Daarover blijft hij later nog steeds boos, en zoekt hij haar op school op. Als Gizem en een vriendin vervolgens bij hem in de auto stappen, volgt een dollemansrit. Baris remt op onverwachte momenten, waarna de vriendin uitstapt en naar huis loopt. Later zet hij Gizem bij het huis van die vriendin af, om vervolgens urenlang voor de deur te blijven wachten. Diezelfde avond vindt er een explosie plaats bij het huis van Gizem.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar. „Je ziet dat het blijkbaar een soort van normaal is dat de volgende stappen worden ingezet. Dat je als ex-vriendje gewoon denkt: „Oh, ik ben boos. Ik ga een aanslag plegen. Dat vind ik wel een bizarre ontwikkeling.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de Rotterdamse Nadia na een werkdag ‘s avonds over straat loopt, ziet ze dat een man haar achtervolgt. Op het moment dat ze omkijkt, wordt er zwavelzuur over haar heen gegooid en raakt ze zwaargewond.

Zwavelzuur is een gootsteenontstopper en zorgt dat Nadia voor haar leven lang verminkt is. In de rechtbank zitten twee verdachten: José en Amory. José is via Snapchat gevraagd een klus te doen en hij zegt dat hij de vrouw alleen achtervolgd heeft, Amory ontkent elke betrokkenheid en beroept zich op zijn zwijgrecht.

In de rechtbank leest de slachtofferadvocaat van Nadie en verklaring voor. „Jullie hebben niet alleen mijn huid beschadigd, maar ook mijn ziel. Waarom hebben jullie dit gedaan? En waar heb ik dat aan verdiend?’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het is voor haar heel lastig waarom zij nou verminkt moest worden, en dat zullen we ook nooit weten. Dat maakt het voor haar heel moeilijk.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Mark op een ochtend door zijn vriend Tameem gevraagd wordt om mee te gaan naar Tameems oude school, vindt hij dat prima. Samen gaan ze naar de school, waar Tameem een afspraak heeft. Althans, dat dénkt Mark.

Als Tameem weer naar buiten loopt, springt hij snel achterop en roept: ,,Rijden, rijden!'' Mark rijdt weg en ziet pas later dat Tameem een grote bak met telefoons heeft meegenomen. Die telefoons zijn van leerlingen die een tentamen maakten en hun telefoon moesten inleveren.

Mark wist niks van het plan, vertelt hij in de rechtbank, en hij wil er ook niks mee te maken hebben. Daarnaast werd er ook nog váls geld in zijn slaapkamer gevonden.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar. Hij zat zelf óók op Het Stedelijk Dalton Lyceum en hoorde veel bekende details in de rechtbank: „Het schoolgebouw is nog nagenoeg identiek aan die tijd, dus dat is wel makkelijk qua ingangen en dergelijken.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de zomer van 2023 wordt de toen 76-jarige Ans bestolen door Hamse. Hij steelt haar handtas en wil wegrijden, maar Ans gaat voor zijn auto staan. Ze wordt aangereden door Hamse en raakt zwaargewond. Maanden later overlijdt ze, en dan is de grote vraag voor de rechter: is Hamse hiervoor verantwoordelijk?

Nadat ze is aangereden, belandt Ans in het ziekenhuis. Daar viert ze haar 77ste verjaardag. Enkele maanden later overlijdt ze aan de gevolgen van een COPD-aanval. In de rechtbank vertelt haar familie over hun moeder: „Beste Hamse, dit is Ans na de aanrijding en maanden voor haar overlijden”, zegt haar schoonzoon, terwijl foto’s van haar verwondingen in de rechtbank worden getoond.

De advocaten van Hamse D. vragen om vrijspraak van de verdachte: ,,Het is niet zo dat ze is overleden door de verwondingen van het ongeval, maar door een longziekte waar ze al jaren aan leed.’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant en bezoekt haar in het ziekenhuis: ,,Dat was gewoon niet leuk om te zien natuurlijk. Ik zag er een vrouw liggen met heel veel energie, die bij wijze van spreken eigenlijk vastgeketend lag in een ziekenhuisbed.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Agent Willem werd door een relschopper van zijn fiets getrokken.

Als agenten tijdens de jaarwisseling van 2023-2024 moeten ingrijpen in Delft, loopt het behoorlijk uit de hand. Een van de aanwezige agenten is Willem. Hij wordt door een man in een grijs trainingspak van zijn fiets gegooid.

Die verdachte is de 31-jarige Ismail. Hij moet zich in de rechtbank verantwoorden nadat hij werd herkend op camerabeelden. Rechercheurs zagen een foto van hem op sociale media, waarop ze hem op meerdere punten herkenden van de beelden van die avond. Zelf ontkent Ismail dat hij het was: „Ze hebben me herkend aan mijn oren? Dat vind ik heel knap, maar ze hebben niet mijn gouden tanden gezien? Die zie je gewoon als ik praat?’’

Hij zegt dat hij die avond een feestje wilde vieren: „We hebben gewoon vuurwerk afgestoken. Geen illegaal vuurwerk, ik zou niet weten waar je dat moet kopen.’’

Volgens het Openbaar Ministerie is het wel duidelijk dat Ismail degene is die agent Willem van zijn fiets trok: „Ik snap niet dat je aan zoiets meedoet, en al helemaal niet dat je een agent van zijn fiets trekt. Deze mensen staan klaar om iedereen te helpen, je hoort hen met respect te behandelen."

