Podkasty redakcji misyjne.pl

Dzień Samotnych obchodzony jest corocznie 27 lipca. Dzień ten nie ma jednego oficjalnego twórcy; jest to inicjatywa społeczna mająca na celu zwrócenie uwagi na osoby doświadczające izolacji i budowanie empatii. – Chcemy odczarować ten dzień. Od wielu lat organizujemy Wigilie czy Wielkanoc dla osób samotnych, niedawno zmieniliśmy nazwę tych spotkań na "Wigilię bez samotności" czy "Śniadanie wielkanocne bez samotności". Podobnie chcemy sprawić, by Dzień Samotnych od tej pory nazywać Dniem Bez Samotności – mówi w rozmowie z misyjne.pl Mikołaj Rykowski z Fundacji Wolne Miejsce.

Rykowski podkreśla, że organizacja Wigilii i śniadań wielkanocnych pokazała, że takie inicjatywy przyciągają wielu ludzi dobrej woli. – Przy organizacji tego wydarzenia zgłasza się do nas coraz więcej osób, wolontariuszy. To daje rewelacyjny efekt. Idąc tym tropem postanowiliśmy zmienić Dzień Samotności w Święto Bez Samotności – wyjaśnia.

Festiwal Bez Samotności odbył się już w listopadzie 2025 roku w Dolinie Trzech Stawów w Katowicach. Fundacja Wolne Miejsce oraz Katowicki Klub Morsów zorganizowali wtedy wydarzenie pełne radości i integracji. Jego głównym celem było wsparcieMetropolitalnej Wigilii bez Samotności organizowanej przez Fundacji.

– W tym roku chcemy przenieść to wydarzenie na miesiąc letni, na lipiec i poszerzyć jego formułę. To będzie trzydniowe święto, trzydniowy festiwal (od 26 do 28 lipca). Zmieniamy też miejsce. Będziemy w Pszczynie, pięknym mieście, nazywanym Perłą Górnego Śląska – dodaje prezes Fundacji Wolne Miejsce. Maciej Kluczka - w rozmowie z misyjne.pl - mówi, że na festiwal zaproszeni są wszyscy samotni i wszyscy ci, którzy chcą ich poznać. Fundacja liczy też na kontakt z ekspertami i z artystami, którzy chcieliby wziąć udział w tym wydarzeniu. – Szukamy ludzi, którzy chcieliby powiedzieć coś wartościowego, podzielić się wiedzą, doświadczeniem. Zależy nam na tym, żeby ten trzydniowy festiwal wpłynął na czyjeś życie i je zmienił – dodał.

Kolejny odcinek "Życia z misją" dzisiaj razem z Anną Gorzelaną rozmawiamy na temat różnych zwyczajów dotyczących przeżywania Triduum Paschalnego oraz Wielkanocy na świecie. Dziennikarka miała okazję kilka lat temu spędzić święta w Rzymie na wolontariacie misyjnym razem z międzynarodową wspólnotą sióstr klawerianek. Podzieliła się ciekawymi potrawami oraz zwyczajami jakich doświadczyła.Życie z misją w 1. i 3. wtorek miesiąca o godz. 21:00 w Radiu Emausa kolejnego dnia w mediach Misyjne.pl#misje #wielkanoc #triduum #zwyczaje #tradycje

Kolejny odcinek serii "Życie z misją" naszym gościem jest o. Krzysztof Malejko SVD, który pierwsze 4 lata kapłaństwa spędził w Sajgonie w Wietnamie, pracując z młodymi przygotowującymi się do wejścia w drogę zakonną.Opowiada o wietnamskiej codzienności, zaskoczeniach i kulturze.Ojciec przybliża nam historię chrześcijaństwa w tym kraju oraz wyjaśnia dlaczego używa się tam alfabetu łacińskiego.Życie z misją w 1. i 3. wtorek miesiąca o godz. 21:00 w Radiu Emausa kolejnego dnia w mediach Misyjne.pl#misje #wietnam #werbiści #historia #seminarium

Kolejny odcinek programu "Życie z misją". Naszym gościem jest Michał Jóźwiak koordynator akcji "Misjonarz na Post". Rozmawiamy o Wielkim Poście i praktykach związanych z modlitwą, jałmużną i postem. Dyskutujemy o roli postu i różnych jego aspektach.Michał przybliża nam również akcję polegającą na wylosowaniu misjonarza, którego można wspierać modlitewnie w Wielkim Poście. "Misjonarz na Post" nie jest abstrakcyjną modlitwą za misję, ale pomocą konkretnej osobie, której imię, nazwisko i kraj pracy znamy.Swojego misjonarza można wylosować tutaj:https://misjonarznapost.pl/Życie z misją w 1. i 3. wtorek miesiąca o godz. 21:00 w Radiu Emaus,a kolejnego dnia w mediach Misyjne.pl#misje #misjonarznapost #modlitwa #wielkipost #wsparcie

Kolejny odcinek programu "Życie z misją" naszymi gośćmi są Adriana Michalczak i Krystyna Sobczak, które opowiadają o programie „Misja szkoła” - dziele duchowej adopcji.Panie wraz z małżonkami już od wielu lat biorą udział w projekcie i mają swoje adopcyjne dzieci, które wspierają finansowo (umożliwiając edukację i ciepły posiłek), a także duchowo.W listopadzie 2025 r. skorzystały z okazji by pojechać na Madagaskar, by spotkać się z dziećmi na żywo. Opowiadają o miejscach, które widziały, realiach życia, a także możliwościach wsparcia dzieła. Życie z misją:W 1. i 3. wtorek miesiąca o 21:00 w Radiu EmausNastępnego dnia na YT, FB i Spotify Misyjne.pl#misje #madagaskar #adopcja #dzieci #pomoc

Następny odcinek serii "Życie z misją" dzisiejszymi naszymi gośćmi są misjonarze Przymierza Miłosierdzia - Ola Pawlak i Marcelo Chagas. Pełnią oni swoja posługę tutaj u nas, w Polsce. 🇵🇱Opowiadają o dzieleniu się doświadczeniem bliskości Boga i zarażaniu chrześcijańskim zapałem.Marcelo pochodzący z Brazylii 🇧🇷 ukazuje nam czego bał się przed przyjazdem i za czym tęskni. ☀️Misjonarze dzielą się czym jest dla nich nowa ewangelizacja oraz tym jak wygląda praca wspólnoty w przychodzeniu do ubogich duchowo i materialnie.📻 Audycja w Radiu Emaus w pierwszy i trzeci wtorek miesiąca o 21:00,▶ a u nas do obejrzenia jako podcast video.#wiara #przymierzemiłosierdzia #ewangelizacja #misje #Brazylia

Długa droga, zmęczenie, niepewność i codzienne przekraczanie własnych granic, a jednocześnie radość, wspólnota i doświadczenie czegoś znacznie głębszego niż tylko podróż. Wyprawy organizowane przez NINIWA Team to nie są zwykłe wyjazdy. To intensywne spotkanie z drugim człowiekiem, samym sobą i Bogiem. O tym, jak wygląda życie na szlaku, z czym trzeba się zmierzyć i co tak naprawdę daje taka droga, w rozmowie z Karoliną Binek opowiadają uczestniczki pieszych i rowerowych wypraw - Kinga Pacyna i Karolina Nizio.

Książka pt. „Droga światła i relacji” nie jest tylko duchową lekturą. Dochód z niej trafia do Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w Poznaniu, w którym mieszkają dzieci po traumach i trudnych doświadczeniach. O projekcie, który wyrósł z przyjaźni i posta w mediach społecznościowych, w rozmowie z Karoliną Binek opowiadają jego współtwórcy - s. Anna Świtalska i ks. Marek Ludwig.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski rozmawiają na temat diakonatu stałego i udzielania posług osobom świeckim.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski rozmawiają na temat dialogu międzyreligijnego i ekumenizmu.

✨ Kolejna rozmowa z cyklu „Życie z misją”. Dzisiejszymi gośćmi są Justyna Nowicka i Michał Jóźwiak - redaktorzy portalu misyjne.pl. Opowiadają o tym co znaczy być misjonarzem na ósmym kontynencie - przestrzeni mediów i Internetu. 🌐 Dzielą się swoim spojrzeniem na Kościół i misyjność oraz ukazują, że prawda nie jest prosta, lecz składa się na nią wiele perspektyw.📻 Audycja w Radio Emaus w pierwszy i trzeci wtorek miesiąca o 21:00,▶ a u nas do obejrzenia jako podcast video.#misyjne.pl #misje #internet #dziennikarz #ewangelia

✨ Następna rozmowa z cyklu „Życie z misją”!Tym razem naszym gościem jest o. Andrzej Dzida SVD, który jest proboszczem na misji w Sudanie Południowym. Opowiada on o swojej niezwykłej historii powołania, przez wojska ONZ, pracę w banku i podróż dookoła świata, do misjonarza zainspirowanego postacią o. Mariana Żelazka.Dzieli się z nami trudnościami z życia w młodym kraju trawionym wojną domową i o pracy z uchodźcami, którzy trafili do Ugandy 📻 Audycja w Radio Emaus w pierwszy i trzeci wtorek miesiąca o 21:00,▶ a u nas do obejrzenia jako podcast video.#Życiezmsją #misje #sudanpołudniowy #uchodźcy #wiara #RadioEmaus #podcast

✨Kolejna rozmowa z cyklu „Życie z misją”!Tym razem naszymi gośćmi są Weronika Tietz i Zuzanna Krzywda, które w te wakacje wyjechały na prawie 3 miesiące do Boliwii. 🇧🇴Pracowały w ośrodku dla dzieci prowadzonym przez siostry na wysokości 3800 m n.p.m. Uczyły tam dzieci angielskiego oraz wpierając pracowników w różnych zadaniach. Opowiadają o barwnej i roztańczonej kulturze oraz wyzwaniach z jakimi się spotkały.📻 Audycja w @radioemaus co drugi wtorek o 21:00,▶ a u nas do obejrzenia jako podcast video.#Życiezmsją #misje #kultura #Boliwia #wiara #RadioEmaus #podcast

✨ Następna rozmowa z cyklu „Życie z misją”!Tym razem naszym gościem jest Alicja Szczepaniak antropolożka kulturowa, która brała udział w wolontariacie misyjnym w Zambii 🇿🇲Sporą część tego wyjazdu poświęciła analizie dokumentów dotyczących pracy polskich jezuitów w tamtym regionie.Podczas rozmowy przybliży nam także postać o. Czesława Białka SJ, a także podzieli się tym jak antropologia kulturowa wiąże się z misjami. 📻 Audycja w @radioemaus co drugi wtorek o 21:00,▶ a u nas do obejrzenia jako podcast video.#Życiezmsją #misje # antropologia #kultura #zambia #wiara #RadioEmaus #podcast

