Σινεμά στη Σέντρα

Στην ταινία «Το πάρτυ γενεθλίων» ("The birthday party") που από την Πέμπτη προβάλλεται στις αίθουσες, παρακολουθούμε την προσπάθεια ενός πάμπλουτου επιχειρηματία να βάλει τάξη στην ζωή του κατά την διάρκεια του πάρτυ γενεθλίων της κόρης του που ο ίδιος διοργανώνει στο ιδιόκτητο νησί του. Το πρόσωπο του Γουίλεμ Νταφόε «ξεχειλίζει» στην οθόνη κατά την διάρκεια αυτού του κοσμοπολίτικου μελοδράματος του Μιγκέλ Ανχελ Χιμένεθ, το σενάριο του οποίου είναι εμπνευσμένο από το μπεστ σέλερ μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη, που με την σειρά του είναι εμπνευσμένο από την ζωή του Αριστοτέλη Ωνάση. Είναι μια ταινία στην οποία το χρήμα ρέει άφθονο αλλά και απειλητικό. Το χρήμα, έτσι όπως το έχει αντιμετωπίσει το σινεμά «εισχωρώντας» στην ζωή των πλούσιων, είναι επίσης το θέμα των Αντώνη Καρπετόπουλου και Γιάννη Ζουμπουλάκη στο Podcast «Σινεμά στη Σέντρα» αυτής της εβδομάδας.

Η ελληνική «μαύρη» κωμωδία «Η Μεγάλη Σφαγή των Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου» στην οποία πρωταγωνιστούν ερασιτέχνες ηθοποιοί είναι μια ανάσα στο δύσκολο είδος της κωμωδίας – και δη της ελληνικής – την ώρα που η «Γκαρσονιέρα» του Μπίλι Γουάιλντερ, μια ταινία 66 ετών παραμένει στην ελίτ της παγκόσμιας κωμωδίας όλων των εποχών. Εν τω μεταξύ ο Μελ Μπρουκς, ένας από τους κορυφαίους κωμικούς της Αμερικής, συνεχίζει να μας κάνει πλάκα αφού την Κυριακή που μας έρχεται κλείνει τα… 100. Όλα αυτά δεν αφήνουν αδιάφορους τους Γιάννη Ζουμπουλάκη και Αντώνη Καρπετόπουλο που αφιερώνουν αυτό το podcast στο κινηματογραφικό γέλιο. Θυμούνται, συγκρίνουν, ως  και αμφισβητούν ακόμα, έργα που ενώ κάποτε είχαν τρομερό μομέντουμ, στην συνέχεια «γέρασαν».

Το Παγκόσμιο Κύπελλο που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι ένα από τα ομορφότερα που έχει παρακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ένα από εκείνα που αποφάσισε να μην παρακολουθήσει καθόλου ο Γιάννης Ζουμπουλάκης. Το μόνο που θα μπορούσε να τους συνδέσει εδώ είναι με αφορμή του Μουντιάλ, το κινηματογραφικό πρόσωπο του αθλήματος. Και εκεί αφιέρωσαν αυτό το επεισόδιο του «Σινεμά στη Σέντρα». Από τον Πελέ της ταινίας «Η μεγάλη απόδραση των 11» μέχρι τον Μάικλ Σιν ως Μπράιαν Κλαφ στην ταινία «The damned United», οι δύο δημοσιογράφοι μοιράζονται αναμνήσεις από τα ποδοσφαιρικά κινηματογραφικά καρέ που τους έχουν ενθουσιάσει (ή όχι) στις κερκίδες των καθισμάτων των αιθουσών.

Από πολύ νωρίς στην καριέρα του Στίβεν Σπίλμπεργκ, οι εξωγήινοι παίζουν σημαντικό ρόλο. Με την εξαίρεση του «Πολέμου των κόσμων» (2005), οι διαθέσεις του αμερικανού σκηνοθέτη, ενός πραγματικού «μάγου» της μεγάλης οθόνης απέναντι στην εξωγήινη «απειλή» ήταν πάντα φιλικές - αρκεί να θυμηθείς τις «Στενές επαφές τρίτου τύπου» (1977) και – κυρίως – το «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» (1982). Ωστόσο, στην τελευταία ταινία του, ο Σπίλμπεργκ πηγαίνει το θέμα ακόμα πιο μακριά και «θυματοποιεί» τους εξωγήινους στα χέρια των «κακών» ανθρώπων που στοχοποιούν πάντα αυτό που δεν καταλαβαίνουν, ή αυτό για το οποίο δεν καταβάλουν λίγο κόπο ώστε να καταλάβουν καλύτερα.

Υποτίθεται ότι η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν είναι μια από τις ταινίες του φετινού καλοκαιριού που η πλειοψηφία του κοινού περιμένει πως και πως, σωστά; Μμμ… Ισως, αλλά και πάλι, πρόσφατη έρευνα που διεξάθηκε στην Αμερική «απέδειξε» ότι όχι, η «Οδύσσεια» δεν είναι μια ταινία που βρίσκεται στις προτεραιότητες του κοινού. Το που βρίσκεται η αλήθεια και που όχι θα φανεί μόνο όταν η ταινία ανοίξει στις 17 του προσεχούς Ιουλίου – όλα τα άλλα είναι προφητείες, εικασίες και υποθέσεις. Όμως ο θόρυβος που η ταινία έχει ήδη προκαλέσει για κάποιες από τις επιλογές στο καστ της, κυρίως εκείνη της Αφρικανής ηθοποιού Λουπίτα Νιόνγκο στον ρόλο της Ωραίας Ελένης, είναι υπαρκτός. Και πάνω σε αυτόν τον θόρυβο ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος αφιερώνουν αυτό το επεισόδιο συζητώντας για ένα φαινόμενο που αγγίζει τα όρια της παράνοιας, αφού τόσες συζητήσεις έχουν ανοίξει μόνο από το τρέιλερ της «Οδύσσειας» και χωρίς κανένας να έχει δει την ταινία.

Λίγες μέρες μετά την επιστροφή του από το 79ο Φεστιβάλ των Καννών, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης συνομιλεί με τον Αντώνη Καρπετόπουλο αναφέροντας όλα όσα του άρεσαν στο φεστιβάλ και πιθανόν θα αρέσουν και σε εκείνον. Από το Fatherland του Paweł Pawlikowski, μέχρι το Fjord του Cristian Mungiu, από το Soudain του Ryusuke Hamaguchi, ως το Coward του Lukas Dhont, το φεστιβάλ των Καννών ήταν γεμάτο με ταινίες που κοιτάζουν επίμονα τους προβληματικούς καιρούς μας, είτε μέσα από σύγχρονες ιστορίες, είτε μέσα από το παρελθόν. Και ποιά αγάπησε περισσότερο; Ω, μα ένα ...ποδοσφαιρικό ματς!

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης ταξιδεύουν - κυριολεκτικά και κινηματογραφικά - στις Κάνες, συζητώντας για τη λάμψη, τις προκλήσεις και τη σημασία του μεγαλύτερου κινηματογραφικού φεστιβάλ. Από το κόκκινο χαλί και τα περίφημα χειροκροτήματα μέχρι τον Αλμοδόβαρ, τον Φαραντί, τον Παβλικόφσκι, τον Κορέεντα και τις ελληνικές συμμετοχές, ένα επεισόδιο γεμάτο σινεμά, αναμνήσεις και ...εποικοδομητικές διαφωνίες.

Είναι ή όχι κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ μια κινηματογραφημένη συναυλία; Το ερώτημα προκύπτει κατά την διάρκεια του τελευταίου podcast Σινεμα στη Σέντρα και την αφορμή δίνει το ντοκιμαντέρ – concert film των Τζέιμς Κάμερον και Μπίλι Αϊλις «Billie Eilish: Hit me hard and soft the tour live in 3D», μια κινηματογράφηση των ζωντανών εμφανίσεων της πριγκίπισσας της ποπ Μπίλι Αϊλις στο Co-op Live arena (τον μεγαλύτερο συναυλιακό χώρο του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Μάντσεστερ της Αγγλίας). Είναι δεδομένο ότι μια τέτοια ταινία δεν μπορεί παρά να ενδιαφέρει, κυρίως, τους φανατικούς θαυμαστές της Αϊλις που βεβαίως, μετριούνται σε …εκατομμύρια. Ομως, στην ιστορία των concert films θα βρούμε κάποιες ταινίες που κατάφεραν να ξεφύγουν από το fan club τους και να γίνουν κάτι παραπάνω που ίσως αφορά περισσότερο κόσμο.

Χρειάστηκε να περάσουν 20 χρόνια ώστε η Αντι Σακς (Αν Χαθαγουέι) να καταλήξει και πάλι στην υπηρεσία της super bitch εκδότριας περιοδικού μόδας Μιράντα Πρίστλεϊ (Μέριλ Στριπ). Και να που η συνέχεια του «Ο Διάβολος φοράει Prada» παίζεται από την Πέμπτη σε παραπάνω από 160 αίθουσες της Ελλάδας. Μόνο που αυτή την φορά ο κόσμος γύρω από την Μιράντα έχει αλλάξει και η ίδια δεν φαίνεται να ανήκει στις πρώτες επιλογές του. Αυτό είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του νέου «Διαβόλου» μια ταινία που δίνει την αφορμή στον Γιάννη Ζουμπουλάκη και τον Αντώνη Καρπετόπουλο να κάνουν ένα podcast, ειδικά για την σχέση της μόδας με τον κινηματογράφο. Οι δύο δημοσιογράφοι ίσως να μην είναι και οι καταλληλότεροι να μιλήσουν για… μόδα αλλά τουλάχιστον, αντιμετωπίζουν το όλο πράγμα με χιούμορ.

Σε αυτό το επεισόδιο του Σινεμά στη Σέντρα, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης ξεκινούν από τον Frank Sinatra και καταλήγουν στον Michael Jackson, με αφορμή ταινίες και αφηγήσεις γύρω από δύο από τις μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας μουσικής.

Στο πρώτο μετα-πασχαλινό «Σινεμά στη Σέντρα», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης θυμούνται τα παλιά και αναφέρονται στις νέες ταινίες της εβδομάδας χωρίς συγκεκριμένη θεματική. Το ενδιαφέρον είναι ότι από την περασμένη Πέμπτη πολλές ταινίες του εναλλακτικού κυκλώματος, προερχόμενες από διάφορες χώρες του κόσμου, καλούνται να δοκιμαστούν στις αίθουσες (δύσκολη η επιτυχία όλων βέβαια). Από την Ιαπωνία ο «Εθνικός Θησαυρός» και το θέατρο Καμπούκι, από την Δανία τα «Ξεκινήματα» με ένα εγκεφαλικό, από το Ιράν το «Στην Αγκαλιά του Δέντρου» για μια «θρυμματισμένη» οικογένεια, από την Ιταλία και την Γαλλία ο «Enzo» για έναν έφηβο που δεν ξέρει τι θέλει και από την Ταϊβάν τα «Χρήσιμα Φαντάσματα» που είναι φαντάσματα σε μορφή ηλεκτρικών σκουπών. Ε, γι’ αυτό και μόνο, αξίζει να το ακούσετε.