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „De politie hoopt dat het vuurwerkverbod gaat helpen op dit soort avonden. Dat moeten we in de praktijk nog zien. Wat er ook gebeurt is dat politie en justitie bekende raddraaiers op dit soort avonden een gebiedsverbod of meldplicht opleggen.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In juni 2024 ontploft bij een slijterij aan het Spui in Den Haag een explosief. Twee nachten later gebeurt bij een andere slijterij hetzelfde, en wéér een nacht later ontploft er opnieuw een explosief bij de slijterij aan het Spui. Dan wordt een man opgepakt: de 70-jarige Everardo M.

Justitie verdenkt hem ervan dat hij de bommen heeft geplaatst. Bij een van de slijterijen wordt namelijk een lollystokje gevonden, met zijn dna erop. En als de politie verder onderzoek doet, blijkt dat zijn telefoon in de bewuste nachten in de buurt van de slijterijen is geweest.

Toch blijft de verdachte in de rechtbank ontkennen dat hij de explosieven plaatste, terwijl zijn kleding op video te zien is: „Dus iemand liep rond met uw kleren aan, nam uw telefoon mee en liet uw DNA achter?’’, vraagt de rechter. „Dat is toch wel een gek verhaal?’’ „Ja, dat is een beetje gek,’ gaf de verdachte toe.

De verdachte vertelt tijdens de zitting dat hij moeite heeft zijn boosheid te beheersen. „Ik wil graag leren hoe ik mijn boosheid kan voorkomen, want anders ontplof ik.’’ Na een tijdje is hij klaar met de zitting: „Ik ben op, ik heb geen zin meer om te praten. Ik leg het in uw handen.’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Het wordt een vrij lastig vonnis, want het is duidelijk dat deze man hulp nodig heeft. Dat zegt hij zelf ook. Maar als je eerst een paar jaar cel moet uitzitten, en dan pas een behandeling krijgt, dan is het natuurlijk de vraag hoeveel zin dat nog heeft. Zeker gezien zijn leeftijd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jarenlang vergreep een onbekende wielrenner zich aan vele vrouwen in de omgeving van Leiden, Gouda en Zoetermeer. De man fietste voorbij en greep de vrouwen bij hun bil, borst of vagina. Tót hij ontdekt werd en zich in de rechtbank moet verantwoorden.

In de rechtbank vertelt Nicolien hoe ze haar favoriete rondje liep, door een park dat haar zeer dankbaar is. „Ik zie vanuit mijn ooghoek dat je naast me fietste, en voel hoe jij me bij mijn bil grijpt. Sindsdien schrik ik als ik een wielrenner zie.’’

Uiteindelijk worden er camerabeelden van de man gemaakt. Hij heeft zeker dertig vrouwen betast en moet zich in de rechtbank verantwoorden. Hij blijkt een hyperseksuele stoornis te hebben.

Verslaggever Serena Hofman volgt de zaak namens AD Groene Hart: „Je betrekt zoiets gelijk op jezelf, stel je voor dat je aan het wandelen of fietsen bent, en ineens komt iemand langs je die je ergens op je lichaam vastpakt, dat kan elke vrouw overkomen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In maart 2022 is Abdel samen thuis met zijn dochtertje Imane. Ze is bijna vier maanden oud en ligt in haar kinderwagen als ze begint te huilen. Volgens Abdel ging hij naar haar toe, zag hij dat het niet goed ging en sloeg hij direct alarm. Maar klopt dat wel?

Abdel zegt dat het gezicht van Imane er ineens anders uitzag, en dat ze niet meer reageerde. Hij is in Utrecht met haar naar buiten gerend, naar het consultatiebureau dat om de hoek van zijn huis is. Daar is Imane gereanimeerd. Maar wat er gebeurde in de woning? Niks, zegt Abdel.

Volgens het Openbaar Ministerie klopt daar niks van. Er moet iets gebeurd zijn in die kamer waardoor Imane blauwe plekken en inwendige bloedingen opliep.

Van de eerste verdieping valt

Het letsel is volgens de officier van justitie te vergelijken met letsel dat je oploopt als je van de eerste verdieping naar beneden valt. „Wie het aankan moet op YouTube filmpjes kijken over het shaken baby syndroom. Daar zie je hoe het hoofd enorm hard heen en weer wordt geschud. Als dat tien, twintig seconden wordt gedaan, kan er in het lichaam van alles gebeuren.’’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Je zat af en toe met koude rillingen in de zaal, het is zo ingrijpend. Als je denkt aan dat kindje dat zich niet kan verweren en niet kan vertellen wat er is gebeurd, dan voel je hoe machteloos zij is geweest.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ook al is hij nog vrij jong, toch was de 18-jarige Timo al betrokken bij zeker tien geweldsincidenten het afgelopen jaar. Volgens hem komt dat door zijn moeilijke jeugd, zo legt hij uit aan de rechters als hij zich moet verantwoorden voor een roofnacht.

Op één avond sloeg Timo met enkele vrienden meerdere keren toe. Eerst bestelen ze een groepje in het Utrechtse Griftpark. Daar zou hij onder meer in een jas hebben gezocht naar waarevolle spullen. Daarna werd in een ander park een jongen overvallen, om ook nog iemand neer te slaan op een fietspad.

Het past in een trend van dit jaar. Als vrienden problemen hebben met iemand laten ze dat Timo weten, die vervolgens die jongen mishandelt. Hij zegt spijt te hebben en is behandeld in een kliniek. ,,Ik heb een last op mijn schouders door mijn verleden en daarom vind ik het belangrijk wat anderen van mij vinden. Het is mijn eigen frustratie die ik op anderen afreageer.‘’

Verslaggever Rachel van Kommer volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,Hij kán het nog veranderen, hij kan nog op het goede pad terechtkomen. Je hoopt dat zo iemand het licht ziet en nog een mooie toekomst tegemoet gaat, maar zeker weten doe je dat nooit.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als boekhouder heeft Soufian het goed voor elkaar. Hij werkt bij een stabiel bedrijf en is goed bevriend met de eigenaar. Ook privé gaat het goed: hij is samen met zijn vriendin en het stel heeft een kinderwens. Maar dan raakt hij gokverslaafd.