Następny odcinek serii "Życie z misją" naszym gościem jest bp Radosław Zmitrowicz OMI pracuje w Kamieńcu Podolskim. 🇺🇦Opowiada o pracy jako biskup w Ukrainie, o realiach wojny, o relacjach polsko-ukraińskich, a także o tym co daje mu wspólnota.🎧 „Życie z misją” – co drugi wtorek o 21:00 w Radio Emaus #ŻycieZMisją #misje #podcast #Ukraina #biskup #Emaus

✨Zapraszamy na kolejną rozmowę z cyklu - "Życie z misją", spotykań się z misjonarzami, ludźmi zaangażowanymi misyjnie oraz osobami z misją w życiu.Następnym gościem jest o. Andrzej Madej OMI, który po prawie 30 latach powrócił z misji w Turkmenistanie. 🇹🇲Opowiada o tamtejszych ludziach, ich mentalności i prostocie, za którą tęskni.Dzieli się także tym co przeżywa misjonarz powracający do kraju.Audycji "Życie z misją" można słuchać co drugi wtorek o 21:00 w Radiu Emaus, a u nas w formie podcastu video.#życiezmisją #podcast #misyjne #emaus #oblaci #Turkmenistan #misjonarz

Czy da się pogodzić ochronę bezpieczeństwa kraju z ochroną życia migrantów i uchodźców? Dlaczego sytuacja przy polsko-białoruskiej granicy jest specyficzna i co z tego wynika? Jak wygląda posługa duszpasterska w Wojsku Polskim i Straży Granicznej? Między innymi na te pytania - w rozmowie z misyjne.pl - odpowiedział biskup Wiesław Lechowicz, biskup polowy Wojska Polskiego.

Rozmowę zarejestrowano przy okazji Święta Niepodległości. Maciej Kluczka (misyjne.pl) zapytał Księdza Biskupa, o co najczęściej się modli. – Codziennie modlę się o pokój . Sprawa pokoju i wojny jest w rękach polityków, więc modlę się o mądrość dla nich. Modlę się za żołnierzy, by wytrwali i by bezpiecznie pełnili swoją misję. Modlę się za wojskowych kapelanów, by wytrwali w swojej służbie. I o tę modlitwę proszę wszystkich wiernych, bo modlitwa to jedno z oręż, z którego wszyscy możemy skorzystać – podkreślił bp Lechowicz.

Jak wygląda duszpasterstwo w Wojsku Polskim?W Ordynariacie Polowym służy 120 księży, a kilkunastu jest zaangażowanych w duszpasterstwo Straży Granicznej. – Kapelani pracują w wojskowych jednostkach, są przy granicy. Żołnierze przychodzą do nas, do kapelanów, proszą o wsparcie, posługę sakramentalną, biorą udział w pielgrzymkach – podkreśla bp Wiesław Lechowicz.

Duchowny dodaje, że w całym kraju jest ponad 70 ośrodków duszpasterskich, najwięcej w strefach przygranicznych. – Chcemy być blisko żołnierzy i ich rodzin, bo żołnierze często podkreślają, że z nimi służą także ich rodziny – mówi biskup polowy Wojska Polskiego. Gość podkastu misyjne.pl podkreśla, że od kapelanów wojskowych wracających z misji zagranicznych często słyszy, że dzięki ich codziennej obecności żołnierze wracają do Kościoła i jednają się z Bogiem.

Maciej Kluczka poprosił swojego rozmówcę o odniesienie się do dyskusji (prowadzonej także wewnątrz Kościoła w Polsce) o tym, czy da się pogodzić dwie wartości: ochronę bezpieczeństwa kraju i jego granic oraz ochronę życia migrantów. Kryzys na granicy z Białorusią sprawił, że wielu katolików w Polsce apelowało o respektowanie prawa człowieka, jakim jest możliwość złożenia wniosku o azyl. Z drugiej strony pojawiały się argumenty o tym, że migranci przy granicy z Białorusią są wykorzystywani przez reżim w Mińsku i Polska musi się temu przeciwstawić.

– Spotkanie z drugim człowiekiem zawsze jest niepowtarzalne. Gdy rozmawiam z żołnierzami i funkcjonariuszami Straży Granicznej to wiem, że pojawiają się u nich dylematy moralne, ale pamiętajmy też, że żołnierze i pogranicznicy są od wykonywania swoich obowiązków i rozkazów przełożonych – odpowiedział bp Lechowicz. Podkreślił też, że sytuacja na granicy polsko-białoruskiej jest specyficzna, bo wynika z prowokacji Białorusi. Dodał też, że pracownicy Straży Granicznej są wyszkoleni, jak reagować na te sytuacje, by ograniczyć do minimum szkody na zdrowiu czy życiu migrantów. – Gdy dochodzi do zagrożenia życia bądź zdrowia to takie osoby są transportowane do szpitala. Ratujemy życie i zdrowie ludzi, ale mamy też prawo dbać o bezpieczeństwo naszej ojczyzny. Wobec nielegalnej migracji państwo musi być jednoznaczne. Prawo polskie musi się w jakimś stopniu różnic od prawa międzynarodowego, bo i sytuacja przy granicy z Białorusią jest specyficzna – wyjaśnił bp Lechowicz.

Biskup Wiesław Lechowicz został też poproszony o nakreślenie znaczenia Katedry Polowej Wojska Polskiego - kościoła garnizonowego znajdującego się przy ul. Długiej 13/15 w Warszawie.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują pierwszą adhortację papieża Leona XIV.

Audycja Huberta Piechockiego w Radiu Emaus.

Audycja Huberta Piechockiego w Radiu Emaus.

Następny odcinek z serii Życie z misją. Naszymi gośćmi są dzisiaj ks. Adrian Karwowski, który pracuje w Tanzanii w parafii Ndotoi.Jego parafia rozciąga się na obszarze 70 km, a do każdego z 40 punktów pomimo codziennych wyjazdów udaje się dotrzeć tylko około raz w miesiącu. Jego parafian stanowią w większości przedstawiciele plemienia Masajów, o których zwyczajach opowiada ks. Adrian. Drugim gościem jest p. Anna Walkowiak prezeska Fundacji "Africa Help", która współpracuje z parafią pomagając organizować pomoc medyczną.Pani Anna opowiada o pracy fundacji w Afryce, a także w Poznaniu gdzie działa między innymi afrykański dom mody.

✨Zapraszamy na kolejną rozmowę z cyklu - "Życie z misją", spotykań się z misjonarzami, ludźmi zaangażowanymi misyjnie oraz osobami z misją w życiu.Następnym gościem jest o. Daniel Szwarc OMI, który od ponad 20 lat pracuje wśród Innuitów w Nunavut w Kanadzie. 🇨🇦 Podczas rozmowy opowiada o lokalnych zwyczajach m. in. dlaczego je się skórę wieloryba zamiast jego mięsa 🐳, a także o różnicach kulturowych między Kanadyjczykami, a Innuitami. ❄️

✨ Następna rozmowa z cyklu „Życie z misją”!Tym razem naszymi gośćmi są członkowie Akademickiego Koła Misjologocznego im. dr Wandy Błeńskiej w Poznaniu (@akmpoznan )Którzy swoje tegoroczne wakacje poświęcili na wolontariat misyjny w Kenii. 🇰🇪Zosia Ekert, Filip Łuczak i Mateusz Lesiński opowiadają m.in. o:👥 tym czym jest dla nich koło naukowe,🐘 historiach i spostrzeżeniach z doświadczenia misyjnego,🌍 realiach w Isiolo w Kenii

W archidiecezji warszawskiej po raz pierwszy zostaną zorganizowane wielkopostne rekolekcje o tematyce ekologicznej.

– W Wielkim Poście 2026 roku chcemy zainicjować tematyczne rekolekcje, które będą dotyczyć ochrony stworzenia. W ich trakcie poruszymy temat stworzenia i ewolucji. Niektórym młodym ludziom trudno jest pogodzić to, co słyszą na lekcjach religii i na lekcjach biologii. Myślę, że te rekolekcje pozwolą to wszystko uporządkować – mówi w rozmowie z misyjne.pl ks. Marcin Uhlik, doktorant biologii na Uniwersytecie Warszawskim, diecezjalny duszpasterz środowisk Laudato Si’ archidiecezji warszawskiej. – Przygotowywane przez nas rekolekcje ukażą relację między wiarą a rozumem i odpowiedzą na egzystencjalne pytania młodych – dodaje ks. Uhlik. Rozmowa Macieja Kluczki z ks. Marcinem - przeprowadzona przy okazji liturgicznego wspomnienia świętego Franciszka z Asyżu - dotyczyła też działalności warszawskiego duszpasterstwa środowisk Laudato Si'. Duszpasterstwa Laudato Si' istnieją w Polsce od dwóch lat - powstały na bazie inspiracji encykliką papieża Franciszka. Skupiają się na trosce o wspólny dom i sprawiedliwość ekologiczną. Dołączają do nich osoby świeckie i duchowne, organizacje, ruchy, zakony i wspólnoty, które działają na rzecz ekologii integralnej.

– Pismo Święte, Objawienie i nauka Kościoła bardzo poważnie podchodzą do stworzenia, jego ochrony. Przypominają nam, że to zadanie, które zlecił nam Bóg – podkreśla gość podkastu misyjne.pl. Ks. Uhlik opowiada też o warsztatach, które przeprowadził dla katechetów, którzy na lekcjach religii chcą mówić o stworzeniu i jego ochronie. – Pan Bóg - miłośnik życia - troszczy się o wszystkie aspekty ochrony stworzenia. Nie tylko o samą przyrodę, ale także o ludzi i ich relacje z bliźnimi – podkreśla duszpasterz. Na pytanie, czy młodzi interesują się ekologii, odpowiada z pełnym przekonaniem: "Młodzi mają dużą wrażliwość ekologiczną". – Cała tradycja Kościoła jest związana z ekologią i ochroną stworzenia. To przecież zakonnicy uczyli jak uprawiać pola. A wielcy święci - jak np. Franciszek z Asyżu - stawiali ochronę stworzenia w centrum swoich rozważań – dodaje.

Audycja Huberta Piechockiego i ks. prof. Janusza Nawrota.

Audycja Huberta Piechockiego z ks. prof. Januszem Nawrotem.

apraszamy na kolejną rozmowę z cyklu - "Życie z misją", spotykań się z misjonarzami, ludźmi zaangażowanymi misyjnie oraz osobami z misją w życiu.Kolejnym gościem jest o. Paweł Kaczmarek OSPPE, który spędził prawie 8 lat posługując w RPA. Jak przystało na paulina pracował w Centocow czyli lokalnej Częstochowie założonej wiele lat wcześniej przez trapistów.Podczas rozmowy opowiada o historii swojego powołania, o tym jak Bóg daje szansę nadrabiać zaległości w nauce, a także o codzienności w Południowej Afryce.

