Podcasts by Category

Natakwala | Marathi Kavita | Stories | Information |

Natakwala | Marathi Kavita | Stories | Information |

Mandar Kulkarni

नाटकवाला प्रस्तुत अनेकविध नाट्यकृती.

23 - भूतानुभव
0:00 / 0:00
1x
  • 23 - भूतानुभव

    गोष्ट 1

    Fri, 10 Feb 2023 - 11min
  • 22 - मराठी कविता - फांद्यांमधूनी चंद्र - बा. भ. बोरकर

    मराठीतील उत्तमोत्तम साहित्यकृती
    कविता - फांद्यांमधूनी चंद्र
    कवि - बा. भ. बोरकर
    अभिवाचक - मंदार कुलकर्णी

    Wed, 16 Dec 2020 - 01min
  • 21 - मराठी कविता - अहि-नकुल - कुसुमाग्रज


    मराठीतील उत्तमोत्तम साहित्यकृती

    कविता - अहि-नकुल

    कवि - कुसुमाग्रज

    अभिवाचक - मंदार कुलकर्णी

    ओतीत विखारी वातावरणी आग
    हा वळसे घालित आला मंथर नाग,
    मधुनीच उभारी फणा, करी फूत्कार
    ये ज्वालामुखिला काय अचानक जाग!

    कधि लवचिक पाते खड्‍गाचे लवलवते,
    कधि वज्र धरेवर गगनातुन कडकडते,
    कधि गर्भरेशमी पोत मधे जरतार
    प्रमदेचे मादक वस्त्र जणू सळसळते.

    मार्गावर याच्या लवत तृणाची पाती
    पर्णांवर सुमने मोडुनि माना पडती
    थरथरती झुडुपे हादरती नववेली
    जग गुलाम सारे या सम्राटापुढती.

    चालला पुढे तो-काय ऐट!आनंद!
    अग्नीचा ओहळ ओहळतो जणु मंद,
    टाकली यमाने कट्यार वा कनकाची
    चालली बळींचा वेध घेत ही धुंद.

    वा ताण्डव करता सोम प्राशुनी काली
    रक्तात नाहली,शिरमुंडावळ भाली
    थयथया नाचता नरड्यांवर प्रेतांच्या,
    हे कंकण निखळुनि पडले भूवर काली.

    चालला पुढे तो लचकत मुरडत मान,
    अवतरे मूर्तिमान्‌ मल्हारातिल तान
    चांचल्य विजेचे,दर्याचे गांभीर्य
    चालला मृत्युचा मानकरीच महान!

    हा थांब-कुणाची जाळीमधे चाहूल,
    अंगारकणापरि नयन कुणाचे लाल,
    आरक्त ओठ ते ध्वजा जणू रक्ताच्या,
    रे नकूल आला!आला देख नकूल!

    थबकलाच जागी सर्प घालुनी वळसा,
    रिपु समोर येता सोडुनि अन्‌ आडोसा,
    भूमीस मारुनी मागे तीव्र तडाखा,
    घे फणा उभारुन मरणाचा कानोसा.

    पडलीच उडी! की तडितेचा आघात!
    उल्केपरि तळपत कण्यात घुसले दात,
    विळख्यावर विळखे कसून चढवी सर्प,
    फुंफाट करी अन्‌ पिशापरी त्वेषात!

    रण काय भयानक, लोळे आग जळात!
    आदळती,वळती,आवळती क्रोधात,
    जणु जिंकायासी गगनाचे स्वामित्व
    आषाढघनांशी झुंजे वादळवात!

    क्षणि धुळीत गेली वहात तो विषधार
    शतखंडित झाले ते गर्वोन्नत ऊर
    विच्छिन्न तनूतुनि उपसुनि काढुनि दात
    वायापरि गेला नकुल वनातुनि दूर.

    संग्राम सरे , रक्ताचे ओघळ जाती,
    आनंदे न्हाती त्यात तृणाची पाती,
    पिंजून कापसापरी पडे तो नाग,
    ते खंड गिळाया जमले किटक भोती!