In het begin gebruikt Soufian zijn eigen salaris om van te gokken. Niemand heeft iets door, zelfs zijn vriendin niet. Op een gegeven moment wil hij meer en meer inzetten, om toch ooit een klapper te kunnen maken.

Daarvoor gebruikt hij de rekening van zijn werkgever. Als boekhouder lukt het hem om gedurende anderhalf jaar 255.390,99 euro over te maken. In de rechtbank zegt hij niet te snappen wáárom hij dat deed: „Als ik geld naar mezelf overmaakte zag ik alleen cijfertjes, ik voelde geen emoties.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad, waarin de verdachte nog geen geld heeft terugbetaald: „Dat is een beetje het wrange bij zo’n rechtszaak. Als je zoveel schuldgevoel hebt, dan alleen al als gebaar, ga je dan toch gewoon al geld overmaken? Maar het lijkt wel of de impasse waar Soufian in heeft gezeten tijdens het gokken, dat dat ook daarna heeft voortgeduurd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als ineens je ex in je huis staat, die je eerder heeft mishandeld, is het begrijpelijk dat je in paniek raakt. Het overkwam Isabel, die zo bang werd dat ze uit het raam is gesprongen.

Isabel woont met haar drie kinderen in Rotterdam. Haar ex Usher is de vader van haar jongste kind. Ze hebben een korte relatie gehad, maar zijn nu uit elkaar. Op een gegeven moment staat Usher plotseling weer in haar woning. Hij neemt haar mee naar de slaapkamer en slaat haar daar. Isabel wil zo graag weg dat ze uit het raam is gesprongen om aan hem te ontsnappen.

In de rechtbank geeft Usher toe dat hij haar heeft geslagen, en zegt hij dat hij spijt heeft. ,,Het spijt me echt wat er gebeurd is. Ik wilde echt niet dat het zover zou komen. Ik heb mijn best gedaan dat dat alles goed zou verlopen. Het was een dame waar ik heel veel van hield.’’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Een van de dingen waar je je zorgen over maakt bij huiselijk geweld is de kans op herhaling. Helaas zijn er hele verdrietige verhalen van vrouwen die in zo’n situatie hebben gezeten waarbij de dader terugkwam en opnieuw geweld gebruikte, met als gevolg de dood.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de 79-jarige Johanna wordt gebeld door mensen die zeggen dat ze van de politie zijn, geeft ze uiteindelijk haar dure sieraden af. Maar aan wie? De verdachten in de rechtbank wijzen naar elkaar: ‘Je liegt, je liegt!’ roept een van hen door de zaal.

Aan de telefoon vertellen de agenten dat er iemand komt om Johanna’s dure sieraden op te halen. Tijdens het gesprek staat Hafid voor de deur, maar Johanna vertrouwt het niet en stuurt hem weg.

Dan belt Ilyas aan. Hij laat een legitimatiebewijs van de politie bewijst, en dus geeft Johanna haar sieraden, met een waarde van twee ton, aan hem. Als hij wegrent weet ze dat het niet klopt en roept ze naar een buurman: ‘Hij heeft me bestolen!’

In de rechtbank vertelt Hafid dat hij terugging naar de auto en dat Ilyas het toen probeerde. Maar daar is Ilyas het niet mee eens: ‘Je liegt!’, roept hij.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namensAD Haagsche Courant. ,,Johanna is zo overtuigd aan de telefoon. Je kan zeggen dat ze slimmer had moeten zijn, maar mag je ook nog een beetje vertrouwen hebben in de mens? Als je iedereen moet wantrouwen, wordt het wel heel vervelend.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een zomerdag in 2024 wordt Gideon aangereden door een busje, vertelt hij de politie. Hij is zo boos op de bestuurder, die hij heeft herkend, dat hij bij de politie roept dat ‘hij het anders zelf wel oplost’, en dat hij ‘daar wel weer negen jaar voor wil zitten’.

Een dag later wordt Steven, de bestuurder van het busje, op straat neergeschoten. Hij raakt zwaargewond. Steven zal de rest van zijn leven maximaal een half uur per dag zonder beademing kunnen. Hij ligt de hele dag in bed in een speciaal verzorgingstehuis en kan zijn zoontje nooit meer optillen.

In de rechtbank doet Gideon zijn verhaal. Hij zegt dat hij nog boos was en daarom zijn pistool pakte. Ook geeft hij aan spijt te hebben, en vindt hij het terecht als hij straf krijgt. Steven vertelt dat hij ‘beter doodgeschoten had kunnen worden, daar had hij meer aan gehad.’

Verslaggever Eric van Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. ,,In de rechtbank werd een video van Steven getoond en die heeft me echt geraakt. Je ziet hem in een bed liggen en je hoort het geluid van de pomp van de beademingsmachine. Als je hem dan hoort vertellen dat hij niks meer kan, alleen zijn hoofd kan hij bewegen..’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Taxichauffeur Nouri wordt op een zondagavond gebeld: kan hij die nacht om 1 uur bij een adres in Den Haag zijn, om een vrouw op te halen? Als hij haar wil helpen met de koffers te tillen, wordt hij de woning ingetrokken en begint een urenlange marteling.

De 25-jarige taxichauffeur zou namelijk niet alleen personen vervoeren, maar zou betrokken zijn bij een verdwenen partij drugs. Die had hij moeten afleveren, maar hij zegt dat hij bestolen is. Degene die de drugs leverde, wil daarvoor geld zien en totdat er is betaald, wordt Nouri niet vrijgelaten.