Zapraszamy na pierwszą rozmowę z nowego cyklu - "Życie z misją".Będą to spotkania z misjonarzami, ludźmi zaangażowanymi misyjnie oraz osobami z misją w życiu.Pierwszym gościem jest ks. dr Dawid Stelmach między innymi dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych w Archidiecezji Poznańskiej.Podczas rozmowy opowiada o historii swojej misyjnej drogi, doświadczeniach misyjnych między innymi w Kazachstanie oraz projektach prowadzonych na Madagaskarze.Dzieli się on także swoją perspektywą na misyjność i niesienie innym pomocy. "Jeżeli będziemy tych ludzi trzymać tylko na kroplówce, będziemy dosyłać pieniądze, karmić, ale nie damy rozwoju przez edukację, to będzie tylko inna forma kolonializmu."

Pod hasłem „Odwaga pokoju. Chrześcijanie razem dla przyszłości Europy” od 11 do 14 września odbędzie się XII Zjazd Gnieźnieński. – Będą spotkania z mówcami, fora dyskusyjne, warsztaty i wieczorne rozmowy na wymagające tematy. Wszystko w duchu ekumenicznym i wzajemnym szacunku. Przy okazji Zjazdu powstaje Ruch Gniezno 1000, który ma nieść tę ideę dalej. Chcemy skupić różne środowiska chrześcijańskie i wszystkich ludzi dobrej woli – mówi Agnieszka Świergiel zkomisji programowej Zjazdu.

Wśród gości XII Zjazdu Gnieźnieńskiego są: Christian Felber - twórca koncepcji ekonomii dla wspólnego dobra, Barry Johnson - autor "mapowania polaryzacji", czy kard. Pierbattista Pizzaballa. Organizatorzy przygotowali około 100 warsztatów dotyczących pokoju.

Zjazdy Gnieźnieńskie organizowane od 1997 roku i nawiązują do pierwszego, który odbył się w 1000 r. Prymas Polski abp Wojciech Polak - podczas konferencji prasowej zapowiadającej to wydarzenie - zaznaczył, że „Zjazd Gnieźnieński nie będzie poświęcony konkretnemu konfliktowi czy sytuacji wojennej”.

- Chcemy poprzez wspólną refleksję, nawiązywanie relacji, pokazać, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za tworzenie trwałego i sprawiedliwego pokoju, najpierw w naszych rodzinach, potem w naszych społecznościach, wspólnotach, Kościele, społeczeństwach i narodach - powiedział abp Polak. Prymas Polski przypomniał słowa papieża Leona XIV, który mówił, że „pokój to nie jest tylko czas pauzy między konfliktami, to nie tylko brak konfliktu, to nie jest tylko wojenny spokój, ale to przede wszystkim dar Chrystusa Zmartwychwstałego”.

– Każdy dzień zaczynamy nabożeństwem słowa, będą też śpiewy w duchu Taizé. Na zakończenie Zjazdu zostanie odprawiona msza święta – dodaje Agnieszka Świergiel. Gość podkastu misyjne.pl podkreśla, że uczestnicy Zjazdu Gnieźnieńskiego będą dyskutować o duchowych źródłach pokoju. – Te źródła są w nas, budowa pokoju zaczyna się w nas. To od nas zależy, czy do drugiego człowieka podchodzimy z otwartością, z chęcią przyjęcia. Tego typu duchowość jest dziś bardzo potrzebna – dodaje.

Jak podkreślają organizatorzy wydarzenia, goście Zjazdu chcą nie tylko przyjechać i wypowiedzieć się, ale zostać i wysłuchać innych uczestników. Czy jest szansa, że idea budowania trwałego pokoju pójdzie w świat? Czy odpowiedzi na pytania o skuteczne budowanie trwałego pokoju zostaną usłyszane przez szerszą opinię publiczną? – Liczymy na to, Zjazd ma charakter partycypacyjny. Jego uczestnicy mają kreować dyskusję i to, co będzie się działo na warsztatach. Dodatkowo, będzie komitet redakcyjny, który będzie słuchać tego, o czym uczestnicy Zjazdu rozmawiają. Wszystko zostanie zebrane w dokumencie "Posłanie na rzecz trwałego pokoju", który zostanie przyjęty na zakończenie wydarzenia – wyjaśnia Agnieszka Świergiel.

Przewodniczący Komisji Programowej Zjazdu ks. Mirosław Tykfer poinformował, że Zjazd Gnieźnieński będzie miał trzy poziomy. – Będzie sześć wystąpień, po których zaplanowano równoległe cztery fora tematyczne: dotyczące migracji, zmian klimatycznych, polaryzacji i dróg pokoju, czyli ścieżek do zakończenia konfliktów zbrojnych. W programie jest ok. stu sesji warsztatowych – wyjaśnił.

Łącznie w Zjeździe weźmie udział 40 prelegentów z różnych stron świata, w tym m.in. z Austrii, Filipin, Kanady, Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Włoch, Ukrainy, Kanady, Libanu, Palestyny, Malty czy Norwegii,

Jednym z symboli wydarzenia będzie „gołąb pokoju”, w którego wpisany jest lampion. Zostanie on zapalany od błogosławionego ognia z Jerozolimy. Zjazd Gnieźnieński będzie obradował przy ulicy Kostrzewskiego w Gnieźnie (w gmachu I Liceum Ogólnokształcącego), w Muzeum Początków Państwa Polskiego i w gnieźnieńskiej filii Instytutu Kultury Europejskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wszystkie budynki są usytułowane blisko siebie. Będzie także duży namiot konferencyjny, który - jak zapewnili organizatorzy - pomieści wszystkich uczestników Zjazdu.

– Jest w nas wielka radość, że możemy dawać Ducha i wsparcie misjonarzom, którzy pracują w wielu krajach na całym świecie. Chcemy im powiedzieć: "Nie jesteście sami, jest z wami tylu ludzi, którzy was wspierają i modlą się z was – mówi w rozmowie z misyjne.pl dyrektor MIVA Polska ks. Jerzy Kraśnicki. Okazją do rozmowy jest jubileusz 25-lecia istnienia MIVY Polska - stowarzyszenia, które jest agendą Komisji Episkopatu Polski ds. Misji.

Celem MIVA (Mission Vehicle Association) jest pomoc misjonarzom w zakupie środków transportu. Organizacje takie działają w wielu krajach, wspierają się i uzupełniają w pozyskiwaniu środków transportu dla misjonarzy na całym świecie. Polski oddział powstał w 2000 roku. Najbardziej znanym i cenionym projektem pomocowym tej organizacji jest Akcja św. Krzysztof, którą streścić można w zdaniu: „1 gr za 1 km na środki transportu dla misjonarzy” i która odbywa się w ramach Tygodnia Świętego Krzysztofa. W tym roku obchodzony on będzie w Kościele w Polsce od 20 do 27 lipca i towarzyszyć mu będzie hasło „Z nadzieją niesiemy Chrystusa na krańce świata”. Założycielem MIVA jest oblat - o. Paweł Schulte OMI. Do powstania organizacji przyczyniła się śmierć jednego z misjonarzy. Chory przeżyłby gdyby przywieziono go w odpowiednim czasie do szpitala. Ks. Jerzy Kraśnicki, pod koniec czerwca, spotkał się z misjonarzami - uczestnikami Wakacyjnego Zjazdu Misjonarzy. Zjazd organizowany jest co roku przez Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie (przy ul. Byszewskiej). Spotkanie było okazją do wymiany doświadczeń i podziękowań, których wobec MIVA Polska nie brakowało. Misjonarze podkreślali, że pomoc stowarzyszenia odgrywa w ich pracy kluczową rolę. – Wsparcie MIVA pozwala ugruntować naszą pracę, zabezpieczyć ją od strony logistycznej – mówili misjonarze. Ks. Kraśnicki - który przez 11 pracował na misjach w Afryce - podkreśla, że towarzysząca misjonarzowi świadomość, że nie jest sam, że kraj i Kościół, który posłał go na misje troszczy się o niego, jest naprawdę bardzo ważna.

Tak jak podstawą ewangelizacji i misji są Ewangelia, modlitwa i Eucharystia, tak narzędziem służącym tej ewangelizacji jest odpowiedni środek transportu. I nie jest to wyłącznie samochód. To także są łodzie, barki, czy nawet motolotnie. Dyrektor MIVA Polska dodaje, że transport na misjach wykorzystywany jest nie tylko przez samych misjonarzy, ale także do celów edukacyjnych czy medycznych. Dlatego musi być dobrej jakości, co wymaga oczywiście odpowiednich nakładów finansowych. – Na przykład w Kongo zakupione przez nas samochody pomagają dowieźć dzieci z niepełnosprawnościami do szkoły. Od kilku lat kupujemy też wózki inwalidzkie. Inspiracją do uruchomienia projektu "Promienie miłosierdzia" był ogłoszony przez papieża Franciszka Rok Miłosierdzia. Od tego czasu zakupiliśmy ponad 2 tysiące wózków – wyjaśnia ks. Kraśnicki.

Dyrektor MIVA Polska - w rozmowie z misyjne.pl - zaznacza, że bardzo ceni pracę misjonarzy. – Misjonarze pokazują miłosierną twarz Kościoła. Dostrzegają tych, którzy są zdani sami na siebie – podkreśla. Ks. Jerzy Kraśnicki opowiada też o przygotowaniach do Tygodnia Świętego Krzysztofa. W tym roku - z uwagi na Jubileusz MIVA Polska - obchody będą rozbudowane i będą koncertować się wokół postaci św. Jana Pawła II.

W wakacyjnym zjeździe w Warszawie co roku bierze udział około 100 misjonarzy, którzy przebywają w tym czasie w Polsce na urlopie. Według danych Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji na misjach posługuje obecnie 1662 misjonarzy z naszego kraju. W gronie tym jest 273 księży diecezjalnych (fidei donum), 1353 osób konsekrowanych – w tym 609 sióstr zakonnych i 744 zakonników oraz 36 misjonarzy świeckich.

W niedzielę 13 lipca zakończyła się kolejna edycja Festiwalu Życia w Kokotku koło Lublińca. Aktualnie to jeden z największych katolickich festiwali młodzieżowych w Polsce. Głównym organizatorem wydarzenia jest Oblackie Duszpasterstwo Młodzieży NINIWA. W przygotowanie festiwalu włącza się kilka polskich diecezji i zakonów. Cały tydzień wypełniony jest modlitwą, warsztatami, spotkaniami, koncertami i doświadczeniem wspólnoty. 