Με αφορμή το Πάσχα, o Aντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης συζητούν για τις σημαντικότερες (και πιο αμφιλεγόμενες) ταινίες γύρω από τον Χριστό και τα Θεία Πάθη. Από το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» μέχρι τον «Τελευταίο Πειρασμό». Τι κάνει μια ταινία «προκλητική»; Θα υπήρχαν σήμερα αντιδράσεις όπως παλιά; Και τελικά… πόσο καλά διαλέγει ρόλους η Zendaya;

Ο πρόσφατος θάνατος της Μαρινέλλας, απώλεια τεράστια για τον ελληνικό πολιτισμό, ώθησε τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να αφιερώσουν το επεισόδιο αυτής της εβδομάδας στην ζωή και το έργο της, κυρίως σε ότι αφορά την παρουσία της στο οπτικοακουστικό θέαμα, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Οι κινηματογραφικές εμφανίσεις της Μαρινέλλας στα χρόνια της δεκαετίας του 1960 την ήθελαν, απλώς ως Μαρινέλλα: να τραγουδά τις επιτυχίες της στο πλευρό του Στέλιου Καζαντζίδη, του Γιώργου Ζαμπέτα και άλλων - ή μόνη. Αυτό θα άλλαζε πολλά χρόνια αργότερα όταν η Μαρινέλλα δοκιμάστηκε στο θέατρο, όπως και στην τηλεόραση με την εξαιρετικά επιτυχημένη σειρά «…Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες». Την μερίδα του λέοντος στο σημερινό podcast έχει ο Αντώνης Καρπετόπουλος που είχε την τύχη να γνωρίσει προσωπικά την μεγάλη τραγουδίστρια.

O πρόσφατος θάνατος του αμερικανού ηθοποιού και μετρ των Πολεμικών Τεχνών Τσακ Νόρις, ώθησε τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη για ένα podcast αφιερωμένο αποκλειστικά στα macho είδωλα του κινηματογράφου της δεκαετίας του 1980. Τα παλικάρια που διέπρεψαν τότε ειχαν ως ορόσημο τους καλογυαλισμένους μύες, το συνοφρυωμένο ύφος και τα ελάχιστα λόγια. Τα ονόματα τους όλοι τα γνωριζουμε: Σιλβέστερ Σταλόουν, Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Στίβεν Σιγκάλ, ο Νόρις, ακόμα και ο δευτεροκλασάτος Μάικλ Ντάντικοφ. Ολοι τους έγραψαν ιστορία, πολλοί τους λατρεύουν ακόμα και σήμερα, όπως τότε.

Λίγες μέρες μετά την απονομή των 98ων βραβείων Οσκαρ, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος σχολιάζουν τις βραβεύσεις, όπως και την ίδια την τελετή που για τον πρώτο είχε – επιτέλους – την συγκρατημένη σοβαρότητα που απουσίαζε τα τελευταία χρόνια και για τον δεύτερο, ήταν απλώς… βαρετή. Σε ότι αφορά την άμεση κινηματογραφική επικαιρότητα, η «Τελευταία κλήση» έχει τον πρώτο λόγο, κυρίως για το πως αυτή η παραγωγή χειρίστηκε την υπόθεση Σορίν Ματέι (που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο το 1998) από την οποία το σενάριο των Κατερίνας Μπέη και Σερίφ Φράνσις είναι εμπνευσμένο. Η συζήτηση περί χειρισμού πραγματικών γεγονότων ή αληθινών προσώπων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση «ανοίγει» καθώς μια νέα ταινία αυτής της εβδομάδας είναι ο «Φραντς Κάφκα» της Ανιέσκα Χόλαντ πάνω στον κορυφαίο Τσέχο πεζογράφο και μια ταινία που ήδη προβάλλεται ο «Μάγος του Κρεμλίνου» του Ολιβιέ Ασαγιάς που αφορά την άνοδο του Βλαντίμιρ Πούτιν στην ηγεσία της Ρωσίας. Τον οποίο υποδύεται εξαιρετικά ο Τζουντ Λο.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης συζητούν για την κινηματογραφική επικαιρότητα της εβδομάδας. Μιλούν για τις απώλειες του Χρήστου Βαλαβανίδη και του Γιώργου Πανουσόπουλου, τις αγαπημένες ταινίες και τις μνήμες που άφησαν πίσω τους, το The Wizard of the Kremlin με τον Τζουντ Λο και τα Όσκαρ και όσα προμηνύουν για τη φετινή απονομή.

Στο νέο επεισόδιο του «Σινεμά στη Σέντρα», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης ξεκινούν από τον Πάολο Σορεντίνο και μια από τις πιο δυνατές ταινίες της χρονιάς, μιλώντας για την ισορροπία ανάμεσα στην αισθητική και την ουσία του κινηματογράφου.Η συζήτηση περνά από τη Ρώμη και τον Τόνι Σερβίλλο στο σινεμά της Μέσης Ανατολής, με στάσεις στον Τζαφάρ Παναχί, τον ιρανικό κινηματογράφο και την ταινία «Η Τούρτα του Προέδρου».Και κάπου εκεί, η κουβέντα μπλέκεται με την παγκόσμια επικαιρότητα: Ιράν, Τραμπ και Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης επιστρέφει από το Βερολίνο και συζητάει με τον Αντώνη Καρπετόπουλο τι άξιζε φέτος στη Χρυσή Άρκτο, το πολιτικό τουρκικό σινεμά και γιατί δεν υπήρξε ο μεγάλος ενθουσιασμός. Από τον Paolo Sorrentino και τον Toni Servillo μέχρι τον Elvis Presley στο Λας Βέγκας και μια στάση στον Robert Duvall, η κουβέντα μπλέκει σινεμά, πολιτική και μύθους, με διαφωνίες και χιούμορ.

Η καλτ ταινία των 90s που έγινε σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά περνά στη θεατρική σκηνή. Ο Πέτρος Λαγούτης μιλά για τη μεταφορά του «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» στο θέατρο, τις προκλήσεις του να μη μιμηθείς αλλά να ξαναχτίσεις εμβληματικούς ρόλους, τη νοσταλγία της δεκαετίας του ’90 και το πώς τα τραγούδια και η ζωντανή σκηνική ενέργεια δίνουν νέα πνοή σε μια αγαπημένη κινηματογραφική ιστορία. Μια συζήτηση για σινεμά και θέατρο, για ατάκες που το κοινό ξέρει απ’ έξω, για ιστορίες γύρω από τον Τσιώλη και τον Μπακκυρτζή, αλλά και για το ποιες ταινίες θα μπορούσαν να σταθούν με επιτυχία στο θεατρικό σανίδι.

Mια ακόμη κινηματογραφική εκδοχή του έργου «Ανεμοδαρμένα ύψη» προβάλλεται από την Πέμπτη 12/2, στις αίθουσες και μας ζητά να… ξεχάσουμε ότι ξέραμε για το αριστούργημα της Εμιλι Μπροντέ. Η Μάργκοτ Ρόμπι και ο Τζέικομπ Ελόρντι πρωταγωνιστούν στους ρόλους της Κάθι και του Χίθκλιφ στήνοντας μεταξύ τους ένα παράξενο ερωτικό παιχνίδι που μοιάζει περισσότερο με άσκηση στον σαδομαζοχισμό, κάτι που μπορεί να σημαίνει πολλά εισιτήρια για την ταινία, δεν παύει όμως να δηλώνει μια φτηνή προσέγγιση από την σκηνοθέτιδα Εμεραλντ Φενέλ της πολύ ανώτερης ταινίας «Πολλά υποσχόμενη γυναίκα». Σε κάθε περίπτωση αυτό το εμβληματικό ρομάντζο έδωσε την αφορμή στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να αναπτύξουν περισσότερο το θέμα ρομάντζο στο τελευταίο τους podcast και να θυμηθούν ταινίες που έγραψαν ιστορία.

Η πολύ καλή κινηματογραφική περίοδος της εποχής, δίνει την ευκαιρία στον Γιάννη Ζουμπουλάκη και στον Αντώνη Καρπετόπουλο να ασχοληθούν με διάφορα θέματα στην τελευταία έκδοση του podcast «Σινεμά στη Σέντρα». Στην μια πλευρά ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και το ιστορικό της δημιουργίας του θεατρικού αριστουργήματος του, «Αμλετ» στον «Αμνετ» της Κλόε Ζάο, ταινία υποψήφια και για πολλά Οσκαρ. Στην απέναντι όχθη, οι «Δύο εισαγγελείς» του Ουκρανού σκηνοθέτη Σεργκέι Λόζνιτσα, ο οποίος επιστρέφει στην εποχή των Δικών της Μόσχας και στην τρομοκρατία που επικρατούσε στην Ρωσική κοινωνία όταν επικεφαλής ήταν ο Ιωσήφ Στάλιν. Καμία σχέση η μία ταινία με την άλλη, πέρα από το γεγονός ότι και οι δύο ανήκουν στις ομορφότερες που παίζονται αυτή την εποχή στις αίθουσες και δίνουν την αφορμή για μια χαλαρή κουβέντα που ξεκινά από τον τρόπο με τον οποίο ο κινηματογράφος έχει ασχοληθεί με τα έργα του Βάρδου και καταλήγει σε μια ανασκόπηση μεγάλων στιγμών του ρωσικού κινηματογράφου, καλύπτοντας όσο το δυνατόν περισσότερες περιόδους, από το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Σεργκέι Αϊζενστάιν μέχρι τον «Ψεύτη ήλιο» του Νικίτα Μιχάλκοφ.

Ο Τζέισον Στέιθαμ, ήταν, είναι και πάντα θα είναι, ο Τζέισον Στέιθαμ. Αγέλαστος, αδάμαστος, απροσπέλαστος, αποφασιστικός και κυρίως, αποτελεσματικός. Σε άλλους αρέσει, σε άλλους όχι και τόσο. Ίσως επειδή κάνει πάντα το ίδιο πράγμα, αλλά αν δεν το έκανε δεν θα ήταν ο Τζέισον Στέιθαμ. Και στ'αλήθεια, ποτέ δεν κορόιδεψε κανέναν. Στις ταινίες, πάντα μετρ των πολεμικών τεχνών και άσσος στο πιστόλι, σε προειδοποιεί «μη παίζεις μαζί μου, θα το μετανιώσεις». Δεν τον ακούν. Και πέφτουν σαν κορίνες του μπόουλινγκ. Πάντα. Όπως ακριβώς συμβαίνει στο «Καταφύγιο», την τελευταία περιπέτειά του, που δίνει την αφορμή στον Αντώνη Καρπετόπουλο και στον Γιάννη Ζουμπουλάκη, να αφιερώσουν, ολόψυχα, ένα ολόκληρο podcast στον ένα και μοναδικό Τζέισον Στέιθαμ.

«Μια μάχη μετά την άλλη» ή «Βουγονία»; «Συναισθηματική αξία» ή «Αμνετ»; Και τι είναι αυτό με τους «Αμαρτωλούς»; Μήπως τρελάθηκαν τα μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου με τις... 16 υποψηφιότητες σε ένα b movie με ...ζόμπι; Για τούτα και άλλα πολλά περί Όσκαρ, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης βγάζουν τα σώψυχά τους μιλώντας για τα διασημότερα κινηματογραφικά βραβεία του κόσμου, που ορισμένες φορές δεν είναι απαραίτητο να τα παίρνουμε και τόσο στα σοβαρά.

Αφήνοντας τον «Καποδίστρια» του Γιαννη Σμαραγδή να συνεχίζει τη σαρωτική επέλασή του στις αιθουσες, - περισσότερα από 500.000 εισιτήρια ως τώρα - ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος αφιερώνουν το σημερινό podast τους στις Χρυσές Σφαίρες. Σχολιαζουν τους νικητές (ανάμεσα στους οποίους ο Τιμοτέ Σαλαμέ για το Marty Supreme που προβάλλεται από σήμερα στις αίθουσες) και κάνουν τις δικες τους προβλέψεις για τα Οσκαρ 2026, των οποίων οι υποψηφιότητες ανακοινώνονται την εβδομάδα που μας έρχεται.