Tijdens de mishandeling wordt Nouri vaak geslagen en geschopt. Ook wordt er een wapen getoond. Om geld te krijgen, worden vrienden en familieleden van het slachtoffer gebeld en zij zien daardoor wat er met Nouri is gebeurd.

In de rechtbank geven alle drie de verdachten aan dat ze weinig hebben gedaan. ,,Ik heb geprobeerd het schoppen en slaan tegen te houden’’, zegt de 21-jarige Ryan. Een andere verdachte zegt dat hij lag te slapen tijdens het urenlange geweld.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namensAD Haagsche Courant: ,,Nouri droomde van een eigen taxibedrijf, maar die droom heeft hij opgegeven omdat hij te bang is om mensen te vertrouwen. Hij wordt nog elk uur gebeld door zijn familie, om te kijken of het wel goed gaat. Dat zij hebben gezien wat hem is aangedaan, vindt hij erger dan het fysieke geweld zelf.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als 's avonds laat bij Suraya thuis glasgerinkel te horen is, schrikt ze niet eens meer. Haar ex gooide al meerdere keren een ruit in. Maar nu is hij door het gat naar binnen gegaan en loopt hij in haar huis. Als ze elkaar zien, schiet hij haar door het hoofd.

Suraya en Vishal hebben een lange relatie onder druk. In het begin hebben ze het leuk samen, maar hij mishandelt haar steeds vaker. Op een avond wil hij dat ze eten op zijn bord schept, maar dat weigert ze . Hij wordt woest, en gooit het eten over haar hoofd heen. Douchen mag pas de volgende ochtend, hij sluit zelfs het water af.

In de rechtbank moet Vishal zich verantwoorden voor het schot dat hij gelost heeft op Suraya. Volgens hem ging dat per ongeluk: hij nam dan wel een wapen mee, maar dat was puur om haar te intimideren. Het schot zou echt per ongeluk zijn. De kogel gaat dwars door het oog van Suraya haar hoofd in, en haar familie moet zelfs afscheid van haar nemen. Wonderwel overleeft ze het.

In de rechtbank vertelt Suraya haar verhaal: ,,Ik wil sterk zijn en andere vrouwen steunen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de trein naar Dordrecht misdraagt een reiziger zich, waarna de conducteur hem uit de trein wil zetten. Op het perron van Rotterdam Centraal mishandelt deze Michael drie medewerkers van de NS. Ze doen een aangifte, maar volgens Michael klopt er niks van: ,,Ze verzinnen het om mij te straffen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de drie vrienden Raymond, Mike en Lawrence met hun gezinnen zitten te barbecuen, krijgt Raymond plotseling een appje. ‘Je voelt je wel heel veilig he, met je vrouw op het terras', ontvangt hij. Plots slaat de sfeer om en gaan ze achter de afzender aan.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als advocaat help je mensen die verdacht worden van een misdrijf, of in sommige gevallen behandel je faillisementen. Maar wat als jij als advocaat zelf bedreigd wordt?

Het overkomt de Utrechtse advocaat Viktor. Eerst staat er een man voor zijn deur, die hem een brief wil overhandigen, maar daar heeft hij geen interesse in. Later ontvangt hij berichten en zelfs rouwkaarten met zijn naam erop, allemaal met als doel hem zover te krijgen dat hij een bedrag van 170.000 euro overmaakt.

De man wordt afgeperst door vier verdachten, waarbij de leider van het stel de 69-jarige Jasper is. Hij had een beddenzaak die failliet ging en volgens hem is die afhandeling door Viktor niet goed gegaan. Daarom wil hij geld zien.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Wat je standaard ziet in dit soort zaken, is dat de rechtbank fel is omdat het gaat om advocaten, die onze rechtsstaat beschermen. En als je dat niet hard aanpakt, is het hek van de dam.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Misschien heb je het filmpje afgelopen zomer wel gezien, waarin een vlogger in de tram een andere man uitscheldt omdat hij nagellak draagt. Die vlogger, Valentino B., scholdt de man uit voor kankerhomo. In de rechtbank moest hij zich daarvoor verantwoorden. ,,Ik weet niet wat mijn triggerpoint op dat moment was, maar ik had natuurlijk niet zo mogen reageren.‘’

In de rechtbank wordt duidelijk dat Valentino door zijn zware ADHD geen opleiding kan afmaken, en ook geen werk kan vinden. Om toch geld te verdienen, is hij gaan vloggen. Een van die vlogs is het filmpje dat hij in de tram opneemt, zo legt hij uit in de rechtbank: ,,Ik liet me meeslepen om meer views te behalen. Ik probeerde een leuk, geaccepteerd karakater neer te zetten. Dat klinkt nu heel dubbel, maar ik wilde dat de content goed bekeken zou worden, voor views en uiteindelijk om geld te verdienen.‘’

Het slachtoffer is de weken na het incident niet naar buiten gegaan, vertelt zijn advocaat: ,,Hij voelde zich niet veilig om naar buiten te gaan en ook was hij bang om verdachte nog tegen te komen in diezelfde tram. Hij heeft wekenlang last gehad van paniekaanvallen en had uit het niets huilbuien.‘’

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Dit zal hij vast niet fijn vinden om te horen, maar ik zag eigenlijk een beetje een sneu iemand, die met zijn sneue gedrag toch wel heel veel schade kan aanrichten. Maar uiteindelijk is het gewoon eeen mannetje met echt heel heftige ADHD die er op dat vlak wel een beetje hulp kan gebruiken.‘’

Het audiofragment dat je hoort in de aflevering komt het uit tv-programma Eva.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een man die chat met minderjarige meisjes, dat is in principe niet verboden. Als er seksuele handelingen besproken worden, kán dat wel strafbaar zijn. Maar wat als de mannen helemaal niet chatten met meiden, maar met mannen die zich voordoen als meisjes, met als doel de ‘pedo's’ op te lichten?