– Każdy dzień festiwalu oddaje to, jak wygląda nasze codzienne życie. A życie nie sprowadza się tylko do modlitwy, czy tylko do zabawy. Młodzi w Kokotku się modlą, bawią, odpoczywają. Przyjeżdżają tu na początku lipca, gdy mają moment odprężenia po nauce, po studiach – mówi w rozmowie z misyjne.pl Szymon Zmarlicki, rzecznik prasowy Festiwalu Życia.

Gość podkastu misyjne. podkreśla, że festiwal to czas, który można przeżyć z Bogiem, z drugim człowiekiem i z samym sobą. – Co roku z dużym namysłem przygotowujemy treść, tematykę spotkania w Kokotku. W tym roku tym tematem jest przejściem a postacią przewodnią - Mojżesz – wyjaśnia Zmarlicki. Jak dodaje, organizatorzy Festiwalu Życia, razem z duszpasterzami, starają się odpowiadać na problemy, przed którymi stoją młodzi ludzie. – Tym bardziej cieszy nas to, że wyjeżdżający stąd festiwalowicze mają poczucie, że to co usłyszeli, to co przeżyli, wiele ustawiło w ich życiu – mówi. Szymon Zmarlicki - w rozmowie z misyjne.pl - mówi też o nowych diecezjach, które włączają się w organizację festiwalu oraz o współpracy z organizatorami Ogólnopolskiego Spotkania Młodych Lednica 2000. W Festiwalu Życia bierze wzięło udział 1500 osób, a kolejnych kilka tysięcy dołączało do tego wydarzenia w pojedyncze dni (Eucharystia - odprawiana codziennie o godz. 17:00 była punktem Festiwalu otwartym dla wszystkich chętnych).

Rzecznik prasowy Festiwalu Życia podkreśla to, że do Kokotka bardzo chętnie przyjeżdżają księża biskupi. – Widzą wartość festiwalu i chcą spotkać się z młodymi. Gdy schodzą z ambony, często prowadzą z nimi długie rozmowy – mówi Szymon Zmarlicki. – Obecność biskupów jest dla nas potwierdzeniem, że wszyscy tutaj tworzymy jedność Kościoła – wyjaśnia Szymon Zmarlicki.

Czy finanse mogą mieć coś wspólnego z wiarą? Czy zarządzanie domowym budżetem to tylko sprawa kalkulatora, czy także... modlitwy i rozeznania? W najnowszym odcinku Anna Gorzelana rozmawia z Wojciechem Nowickim – doradcą finansowym, zaangażowanym świeckim, mężem, tatą, a zarazem twórcą kursu „Biblia o finansach”.

– Lekcja religii w szkole ma sens – przekonuje Tomasz Sypniewski ze Stowarzyszenia Katechetów Świeckich. Działacze Stowarzyszenia przez trzy miesiące zbierali podpisy pod inicjatywą ustawodawczą „TAK dla religii i etyki w szkole”, która ma zmienić usytuowanie lekcji religii w systemie prawnym w Polsce. Teraz, o organizacji lekcji religii w szkole decyduje rozporządzenie ministra edukacji. Autorzy projektu chcą, by te regulacje przeszły na wyższy, ustawowy poziom.

– Chcemy lekcję religii w szkole umocować w ustawie, tak była lepiej chroniona, by żaden kolejny minister nie mógł jednoosobowo decydować w tej sprawie, by zmiany dotyczące lekcji religii musiały być przyjmowane przez większość sejmową – wyjaśnia Sypniewski.

Jak podkreślają autorzy projektu, chodzi w nim nie tylko o lekcję religii, ale także etyki. – Chcemy, by młodzież miała zapewniony przedmiot, który będzie wychowywać do wartości. I żeby ani lekcji religii ani etyki nie było można tak łatwo "ruszyć" – dodaje Sypniewski. Gość podkastu misyjne.pl opowiada też o tym, jak prowadzenie lekcji religii wygląda w warszawskim liceum, w którym pracuje. Czy obecna większość sejmowa poprze ten projekt? Tomasz Sypniewski uważa, że choć szanse są małe, to jednak istnieją. – Nie każdemu z obecnej koalicji rządzącej podobają się decyzje Ministerstwa Edukacji. Być może znajdą się tacy posłowie z koalicji rządzącej, którzy wesprą naszą inicjatyw. Uważamy, że to dobra in inicjatywa, bo chodzi o wychowanie dzieci i młodzieży do wartości. A etyczny obywatel to dobry obywatel. Jeśli posłom zależy na tym, by młodzież była wychowywana w duchu wartości aksjologicznych, to niezależnie od przynależności partyjnych powinni ten projekt przyjąć – dodaje.

Tomasz Sypniewski informuje, że po tym jak projekt inicjatywy ustawodawczej trafi do Sejmu, członkowie Stowarzyszenia Katechetów Świeckich będą chcieli umówić się z posłami na spotkania, w czasie których będą przekonywać do poparcia ich projektu.

– W czasie zbiórki podpisów spotykaliśmy ludzi, którzy niekoniecznie są praktykującymi katolikami, ale gdy widzieli nasz baner "Wartości dla przyszłości" to zainteresowali się sprawą i poparci naszą inicjatywę – twierdzi Sypniewski. Pod projektem podpisało się w sumie ponad 400 tysięcy obywateli (do złożenia inicjatywy w Sejmie potrzeba przynajmniej 100 tysięcy podpisów).

Stowarzyszenie Katechetów Świeckich prowadzi też inne działania w sprawie organizacji lekcji religii w szkole. Do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka zaskarżyło decyzje MEN w sprawie ograniczenia (od przyszłego roku szkolnego) liczby lekcji religii z dwóch do jednej tygodniowo oraz w sprawie niewliczania ocen z religii do średniej ocen.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak przez ponad 300 odcinków komentowali bieżące sprawy z życia Kościoła na antenie Radia Emaus.

"Polska, przez ostatnie 10 lat, wiele zrobiła dla Syrii. Tylko w ramach Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej aż 100 tysięcy Syryjczyków otrzymało pomoc humanitarną i rozwojową. Mamy nadzieję, że ten proces nie zakończy się w tym momencie, najlepszym od lat momencie dla Syrii. W momencie największej nadziei, kiedy wielu Syryjczyków liczy na to, że będą mogli być u siebie" - mówi w rozmowie z misyjne.pl Rana Gabi, szefowa misji Liban i Syria w Polskim Centrum Pomocy Międzynarodowej.Polskie organizacje humanitarne, które od lat są zaangażowane w pomoc Syryjczykom, nadal chcą pomagać ludziom w tym kraju. Polska Akcja Humanitarna, Caritas Polska, Polska Misja Medyczna i Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej zaapelowały o dalsze wsparcie ich działań. Dziś, 20 czerwca, obchodzimy Światowy Dzień Uchodźcy.

W rozmowie z misyjne.pl - Helena Krajewska (Polska Akcja Humanitarna), Rana Gabi (Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej) oraz Marcin Majewski (Caritas Polska) odpowiadają na pytanie, kim jest syryjski uchodźca, jakie są jego potrzeby i wyzwania w 2025 roku, 14 lat od wybuchu wojny domowej i pół roku po upadku wieloletnich dyktatorskich rządów Baszszara al-Asada. Syria nadal wymaga stałej pomocy w odbudowie i przywróceniu normalności. Skala potrzeb po latach walk i wojny domowej jest olbrzymia, trwa kryzys gospodarczy i uchodźczy. W Syrii uchodźcami we własnym kraju pozostaje 7,4 min osób, a pozostałe 6,1 min przebywa za granicą (w Turcji, Libanie, Jordanii ale też w Niemczech).

Marcin Majewski, który kilka dni temu wrócił z Syrii przypomniał, że Caritas Polska (współpracując z lokalnymi partnerami) prowadzi programy pomocy bezpośredniej jak "Szkoła Szkole", czy "Rodzina Rodzinie" - stałego wsparcia dla rodzin odbudowujących swoje życie.

Łączna pomoc w programie "Rodzina Rodzinie" do tej pory to ponad 76 mln zł. Tylko w zeszłym roku taką pomoc gotówkową - wsparcie przez 12 miesięcy po 20 dolarów miesięcznie, przy średnich zarobkach w tym kraju między 20 a 70 dolarów - otrzymało 4,6 tys. rodzin, a w sumie 52 tys. rodzin. "Dla nas to niedużo, dla nich to naprawdę sporo, sporo pieniędzy. Potrafili nas po rękach za to całować" - dodał. Majewski podkreśla, że dużym problem w Syrii jest hiperinflacja oraz brak dostępu do czystej wody i elektryczności. – Aleppo, po zmroku, przypomina czarną dziurę – dodaje Majewski. Helena Krajewska z PAH podkreśla, że według danych UNHCR 61% syryjskich uchodźców wyraża chęć powrotu do kraju. – Niektórzy wracają z wieloletniego uchodźstwa, z Syrii wyjechali w 2011, 2012 roku. Niestety, po powrocie, często okazuje się, że nie ma już domu, na miejscu nie ma pracy, sytuacja jest bardzo ciężka – wyjaśnia. Jak dodaje Krajewska, uchodźca mierzy się z niepewnością, czy będzie miał się za co utrzymać, czy na miejscu będzie opieka medyczna, czy dzieci będą miały gdzie się uczyć. – Syryjscy uchodźcy to osoby w zawieszeniu, ale jednocześnie gotowe do drogi i do działania. Naszą - organizacji pomocowych - rolą jest to, by mogli tu przyjechać, zostać i budować swoją przyszłość – dodaje Helena Krajewska.

Organizacje pozarządowe liczą na szybkie rozpisanie konkursu na zapowiadane przez Departament Pomocy Rozwojowej MSZ środki - 10 mln zł na pomoc dla Bliskiego Wschodu. W ich ocenie z tych środków udałoby się jeszcze w tym roku zrealizować 8-10 projektów w tym regionie, w tym również pomoc w Syrii.

ONZ ustanowiła Światowy Dzień Uchodźcy w grudniu 2000 r. z okazji pięćdziesiątej rocznicy przyjęcia genewskiej Konwencji z 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców. W tym roku odbywa się pod hasłem "Solidarność z uchodźcami".

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

Jak zadbać o rozwój wiary dzieci podczas wakacji, gdy nie ma mszy „dziecięcych” ani katechez w szkole? Co zrobić, gdy w miejscu wyjazdu w niedzielę nie ma nigdzie Eucharystii? Jak przy ograniczonych warunkach rodzinnie pielgrzymować? Na te oraz wiele innych pytań odpowiada w naszym podkaście ks. Szymon Kaźmierczak, duszpasterz dzieci archidiecezji poznańskiej i moderator Eucharystycznego Ruchu Młodych.