Ενώ η ταινία «Καποδίστριας» του Γιαννη Σμαραγδή έχει φτάσει το μισό εκατομμύριο εισιτήρια, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης, σχολιάζουν παθιασμένα το φαινόμενο αυτής της επιτυχίας, που ξεπερνά την επιτυχία των προηγούμενων ταινιών του σκηνοθέτη («Ελ Γκρέκο», «Καζαντζάκης» κ.α.). Μια διασκεδαστική, αλλά και με εντάσεις συνομιλία, εντελώς ειλικρινής και χωρίς καμία σοβαροφάνεια.

Κάποιοι σκηνοθέτες, ότι και να κάνουν γίνονται θέμα από μόνοι τους και ανάμεσά τους ανήκει ο Τζέιμς Κάμερον, ένας από τους μεγαλύτερους οραματιστές του αμερικανικού κινηματογράφου των τελευταίων 40 χρόνων. Λίγα χρόνια μετά την δεύτερη ταινία Avatar, το The way of water, ο Καναδός δημιουργός επιστρέφει με μια τρίτη ταινία από την κινηματογραφική «σειρά» που το 2009, με το πρώτο Avatar έμελλε να αλλάξει για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε κινηματογράφο. Σε αυτόν τον σκηνοθέτη είναι αφιερωμένο το σημερινό podcast των Αντώνη Καρπετόπουλου και Γιάννη Ζουμπουλάκη καλύπτοντας όλη την καριέρα του Κάμερον – από τα «Πιράνχα 2» και τον «Εξολοθρευτή», μέχρι το «Αλιεν 2» και τα «Αληθινά ψέματα».

Από τον ελληνικό Dickens του σήμερα και το Love Actually, μέχρι τον Όλιβερ Τουίστ και το Die Hard, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος κάνουν μια αναδρομή στις χριστουγεννιάτικες ταινίες που αγαπήθηκαν, αμφισβητήθηκαν ή προβάλλονται ξανά και ξανά κάθε Δεκέμβρη. Ελληνικές παραγωγές, cult αμερικανιές, animation και τηλεοπτικές αναμνήσεις των ’80s και ’90s.Τι κάνει τελικά μια ταινία «χριστουγεννιάτικη»; Και γιατί μερικές αντέχουν όλο τον χρόνο;

Μια αναδρομή στο έργο του σκηνοθέτη Γιάννη Οικονομίδη κάνουν στο σημερινό podcast οι δημοσιογράφοι Αντώνης Καρπετόπουλος και Γιάννης Ζουμπουλάκης. Αφορμή, η τελευταία ταινία του Οικονομίδη, «Σπασμένη φλέβα», η οποία άνοιξε την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου και σημειώνει θαυμάσια πορεία στις αίθουσες, έχοντας κόψει περισσότερα από 35 χιλιάδες εισιτήρια σε περίπου πέντε ημέρες. Οι δύο δημοσιογράφοι θυμούνται χαρακτηριστικές στιγμές που έχουν ζήσει παρακολουθώντας όλες τις ταινίες ενός σκηνοθέτη του οποίου το έργο χαρακτηρίζεται από μια ακραία λεκτική βία - ποτέ όμως χωρίς λόγο. Η καριέρα του Οικονομίδη στην μεγάλου μήκους μυθοπλασία αρχίζει το 2003 με το «Σπιρτόκουτο» και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τις ταινίες «Η ψυχή στο στόμα», «Μαχαιροβγάλτης», «Το μικρό ψάρι» και «Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς». Και η «Σπασμένη φλέβα» ανήκει στις μεγάλες του στιγμές αποτυπώνοντας στη μεγάλη οθόνη ένα πρόσωπο της Ελλάδας που ενώ όλοι ξέρουμε, όλοι θα προτιμούσαμε να μην ξέρουμε.

Η ώρα της κρίσης για τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη, επιτέλους ήρθε. Μένοντας πιστοί στην ιδέα της κριτικής (όπως και της αυτοκριτικής), οι δύο δημοσιογράφοι αφιερώνουν το σημερινό podcast στην κριτική που ασκείται στους ίδιους από το κοινό τους. Και όχι, οι ακροατές του Σινεμά στη Σέντρα δεν τους «χαϊδεύουν» λέγοντας «πόσο καλοί είστε», «πόσο υπέροχα τα λέτε» (αν και κάποιοι το λένε και αυτό). Αντιθέτως, πολύς κόσμος είναι ιδιαιτέρως αυστηρός απέναντί τους, κάνοντας λόγο ακόμη και για… σεξιστικές τάσεις! Ένα ακόμη επεισοδιακό podcast, που σίγουρα θα φτιάξει κλίμα για το επόμενο: την ερχόμενη εβδομάδα, ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης θα είναι ο καλεσμένος στο Σινεμά στη Σέντρα και θα μιλήσει για όλη του την καριέρα, με άξονα την τελευταία ταινία του, «Σπασμένη φλέβα».

Αυτή την εβδομάδα, στο podcast «Σινεμά στη Σεντρα», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης σχολιάζουν την κινηματογραφική επικαιρότητα, μιλώντας για ταινίες της μέχρι τώρα νέας σεζόν που τους άρεσαν, ανάμεσα στις οποίες η «Βουγονία» του Γιώργου Λάνθιμου, όπως και η τελευταία ταινία του Κορεάτη Παρκ Τσαν Γουκ, «Καμιά αλλη επιλογή». Η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα διακρίνεται από art house ταινίες περιορισμένου κοινού από τις οποίες κάποιες αξίζουν προσοχής (όπως η ισλανδική «Η αγάπη που απομένει») αλλά και από μπόλικο ξαναζεσταμένο φαγητό, όπως η τρίτη (!) «Συμμορία των Μάγων» που άφησε παγερά αδιάφορο τον Γιάννη, αν και ο Αντώνης ψιλογουστάρει την φάση... Ολα αυτά εν αναμονή της νέας ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη «Σπασμένη φλέβα» που ανήκει σε εκείνες για τις οποίες οι προσδοκίες είναι μεγάλες.

Από τις προπαγανδιστικές ταινίες των ‘40s και τα all-star έπη τύπου «Η Γέφυρα του Άρνεμ», μέχρι τα σύγχρονα δράματα όπως η «Νυρεμβέργη» με τον Ράσελ Κρόου, η «Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν», ο «Τζώρτσιλ» και τα «Γράμματα από το Ίβο Τζίμα», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μιλούν για ήρωες, αντι-ήρωες, δίκες, ψυχιάτρους, σκηνοθέτες, φωτογραφίες «βρώμικες» και για το πώς ο κινηματογράφος μεταμορφώνει τον πόλεμο σε θέαμα, άλλοτε ηρωικό, άλλοτε αποτρόπαιο και συχνά συγκινητικά ανθρώπινο.

Με την «Βουγονία» του Γιώργου Λάνθιμου να ανοίγει από την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου σε μεγάλο κύκλωμα αιθουσών και το 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης να οδεύει σιγά σιγά προς το τέλος του ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης έχουν αρκετά θέματα να συζητήσουν στο Podcast του Σινεμά στη Σέντρα αυτής της εβδομάδας. Πως ήταν το Φεστιβάλ κάποτε και πως εξελίχθηκε, από πού ξεκίνησε ο Γιώργος Λάνθιμος και που κατάφερε να φτάσει; Όλα αυτά σε χαλαρούς τόνους και με αρκετό χιούμορ γιατί η ζωή είναι μικρή για να τα παίρνουμε όλα τόσο στα σοβαρά.

Μια συζήτηση–κατάδυση στον κόσμο της Nouvelle Vague, με αφορμή τη νέα ταινία του Ρίτσαρντ Λίνκλέιτερ «Nouvelle Vague». Από τον Γκοντάρ και το «Με κομμένη την ανάσα» μέχρι τον Τρυφό, τον Ρενέ και τον Σαμπρόλ — κι από εκεί στον Ταραντίνο, τον Σκορσέζε και τον Δαμιανό. Πώς γεννήθηκε ένα ολόκληρο κινηματογραφικό ρεύμα μέσα από την ανάγκη για ελευθερία και γιατί εξακολουθεί να μας αφορά;

H ταινία του Σκοτ Κούπερ «Springsteen:  Deliver me from nowhere» είναι ένα πολύ ιδιαίτερο βιογραφικό δράμα που καταπιάνεται με την γνωστή κατάθλιψη του Μπρους – The Boss – Σπρίνγκστιν, σε μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970 με τις αρχές της δεκαετίας του 1980, σε συνάρτηση με την δημιουργία των άλμπουμ του «Nebraska» και «Born in the USA». Και δίνει την ευκαιρία στον Αντώνη Καρπετόπουλο, τον Γιάννη Ζουμπουλάκη και το podcast τους «Σινεμά στη Σέντρα» πρώτον να κάνουν μια αναδρομή στον ίδιο τον Σπρίνγκστιν και την πορεία του και δεύτερον να θυμηθούν επιτυχίες και αποτυχίες του κινηματογράφου σε ότι αφορά μουσικές βιογραφίες.

Μια ταινία με την Τζούλια Ρόμπερτς μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί γεγονός, η γυναίκα έχει αυτό το υπέροχο χάρισμα να προκαλεί αίσθηση ακόμα και όταν το αποτέλεσμα δεν την δικαιώνει. Στην περίπτωση της ταινίας «Μετά το κυνήγι» του Λούκα Γκουαντανίνο που από την περασμένη Πέμπτη παίζεται στις αίθουσες το αποτέλεσμα την δικαιώνει, παρότι ο Αντώνης Καρπετόπουλος διατηρεί ορισμένες επιφυλάξεις λόγω του σκηνοθέτη. Και αυτές ακριβώς τις επιφυλάξεις επισημαίνει στον Γιάννη Ζουμπουλάκη, ενώ εκείνος του προτείνει να δει την ταινία. Ωστόσο, και οι δύο δημοσιογράφοι δεν κρύβουν το γεγονός ότι εκτιμούν απριόρι την «Pretty Woman» πρωταγωνίστρια, την Τζούλια Ρόμπερτς, η οποία είναι και το θέμα του podcast τους «Σινεμά στη Σέντρα» αυτής της εβδομάδας.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης βάζουν στο μικροσκόπιο τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Είναι ο απόλυτος σταρ του σύγχρονου σινεμά ή απλώς ένας προσεκτικά κατασκευασμένος μύθος; Από τον Τιτανικό και το Ρωμαίος & Ιουλιέτα μέχρι τον Λύκο της Wall Street και τους Δολοφόνους του Ανθισμένου Φεγγαριού, οι δύο δημοσιογράφοι συζητούν για τις επιλογές, τις συνεργασίες και τη «λόξα» του ηθοποιού που κάνει το κάθε του φιλμ να μοιάζει με γεγονός.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης συνομιλούν για τις μούσες του ιταλικού σινεμά, από την Κλαούντια Καρντινάλε μέχρι τη Μόνικα Μπελούτσι. Από τα sex symbols της δεκαετίας του ’60 και του ’70, μέχρι τις «τηλεοπτικές γλάστρες» των ’90s, μιλούν για καριέρες, παρασκήνια, μυστικά και την αιώνια γοητεία των Ιταλίδων στην οθόνη.

Με αφορμή τον θάνατο του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης θυμούνται τις πρώτες και τις πιο αγαπημένες τους κινηματογραφικές εικόνες από τον «ξανθό μύθο» του Χόλιγουντ. Από το Butch Cassidy and the Sundance Kid και το All the President’s Men μέχρι το All Is Lost και το The Candidate, ξετυλίγουν μια προσωπική διαδρομή μέσα από τους ρόλους του. Ένα podcast-αφιέρωμα στον ηθοποιό, σκηνοθέτη που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.