Remy is een van die mannen, die zich in chats voor heeft gedaan als jonge vrouw. Op een gegeven moment wil hij afspreken met de chatter, om ze te confronteren met hun daden. Hij spreekt af met Max op het centraal station in Den Haag, en filmt hem. Ook twee andere mannen worden op deze manier geconfronteerd door Remy.

Dit filmpje wordt op social media gedeeld, ook al zeggen meerdere mannen dat ze enkele tientjes hebben betaald om te voorkomen dat het filmpje online wordt gezet. In de rechtbank legt Remy uit waarom hij dat deed: ,,Ik vind dat er te weinig aandacht aan wordt besteed door de media. De straffen zijn veel te laag.‘’ In de rechtbank vertelt slachtoffer Max zijn verhaal: ,,Ik ben verhuisd omdat ik me in mijn eigen woonplaats niet meer veilig voelde. Er waren vechtpartijen en doodsbedreigingen, ook via social media. En wat ik het meest verschrikkelijke vind, is dat mijn kinderen, vooral mijn zoon van 21, hier ook ontzettend veel last van hebben en ondervinden.‘’

Rechtbankverslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Wat mij aan Max opviel in de rechtszaal, was dat hij zei: je mag mijn stem laten horen zoals die is. Hij hoeft niet vervormd te worden. Doe het maar luid en duidelijk.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Is Tiffany tijdens haar relatie met een man uit Friesland getrouwd met een andere man, terwijl ze haar Friese vriend miljoenen aftroggelde? Dat stelt het Openbaar Ministerie, maar volgens Tiffany is daar niks van waar. ,,Ik sta hier terecht voor mijn relatie.‘’

De 52-jarige Tiffany leerde haar vriend Piet kennen via Marktplaats. Ze kocht een tafel van hem, en het contact mondde uit in een relatie. Maar ze vertelt hem dat ze wordt afgeperst door een ex, die haar zelfs ontvoerd heeft. In totaal maakt Piet maar liefst zes miljoen euro naar hem over.

Maar dat geld is niet naar een ex gegaan, stelt het Openbaar Ministerie. Volgens het OM gebruikt Tiffany het geld om een luxeleventje te leiden, en begint ze er zelfs een horecagelegenheid mee, die op naam komt te staan van haar echtgenoot. Ook hij is verdachte in de zaak. Het raakt Tiffany, die zegt dat ze onschuldig is: ,,Ik zou een golddigger zijn, een geldbeluste heks, een hoer. Allerlei dingen die je hoort, wat zowel voor mij als niet mijn kinderen fijn is. Ik heb nog nooit een rijke man gehad en ik heb nog nooit mijn hand opgehouden.‘’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Het is een verhaal met zoveel bijzondere eindjes eigenlijk. Het gaat over oplichting, het gaat over mooie verhalen verzinnen en vertellen. Een soort van schijnwereld ophouden waar waarin eigenlijk tientallen mensen zijn getrapt. Maar heel veel mensen geloofden ook dat dit haar echte wereld was.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een avond in november 2023 belt de 66-jarige Bert 112. Hij vertelt dat hij zijn vrouw heeft doodgestoken, en dat hij nu zichzelf wil doodsteken. Agenten die erheen gaan, vinden Bert met een mes in zijn hand. Hij leeft nog, zijn vrouw Rinalda niet meer.

Het stel is al jarenlang samen en heeft elkaar ontmoet in 1993 in een GGZ-instelling, waar ze beiden werden opgenomen wegens schizofrenie. Ze hadden regelmatig ruzie, maar leken op andere momenten heel gelukkig. Ze hebben eigenlijk met vrijwel niemand contact: geen familie, geen vrienden.

Tot het fatale moment in november 2023. Ze hadden ruzie gehad, vertelt Bert in de rechtbank. Hij zegt dat hij de avond ervoor op de bank is gaan slapen, en Rinalda de volgende ochtend dood heeft gevonden. Pas die avond belde hij de politie en vertelt hij dat hij zijn vrouw heeft gedood.

In de rechtbank is zijn verhaal plotseling anders: daar vertelt hij dat hij de schuld op zich heeft genomen, omdat hij anders alleen achter zou blijven. Hij zit nu in de gevangenis, en ‘heeft het daar best naar zijn zin’.

Verslaggever Rachel van Kommer volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Ik vond het vooral heel treurig. Ergens leek het alsof ze het samen heel fijn hadden. Maar je kunt je afvragen of zo geïsoleerd met elkaar leven wel gezond is. En ik denk dat het antwoord daarop in dit geval is van niet.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een kat in je huis die niet van jou is, dat is niet handig. Maar die til je op en zet je buiten de deur, toch? De 75-jarige Anton deed dat niet: hij raakte in gevecht met het dier en stak de jonge kater Evert dood.

Als Anton* het vuilnis buiten zet, laat hij de deur op een kiertje staan. Dan glipt de kat binnen. Anton wil het dier zijn huis uit zetten, maar vertelt in de rechtbank dat hij ‘in gevecht raakte met het dier'. En dat is wel duidelijk: hij zegt het dier weg te wilen jagen, maar vertelt ook dat hij werd aangevallen: ,,Ik werd aangevallen door die kat. Met zijn nagels! Miaaaaaauw!‘’

Het baasje van Evert, dat op zoek naar de kat, ziet bij een blik in het huis dat het bloed hoog op de muren zit. Hij besluit niet naar binnen te gaan en weet genoeg: Evert leeft niet meer.