14 czerwca w Kiekrzu w parafii pw. św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia NMP odbędzie się wieczór wielbienia. O tym, dlaczego warto wziąć w nim udział oraz o tym, jak wiele dobra wydarzyło się dzięki poprzedniej edycji wydarzenia w rozmowie z Karoliną Binek opowiedzieli członkowie chóru Któż jak Bóg.

Już po raz kolejny (a we współpracy z Papieskimi Dziełami Misyjnymi) po raz drugi na Spotkaniu Młodych na Lednicy dojdzie do posłania misyjnych wolontariuszy. Ks. Maciej Będziński (dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych) w rozmowie z Maciejem Kluczką (misyjne.pl) mówi o szczegółach tego wydarzenia.

„Zawsze w górę!” – to hasło XXIX Spotkania Młodych na Lednicy. Nawiązuje ono do postaci i nauczania przyszłego świętego bł. Pier Giorgio Frassatiego, tercjarza dominikańskiego, który będzie towarzyszył młodym na Polach Lednickich. Modlitewne spotkanie, którego pomysłodawcą był o. Jan Góra OP, pierwszy duszpasterz Lednicy, odbędzie się w sobotę 7 czerwca. – Posłanie misyjne rozpocznie się w samo południe. Zachęcam tych, którzy już wtedy będą na Polach Lednickich, by przyszli i modlili się razem z nami. Będziecie widzieć radość i wzruszenie na twarzach posłanych. Niech to będzie nasz wspólny czas: modlitwy i radości – mówi ks. Będziński. Dyrektor krajowy PDM Polska podkreśla, że wolontariusze -jako członkowie jednego Kościoła są posłani na misje a my wszyscy jesteśmy zobowiązani, żeby ich wspierać i cieszyć się, że w naszym imieniu jadą na krańce świata.

Papieskie Dzieła Misyjne lednickie posłanie misyjne przygotowują przez cały rok. W tym roku posłanych na misje zostanie 65 osób. Na co dzień formują się w swoich wspólnotach, to m.in. Diakonia misyjna Ruchu Światło-Życie, Przymierze Miłosierdzia czy Akademickie Koło Misjologiczne w Poznaniu. – Każda wspólnota ma swoją specyfikę. Jedni jadą do pracy charytatywnej, drudzy - edukacyjnej, a jeszcze inni skupią się ewangelizacji – wyjaśnia ks. Maciej Będziński. – Wszyscy młodzi, którzy są na Lednicy, w ciszy, z wyciągniętymi rękoma będą modlić się za wolontariuszy. Wszyscy poślemy ich na misje. Chcemy też - we wszystkich nas - rozbudzić misyjne marzenia. Może właśnie ktoś wtedy poczuje misyjne powołanie i za rok stanie na ich miejscu? Bo przecież na mocy Chrztu Świętego każdy z nas jest misjonarzem – dodaje dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych. Gość podkastu podkreśla: "Niech przejście przez Bramę Rybę będzie też przejściem do misji. Każdy z nas jest gotowy do tego posłania, bo każdy z nas ma moc płynącą z Chrztu Świętego". – Formuj się, bo misje na Ciebie czekają – zachęca ks. Maciej Będziński.

Aż 1 mln 400 tys. dzieci w wieku 7-12 lat korzysta z platformspołecznościowych. Mimo, że zgodnie z regulaminami tych platform, nie powinno ich tam w ogóle być. 1 mln 400 tysięcy dzieci to aż 58% tej grupy wiekowej - mówi w rozmowie z Maciejem Kluczką (misyjne.pl) Konrad Ciesiołkiewicz (członek Państwowej Komisji ds. Pedofilii i wykładowca Uczelni Korczaka).

Okazją do rozmowy na ten temat jest przypadający 1 czerwca Dzień Dziecka oraz wydany niedawno przez Komisję raport „Internet dzieci”, który jest raport z monitoringu aktywności dzieci i młodzieży w Internecie. – Raport przynosi wiele niepokojących sygnałów , ale nie z perspektywy tego, co robią dzieci, nawet nie tego, co robią rodzice czy opiekunowie, ale tego co robią, a tak naprawdę czego nie robią przedsiębiorstwa cyfrowe, regulatorzy rynku. Raport nie jest oparty na badania deklaratywnych, ale na informacjach które płyną z panelu badawczego – podkreśla Ciesiołkiewicz.

Gość podkastu misyjne.pl dodaje, że dzięki raportowi po raz pierwszy możemy dowiedzieć się, jak dużo dzieci korzysta z platform społecznościowych. Dzieci w wieku 7-12 lat na TIKTOKu spędzają dziennie 2 godziny i 11 minut. – A są to mechanizmy bardzo uzależniające. Monitoring aktywności dzieci w sieci zrobiliśmy po to, by otworzyć oczy dorosłym – podkreśla Konrad Ciesiołkiewicz.

– Najwyższy czas, by przedsiębiorstwa cyfrowe brały odpowiedzialność za bezpieczeństwo dzieci w sieci, bo wiemy, że dzieci w tym wieku nie są w stanie wygrać z algorytmami, które są algorytmami traumy. Te algorytmy wywołują i wykorzystują lęki, dostarczają dzieciom krzywdzące treści, które źle oddziaływują na ich zdrowie psychiczne – wyjaśnia Ciesiołkiewicz.

Rozmówca Macieja Kluczki podkreśla, że platformy społecznościowe są niestety często przestrzeniami, w których dochodzi do przemocy wobec młodych ludzi (w tym do wykorzystywania seksualnego). – Media społecznościowe, komunikatory, gry online - to wszystko miejsca, w których czas uwodzenia, groomingu, skraca się –wyjaśnia ekspert. Konrad Ciesiołkiewicz dodaje, że ważnym elementem prewencji jest skuteczne weryfikowanie wieku użytkowników platform społecznościowych. Ten mechanizm jednak często jest kulawy.

Przemoc cyfrowa to forma przemocy, w której agresja skierowana jest na inną osobę poprzez wykorzystywanie technologii cyfrowych (internet, media społecznościowe komunikatory). – W świecie cyfrowym odnaleźć można formy przemocy znane z realnego świata: to przemoc psychiczna (np. mowa nienawiści), seksualna, finansowa – wyjaśnia Konrad Ciesiołkiewicz. Jak przypomina ekspert Komisji ds. Pedofilii, kodeks karny mówi, że prezentowanie treści pornograficznych dzieciom jest przestępstwem. – Jeśli tozrobi człowiek dorosły: ksiądz czy nauczyciel to czeka na niego wysoka kara. A jeśli to zrobi algorytm, to tematu w zasadzie nie ma. Najwyższy czas to zmienić – apeluje Ciesiołkiewicz.

Co należy zrobić, by zapewnić dzieciom większe bezpieczeństwo? – Trzeba zmienić mentalność i zachowania dorosłych, oduczyć m.in. nadmiernego zamieszczania zdjęć i filmów ze swoimi dziećmi. 80% rodziców uważa to coś za neutralnego czy pozytywnego, a takim nie jest – mówi Ciesiołkiewicz. Jak podkreśla, dobrym rozwiązaniem– w szczególności wobec młodszych dzieci – mogą być narzędzia kontrolujące aktywność dzieci w sieci. To rozwiązanie może jednak nie być najlepsze w stosunku do nastolatka. – Wtedy z pomocą powinna przyjść edukacja zdrowotna, edukacja która powinna być elementem różnych przedmiotów. Dzieci powinny nauczyć się krytycznego podejścia do zjawisk cyfrowych, tak by móc rozpoznać działania dezinformacyjne. Ta świadomość powinna być budowana od najmłodszych lat – dodaje ekspert. Jak wyjaśnia, mniej przyniosą zakazy, a więcej skuteczne egzekwowanie zobowiązań od cyfrowych przedsiębiorców. Konrad Ciesiołkiewicz podkreśla, że przestrzeń internetowa jest przestrzenią publiczną, powinna więc być przestrzenią bezpieczną.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują pierwsze tygodnie pontyfikatu Leona XIV.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski komentują wybór kard. Roberta Prevosta na papieża. Jaki będzie pontyfikat Leona XIV?

Czy w historii Kościoła były wyjątkowe konklawe?

– Wyróżniłbym dwa, które odbyły się w trudnych warunkach. Pierwsze - toczyło się od listopada 1799 roku do marca 1800, które odbywało się po śmierci Piusa VI, w Wenecji, bo Rzym był wtedy zajęty przez wojska francuskie. I drugie, w 1914 roku, które toczyło się tuż po wybuchu I wojny światowej. Obie sytuacje pokazują, że konklawe jest symbolem ciągłości Kościoła – mówi w rozmowie z misyjne.pl ks. prof. Stanisław Adamiak, historyk Kościoła, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, rektor toruńskiego Wyższego Seminarium Duchownego.

Ks. prof. Adamiak podkreśla, że trzeba docenić samo miejsce, w którym odbywa się konklawe, czyli Kaplicę Sykstyńską. – To miejsce jest wyrazem geniuszu Michała Anioła, który w Kaplicy przedstawił historię świata. Trudno sobie wyobrazić, by to miejsce nie oddziaływało na obradujących tam kardynałów – mówi duchowny.

Rektor Adamiak dodaje, że zasady konklawe zmieniały się na przestrzeni lat. Obecnie obowiązujące zostały ustanowione przez Jana Pawła II, lekko zmodyfikował je Benedykt XVI. – Największą zmianą jest liczba kardynałów uczestniczących w konklawe. Wieki temu było ich zaledwie kilkunastu, dziś jest ich 133 i jest to grono bardzo umiędzynarodowione – wyjaśnia. Duchowny podkreśla, że główną zasadą konklawe jest przede wszystkim oderwanie kardynałów od wszelkich kontaktów ze światem, od wyłączenia ich spod jakiejkolwiek presji.

Ks. prof. Stanisław Adamiak mówi też o "pewnej pięknej fikcji", która polega na tym, że biskup Rzymu - zasadniczo - jest wybierany przez duchowieństwo Rzymu.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak podsumowują pontyfikat papieża Franciszka.

Ekstremalna Droga Krzyżowa (EDK) to wydarzenie religijne zainicjowane w 2009 roku w Krakowie. Pomysłodawcy chcieli przeżyć nowy typ duchowości. Chcieli, by droga krzyżowa była przeżywana nie tylko w kościele, ale także poza nim. Idea - przez kolejne lata - spotkała się z coraz większym zainteresowaniem wiernych w całej Polsce.