Αυτή τη φορά στο Σινεμά στη Σέντρα, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης αφήνουν στην άκρη την κινηματογραφική επικαιρότητα και βάζουν στη σέντρα… τα σχόλια του podcast. Από θερινά και IMAX μέχρι Ταραντίνο, Τσιώλη, musical και επανεκδόσεις, απαντούν σε ερωτήσεις, απορίες και παρατηρήσεις των ακροατών, με το γνώριμο σινεφιλικό τους αλαλούμ.

Λίγες μέρες μετά το τέλος του 82ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μοιράζεται με τον Αντώνη Καρπετόπουλο τις εμπειρίες του τόσο μέσα στις αίθουσες του Λίντο όσο και έξω στους δρόμους της αθάνατης πόλης. Στο πρώτο podcast «Σινεμά στη Σέντρα» που κάνουν μαζί αυτόν τον Σεπτέμβριο, οι δυο δημοσιογράφοι ανατρέχουν επίσης στις ταινίες που παίχτηκαν το καλοκαίρι σε θερινά και κλιματιζόμενες αίθουσες, αλλά παράλληλα, σχολιάζουν την τρέχουσα επικαιρότητα, όπως και τη νέα χειμερινή κινηματογραφική σεζόν η οποία προβλέπεται άκρως ενδιαφέρουσα.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος φιλοξενεί τον κριτικό κινηματογράφου και σινεφίλ Γιάννη Βασιλείου σε μια κουβέντα για όλα όσα (αλλά και όσα δεν) περιμένουμε φέτος στις αίθουσες. Από το Avatar και τον Λάνθιμο μέχρι τον Κάμερον, τον Jarmusch, τον Στίβεν Κινγκ και λίγο… ελληνικό σινεμά, οι δυο τους συζητούν για τις ταινίες που μας υπόσχονται συγκινήσεις, για αυτές που μας τρομάζουν πριν καν βγουν, αλλά και για το τι σημαίνει να πηγαίνεις σινεμά με χαρά.

Ποιες από τις ταινίες του περασμένου καλοκαιριού που σιγά σιγά αφήνουμε πίσω μας ξεχώρισαν και ποιες είναι προτιμότερο να ξεχαστούν. Εγκαινιάζοντας τη νέα σεζόν του Podcast “Σινεμά στη Σέντρα», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης κάνουν την δική τους ανασκόπηση και θυμούνται καλές ή όχι και τόσο καλές στιγμές στα θερινά που φέτος παρουσίασαν μια τρομερή ποσότητα ταινιών Α προβολής, όπως και επανεκδόσεων. Ποσότητα όμως, δεν σημαίνει απαραιτήτως και ποιότητα.

Μόλις μια εβδομάδα πριν από τον 15 Αύγουστο και ενώ το podcast “Σινεμά στη Σέντρα“ ετοιμάζεται για λίγες διακοπές σταθμεύει στο CINE ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ένα από τα πιο σύγχρονα θερινά σινεμά της Αθήνας, το οποίο μάλιστα δημιουργήθηκε σε χώρο όπου δεν υπήρχε προηγουμένως σινεμά, κάτι ακόμα πιο σπάνιο. Το σινεμά βρίσκεται στην οδό Ριζάρη, στο Κολωνάκι και πιο συγκεκριμένα στη περιοχή του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών, ενώ τα εγκαίνιά του έγιναν μόλις πριν τρία χρόνια, το καλοκαίρι του 2022. Πίσω από αυτή την επιχείρηση βρίσκονται τρεις συνεργάτες, οι κ.κ. Πάνος Παπαδάκος, Τάσος Τζαρίμας και Γιώργος Τσιτόπουλος και ο Τ. Τζαρίμας είναι φιλοξενούμενος του podcast “Σινεμά στη Σέντρα»  προκειμένου να μιλήσει για το προφίλ του σινεμά, τις παροχές του, την φιλοσοφία του και την πορεία του. Και από τον Σεπτέμβριο, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος θα βρίσκονται για μια ακόμα σεζόν κοντά σας.

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό σε εμβληματικά θερινά της Αθήνας, το podcast «Σινεμά στη Σέντρα», για μια ακόμη φορά με οικοδεσπότη μόνο τον Γιάννη Ζουμπουλάκη λόγω κανονικής αδείας του Αντώνη Καρπετόπουλου, κάνει σήμερα στάση στα Εξάρχεια, μια περιοχή άρρηκτα συνδεδεμένη με δύο σινεμά που βρίσκονται ακριβώς στην καρδιά της. Βοξ και Ριβιέρα. Από τότε που ο διαχειριστής τους Θόδωρος Ρίγγας, μια μεγαλη προσωπικότητα στον χώρο των θερινών σινεμά έφυγε από την ζωή, η κόρη του Πέγκυ, έχει φροντίσει τα δύο αυτά θερινά σαν το σπίτι της, με αποτέλεσμα ο κήπος της Ριβιέρα και η ταράτσα του Βοξ να εξακολουθούν να αποτελούν σημεία αναφοράς της περιοχής προσελκύοντας κοινό όλων των ηλικιών. Σταση, όμως, το Σινεμά στη Σέντρα κάνει και στο Κολωνάκι, καθώς η Πέγκυ Ρίγγα διαχειρίζεται και την Αθηναία που αποτελεί σύμβολο της περιοχής.

Η θέα της Ακρόπολης είναι ένας από τους άσσους του Cine Θησείον που βρίσκεται στην καρδιά του Θησείου και ανήκει στους διασημότερους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας. Για να μπορεσει όμως, αυτό το σινεμά να γίνει ένα από τα κορυφαία θερινά της Αθήνας, χρειάστηκε σκληρή δουλειά, αγάπη και σωστή διαχείριση. Εκεί η αίθουσα υπήρξε τυχερή καθώς ψυχή της είναι ο κ. Θωμάς Μανιάκης, που την αντιμετωπίζει με ευλάβεια από τότε που ανέλαβε την διαχείρισή της στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μαζί του εδώ και αρκετά χρόνια, ο ανιψιός του, κ. Μιχάλης Μανιάκης ο οποιος μοιράζεται το μυστικό της επιτυχίας του Cine Θησείον με τον Γιαννη Ζουμπουλάκη.

Συνεχίζοντας την διαδρομή του στα θερινά σινεμά της Αθήνας, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης, χωρίς τον σύντροφό του Αντώνη Καρπετόπουλο, κάνει σε αυτό το podcast του «Σίνεμα στη Σέντρα» στάση στο «Σινέ Παρί» που βρίσκεται στην καρδιά της Πλάκας και αποτελεί μεγάλη ατραξιόν, όχι μόνο για το ελληνικό κοινό, αλλά και εκείνο των τουριστών. Καλεσμένος του podcast είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος που μπορεί να μιλήσει για αυτό το σινεμά, ο αιθουσάρχης και κινηματογραφικός διανομέας κ. Χρήστος Μπεχτσής, χάρη στον οποίο το Σινέ Παρί άνοιξε πέρσι το καλοκαίρι μετά από αρκετά χρόνια σιωπής και ακολουθεί την θριαμβευτική πορεία για την οποία συζητά όλη η Αθήνα (ίσως και η Ελλάδα).

Με τον Αντώνη Καρπετοπουλο σε άδεια, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης, αυτή την εβδομάδα κρατά μόνος το πηδάλιο του podcast «Σινεμά στη Σέντρα» και αφιερώνει την ώρα του στη προβολή των θερινών σινεμά. Πρώτος καλεσμένος ο αιθουσάρχης και διανομέας, Βελισσάριος Κοσσιβάκης, διαχειριστής της αίθουσας Ατενέ στην πλατεία Αμερικής, η οποία εδώ και μερικά χρόνια επαναλειτουργεί και ακολουθεί μια σταθερή στρατηγική με επιλογες κλασικών ταινιών σημαντικών δημιουργών του σινεμά. Καρλ Ντραγιερ, Λουίς Μπουνιουελ, μέχρι τον Ρόμαν Πολάνσκι και το Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά στην ζωή μας και το «Σινεμά στη Σέντρα» είναι έτοιμο για λίγες διακοπές. Την ερχόμενη εβδομάδα ο Αντώνης Καρπετόπουλος θα είναι απών και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μόνος με έναν επισκέπτη από τον χώρο της κινηματογραφικής διανομής στην Ελλάδα. Ως τότε απολαύστε τους δύο δημοσιογράφους σε ένα podcast αφιερωμένο στον παλιό κινηματογράφο που επανέρχεται πάντα καλοκαιριάτικα στη ζωή μας μέσω των επανεκδόσεων στα θερινά σινεμά. Ήδη, αυτή την εβδομάδα προβάλλονται τρεις πολύ καλές ταινίες του παρελθόντος ο «Μεγάλος δραπέτης», ίσως ο καλύτερος ρόλος του Πολ Νιούμαν, ο «Σίμων της ερήμου», μια από τις λιγότερο γνωστές ταινίες του Ισπανού σουρεαλιστή Λουίς Μπουνιουέλ και το «Ματαντόρ», η ταινία που στα μέσα της δεκαετίας του 1980 έβαλε στον χάρτη των μεγάλων auteur του παγκόσμιου σινεμά τον συμπατριώτη του, Πέδρο Αλμοδόβαρ.

Έχουν αλήθεια βρει οι αγώνες Formula 1 την ιδανική κινηματογραφική ταινία τους, ή ακόμα; Με αφορμή την τελευταία ταινία του Τζόζεφ Κοζίνσκι «F1 The movie» στην οποία πρωταγωνιστεί ο Μπραντ Πιτ (και που αυτή την Πέμπτη προβάλλεται σε μεγάλο κύκλωμα αιθουσών της Ελλάδα), το ερώτημα θα απασχολήσει τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη κατά την διάρκεια του τελευταίου τους podcast «Σινεμά στη Σέντρα». Οι δύο δημοσιογράφοι θα ξεσκονίσουν την μνήμη τους και θα θυμηθούν είτε ταινίες που ασχολήθηκαν με την Formula 1 είτε περιστατικά από αληθινούς αγώνες που τους έχουν εντυπωσιάσει και που επίσης έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο.

Η ισπανική κυριαρχία στις αίθουσες με δύο διαφορετικού τύπου ταινίες, τη ρομαντική κομεντί "Πάρτυ χωρισμού" και το αστυνομικό θρίλερ "Διπλή ταυτότητα", δίνουν την σωστή πάσα στον Αντώνη Καρπετόπουλο και στον Γιάννη Ζουμπουλάκη για ένα Podcast του Σινεμά Στη Σέντρα - αναδρομή στο ισπανικό σινεμά. Με βάση τους δύο σημαντικότερους εκπροσώπους του, τον σουρεαλιστή σκηνοθέτη Λουις Μπουνιουέλ και τον "διάδοχό" του, τον Πέδρο Αλμοδόβαρ, οι δύο δημοσιογράφοι κάνουν στάσεις στις σημαντικότερες στιγμές της ισπανικής κινηματογραφίας, δίνοντας σημασία κυρίως στο σύγχρονο ισπανικό σινεμά καθώς τα τελευταία χρόνια ο ισπανικός κινηματογράφος, έχει παρουσιάσει εντυπωσιακή άνοδο, κυρίως στο αστυνομικό θρίλερ (Το μικρό νησί, Κανείς δεν μπορεί να μας σώσει, Ο αόρατος επισκέπτης κ.α.)

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μιλούν για την κινηματογραφική επικαιρότητα, με στάσεις στα θερινά σινεμά, τον υποτιτλισμό που «πουλάει», τη «Μπαλαρίνα» και το νέο «Karate Kid». Από τον Λίαμ Νίσον μέχρι τον Ραλφ Μάτσιο, και από τον Τορτούρο μέχρι τα... απορριμματοφόρα της Κυψέλης, το επεισόδιο απογειώνεται σε μια αλλιώτικη cine περιπλάνηση, γεμάτη χιούμορ, trivia και μνήμες από τα ’80s.