In de rechtbank heeft Anton moeite om zich te houden aan de regels in een rechtzaak: hij praat vaak door de rechters heen, die daar meerdere keren wat van zeggen. Volgens Anton wilde hij het dier niet doden, maar kwam dat doordat ze in gevecht raakten.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Het is vooral gruwelijk wat katertje Evert is aangedaan, waarbij denkt: Hoe haal je het in je hoofd? Hoe kan je zo ver komen? Waarom kan je zo’n onschuldig lief beestje dit aandoen?‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In het Haagse Zuiderpark wonen Birgitta en Stanley. Ze hebben goed contact met hun buurman Cailash. Hij is 39 en woont nog altijd bij zijn ouders. Op een ochtend in maart 2024 gaat het echter helemaal mis met de normaal zo aardige man: hij steekt zijn buurman dood en verwondt zijn buurvrouw zwaar.

Het gaat mis wanneer Birgitta en Stanley in de auto stappen en weg willen rijden. Vanuit de bosjes komt Cailash op hen af, gooit een steen naar de auto en steekt vervolgens Stanley dood. Birgitta raakt gewond aan haar arm, maar weet het drama te overleven. Wat Cailash bezield heeft is lange tijd onduidelijk.

In de rechtbank vertelt de dochter van Stanley over het leed dat haar is aangedaan. ,,Je hebt de levens van zijn dierbaren onomkeerbaar verwoest. Papa, dit heb jij niet verdiend. Dit is een gruwelijk onwaardig einde, zonder fatsoenlijk afscheid. Mama is bij ons, we houden haar vast. Wij dragen papa en nana (Surinaams voor de vader van je moeder, red.) Stanley voor altijd in ons hart.'' Ook vertelt ze hoe haar zoontje haar vaak vraagt ‘waarom is nana Stanley weggegaan zonder gedag te zeggen? Hij was toch mijn vriend?’

Zelf vertelt Cailash, die tijdens de steekpartij een psychose bleek te hebben, nog altijd moeite te hebben met zijn daden. ,,Elke dag heb ik er moeite mee, ik heb mijn leven niet zo gewild. Ik wil mijn excuses aanbieden, ik doe er alles aan dat dit nooit meer zal gebeuren.’’

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,, Iemand die zoiets doet vanuit een ziekte, dat is bijzonder. Het is afschuwelijk, maar de verdachte is ook ziek. De onmacht die daarbij hoort blijft indrukwekkend en triest in dit soort zaken.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nadat in korte tijd drie vrouwen zijn neergestoken op de Balijelaan in Utrecht, is de omliggende wijk in paniek. Veel bewoners fietsen niet meer alleen en bellen onderweg, om zich veiliger te voelen. De gevoelens van onveiligheid verdwijnen pas wanneer Tarik wordt aangehouden.

Tarik wordt verdacht van drie steekpartijen op de Balijelaan en van het stelen van een tas. In zijn huis wordt een schaar met DNA-materiaal van een slachtoffer gevonden, en ook een tas van een ander slachtoffer. Daarnaast heeft hij gepind met de pinpas van een van de slachtoffers. Zelf zegt hij dat hij de heeft tas gevonden toen hij lege flesjes en blikjes verzamelde voor het statiegeld.

In de rechtbank beroept Tarik zich vaak op zijn zwijgrecht, mede omdat hij bezig is met een ‘eigen zaak’. Hij denkt dat er een chip in zijn lijf is gezet, waardoor hij geweld pleegt: ,,Dat is gedaan door mensen die politiek actief zijn in de Eerste en Tweede Kamer, maar ook door mensen achter de schermen.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,, Een van de slachtoffers vertelde dat ze nadat ze werd gestoken weer bij haar ouders is gaan wonen. Ze durfde het huis niet uit en voor ze gaat slapen moet haar vader alle ruimtes checken. Het is net als toen ze klein was: toen was ze bang dat er iets onder haar bed lag, zoals veel kinderen hebben. Ik kan me dat zo goed voorstellen, dat je overal bang bent.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de true crime podcast De Zaak X bespreken we met de misdaadverslaggevers van het AD iedere week een spraakmakende rechtszaak. Welke indruk maakte de verdachte in de rechtbank? Wat dreef deze verdachte tot zijn daad? Hoe is het nu met de slachtoffers?

Je kunt nog op ons stemmen voor de Radioring: https://radioring.avrotros.nl/#/categorie/4/725/de-zaak-x

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Sara merkt dat haar dochtertje Tess versuft is en niet goed reageert, maakt ze een afspraak bij de huisartsenpost. Bij het Alrijne Ziekenhuis worden tests uitgevoerd en concluderen ze dat het goed gaat met Tess. Maar Sara vertrouwt het niet en rijdt door naar een ander ziekenhuis.

Dat is het Juliana-kinderziekenhuis in Den Haag. Volgens Sara vinden ze daar dat Tess heel versuft is en begrijpen ze niet dat ze dat bij het Alrijne niet geconcludeerd hebben. Uit onderzoek blijkt dat Tess sporen van oxycodon in haar lijf heeft: een zeer sterkte pijnstiller. Maar hoe kan het meisje van elf maanden oud die binnengekregen hebben?

Het OM zegt dat Sara die heeft toegediend, nadat ze wegreed bij het Alrijne Ziekenhuis. Maar Sara ontkent dat: volgens haar kan het ook zijn dat het door haar ex-vriend, de vader van Tess komen. Die gebruikt namelijk cocaïne, en cxycodon is een van de sporen die achterblijft na cocaïne-gebruik. Het is aan de rechtbank om te bepalen wat er nou gebeurd is, en of Sara strafbaar is.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,In de telefoon van Sara zijn veel opvallende zoektermen gevonden. Maar ze had overal een heel goed antwoord op. Ik denk ook dat als je mijn zoekgeschiedenis gaat bekijken, dat er dan ook opvallende dingen uitkomen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Donovan zijn maatje Neal vraagt of hij meegaat om zijn nieuwe vriendin te ontmoeten, gaat hij graag mee. Ze kennen elkaar al jaren, vertelt hij in de rechtbank. Wat hij toen nog niet wist, is dat het hun laatste ritje samen zou zijn.