    Tue, 15 Dec 2020 - 04min
  • 20 - मराठी कविता - मातीची दर्पोक्ती - कुसुमाग्रज

    मराठीतील उत्तमोत्तम साहित्यकृती
    कविता - मातीची दर्पोक्ती
    कवि - कुसुमाग्रज
    अभिवाचक - मंदार कुलकर्णी

    घनधार मृगाचा प्राशुनिया पर्जन्य
    त्या तृषार्त भूवर आले नव चैतन्य,
    उन्माद चढे, तो दर्प दर्वळे भोती

    थरथरा कापली वर दर्भाची पाती
    ते सुस्त धूलिकण गाउ लागले गीत

    कोलाहल घुमला चहूकडे रानात-
    अभिमानी मानव ! आम्हाला अवमानी !
    बेहोष पाउले पडती अमुच्यावरुनी
    त्या मत्त पदांना नच जाणीव अजूनी
    की मार्ग शेवटी सर्व मातिला मिळती
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    दर्पणी पाहु द्या रमणि रूप दर्पात
    वा बाहू स्फुरु द्या बलशाली समरात
    पांडित्य मांडु द्या शब्दांचा आकांत

    ते रूप, बुद्धि ती, शक्ति, आमुची भरती,
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    कित्येक शिकंदर जग जिंकुनिया गेले
    कित्येक वाल्मिकी अखेर इकडे आले
    कित्येक मनू अन् मुनी धुळीने गिळले
    स्मृतितीलहि त्यांच्या ओळी अंधुक होती
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    पाहून हासु ये तुमचे ताजमहाल
    अन् गर्व किती तो ! काल काय जिंकाल ?

    शेकडो ताजही जिथे शोभले काल
    ती प्रचंड नगरे आज आमुच्या पोटी
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    धनवंत असू द्या, असु द्या दीन भिकारी
    कुणि संत असू द्या वा पापी व्यभिचारी
    इकडेच वाहते सर्वांची रहदारी
    हो भस्म चितेवर सारी नीति-अनीति
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    मरणोत्तर वाटे होइल आशापूर्ति

    स्वर्गीय मंदिरें घ्यायाला विश्रांति
    लाभेल प्रभूची वा प्रमदांची प्रीति
    त्या व्याकुल मतिला इथेच अंतिम शांती
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !
    ही क्षुद्र बाहुली कोण करी निर्माण ?
    बेताल नाचवी, सूत्रधार हा कोण ?
    मातीतच अंती त्याचेही निर्वाण ?
    स्वामित्व जगाचे अखेर अमच्या हाती
    मातीवर चढणे एक नवा थर अंती !

    Mon, 14 Dec 2020 - 03min
  • 19 - मराठी कविता - प्रेम - कुसुमाग्रज

    मराठीतील उत्तमोत्तम साहित्यकृती कविता - प्रेम कवि - कुसुमाग्रज अभिवाचक - मंदार कुलकर्णी पुरे झाले चंद्रसूर्य पुऱ्या झाल्या तारा पुरे झाले नदीनाले पुरे झाला वारा मोरासारखा छाती काढून उभा रहा जाळासारखा नजरेत नजर बांधून पहा सांग तिला तुझ्या मिठीत स्वर्ग आहे सारा शेवाळलेले शब्द आणिक यमकछंद करतील काय? डांबरी सडकेवर श्रावण इंद्रधनू बांधील काय? उन्हाळ्यातल्या ढगासारखा हवेत रहाशील फिरत जास्तीत जास्त बारा महिने बाई बसेल झुरत नंतर तुला लगिनचिठ्ठी आल्याशिवाय राहील काय? म्हणून म्हणतो जागा हो जाण्यापूर्वी वेळ प्रेम नाही अक्षरांच्या भातुकलीचा खेळ प्रेम म्हणजे वणवा होऊन जाळत जाणं प्रेम म्हणजे जंगल होऊन जळत रहाणं प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेलं मातीमध्ये उगवूनसुद्धा मेघापर्यंत पोचलेलं शव्दांच्या या धुक्यामध्ये अडकू नकोस बुरुजावरती झेंड्यासारखा फडकू नकोस उधळून दे तुफान सगळं काळजामध्ये साचलेलं प्रेम कर भिल्लासारखं बाणावरती खोचलेलं

    Sat, 12 Dec 2020 - 02min
Show More Episodes