Ερωτήσεις και κυρίως παρατηρήσεις των ακροατών του podcast «Σινεμά στη Σέντρα», τροφοδοτούν άλλο ένα επεισόδιο, γιατί η αλήθεια είναι ότι έχει πλέον μαζευτεί αρκετό υλικό. Έτσι λοιπόν, ο  Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης, σχολιάζουν επί των σχολίων, απαντούν εκεί που πρέπει, αντιμετωπίζουν την κριτική, έρχονται ακόμα και σε αντιπαράθεση μεταξύ τους, αν η κουβέντα το σηκώνει. Σε κάθε περίπτωση, η πληθωρα των σχολίων αναγκάζει τους δύο δημοσιογράφους να ξεκινούν πια κάθε podcast με μια μικρή αναφορά σε σχόλια ώστε να μην ξαναγίνει το...αδιαχώρητο!

Ο Ethan Hunt επιστρέφει με μια νέα αποστολή στην «Έσχατη Τιμωρία» – και οι δημοσιογράφοι του Βήματος, Αντώνης Καρπετόπουλος και Γιάννης Ζουμπουλάκης εξετάζουν αν το σινεμά του Tom Cruise μπορεί ακόμα να κρατάει τον κόσμο με κομμένη την ανάσα. Την ίδια στιγμή, ο Γιάννης Ζουμπυολάκης άρτι αφιχθείς από το Φεστιβάλ των Καννών, μεταφέρει εικόνες, στιγμές και highlights από το μεγαλύτερο κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς.

Από το «Pulp Fiction» μέχρι το «Anatomy of a Fall», ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης ανατρέχουν στους νικητές του Χρυσού Φοίνικα από το 1990 μέχρι σήμερα. Ήταν όντως οι καλύτερες; Ή απλώς οι πιο επίκαιρες, προκλητικές ή "βολικές"; Με σινεφίλ βλέμμα, ελαφρώς κυνικό χιούμορ και πολλές ιστορίες για το πιο θρυλικό φεστιβάλ κινηματογράφου στον κόσμο.

Στην γαλλική ταινία «Ο καλός καθηγητής» του Τεντί Λουσί-Μοντέστ που από την περασμένη Πέμπτη προβάλλεται στις αίθουσες, ο Φρανσουά Σιβίλ, υποδύεται έναν καλοπροαίρετο καθηγητή γυμνασίου ο οποίος θα βρεθεί στην θέση του κατηγορουμένου όταν μια μαθήτρια ισχυρίζεται ότι η ίδια έχει πέσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης από εκείνον. Το ζήτημα της σεξουαλικής παρενόχλησης στην εκπαίδευση δεν είναι βέβαια καινούργιο και κορυφαία παραμένει η ταινία το δανέζικο «Κυνήγι» (2012) του Τόμας Βίντερμπεργκ με τον Μαντς Μίκελσεν στον ρόλο του δασκάλου που πέφτει θύμα συκοφαντίας για τον ίδιο λόγο. Γενικότερα όμως, το ζήτημα της εκπαίδευσης, επίσης δεν είναι ένα θέμα που έχει αφήσει αδιάφορο τον κινηματογράφο, όπως δεν αφήνει και τους Αντώνη Καρπετόπουλο και Γιάννη Ζουμπουλάκη που σε αυτό το επεισόδιο κάνουν μια αναδρομή όχι μόνο στο είδος, αλλά και στην δική τους εμπειρία απέναντι σε εκπαιδευτικούς.

Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας "Thunderbolts", ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης κάνουν μια αναδρομή στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel. Ποιες ταινίες έγραψαν ιστορία και ποιες πέρασαν απαρατήρητες; Είναι η Marvel σε κρίση ή απλώς μεγαλώνει μαζί μας; Μια κουβέντα για ήρωες που αλλάζουν, ένα κοινό που κουράζεται και μια μαγεία που κάπου χάθηκε – ή περιμένει να ξαναβρεθεί.

Πλήθος κόσμου συρρέει από τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης στην πλατεία του Αγίου Πέτρου για να αποχαιρετίσει τον Πάπα Φραγκίσκο, που πέθανε τη Δευτέρα 21/4 σε ηλικία 88 ετών και κηδεύεται το Σάββατο 26/4. Μάλιστα, ο αριθμός των ξένων επισκεπτών στην Ιταλία έχει ήδη φθάσει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Εν τω μεταξύ, η Καθολική Εκκλησία ετοιμάζεται για το κονκλάβιο που θα εκλέξει τον επόμενο Πάπα, ενώ έχουν ήδη ξεκινήσει οι προβλέψεις, οι εικασίες, αλλά και τα στοιχήματα για το ποιός θα φορέσει την Παπική μίτρα. Αλλά ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης αδιαφορούν για όλα αυτά. Με το μυαλο τους στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, οι δύο δημοσιογράφοι κάνουν μια αναδρομή στους Πάπες του οπτικοακουστικού θεάματος και στα μυστικά της διαδικασίας για την εκλογή τους.

Η πιο δημοφιλής εορταστική περίοδος (τουλάχιστον στην χριστιανική θρησκεία) είναι το Πάσχα και στον κινηματογράφο όπως και στην τηλεόραση ο απόλυτος σταρ είναι ο Ιησούς Χριστός. Οι Πασχαλινές ταινίες ασχολούνται αποκλειστικά με τα πάθη του, τα οποία ενώ μεν είναι πάντα τα ίδια, μπορούν να  προσφέρουν διαφορετικές "γωνίες προσέγγισής" τους. Γι'αυτό και οι ταινίες είναι τόσες πολλές, αλλά και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους. Γιατί άλλο ο "Ιησούς από τη Ναζαρέτ" του Φράνκο Τζεφιρέλι και άλλο το "Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο" του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Πάνω σε αυτα τα δύσκολα ζητήματα αναλογίζονται με χαλαρότητα στο podcast «Σινεμά στη Σέντρα» ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης, με τον πρώτο, πραγματικά ισοπεδωτικό, ν'αρχίζει και να μην σταματά.

Η «εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο» λέει η παλιά ρήση. Αυτό από την μια πλευρά. Από την άλλη, τo ότι όλοι μας είμαστε (ή οφείλουμε να είμαστε) εχθροί της εκδίκησης – πόσο μάλλον της αυτοδικίας - είναι αυτονόητο. Όμως, το σινεμά έχει τους δικούς του κανόνες και έναν «μαγικό» τρόπο να καταφέρνει να προκαλεί συναισθήματα ταύτισης των θεατών με τους αυτοδίκες που βλέπουν στην οθόνη. Και από αυτό ακριβώς το σημείο, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης «πιάστηκαν» στο τελευταίο επεισόδιο του podcast «Σινεμά στη Σέντρα». Με αφορμή την ταινία «Ο ερασιττέχνης» με τον Ράμι Μάλεκ που από την Πέμπτη 10 Απριλίου προβάλλεται στις αίθουσες, οι δύο δημοσιογράφοι κουβεντιάζουν περί εκδίκησης και αυτοδικίας, φέρνοντας και πάλι στο προσκήνιο ταινίες που έχουν αγαπήσει ή και αντιπαθήσει.

Το ντοκιμαντέρ «Εδώ μιλάνε για λατρεία» εξιστορεί την πορεία ενός από τα πιο αλλόκοτα ελληνικά μουσικά συγκροτήματα των τελευταίων τριάντα χρόνων, του Κόρε. Ύδρο. Ο Αντώνης Καρπετόπουλος -που θέλει να δει την ταινία- ήξερε την μουσική των Κόρε. Υδρο. Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης -που είδε την ταινία και ενθουσιάστηκε- ως τώρα δεν ήξερε καν την ύπαρξη του γκρουπ. Η συζήτηση δεν θα μπορούσε παρά να έχει ενδιαφέρον με ανταλλαγές απόψεων για το τι σημαίνει μουσικό ντοκιμαντέρ, ποιες ιστορίες μουσικών αξίζουν να γίνουν ντοκιμαντέρ και ποια ντοκιμαντέρ έχουν ενθουσιάσει ή απογοητεύσει και τους δύο.

Έχει κάνει πάταγο σε όλο τον πλανήτη και όπως συχνά συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, έχει διχάσει. Βλέποντας την μίνι σειρά του NETFLIX Adolescence (γύρω από το χάος που προκαλεί σε μια οικογένεια «κανονικών» ανθρώπων το γεγονός ότι ο 13χρονος γιός τους δολοφόνησε), υπήρξαν κάποιοι που δήλωσαν τυχεροί που δεν έχουν κάνει παιδιά και κάποιοι που έχουν αρχίσει να ανησυχούν επειδή... έχουν κάνει. Χωρίς να λέει κάτι πραγματικά καινούργιο (η βία στην προεφηβεία δεν είναι κάτι καινούργιο, ούτε άγνωστο), η σειρά αυτή πέτυχε διότι με ένα εντελώς δικό της, πρωτότυπο στιλ γυρίσματος (και καταπληκτικές ερμηνείες) έβαλε μέσα στο σαλόνι των σπιτιών μας τον φόβο του «μη τυχόν και το δικό μου παιδί…». Ολα αυτά και άλλα πολλά, δίνουν την αφορμή στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να κουβεντιάσουν στο Podcαst Σινεμά στη Σέντρα.

H φετινή επιστροφή στον χιλιοειπωμένο, αλλά πάντα αγαπητό μύθο της «Χιονάτης και των επτά νάνων» στην ταινία του Μαρκ Γουέμπ «Χιονάτη», έδωσε την ευκαιρία στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να θυμηθούν κλασικά παραμύθια (με την έννοια του παραδοσιακού παραμυθιού) που έχουν περάσει από την λογοτεχνία στο σελιλόιντ. Μια χαλαρή κουβέντα με ποικίλες αναμνήσεις γύρω από τον κόσμο των αδελφών Γκριμ, του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, του Ιουλίου Βερν και βεβαίως του Σαρλ Περό της «Ωραίας κοιμωμένης» και του «Παπουτσωμένου γάτου», διατρέχει το τελευταίο Podcast του Σινεμά στη Σέντρα.

Τι σημαίνει να είσαι κατάσκοπος σήμερα; Ο ρόλος του κατασκόπου στις μέρες μας διαφέρει κατά πολύ από εκείνον περασμένων εποχών – κυρίως στον Ψυχρό Πόλεμο που πλέον μοιάζει κάτι που ανήκει στο πολύ πολύ μακρινό παρελθόν. Ωστόσο, το πνεύμα του εξακολουθεί να υπάρχει στον κόσμο του κινηματογράφου και αυτό μας το θυμίζει η σύγχρονη ταινία κατασκοπείας του Στίβεν Σόντερμπεργκ «Σκιές στο σκοτάδι» με τον Μάικλ Φασμπέντερ στα ίχνη του «καρφιού» στην Υπηρεσία (που θα μπορούσε να είναι η ίδια η γυναίκα του, η Κέιτ Μπλάνσετ). Η ταινία που είναι πολύ διασκεδαστική και καθόλου σπάταλη σε εκρήξεις και πτώματα, έδωσε την πάσα στον Αντώνη καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη για μια αναδρομή στο πρόσωπο του κινηματογραφικού κατασκόπου από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (αν και κατάσκοποι πάντα υπήρχαν) μέχρι τις μέρες μας.