In de auto komt Donovan zenuwachtig over, vertelt Neal. ,,Normaal lacht hij altijd, maar die dag was het anders dan normaal. Hij zat ook de hele tijd op zijn telefoon.‘’ Later blijkt dat Donovan contact had met zijn nieuwe vriendin, en haar ex. Hij zou haar geappt hebben dat ‘hij iets bij hem zou achterlaten'.

Eenmaal in Den Haag parkeert Donovan de auto voor de woning van de ex, en moet Neal een flesje cola uit de achterbak halen. Maar daarin zit geen cola, maar een doorzichtige vloeistof: benzine. Donovan neemt het mee, giet het in de brievenbus en steekt een cobra aan. Maar die ontploft direct: Neal verliest zijn linkerarm en een deel van zijn rechterhand. Hevig bloedend zakt hij in elkaar. Korte tijd later overlijdt hij.

In de rechtbank heeft Neal het er nog altijd moeilijk mee, vertelt hij. ,,Achteraf had ik het moeten voorkomen. Toen ik zag dat hij vuurwerk pakte had ik hem tegen moet houden, naar de grond moeten duwen ofzo. Dat zou het beste zijn.‘’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Wat wel mooi was, is dat na de zaak liep Neal naar een van de nabestaanden van Donovan, en zij liepen arm-in-arm de zaal uit. Ze kunnen samen het verlies gaan verwerken.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een groep medewerkers van de gevangenis in Nieuwegein sluit het jaar 2022 af met een kroegentocht in Amersfoort. De groep wil een gezellige avond beleven, maar dat wordt het niet. Een van de groepsleden belandt in het ziekenhuis nadat hij hard geslagen wordt door een agent.

Op een gegeven moment gedraagt de groep zich zo lastig, dat de politie moet ingrijpen. Een van de agenten die wordt opgeroepen is Milan. Als hij aankomt, zijn collega's al bezig de groep weg te sturen. Maar dat wil de groep duidelijk niet.

Een van de leden van de groep is Kees. Omeedere keren vragen of hij weg wil gaan, geeft Milan hem een duw. Ook na herhaaldelijk duwen gaat Kees niet weg, en dan deelt hij een klap uit in de nek van Milan. Die reageert door hem een aantal keer te slaan te slaan met zijn wapenstok. ,,Ik zag dat hij flink bloedde. Normaal zie je zo'n wond als je hulp verleent, nu keek ik en had ik dat zelf gedaan. Dat was meer dan schrikken.‘’

In de rechtbank moet Milan zich verantwoorden voor het geweld dat hij gebruikte. Volgens hem waren de klappen een reactie op de klap die Kees uitdeelde: ,,Hij heeft een selectief geheugen. Hij weet nog wel hoe hij geslagen werd, maar niet wat daarvoor gebeurde.‘’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: ,,Ik vond het heel bijzonder om Milan daar te zien zitten, in zijn uniform. Normaal zie je wel agenten in de rechtbank, om de verdachten naar binnen te brengen, maar nu had een agent echt de hoofdrol.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de nacht van 7 januari denkt een 29-jarige man een hoeveelheid drugs te kopen in een woning in Vlaardingen. Dat loopt echter geheel anders: de bewoner wordt in zijn hoofd geschoten en heeft die kogel vervolgens nog maandenlang in zijn hoofd.

Met 32.000 euro op zak gaat Hamza naar Vlaardingen, om anderhalve kilo coke te kopen. Eenmaal ter plekke vertrouwt hij het niet meer. Mustafa, de bewoner van het huis wordt naar de keuken gebracht, en zit daar op zijn knieën, met zijn armen op de grond. Als het broertje van het slachtoffer langskomt omdat hij zijn broer niet kan bereiken, moet hij naast hem gaan zitten.

Volgens de verdachte gaat zijn wapen per ongeluk af. Volgens de broer van het slachtoffer niet: hij zegt dat er bewust wordt geschoten. Het is aan de rechter om te bepalen wat de waarheid is. De verdachte heeft in ieder geval spijt van de gebeurtenissen, vertelt hij in de rechtbank. ,,Als ik had geweten dat ook de vrouw en het slachtoffer in huis waren, was ik nooit naar binnen gegaan. Drugs en familie houd je gescheiden.‘’

Het slachtoffer raakte ernstig gewond en is afhankelijk van zorg, zo bleek voorgelezen in een slachtofferverklaring van zijn vrouw: ,,Hoe kan ik mijn driejarige dochtertje vertellen dat papa nooit meer een verhaaltje voorleest voor het slapengaan? Hoe kan ik mijn zoontje uitleggen dat papa hem nooit meer naar de voetbal brengt of hem blij opwacht op het schoolplein?

Verslaggever Stephan Reket volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Ik zal nooit vergeten dat het slachtoffer maandenlang met een kogel in zijn hoofd heeft gelegen, wonder boven wonder dat hij nog leeft. Kennelijk zit er toch een engeltje op de schouder van deze man, hoewel zijn vooruitzichten niet heel positief zijn.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jarenlang waren Jacob en Umar goede vrienden, ze beschouwden elkaar als broers. Maar in juli 2021 gebeurt er ontstaat er een conflict tussen de twee, dat ontvlamt als ze allebei rondhangen op een parkeerterrein in Dordrecht.