Na trasę Ekstremalnej Drogi Krzyżowej po raz piąty wyruszyli też członkowie Duszpasterstwa Akademickiego św. Anny w Warszawie. Dominik Lutyński - który był współorganizatorem tegorocznej EDK św. Anny - w rozmowie z misyjne.pl mówi o istocie tego wydarzeniach i o swoim doświadczeniu związanym z tą formą drogi krzyżowej.

– Ekstremalną Drogę Krzyżową wyróżnia przede wszystkim jej wymiar fizyczny. EDK to doświadczenie, które wiąże się z pokonywaniem zarówno barier psychicznych, jak i fizycznych. To doświadczenie pozwala na głębsze przeżywanie Męki Jezusa Chrystusa – mówi Dominik.

Członek DA św. Anny podkreśla, że "zwykła" droga krzyżowa oczywiście też jest bardzo wartościowa i "pewnie wystarczająca" do dobrego przeżycia Wielkiego Postu. – Ekstremalna Droga Krzyżowa zaprasza nas do czegoś więcej, zmusza do pewnego ekstremum. Cel jednak jest zawsze taki sam - głębsza więź z Chrystusem – dodaje.

Gość podkastu misyjne.p podkreśla, że przed każdym uczestnikiem EDK otwiera się perspektywa wędrówki, która oznacza rozwój w wierze. – To proces, który dokonuje się ciszy. Staramy się nie rozmawiać w trakcie całej drogi, jedynie rozważania przy kolejnych stacjach prowadzone są na głos – wyjaśnia. – Żyjemy w głośnym świecie, dlatego cisza wymaga wysiłku. Nie dla wszystkich to jest łatwe wyzwanie, bo po drodze przychodzi moment, gdy chce się z kimś porozmawiać – dodaje. A cała trasa liczy 35 kilometrów.

Rok temu podczas EDK Duszpasterstwa Akademickiego św. Anny rozważania opierały się na refleksjach ks. Piotra Pawlukiewicza, w tym roku są to rozważania Benedykta XVI, z czasów gdy był jeszcze kardynałem.

Jaka jest istota drogi krzyżowej?– To próba wejścia na drogę, którą szedł Jezus na Kalwarię. To próba złączenia swoich myśli z myślami Jezusa. To próba pogłębienia relacji z Chrystusem w sposób inny niż dotychczas. Podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej trzeba wiele poświęcić, ale można też wiele zyskać – podkreśla Dominik Lutyński.

Członek Duszpasterstwa Akademickiego św. Anny dodaje, że w trakcie EDK potrzebna są wygodne buty i silna wolna. – Bo niosą nas nogi i głowa – wyjaśnia.

Abeer, pracowniczka Caritas Jerozolima – w wyniku wojny między Izraelem a Hamasem - straciła aż 18 członków swojej rodziny. Jak podkreśla, codzienność Strefy Gazy to przesiedlenia, bombardowanie szpitali. To wszystko sprawia, że trudno mówić nie tylko o normalnym funkcjonowaniu w Strefie Gazy, ale nawet o dostarczeniu podstawowej pomocy humanitarnej. Z Abeer rozmawiali pracownicy Caritas Polska i towarzyszący im dziennikarze, którzy przez tydzień byli w Jerozolimie. Sprawdzali tam, jak do Strefy Gazy dociera pomoc humanitarna i jak rozwija się projekt Caritas „Rodzina Rodzinie”.

Caritas Polska poinformowała dziś, że pomocą humanitarną w ramach programu "Rodzina Rodzinie" zostaną w tym roku objęci także mieszkańcy Zachodniego Brzegu. W jego ramach organizacja planuje m.in. zrealizować od 20 do 30 mikroprojektów rodzinnych o łącznej wartości ok. 800 tysięcy zł. Przedstawiciele Caritas Polska w dniach 7-14 kwietnia monitorowali sytuację humanitarną na terenie Palestyny, w tym w Strefie Gazy i Zachodnim Brzegu oraz rozwój projektu "Rodzina Rodzinie". W wyniku wizyty postanowiono o zwiększeniu skali pomocy humanitarnej dla ludności.

Maciej Kluczka na ten temat rozmawia z Dominiką Chylewską (Caritas Polska) i Franciszkiem Coftą (dziennikarzem misyjne.pl i Telewizji Polskiej).

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski rozmawiają o 20. rocznicy śmierci Jana Pawła II.

Podejście św. Franciszka do przyrody jest teocentryczne. On nie uwielbiał przyrody dla niej samej, on w ogóle nawet tego nie robił. On uwielbiał Boga, a się cieszył przyrodą, tłumaczy o. Ambroży Okroy OFM w rozmowie z Anną Gorzelaną. W tym roku Akademickim Gorzkim Żalom w sposób szczególny towarzyszy „Pieśń słoneczna”, którą św. Franciszek napisał 800 lat temu.

Na placu Świętego Piotra w Watykanie, codziennie wieczorem, wierni modlą się o zdrowie papieża Franciszka. Ojciec Święty, od 14 lutego, przebywa w Klinice Gemelli.

W sobotę 1 marca komunikat o stanie zdrowia papieża brzmiał następująco: "Papież Franciszek nie miał od piątku następnego kryzysu oddechowego. Papież obudził się, zjadł śniadanie, wypił kawę i czytał gazety". Szczegóły te zostały podane kilkanaście godzin po tym, gdy Watykan poinformował o drugim w ciągu tygodnia kryzysie oddechowym na tle skurczu oskrzeli. W jego rezultacie zastosowano bronchoaspirację i nieinwazyjną wentylację mechaniczną. Według lekarzy zagrożenie nie minęło. Dlatego też wstrzymują się oni z przedstawieniem rokowań.

Jak w tym czasie wygląda życie Watykanu i Rzymu? Czy watykańskie dykasterie funkcjonują normalnie? Czy rozpoczęły się już przygotowania do konklawe? Między innymi na te pytania odpowiada gość podkastu misyjne.pl - Michał Kłosowski (watykanista i korespondent Przewodnika Katolickiego).

- Papież jest w szpitalu, ale nie ma mowy o żadnych przygotowaniach do konklawe. Franciszek jest w stanie krytycznym, ale ostatnie komunikaty mówią o lekkiej poprawie jego stanu zdrowia - podkreśla Kłosowski. Watykanista dodaje, że papież zarządza Watykanem a dykasterie działają tak, jak do tej pory. - Wszystko toczy się swoim rytmem, po za tym, że papieża nie ma Watykanie i że zarządza Kościołem nie z Domu Świętej Marty, ale z Kliniki Gemelli. Klinika stała się - jak mówił to kiedyś Jan Paweł II - centrum decyzyjnym Kościoła - wyjaśnia.

Kłosowski dodaje, że w Watykanie panuje atmosfera modlitwy. - Nie wyczuwa się paniki, strachu czy niezdrowego podniecenia. Jest wielu pielgrzymów, którzy przybyli tu z okazji Roku Jubileuszowego - mówi gość podkastu.

13 marca minie 12. rocznica wyboru kard. Jorge Mario Bergoglio na biskupa Rzymu, a tym samym na głowę Kościoła katolickiego. Jak można podsumować dotychczasowe lata pontyfikatu Franciszka? - To pontyfikat zmian, bo świat w ciągu tych 12 lat radykalnie się zmienił. To był też czas zmian wewnątrz Kościoła, czas zmian społecznych i technologicznych, czas zmian w stosunkach międzynarodowych - wylicza watykanista. - Papież, na te zmiany, próbował znajdować odpowiedzi. To były często odpowiedzi bez precedensu, jak np. w czasie pandemii COVID-19 - dodaje Michał Kłosowski. - Papież, w czasie swojego pontyfikatu, wskazywał na konieczność bliskości, relacji z tymi którzy są ubodzy, którzy są w różnych kryzysach - mówi gość podkastu misyjne.pl.

24 lutego mijają trzy lata od wybuchu pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę.

Jak przez ten czas zmieniła się Ukraina i sami Ukraińcy? Czego teraz potrzebują najbardziej: pomocy materialnej czy psychologicznej? Czy liczą na zakończenie wojny? Jak na działalność organizacji pomocowych wpłynęła decyzja Stanów Zjednoczonych o wstrzymaniu pomocy zagranicznej, za którą odpowiadała Amerykańska Agencja ds. Rozwoju Międzynarodowego (USAID)?

Na temat Maciej Kluczka (misyjne.pl) rozmawia z Heleną Krajewską z Polskiej Akcji Humanitarnej, która w tych dniach przebywa w Kijowie i Charkowie.

- Są miejsca, gdzie potrzebna jest przede wszystkim pomoc materialna: materiały higieniczne, paczki żywnościowe, ciepłe koce. Taka pomoc dociera przede wszystkim w regiony położone przy froncie walk. Coraz bardziej potrzebna jest też pomoc psychologiczna. Będzie jej potrzebować nawet ponad 10 milionów Ukraińców, w tym 3.5 mln dzieci. Inaczej będą straconym pokoleniem - podkreśla Helena Krajewska. Rozmówczyni Macieja Kluczki dodaje, że w społeczeństwie ukraińskich rośnie zmęczenie, frustracja i wycieńczenie życiem w ciągłym stresie i niepewności. By temu zaradzić, Polska Akcja Humanitarna utworzyła w Ukrainie 16 centrów pomocy psychospołecznej, są też zespoły mobilnych psychologów.

Jak wygląda życie w Charkowie - drugim pod względem wielkości mieście Ukrainy?

- Charków - mimo wszystko - żyje i funkcjonuje. To miasto jest bardzo doświadczone przez wojnę, ostrzały. Codziennie (w dzień i w nocy) wyją syreny. Część sklepów jest zamknięta, część funkcjonuje - opisuje Krajewska. Niektórzy mieszkańcy Charkowa wyjechali z tego miasta. Z drugiej strony - wielu ludzi przyjeżdża tu z obwodu charkowskiego. Uciekają z miejscowości położonych bliżej frontu i uznają Charków za mimo wszystko bezpieczniejszą przystań - dodaje Helena Krajewska.

- Szkoły w Charkowie funkcjonują, ale część w formie online albo w podziemiach, w metrze. Ostatnio rozmawiałam z nauczycielką takiej szkoły. Zapytałam, czy ukraińskie dzieci potrafią jeszcze marzyć. Odpowiedziała, że tak. Dorośli żyją z dnia na dzień, ale dzieci marzą o swojej przyszłości; chcą być kucharzami, piłkarzami, pisarzami.

Czasami nie trzeba wiele mówić, żeby kogoś odwieść od myśli samobójczych – tłumaczy suicydolog prof. Adam Czabański, opowiadając o efekcie Papageno. W podkaście z Anną Gorzelaną zestawia dane o samobójstwach w Polsce, mówi o maskowanych samobójstwach oraz o syndromie stresu pourazowego u powodzian.