Περισσότερο από κάθε τι, η ταινία «Πέντε Σεπτεμβρίου» που είχε μια υποψηφιότητα στα Όσκαρ για το πρωτότυπο σενάριό της Τιμ Φέχλμπαουμ και των Μόρτζ Μπάιντερ, Αλεξ Ντέιβιντ, θέλει να κοιτάξει διεισδυτικά την δημοσιογραφία κάτω από ασυνήθιστα πιεστικές συνθήκες, όπως αυτές στις οποίες εντελώς αναπάντεχα βρέθηκαν οι δημοσιογράφοι της αθλητικής ομάδας του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου ABC τον Σεπτέμβριο του 1972, ενώ κάλυπταν τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μόναχο συνέβη το τρομοκρατικό χτύπημα του Μαύρου Σεπτέμβρη εναντίον των Ισραηλινών αθλητών στο Ολυμπιακό Χωριό. Η ενδιαφέρουσα αυτή ταινία δίνει την ευκαιρία στον Αντώνη Καρπετόπουλο και στον Γιάννη Ζουμπουλάκη να θυμηθούν αν ταινίες που ασχολήθηκαν όχι ακριβώς με ανάλογα περιστατικά (γιατί του 1972 ήταν μοναδικό στην Ιστορία), πάντως με θέματα γύρω από τους Ολυμπικακούς Αγώνες τα οποία ξέφυγαν από τον αθλητικό χαρακτήρα τους και μετατράπησαν σε κάτι «άλλο».

Η μέρα της απονομής των 97ων βραβείων Όσκαρ πλησιάζει και ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης κάνουν τις προβλέψεις τους. Παρότι έχουν προηγηθεί βραβεία άλλων θεσμών και ενώσεων που παίζουν ρόλο στην διαμόρφωση κλίματος στρώνοντας το έδαφος για τα Όσκαρ, η φετινή χρονιά έχει πολλές ταινίες με προοπτική βράβευσης και από την πίτα φαίνεται ότι απουσιάζει μια ταινία με την δύναμη της σαρωτικής νίκης,  σε πολλές κατηγορίες (όπως πέρσι ο «Οπενχάιμερ» του Κρίστοφερ Νόλαν). «The brutalist» του Μπρέιντι Κορμπέ, «Anora» του Σον Μπέικερ, «Κονκλάβιο» του Εντβαρντ Μπέργκερ, «Emilia Perez» του Ζακ Οντιάρ. Ποιοι θα σηκώσουν το όσκαρ και ποιοι δε θα βραβευτούν σίγουρα;

Για τέταρτη φορά στην ιστορία της, η Μπρίτζετ Τζόουνς, 24 ολόκληρα χρόνια μετά το «Ημερολόγιό» της που μας την γνώρισε και έκανε θραύση, καλεί και πάλι το κοινό στις αίθουσες με την ταινία: «Τρελή από έρωτα. Μπρίτζετ Τζόουνς: Η επιστροφή» και δίνει την ευκαιρία στον Γιάννη Ζουμπουλάκη και τον Αντώνη Καρπετόπουλο να κάνουν μια αναδρομή στο είδος της ρομαντικής κομεντί και να ξαναθυμηθούν (spoiler alert) ποιες Pretty Women συμπάθησαν και ποιες Σάλι μίσησαν.

Κεντρικό πρόσωπο στην υποψήφια για δέκα Οσκαρ ταινία «The Brutalist» που από σήμερα βλέπουμε και στην Ελλάδα, είναι ο Λάζλο Τοτ (Εντριαν Μπρόντι), Ούγγρος αρχιτέκτονας από την σχολή Μπάουχαους ο οποίος αναζητά την τύχη του στην Αμερική μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Ο αρχιτέκτονας δεν είναι ένα επάγγελμα που βλέπουμε συχνά σε κεντρικούς ήρωες κινηματογραφικών ταινιών όμως τα κτίρια στα οποία λαμβάνει χώρα η δραματουργία των ταινιών  πολλές φορές κλέβουν την παράσταση. Και τέτοια ακριβώς κτίρια που κατάφεραν να κλέψουν την παράσταση, δίνουν την αφορμή στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη για ένα podcast που στην ουσία κάνει μια αναδρομή σε ταινίες που χαράχτηκαν στην μνήμη τους λόγω των κτιρίων που εμφανίστηκαν σε αυτές.

«Emilia Perez» ή «Brutalist»; Έιντριεν Μπρόντι ή Τιμοτέ Σαλαμέ; Ντέμι Μουρ ή Κάρλα Σοφία Γκασκόν; Το 2024 δεν ήταν ακριβώς η χρονιά της μιας, μεγάλης ταινίας και οι υποψηφιότητες των διασημότερων κινηματογραφικών βραβείων στον κόσμο, είναι φέτος μοιρασμένες σε περισσότερες από 30 ταινίες. Δύσκολη, λοιπόν, δουλειά για τα μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που προετοιμάζεται πυρετωδώς για την τελετή απονομής της Κυριακής 2ης Μαρτίου. Για την ακρίβεια, τα φετινά βραβεία Όσκαρ είναι τα πιο δύσκολα σε προβλέψεις των τελευταίων ετών! Όμως αυτό δεν εμπόδισε τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να ρισκάρουν κάνοντας τις δικές τους στο τελευταίο podcast «Σινεμά στη Σέντρα».

Τα όνειρα και κυρίως οι εφιάλτες του μετατράπηκαν σε αξέχαστες κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές εικόνες που ενδεχομένως να έχουν στοιχειώσει για πάντα τους περισσότερους που τις έχουν παρακολουθήσει. Από το «Eraserhead» και τον «Άνθρωπο Ελέφαντα» μέχρι το «Μπλε Βελούδο» και την «Ατίθαση καρδιά», από τον «Ύποπτο κόσμο του Twin Peaks» μέχρι το «Straight story» και την «Οδό Μαλχόλαντ», ο αμερικανός σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιντς που πέθανε πριν από λίγες μέρες σε ηλικία 78 ετών, κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο του μοναδικού σε ύφος, αισθητική και αφήγηση. Κάνοντας μια αναδρομή σε όλο το κεφαλαιώδους σημασίας έργο του, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης τον τιμούν στην τελευταία έκδοση του podcast «Σινεμά στη Σέντρα».

Έχοντας αφήσει πίσω του για τα καλά τον Τζέιμς Μποντ, ο Ντάνιελ Κρεγκ στην ταινία «Queer» του Λούκα Γκουαντανίνο (από το μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Μπάρουζ)  κάνει ένα τεράστιο άλμα καριέρας και υποδύεται έναν ομοφυλόφιλο  ηρωϊνομανή που περιφέρεται στην Κεντρική Αμερική της δεκαετίας του 1950. Η ριζική αλλαγή πλεύσης στην καριέρα του διάσημου βρετανού ηθοποιού, δίνει την ευκαιρία στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη  να θυμηθούν περιπτώσεις ηθοποιών που έκαναν ότι μπορούσαν για να «διαστρεβλώσουν» την εικόνα τους και να ξεφύγουν από ρόλους με τους οποίους είχαν ταυτιστεί. Συγχρόνως,  το πάντα επίμαχο ζήτημα της ομοφυλοφιλίας τροφοδοτεί τους δύο δημοσιογράφους για μια διαδρομή στην Ιστορία του queer cinema.

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης διαβάζουν τα σχόλια των ακροατών από το πρώτο επεισόδιο "Ένα podcast για τα δικά σας σχόλια", στις 18 Ιουλίου, μέχρι το τελευταίο επεισόδιο του «Σινεμά στη Σέντρα». Οι δύο δημοσιογράφοι σχολιάζουν όσα διαβάζουν στο comment section του podcast κουβεντιάζοντας για τον Φεντερίκο Φελίνι, τις βιντεοκασέτες, την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν και πολλά άλλα.

Με την είσοδο της νέας χρονιάς και με την επιβολή της ταινίας «Υπάρχω» στις κινηματογραφικές αίθουσες, μόλις τρεις νέες ταινίες κάνουν από την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου την εμφάνισή τους. Μια από αυτές, είναι ο «Νοσφεράτου» του Ρόμπερτ Έγγερς, remake της κλασικής ταινίας του γερμανικού εξπρεσιονισμού «Νοσφεράτου μια συμφωνία τρόμου» που γύρισε το 1922 ο Φ. Μουρνάου, αλλάζοντας διά παντός τον τρόπο με τον οποίο το κοινό αντιλαμβανόταν  ως τότε τον οπτικοακουστικό τρόμο. Η προβολή της νέας ταινίας δίνει την ευκαιρία στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να εγκαινιάσουν το podcast «Σινεμά στη Σέντρα» για το 2025 κάνοντας μια αναδρομή σε ένα κινηματογραφικό είδος που γοήτευε, γοητεύει και πάντα θα γοητεύει.

Ενώ το 2024 σιγά-σιγά ετοιμάζεται να αποχωρήσει δίνοντας την θέση του στο 2025, οι απολογισμοί ως είθισται δίνουν και παίρνουν, παντού και σε όλα. Το «Σινεμά στη Σέντρα» δεν θα μπορούσε να λείψει από το παιχνίδι, οπότε στο τελευταίο τους podcast για το 2024, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης ανοίγουν τα χαρτιά τους και κάνοντας ένα φλας μπακ στο κινηματογραφικό 2024, καταθέτουν και αναλύουν τα δικά τους Τοπ 10. Και ω του θαύματος! Ναι! Κάπου συμπίπτουν!

Η βιογραφική ταινία «Υπάρχω» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου για τον Στέλιο Καζαντζίδη, ξαναζωντανεύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για ταινία μυθοπλασίας τον θρύλο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού τον οποίο υποδύεται ένας άλλος τραγουδιστής, ο Χρήστος Μάστορας στην πρώτη του απόπειρα στην κινηματογραφική υποκριτική. Το «Υπάρχω» ανοίγει την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου σε περισσότερες από 100 αίθουσες της Ελλάδας και χωρίς αμφιβολία είναι η ελληνική ταινία για την οποία περισσότερο από κάθε άλλη υπάρχει, από πολύ κόσμο, μεγάλη περιέργεια. Και δίνει την αφορμή στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να μιλήσουν τόσο για αυτήν όσο και για άλλες ελληνικές ταινίες που ασχολήθηκαν με υπαρκτά πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας.

Αφορμή για το θέμα αυτού του επεισοδίου «Σινεμά στη Σέντρα», είναι τα 50 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από τότε που η ταινία του Ζιστ Ζακέν «Εμμανουέλα» άλλαξε διά παντός το βλέμμα του κοινού πάνω στον κινηματογραφικό ερωτισμό, γράφοντας έτσι ιστορία στο ερωτικό σινεμά. Η oλλανδέζα ηθοποιός Σίλβια Κριστέλ ταυτίστηκε για το υπόλοιπο της ζωής της με τον ομώνυμο ρόλο και η ταινία βρήκε 6 συνέχειες και αμέτρητους μιμητές. Φέτος παρουσιάστηκε και το remake της, γυρισμένο από γυναίκα, την Οντρέ Ντιγουάν. Όλα  αυτά δίνουν την σωστή πάσα για ένα πικάντικο podcast με τον Γιάννη Ζουμπουλάκη, τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τις σινε ερωτικές φαντασιώσεις τους...

Η πολλά υποσχόμενη ταινία «Maria» του Πάμπλο Λαραίν με την Αντζελίνα Τζολί, ιχνηλατεί τις τελευταίες μέρες που έζησε η κορυφαία υψίφωνος Μαρία Κάλλας στο Παρίσι, όπου πέθανε το 1977. Και συγχρόνως, στρώνει το έδαφος για την τελευταία έκδοση του podcast «Σινεμά στη Σέντρα». Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος κάνουν μια αναδρομή στο πως το σινεμά και το θέατρο έχουν αντιμετωπίσει την Μαρία Κάλλας, αλλά και σε κινηματογραφικές/τηλεοπτικές βιογραφίες προσωπικοτήτων της μουσικής που για διάφορους λόγους τους έχουν εντυπωσιάσει, ή τους έχουν απογοητεύσει.