Aan de ene kant van de parkeerplaats staat Jacob met een groepje vrienden, aan de andere kant staat Umar met zijn broer Marouan en nog wat vrienden. Nadat er gescholden en uitgedaagd wordt , vliegt Umar Jacob aan, waarbij Jacob meerdere steekwonden oploopt. Vrienden brengen Jacob naar het huis van zijn moeder, die hem direct naar het ziekenhuis brengt.

In de rechtbank wuiven Umar en Marouan de verdenkingen weg als ‘een complot’ en ‘een mooi verzonnen verhaaltje’. De sfeer in de rechtbank is broeierig en er staan meerdere agenten klaar om in te grijpen, mocht dat nodig zijn.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Jacob is een beer van een vent, echt een grote gast. Hij schaamt zich voor de gevolgen van de steekpartij en heeft zijn kinderen nog niets vertelt over die avond. ‘Ik heb moeten vechten voor mijn leven, tegen twee broers die het op mij gemunt hadden’, , dat is wel een uitspraak die me raakte.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Terwijl Carolien na een klus voor haar werk richting de snelweg bij Utrecht rijdt, weet ze niet precies waar ze heen moet. Moet ze nou voor of na het viaducht naar links? Terwijl ze zoekt, ziet ze niet dat het verkeerslicht al 6,3 seconden op rood staat. De botsing die volgt, wordt Ezra (5) en zijn oppas Betty (66) fataal.

In de rechtbank is Carolien emotioneel onder de gebeurtenissen op deze beruchte weg: ,,Het maakt me niet uit wat er met mij gebeurt, of welke straf ik krijg. Ik zit hier niet te huilen uit zelfmedelijden, maar omdat het me aangrijpt, voor de nabestaanden en slachtoffers.‘’

Maar de nabestaanden twijfelen aan de oprechtheid van Carolien. Na het fatale ongeluk in april 2023 is ze nog betrapt op bellen achter het stuur, en het spoor oversteken terwijl de spoorbomen al dicht waren. In de rechtbank is de sfeer dan ook zeer emotioneel, zeker rond de slachtofferverklaring van Ezra's achtjarige broertje, en die van de kinderen van Betty

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,Het was heel heftig om die te horen. Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt, maar als je dit dan hoort.. Dan is dat gewoon niet zo.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een relatie van ruim een jaar gaan Rudy en Iris uit elkaar. Maar als de twee elkaar een paar weken later weer tegenkomen, gaat het helemaal mis. Minutenlang slaat hij in op zijn ex.

Rudy is met zijn broertje in de hal van het appartementencomplex waar hun oma woont. Daar is Iris ook. Rudy vertelt in de rechtbank dat de twee een discussie hebben, waarna hij hoog in zijn emotie zit: ,,Ik had mezelf niet meer onder controle.” Op camerabeelden is te zien dat hij vijf minuten lang inschopt en slaat tegen zijn ex: hij schopt in haar buik en in haar gezicht. Ook trekt hij haar aan haren door de hal.

Het broertje van Rudy is zo onder de indruk dat hij in shock raakt en in elkaar zakt. Na een aantal minuten komt Rudy weer bij zinnen. In de rechtbank zegt hij dat de discussie de oorzaak was: ,,Ik vind het natuurlijk vervelend.”

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Op zijn gezicht zag ik een zweem van schaamte als het over die vijf minuten ging. De vrouw is echt ernstig toegetakeld, ze was bont en blauw.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een verdachte die politieagenten bedreigt, een molotov-cocktail naar ze toegooit en zelfs met een kruisboog beschiet: in april 2023 gaat het goed mis in Wijk bij Duurstede.

De verdachte is de dan 48-jarige Alex. Hij is verward, en later concluderen deskundigen dat hij vaak agressief wordt als hij angstig is. Dat is hij op die avond. Zijn moeder belt op die avond de politie na een ruzie over een deur. Maar als er agenten voor de deur staan, vertrouwt de man het niet en wordt hij agressief.

De agenten proberen de man te kalmeren, maar dat mislukt. Het gaat zelfs zo ver, dat hij op de agenten schiet met en kruisboog. . In de rechtbank heeft de man spijt van alle gebeurtenissen, zo legt hij ook uit aan de rechters: ,,Nou meneer, dit had never nooit niet mogen gebeuren.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgde de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Het is een bijzondere verdachte, hij heeft overal een mening over. Zijn advocaat zei het ook wel mooi: ‘Dit is de witte raaf onder de verwarde mensen. Ja, meneer is een wijsneus. Maar zeker niet crimineel geworteld’.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De stichting van Peter en Ali leek zieke kindjes te helpen: een doos speelgoed voor het ziekenhuis, een reisje naar de Formule1 in Boedapest voor Sep en ook kaartjes voor de Efteling. Maar in werkelijheid was het goede doel de portemonnee van het duo zelf.

De twee zetten hun acties professioneel op: verkopers gaan langs de deuren, gekleed in een hesje met het logo van de stichting. Ze dragen een keycord met een pasfoto van zichzelf, en ook hier staat het logo op. De kalenders en ansichtkaarten die ze hebben kosten 9,99 euro, ende opbrengst zou gaan naar zieke kinderen.

De verkoop moet ongeveer een miljoen euro opgeleverd hebben, stelt het OM. Maar in de praktijk ging er maar heel weinig geld naar de zie kinderen. In de rechtbank geeft verdachte Ali toe dat er te weinig geld naar de kinderen gingen, maar dat hij zelf tonnen zou hebben verdiend? Nee, dat klopt ook weer niet, zegt hij.

Verslaggever Sander Sonnemans volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Ze hebben dit een paar jaar achter elkaar gedaan. En als je dat dag in dag uit doet, kan dat aardig wat opleveren. Mensen geven vaak gul als het om zieke kinderen gaat.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.