Co oznacza być ofiarowanym? Czy osoby konsekrowane mają lepszy "dostęp" do Pana Boga? Kiedy po raz pierwszy poznał kapucynów i dlaczego wybrał właśnie zakon franciszkański? I czy śluby zakonne były dla niego wyzwaniem?

Między innymi na te pytania odpowiada gość podkastu misyjne.pl - brat Szymon Janowski z prowincji warszawskiej Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.

"Życie konsekrowane to radykalizacja więzi" - mówi br. Janowski, który jednocześnie nie zgadza się z tezą, że osoby konsekrowane mają lepszy i łatwiejszy "dostęp" do Boga. "To nieprawda. Ludzie niekiedy dorabiają do naszego życia legendy i mity, które nie są prawdziwe. Choć prawdą jest to, że my - w klasztorach - mamy więcej możliwości troszczenia się o swoje życie duchowe. Inni muszą więcej wysiłku w to włożyć, ale cel - czyli życie w niebie - jest osiągalny dla wszystkich".

Zakonnicy składają trzy śluby: ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Śluby te nazywane są inaczej radami ewangelicznymi, dlatego że wypływają właśnie z Ewangelii. "W ślubach nie chodzi tylko o to, by regulowały zewnętrzne oznaki życia. Ich istotą jest naśladowanie Chrystusa: ubogiego, pokornego, posłusznego, czystego. Śluby mają obudzić we mnie podobieństwo do Chrystusa, mają budzić życie otwarte, gotowe do zmiany, do wzrostu i do dojrzewania, do przełamywania własnego egoizmu".

Br. Szymon Janowski opowiedział też o swojej niedawnej podróży do Afryki: do Gabonu i Benina, gdzie powołania kapłańskie są liczne i żywe. "Oni są pełni zapału i wiary. Mamy nadzieję, że będą misyjną i ewangelizacyjną siłą, także dla Europy" - mówi kapucyn.

Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest drugiego lutego, ale siostry zakonne, bracia i ojcowie, a także osoby żyjące w instytutach konsekrowanych, spotykają się nie tylko tego dnia. W tym roku przypada kolejne – piąte spotkanie młodych, którzy wybrali tę drogę życia. Tegoroczny Kongres Młodych Konsekrowanych odbędzie się we wrześniu w Licheniu, a przebiegać będzie pod hasłem „Oto człowiek!”.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski rozmawiają na temat dobrego przeżywania Świąt Bożego Narodzenia.

Szymon Antczak był księdzem przez ponad 5 lat. Kilka miesięcy temu podjął decyzję o odejściu z kapłaństwa. Doświadczenie wiary nadal jest jednak w jego życiu kluczowe. Jak je przeżywa? Mówi o tym w rozmowie z Michałem Jóźwiakiem.

Jakub Pankowiak, organista i muzyk, którego historię przedstawiono w filmie braci Sekielskich „Zabawa w chowanego”, w rozmowie z Michałem Jóźwiakiem opowiada o swoim doświadczeniu wiary, Kościoła oraz niedawnym spotkaniu z polskimi biskupami.

- W walce z ubóstwem państwo wspierane jest przez NGOSy (organizacje pozarządowe) i organizacje kościelne. To wsparcie jest niezbędne. Organizacje pozarządowe i kościelne mają umiejętność dotarcia do konkretnych osób i wskazania ich potrzeb - mówi Adriana Porowska, minister ds. społeczeństwa obywatelskiego.

Porowska, zawodowo przez wiele lat była związana z Kamiliańską Misją Pomocy Społecznej. Prowadziła schronisko oraz mieszkania treningowe, zajmowała się streetworkingem dla osób w kryzysie bezdomności. Zarządzała też Pensjonatem Socjalnym „Św. Łazarz".

W rozmowie z Maciejem Kluczką - przy okazji Światowego Dnia Ubogich, który w tym roku obchodzony jest pod hasłem "Modlitwa ubogiego dociera do Boga" - opowiada o swoim doświadczeniu pracy z ubogimi i ludźmi w kryzysie bezdomności. Wspomina też I Światowy Dzień Ubogich, który w 2017 roku został ustanowiony przez Ojca Świętego. - Razem z grupą podopiecznych byłam w Watykanie. Papież Franciszek dawał ubogim nadzieję, podkreślał jak ważny jest szacunek do osób ubogich. Te osoby także mają swoje pasje i marzenia - mówi minister Porowska.

W rozmowie podjęto też temat pomocy państwa dla osób żyjących w biedzie. Z wielu raportów wynika, że w Polsce ciągle utrzymuje się stały poziom skrajnego ubóstwa (między 4 a 6% polskiego społeczeństwa). Minister ds. społeczeństwa obywatelskiego wspomniała też o zjawisku "biednych pracujących". Tym określeniem opisuje się osoby, które pracują, ale których dochód nie pozwala na samodzielne wynajęcie mieszkania. - Samotna osoba zarabiająca najniższą krajową nie jest w stanie wynająć mieszkania i samodzielnie się utrzymać. Organizacje pozarządowe starają się tę lukę zasypać. Również państwo powinno tych ludzi zauważać - mówi minister. - Coraz więcej polityków rozumie, że problemy mieszkaniowe są realnymi problemami. Państwo ma wiele instrumentów, by tych ludzi wspierać - dodaje.

- Ubóstwa nie należy sprowadzać tylko do tego, co można za to kupić, ale jak można za to przeżyć. Czy rodzice mogą za te pieniądze wyedukować dzieci? Wysłać je na naukę języka obcego? - wyjaśnia minister Adriana Porowska.

III Forum „Obecni w Kościele”, organizowane przez Kongres Katoliczek i Katolików, odbyło się pod koniec października w Gdańsku. Forum staje się więc cyklicznym wydarzeniem Kongresu. O najważniejszych tematach tego spotkania opowiedział w podkaście misyjne.pl Filip Flisowski, członek Kongresu.

Kongres powstał w 2021 r. jako odpowiedź części katolików w Polsce na – ich zdaniem – pilną potrzebę reform w Kościele (zarówno polskim – lokalnym, jak i tym powszechnym).

– Chcemy reformy, która wyjdzie z wnętrza Kościoła. Chcemy rozwoju Kościoła, by reformę prowadziły osoby, które są aktywne w Kościele. Dla wielu z nas Kościół jest ważnym elementem życia, a nawet całym życiem – podkreśla Filip Flisowski, gość podkastu misyjne.pl.

Tegoroczne Forum dotyczyło między innymi ekologii integralnej, ale też problemu duchowości neurotycznej. Omawiane były też bieżące kwestie z życia Kościoła – tego w Polsce i też powszechnego.

Gość podkastu został zapytany o to, jaki – według członków Kongresu – jest obecnie stan Kościoła w Polsce; zarówno w wymiarze wewnętrznym, jak i zewnętrznym. Według Filipa Flisowskiego, oprócz nieuporządkowania sfery finansów i patologii występujących w kwestiach seksualnych, Kościół „generalnie dobrze sobie radzi”. – Szczególnie Kościół w dużych miastach, można powiedzieć, że tam nawet kwitnie. Jest wiele ruchów, które przeplatają działanie modlitewne z działaniem społecznym,które są bardzo żywe – podkreśla Flisowski.

A jak wygląda dialog Kościoła w Polsce ze światem zewnętrznym? - Muszę powiedzieć, że tu jest dramat. Widzimy brak umiejętności komunikowania się w praktycznie każdej sprawie. Wypowiedzi biskupów często trzeba prostować – podkreśla. Według Flisowskiego dialog z niewierzącymi prowadzi dosłownie kilku biskupów. Członek Kongresu Katoliczek i Katolików wymienia w tym kontekście bp. Artura Ważnego i abp. Adriana Galbasa. Podkreśla też rolę działających w Polsce ośrodków nowej ewangelizacji. – W innych miejscach wygląda to słabiej albo oferty do dialogu w ogóle nie ma. A Kościół jest przede wszystkim misyjny. Naszą rolą jest głoszenie Dobrej Nowiny poza murami kościelnymi. To jest zasadnicza sprawa, pierwsze zadanie – dodaje.

Z zaproszenia do udziału w Kongresie nie skorzystał – kolejny raz – żaden biskup. - Trochę się już do tego przyzwyczailiśmy, ale ciągle pukamy do drzwi kurii biskupich i będziemy dalej pukać. W połowie listopada widzimy się z bp. Ważnym – wiążemy z tym spotkaniem bardzo duże nadzieje. Jesteśmy też w stałym kontakcie z kard. Kazimierzem Nyczem i abp. Adrianem Galbasem – mówi Flisowski. Dodaje, że kanały kontaktów z biskupami są, ale „jest linia graniczna, której żaden biskup nie chce przekroczyć”. – Tą linią jest obecność na Forum organizowanym przez Kongres – wyjaśnia Flisowski.

Członek Kongresu Katoliczek i Katolików dodaje, że „jako ludzie pokoju i żyjący w duchu eklezjalnym nie chcą zrobić biskupom niczego złego”. – Nie wiemy, czego biskupi się obawiają. Niekiedy wygląda to tak, jakby biskupom zależało na tym, by świeccy przejęli pałeczkę w dyskusji o Kościele, a my chcemy dyskusji wspólnej, razem z duchownymi, w tym z biskupami – podkreśla.

Bieżące wydarzenia z życia Kościoła komentują Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski.

Bieżące wydarzenia z życia Kościoła komentują Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak.

- Urzekła mnie jego autentyczność. To, co miał w sercu, miał także na języku. Był otwarty na drugiego człowieka. Poruszał tematy ważne dla każdego człowieka: mówił o sensie życia, o wewnętrznej wolności. Ksiądz Jerzy kochał życie i zapłacił najwyższą cenę za głoszenie rzeczy, w które wierzył - mówi w rozmowie z Maciejem Kluczką Eliza Pardyka ze wspólnoty Młodzi księdza Jerzego.

Grupa powstał ponad rok temu i zrzesza młodych ludzi z całej Polski, dla których świadectwo życia bł. ks. Jerzego Popiełuszki jest ważne i aktualne. - Mottem naszej wspólnoty są słowa księdza Jerzego: "Ludzi zdobywa się otwartym sercem, a nie zaciśniętą pięścią". Te słowa są ważne także dla mnie osobiście, bo chcę zostać psychologiem - mówi Eliza w podkaście misyjne.pl, który został nagrany 19 października, w 40. rocznicę śmierci ks. Jerzego.