Δεν είναι συχνό φαινόμενο μια ταινία με τόσο βαριά φανέλα σκηνοθέτη, να σου προκαλεί τόσο μεγάλη αμηχανία και να σε βάζει σε τόσο βαθιές σκέψεις για τον αν τελικά σου αρέσει ή όχι. Όμως αυτό ακριβώς προβλέπει κανείς ότι θα συμβεί σε πολλούς με την παρακολούθηση της «Megalopolis» του φιλόδοξου, μεγαλομανούς, ασυγκράτητου «ιερού τέρατος» της 7ης Τέχνης, του Φράνσις Φορντ Κόπολα που διανέμεται στις αίθουσες αυτή την εβδομάδα. Στον Κόπολα είναι αφιερωμένο το Podcast «Σινεμά στη Σέντρα» αυτής της εβδομάδας. Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος κάνουν μια αναδρομή σε έναν δημιουργό που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει αυτοκρατορία, αλλά και τι σημαίνει πτώση. Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα βρέθηκε στον θρόνο με ταινίες όπως ο «Νονός», «Ο νονός 2» και «Αποκάλυψη τώρα!» αλλά εν συνεχεία γκρεμίστηκε, παρασυρμένος ίσως από την μεγαλομανία του.

Εύκολα γελάμε αλλά πόσο εύκολο είναι να μας κάνουν να γελάσουμε;Αυτό το ερώτημα πλανάται κατά την διάρκεια του podcast «Σινεμά στη Σέντρα» της εβδομάδας. Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης θυμούνται πού, πότε και με ποιες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου έσκασαν στα γέλια. Η' απλώς χαμογέλασαν. Η' ένιωσαν αμήχανα μπροστά σε ένα θέαμα που δεν κατάφερε να τους προκαλέσει ευθυμία - αν και αυτός ήταν ο στόχος του. Και την αφορμή δίνει η ήδη πολυσυζητημένη ταινία του Άγγελου Φραντζή «Ο νόμος του Μέρφυ» που από σήμερα δοκιμάζεται εμπορικά στις αίθουσες. Μια «λοξή» κωμωδία που ως γνωστόν είναι το δυσκολότερο είδος στον κινηματογράφο και όχι μόνο.

Από τον Ηρακλή ως τον Θησέα, από τους Σπαρτιάτες ως τον Οδυσσέα, οι ήρωες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, όπως και οι κατακτητές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, έχουν τροφοδοτήσει αμέτρητα (και πολλές φορές απίστευτα) σενάρια στο Χόλιγουντ και στην Ευρώπη, δίνοντας στο είδος Peplum χαρακτήρα lifestyle. Σε αυτό το είδος ταινιών που αρχίζει από τα χρόνια του βωβού σινεμά, φτάνει ως τους καιρούς μας και είχε τρομερή άνθηση στην Τσινετσιτά της Ιταλίας στη δεκαετία του 1960, κάνουν μια αναδρομή ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος στο podcast «Σινεμά στη Σέντρα» και η αφορμή δεν είναι άλλη από την επιστροφή του σερ Ρίντλεϊ Σκοτ στον δικό του «Μονομάχο» με τον «Μονομάχο 2».

Για 65η φορά στην Ιστορία του, την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου το βράδυ, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σηκώνει αυλαία για ένα 12ήμερο γεμάτο ταινίες, επισκέψεις διασημοτήτων (Ρέιφ Φάινς, Ζιλιέτ Μπινός, Ματ Ντίλον ανάμεσά τους) και ένα πλούσιο πρόγραμμα παράπλευρων δραστηριοτήτων. Όμως ο θεσμός δεν είχε πάντα την λάμψη που έχει σήμερα, ενώ πριν από την διεθνοποιηση του, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, είχαν συμβεί πολλά, διάφορα και όχι πάντα ευχάριστα. Οι αντιπαραθέσεις ήταν το ψωμοτύρι των διοργανώσεων, κυρίως στην δεκαετία του 1980. Απολαύστε λοιπόν τις αναμνήσεις του Αντώνη Καρπετόπουλου και του Γιάννη Ζουμπουλάκη στο podcast «Σινεμά στη Σέντρα», που είναι πλήρως αφιερωμένο στην ιστορία του Φεστιβάλ.

Η βραβευμένη με τον Χρυσό Φοίνικα φέτος στις Κάννες ταινία "Anora" του Σον Μπέικερ, που απο την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου προβάλλεται στις αίθουσες, δίνει πάσα στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη για μια αναδρομή σε  ταινίες των τελευταίων 40 περίπου χρόνων που βραβεύτηκαν με το ανώτατο βραβείο του φεστιβάλ της Κυανής Ακτής και στη συνέχεια δοκιμάστηκαν στις αίθουσες, άλλες με επιτυχία και άλλες όχι. Από την «Αποκάλυψη τώρα!» και τον «Αγνοούμενο« μέχρι το «Μπάρτον Φινκ» και το «Μια αιωνιότητα και μια μέρα», από το «Pulp fiction» και τα «Μυστικά και ψέματα» μέχρι την «Λευκή κορδέλα» και το «Titane», οι στάσεις είναι αρκετές και οι αναμνήσεις των δυο δημοσιογράφων έντονες στο τελευταίο επεισόδιο του «Σινεμά στη Σέντρα».

Με αφορμή την ταινία «The apprentice» που κάνει πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα, με θέμα την αναρρίχηση του Ντόναλντ Τραμπ στον κόσμο των επιχειρήσεων, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης θυμούνται ταινίες με πρωταγωνιστές (ή και μη) Προέδρους. «Lincoln», «Ολέθρια σύγκρουση», «JFK», «Elvis & Nixon» και άλλες. Γιατί «τραβάνε» περισσότερο οι ταινίες με αμερικανούς Προέδρους και ποιοι ηθοποιοί ξεχώρισαν περισσότερο σε αυτό τον ρόλο;

Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από τότε που το κλασικό μελόδραμα του Κλιντ Ίστγουντ «Οι γέφυρες του Μάντισον» σήκωσε την αυλαία του πρώτου κινηματογραφικού φεστιβάλ της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας». Και ενώ η 30η έκδοση του ιδίου φεστιβάλ πραγματοποιείται αυτή την περίοδο στις αίθουσες Δαναός 1 και 2, Cinobo Όπερα 1 και 2, Άστορ και Άστυ, οι δημοσιογράφοι Γιάννης Ζουμπουλάκης και Αντώνης Καρπετόπουλος αφιερώνουν την τελευταία έκδοση του podcast «Σινεμά στη Σέντρα» σε διάφορες «στάσεις» που έκαναν στις Πρεμιέρες τα τελευταία 30 χρόνια. Στιγμές προσωπικές, ίσως, που ωστόσο είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την διοργάνωση. Ταινίες που είδαν, πρόσωπα που συνάντησαν, γεγονότα που έζησαν, συμπυκνώνονται μέσα σε μισή ώρα ευχάριστου «σκαλίσματος» του παρελθόντος.

Μια αναδρομή στην ιστορία των «κακών», κυρίως στον κόσμο των χάρτινων ηρώων της DC Comics και της Marvel, κάνουν ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης. Την αφορμή δίνει η «συνέχεια» του «Joker» (2019), το «Joker: Τρέλα για δύο» (Joker: Folie à Deux) που σκηνοθέτησε ο ίδιος δημιουργός του πρώτου, ο Τοντ Φίλιπς, με πρωταγωνιστή και πάλι τον Χοακίν Φίνιξ, που αυτή την φορά προσπαθεί να «δέσει» με την Lady Gaga. Με την βεβαιότητα ότι η δεύτερη ταινία θα διχάσει χωρίς να κάνει την επιτυχία της πρώτης, οι δύο σινεφίλ δημοσιογράφοι θυμούνται όλους τους προηγούμενους Τζόκερ, όπως επίσης τον Πιγκουίνο, τον Thanos και άλλους αρνητικούς χαρακτήρες, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι στο σινεμά, το «κακό», ορισμένες φορές, «πουλάει» πολύ περισσότερο από το «καλό».

Το Σινεμά ξαναβγαίνει στη Σέντρα με τον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη, ελαφρώς ανανεωμένο. Κάθε Πέμπτη οι δύο δημοσιογράφοι θα «αρπάζουν» το στοιχείο μιας ταινίας από την επικαιρότητα και θα του… αλλάζουν τα φώτα, κάνοντας μια αναδρομή στην κινηματογραφική του ιστορία. Και ξεκινούν με τους serial killers, το χειρότερο είδος «κινηματογραφικού ήρωα» που υπάρχει, αλλά καλώς ή κακώς και ένα από τα πιο δημοφιλή. Η ταινία της Άννα Κέντρικ «Ραντεβού με έναν serial killer» που από την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου προβάλλεται στα σινεμά, δίνει την αφορμή στους δύο δημοσιογράφους να θυμηθούν εμβληματικές ταινίες, όπως οι «Η Σιωπή των Αμνών», «American psycho», »Citizen X», «Χένρι: το πορτρέτο ενός δολοφόνου», «Monster», «Hannibal», «Παιδί 44» οι οποίες μπορεί να ανήκουν στο ίδιο κινηματογραφικό είδος, ωστόσο η κάθε μία ξεχωρίζει γθα διαφορετικούς λόγους.

Στο νέο επεισόδιο του podcast «Σινεμά στη Σέντρα», αυτή τη φορά ερήμην του Αντώνη Καρπετόπουλου, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μας μεταφέρει στα άδυτα του ιαπωνικού κινηματογράφου, με αφορμή το αφιέρωμα της κινηματογραφικής εταιρείας, New Star η οποία παρουσιάζει για το καλοκαίρι του 2024, 17 κλασικές ιαπωνικές ταινίες. Αυτή την Πέμπτη, 25/07/2024 προβάλλεται στο πλαίσιο αυτού του αφιερώματος η ταινία του Κέντζι Μιζογκούτσι, το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ακίρα Κουροσάβα, Σοσέι Ιμαμούρα, Κένζι Μιζογκούτσι, Κιγιόσι Κουροσάουα, Μασάκι Κομπαγιάσι. Ποιες είναι οι ταινίες που σημάδεψαν τον παγκόσμιο κινηματογράφο και ποιες έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε σε streaming πλατφόρμες;

Ένα διαφορετικό επεισόδιο «Σινεμά στη Σέντρα», αφού ο κριτικός κινηματογράφου του ΒΗΜΑΤΟΣ, Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο σινεφίλ αθλητικογράφος του ΒΗΜΑΤΟΣ, Αντώνης Καρπετόπουλος αυτή τη φορά διαβάζουν τα σχόλια των ακροατών του podcast και σχολιάζουν με τη σειρά τους, τους προβληματισμούς, τις προτιμήσεις, αλλά και τις προκλήσεις του κοινού. Οι δύο δημοσιογράφοι ανακαλύπτουν πώς το feedback των ακροατών συνδυάζει, οριενταλισμό, Φιλαδέλφεια, την Zendaya, μουσικές βιογραφίες και άλλες κινηματογραφικές διαπιστώσεις.

Αυξημένη η προσφορά νέων ταινιών από αυτή την εβδομάδα σε θερινά και στις κλειστές αίθουσες, με εκλεκτές επανεκδόσεις να ξεχωρίζουν και πάλι: ο «Κλέφτης ποδηλάτων» του Βιτόριο Ντε Σίκα, η «Παράσταση αρχίζει» του Μπομπ Φόσι και το ανεξίτηλο στον χρόνο «Πρόγευμα στο Τίφανις» του Μπλέικ Έντουαρντς με την Οντρεϊ Χέπμπορν. Παράλληλα, προβάλλονται έξι πρεμιέρες ανάμεσα στις οποίες ένα ρομάντζο με φόντο τη NASA, την εποχή της αποστολής του Apollo 11 στη Σελήνη, μια ιταλική ταινία εποχής (και μάλιστα ασπρόμαυρη), μια ταινία καταστροφής και δύο ταινίες με serial killers, που γίνονται υλικό για κουβέντα ανάμεσα στον κριτικό κινηματογράφου του ΒΗΜΑΤΟΣ, Γιάννη Ζουμπουλάκη και τον σινεφίλ αθλητικογράφο του ΒΗΜΑΤΟΣ, Αντώνη καρπετόπουλο.

O γαλλικός κινηματογράφος, αδυναμία του Αντώνη Καρπετόπουλου, κυριαρχεί και πάλι στις αίθουσες με τις ταινίες «Κάθε πέρσι και καλύτερα» και «Σκοτώστε τον Βενσάν» που δίνουν την ευκαιρία στον αθλητικογράφο να κάνει μια ευχάριστη κουβέντα με τον κριτικό κινηματογράφου, Γιάννη Ζουμπουλάκη. Αρκετές οι ταινίες που και αυτή την εβδομάδα προσφέρονται για χαλαρωτική ψυχαγωγία, χωρίς όμως να αποτελούν κάτι ιδιαίτερο, σε αντίθεση με τις επανεκδόσεις τριών κλασικών ταινιών για τις οποίες οι δύο δημοσιογράφοι επίσης κουβεντιάζουν: «Σιωπηλός μάρτυς», «Κουρδιστό πορτοκάλι» και «Ρασομόν».

Η νέα κινηματογραφική εβδομάδα ξεκινά και το φιλμικό αεροπλάνο του «Σινεμά στη Σέντρα» προσγειώνεται σε 3 διαφορετικές ηπείρους. Οι Αντώνης Καρπετόπουλος και Γιάννης Ζουμπουλάκης ταξιδεύουν στην Άγρια Δύση του Κέβιν Κόστνερ, την Αθήνα -όπως όμως τη ζουν οι ταξιτζήδες- και την Ιαπωνία του «Επιστάτη Σάνσο», τανία που προβάλλεται στο «Ατενέ» και σηματοδοτεί την έναρξη ενός μεγάλου ιαπωνικού αφιερώματος.

Άνοια, εξορκισμοί, ραδιόφωνο και μοτοσυκλέτες, μέρος της θεματολογίας που σε αυτό το επεισόδιο του podcast «Σινεμά στη Σέντρα», διαχειρίζονται ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Αντώνης Καρπετόπουλος, μιλώντας για τις νέες ταινίες που διανέμονται από την Πέμπτη 20 Ιουνίου στις αίθουσες. Ενδιαφέρουσα εβδομάδα, όχι μόνο σε νέους τίτλους, αλλά και σε παλιούς όπως το «Peeping Tom» του Μάικλ Πάουελ, μια ταινία του 1960 η οποία ανήκει στις επανεκδόσεις της εβδομάδας και αποτελεί κατά κάποιο τρόπο φιλμικό γεγονός, καθώς έχει χρόνια να παιχτεί σε κινηματογραφική αίθουσα.

Μια ακόμα γεμάτη κινηματογραφική εβδομάδα προβληματίζει τον Αντώνη Καρπετόπουλο ο οποίος εξηγεί γιατί του προκάλεσε σοκ η προβολή της ταινίας "Kinds of kindness", του Γιώργου Λάνθιμου, με τον Γιάννη Ζουμπουλάκη να εκφράζει την αισιοδοξία του για τα ελληνικά σινεμά. Ποιες ταινίες θα προκαλέσουν μεγαλύτερη αίσθηση αυτή την εβδομάδα και ποιες οι επανεκδόσεις που αξίζει να δούμε;

Από την επιστροφή του Will Smith και του Martin Lawrence στους ρόλους των «Κακών παιδιών» στην τελευταία αστυνομική περιπέτεια της επιτυχημένης κινηματογραφικής σειράς «Bad boys», μέχρι την «αντι-βιογραφία» για τον Σαλβαδόρ Νταλί «Daaaaali!» του υπερρεαλιστή σκηνοθέτη Quentin Dupieux, το μενού  της νέας κινηματογραφικής εβδομάδας δείχνει αρκετά γεμάτο, σε ότι τουλάχιστον αφορά τις προτάσεις. Ένα ιαπωνικό anime της ατελείωτης σειράς «Detective Conan» και το «Crocodile» (1996) ντεμπούτο στην σκηνοθεσία του Κορεάτη auteur Kim Ki-duk (1960- 2020) σε πρώτη προβολή στην Ελλάδα προσθέτουν το δικό τους χρώμα και την ευκαιρία για μια ακόμα συζήτηση ανάμεσα στον Αντώνη Καρπετόπουλο και τον Γιάννη Ζουμπουλάκη.

Στο νέο επεισόδιο του podcast "Σινεμά στη Σέντρα", αυτή την φορά χωρίς τον Αντώνη Καρπετόπουλο που λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων βρίσκεται εκτός Ελλάδας, ο Γιάννης Ζουμπουλάκης μοιράζεται όσα συνέβησαν στο Φεστιβάλ των Καννών, σχολιάζει τις ταινίες που βραβεύτηκαν και κάνει μια σύγκριση με την περσινή κινηματογραφική χρονιά. Μιλάει για τον τελευταίο κινηματογραφικό γρίφο του Γιώργου Λάνθιμου "Kinds of kindness", για το prequel «FuriosaAMadMaxSaga» του Τζορτζ Μίλερ, το ντοκιμαντέρ του Άρη Δορίζα, «Γιάννης Σπανός: Πίσω από την μαρκίζα» και για τις υπόλοιπες νέες ταινίες που παίζονται από σήμερα στις αίθουσες.

Σε αυτό το επεισόδιο ο Αντώνης Καρπετόπουλος συνομιλεί τηλεφωνικά με τον Γιάννη Ζουμπουλάκη ο οποίος μεταφέρει το κλίμα από το Φεστιβάλ των Καννών και περιγράφει όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις αίθουσες. Ποιες ταινίες έχουν προκαλέσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και ποιοι celebrities έχουν συζητηθεί ππερισσότερο και για ποιους λόγους;

Με τα θερινά σινεμά σιγά σιγά να ανοίγουν και μάλιστα με προσθήκες χάρη στην επαναλειτουργία του Cine Paris στην Πλάκα, η όρεξη για κινηματογράφο γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Ωστόσο, ενώ η προσφορά των νέων ταινιών αυτής της εβδομάδας είναι πλούσια σε τίτλους, χωλαίνει στο περιεχόμενο καθώς χαρακτηρίζεται από μια βαριά θεματολογία, την ώρα που ο περισσότερος κόσμος αναζητεί το ακριβώς αντίθετο. Γι αυτά τα θέματα αλλά και κάποια άλλα, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης λογομαχούν στο Podcast Σινεμά στη Σέντρα.

Με οικοδεσπότες τους δημοσιογράφους Αντώνη Καρπετόπουλο και Γιάννη Ζουμπουλάκη το νέο Podcast του ΒΗΜΑΤΟΣ, Σινεμά στη Σέντρα αναλύει την κινηματογραφική επικαιρότητα στις ελληνικές αίθουσες, η οποία αυτή την εβδομάδα είναι μάλλον φτωχή με μια μόνο ταινία να ξεχωρίζει, το Club Zero της Τζέσικα Χάουσνερ: μια «λοξή» προσέγγιση στο θέμα της εξουσίας. Οι δύο δημοσιογράφοι κάνουν συγχρόνως μια αναδρομή στις ταινίες του Ολοκαυτώματος των Εβραίων με αφορμή το «Sobibor» του Κονσταντίν Καμπέσνκι αλλά και στο franchise «Ο πλανήτης των πιθήκων» με αφορμή την τελευταία ταινία της «σειράς», «Το βασίλειο του Πλανήτη των Πιθήκων». Από την κινηματογραφική επικαιρότητα δεν λείπουν οι δεινόσαυροι με την παιδική ταινία «Επιστροφή στην εποχή των δεινοσαύρων», όπως και μια ελληνική ταινία, με τίτλο «The big father», που προσπαθεί να αποτυπώσει πόσο δύσκολο είναι να κάνεις σινεμά στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης.

Νηστεία και στον κινηματογράφο αυτή την εβδομάδα, με μόλις δύο ταινίες Α προβολής την Μεγάλη Πέμπτη. Ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης σχολιάζουν την ταινία κινουμένων σχεδίων, «Γκάρφιλντ: Γάτος με πέταλα» και το γαλλικό θρίλερ «Στον ιστό του τρόμου», αλλά και την επανέκδοση της τεράστιας αξίας κλασικής ταινίας «Σαγιάτ Νόβα – Το χρώμα του ροδιού», του Σεργκέι Παρατζάνοφ. Οι δύο δημοσιογράφοι κάνουν συγχρόνως μια αναδρομή στις θρησκευτικές ταινίες που τους έχουν σημαδέψει. Διαβάστε το σχετικό άρθρο του Γ. Ζουμπουλάκη για τις ταινίες της εβδομάδας: https://www.tovima.gr/2024/05/02/culture/oi-tainies-tis-evdomadas-mnimeio-tou-poiitikou-kinimatografou/

Το Πάσχα πλησιάζει και οι ταινίες στις αίθουσες δεν λένε να μειωθούν. Δύο φαίνεται να ξεχωρίζουν από την Πέμπτη 25 Απριλίου, τουλάχιστον στις Α προβολής. Στην τελευταία ταινία του «Αντίπαλοι», ο Ιταλός Λούκα Γκουαντανίνο, γνωστός κυρίως από την δημοφιλέστατη ταινία «Να με φωνάζεις με το όνομά σου», σκηνοθετεί την Ζεντάγια και τους Μάικ Φάιστ, Τζος Ο’ Κόνελ σε μια ιδιαίτερη ερωτική ιστορία πλαισιωμένη σε αθλητικό φόντο: το τένις. Μαζί της κάνει την πρεμιέρα του στις αίθουσες το ελληνικό θρίλερ των Σάκη και Αλέξανδρου Καρπά «Μην ανοίγεις την πόρτα», επίσης ταινία με ενδιαφέροντα στοιχεία, πόσο μάλλον για ντεμπούτο στην μεγάλου μήκους με μια ταινία «είδους» (η ταινία τρόμου είναι ένα είδος που το ελληνικό σινεμά δεν μας έχει συνηθίσει). Γι’ αυτές και για τις υπόλοιπες νέες ταινίες καθώς και για την επανέκδοση του «Ο μύλος και ο σταυρός» που μας μεταφέρει στην εποχή της δημιουργίας του αριστουργηματικού έργου «Ο Χριστός φέρων τον σταυρό» του Φλαμανδού Πέτερ Μπρίγκελ, ο Αντώνης Καρπετόπουλος και ο Γιάννης Ζουμπουλάκης λογομαχούν (ή συμφωνούν) σε ένα ακόμα διασκεδαστικό podcast Σινεμά στη Σέντρα. Διαβάστε το σχετιικό άρθρο του Γ. Ζουμπουλάκη για τις ταινίες της εβδομάδας: https://www.tovima.gr/2024/04/25/culture/oi-tainies-tis-evdomadas-dixasmeni-zentagia-kai-aksiologo-elliniko-thriler/