- Kiedy zaczęłam się interesować ks. Jerzym? Już jako dziecko. Usłyszałam o nim od mojej mamy, babci. Duże wrażenie wywarł na mnie film "Popiełuszko. Wolność jest w nas" z Adamem Woronowiczem w roli głównej - opowiada.

"Młodzi księdza Jerzego" to grupa ogólnopolska. - Chcemy, by o ks. Jerzym usłyszało jak najwięcej młodych ludzi. Organizujemy warsztaty, spotkania formacyjne. Przy Muzeum Błogosławionego ks. Jerzego Popiełuszki organizowane są też szkoły letnie, które cieszą się coraz większym zainteresowaniem. W programie są warsztaty historyczne, psychologiczne, są spotkania ze świadkami życia ks. Popiełuszki. Jest też terenowa gra miejska - wylicza Eliza Pardyka. Jak podkreśla, do sanktuarium św. Jerzego Popiełuszki na warszawski Żoliborz przyjeżdżają też ludzie niewierzący i poszukujący. - Ksiądz Jerzy przyciąga - dodaje.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

Wypowiedź papieża Franciszka z Indonezji komentują Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski.

Sprawę ks. Michała Olszewskiego SCJ komentują Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski.

O dwudziestu trzech latach pracy w Kamerunie z o. Łukaszem Bieckiem OMI rozmawia Michał Jóźwiak.

Rozpoczął się nowy rok szkolny 2024/2025. O lekcje religii w szkole wielokulturowej, która otrzymała od Fundacji Redemptoris Missio tytuł “Szkoły z misją”, do której chodzą katolicy i prawosławni, Polacy i Romowie zapytałem moją mamę katechetkę. 

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują książkę ks. Tomasa Halika "Listy do papieża".

19 sierpnia obchodzony jest Światowy Dzień Pomocy Humanitarnej – coroczne święto ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 11 grudnia 2008 roku. Dzień ten upamiętnia zamach bombowy w 2003 roku na placówkę ONZ w Bagdadzie, podczas której zginął Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka Sérgio Vieira de Mello. Przy tej okazji Maciej Kluczka (misjne.pl) pyta Magdaleną Irzycką z Polskiej Akcji Humanitarnej o kraje, które najpilniej potrzebują pomocy humanitarnej.

- To na pewno Ukraina- tam niedawno utworzyliśmy biuro krajowe PAH, w którym zatrudnionych jest ponad 200 osób. To także Róg Afryki: Kenia, Somalia, Sudan Południowy. Te kraje nawiedzają - naprzemiennie - bardzo silne, dewastujące susze i powodzie. Staramy się zapewniać mieszkańcom tych regionów dostęp do wody, żywności, dawać schronienia a dzieciom zapewnić edukację - odpowiada Magdalena Irzycka. Podkreśla, że kryzys humanitarny dotknął teżJemeni Strefę Gazy. Pytana o to, czy działania polityków w sferze pomocy humanitarnej mogłyby być bardziej skuteczne, odpowiada, że pracownicy PAH starają się nie oceniać polityki poszczególnych rządów, ale "na pewno decydenci mogliby znaleźć wiele recept na zaradzenie wielu kryzysom". Jak zostać wolontariuszem?

Już teraz 300 milionów osób na świecie potrzebuje pomocy humanitarnej, a z prognoz wynika, że będzie ich jeszcze więcej. - Tym bardziej potrzebni są pracownicy humanitarni. Wiele organizacji cierpi na ich brak - podkreśla rozmówczyni Macieja Kluczka. Stąd pytanie, czy szybko można zostać wolontariusze PAH i wyjechać na misję do kraju objętego pomocą tej organizacji. - Bardzo ważne jest przygotowanie przed takim wyjazdem. Może to zająć kilka miesięcy, maksymalnie rok. W tym czasie trzeba przejść szkolenie z bezpieczeństwa, testy psychologiczne i zdobyć doświadczenie w ramach projektów prowadzonych tu, w kraju, np. przy akcjach skierowanych do uchodźców czy dzieci - odpowiada Magdalena Irzycka.

Pomoc darczyńców

Pracownicy PAH podkreślają, że ważna jest też pomoc darczyńców. - Nawet niskie, ale regularne wpłaty są dla nas dużą pomocą. Pozwalają nam planować działania i zostawać w krajach, które stają się zapomniane przez świat, a w których nadal jest wiele kryzysów, z którymi trzeba się zmierzyć - podkreśla Irzycka. Dodaje, że bardzo cenny jest też odruch serca Polaków i umiejętność szybkiej reakcji w momentach kryzysowych. - Tak było po trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Syrię i Maroko - dodaje. Magdalena Irzycka wyjaśnia też jak można dołączyć do klubu Polskiej Akcji Humanitarnej i jakie są z tego tytułu profity.

Międzynarodowy Dzień Pomocy Humanitarnej skłania do pytania, czego można życzyć pracownikom i wolontariuszom takich organizacji jak PAH. - By zwiększyło się finansowanie dla takich organizacji, nie tylko naszej, ale wszystkich, bo przecież wszyscy gramy do jednej bramki. By prawo międzynarodowe było respektowane, tak by jak najmniej pracowników pomocy humanitarnej ginęło w trakcie wykonywanych przez siebie zadań. By nasza praca była choć trochę bardziej bezpieczna - odpowiada Magdalena Irzycka. A tylko w ubiegłym roku aż 280 pracowników organizacji humanitarnych zginęło w trakcie swojej pracy. Jest to niechlubny rekord i wzrost takich przypadków o 123% w porównaniu z rokiem 2022.

Nad Jeziorem Zegrzyńskim, koło ujścia Bugu do Narwi, odbył się kolejny wakacyjny turnus warszawskiej Współnoty Sant'Egidio. Jak mówią członkowie Wspólnoty – to wakacje przyjaźni! I czas radości. Tuż przed wyjazdem na ten letni odpoczynek rozmawiałem z Joanną Ratajczyk ze Wspólnoty (rozmowa do odsłuchania w podkaście misyjne.pl) oraz z Tomaszem, dla którego to już kolejny letni wyjazd ze Wspólnotą.

– Przyjaźń – co roku szczególnie doświadczamy jej wtedy, gdy wyjeżdżamy wspólnie z ubogimi na kilka dni za miasto. To czas odpoczynku, rozmów, spacerów, wspólnej modlitwy i bycia razem, kiedy to pogłębiamy nasze relacje, które zaczynają się podczas regularnych kolacji na ulicy – mówią członkowie Wspólnoty.

W ciągu roku, w każdy czwartek, spotykają się z osobami ubogimi i w kryzysie bezdomności w centrum Warszawy. Rozdają im jedzenie, rozmawiają, spędzają krótkie chwile razem. Spotykają się też na modlitwie (najczęściej w kościele pw. św. Barbary w Warszawie Śródmieściu). – Ten wakacyjny czas jest nam wszystkim bardzo potrzebny. Dzięki niemu możemy nawiązać głębsze relacje z naszymi ubogimi przyjaciółmi – mówi Joanna Ratajczyk.

Rozmówczyni misyjne.pl podkreśla, że wakacyjny wyjazd dla ich przyjaciół oznacza często jedyną w roku okazję do tego, by wyspać się w łóżku i zjeść trzy posiłki dziennie. – Choć ten czas oznacza też wyjście ze strefy komfortu, którą ludzie bezdomni znają z życia codziennego – dodaje.

Tomasz podkreśla zaś, że w wakacjach ze Wspólnotą św. Idziego najbardziej docenia „złapanie oddechu”. – Na chwilę wyjeżdżamy z Warszawy, którą znamy jak własną kieszeń, która niekiedy daje nam w kość. Tam możemy odpocząć, pomodlić się, porozmawiać. A najlepsze jest na koniec – ognisko i wspólne śpiewy – mówi. – Zawiązuje się wtedy rodzina, wspólnota z prawdziwego zdarzenia – dodaje.

Członkowie Wspólnoty św. Idziego podkreślają, że wakacyjny wyjazd to szansa na odkrywanie swoich talentów. – Dokonuje się wtedy wymiana dobra. Ubodzy pomagają seniorom, dzielą się swoją życzliwością, otwartością, gotowością do pomocy – dodaje Ratajczyk. – W tych dniach nasi przyjaciele chcą nam usługiwać. Często proszą, byśmy po posiłkach nie odnosili talerzy, bo oni chcą to zrobić. W ten sposób pragną odwdzięczyć się za to, co robimy dla nich przez cały rok. Ta wymiana dóbr, życzliwości jest więc nieustanna. Często już myli się to, kto komu służy i kto komu pomaga – dodaje członkini Wspólnoty.

Na wakacyjny wyjazd udało zabrać się ponad 300 osób, ale organizacja tego wydarzenia – ze względów finansowych – początkowo stała pod dużym znakiem zapytania. Wspólnota Sant'Egidio jest więc wdzięczna za każdą pomoc materialną, zarówno jeśli chodzi o wsparcie ich regularnych, cotygodniowych akcji pomocowych, jak i wydarzeń takich jak wakacje z ubogimi.

Kontrowersje wokół ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Paryżu komentują Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

Koncert organowy jest jak spijanie pianki, która jest kwintesencją wielu wieków pracy. To piękno, które nie jest łatwo osiągalne - mówi w rozmowie z misyjne.pl Przemysław Kapituła, dyrektor XXXI Międzynarodowego Festiwalu Organy Archikatedry.

Festiwal wchodzi w swoją czwartą dekadę. Można więc powiedzieć, że już na stałe wpisał się w kulturalny kalendarz Warszawy. Organizatorem 31. Międzynarodowego Festiwal "Organy Archikatedry" jest Fundacja „Festiwal Muzyki Sakralnej", której celem jest organizowanie, popularyzowanie i wspieranie działalności kulturalnej w Polsce. Fundacja organizuje corocznie 280 koncertów, w których każdego roku bierze udział ok. 25 tysięcy słuchaczy Maciej Kluczka (misyjne.pl) rozmawiał z dyrektorem Kapitułą w warszawskiej archikatedrze, tuż przed jednym z jego koncertów.

- Organiści, którzy przyjeżdżają na festiwal to artyści najwyższej klasy, którzy swój talent udowodnili wygrywając wiele konkursów. To wirtuozi, profesorowie różnych europejskich uczelni - wylicza dyrektor. Podczas festiwalu grana jest zarówno muzyka historyczna, jak i współczesna. - Organy warszawskiej archikatedry są tak dobrym instrumentem, że można na nich zagrać praktycznie wszystko. Mają charakter brzmienia katedralnego, mają różne barwy. Można na nich grać i cicho i monumentalnie - podkreśla Kapituła. I dodaje, że czasie festiwalu wybrzmi muzyka wszystkich epok; także ta, która w Polsce jest mniej znana - np. iberyjska. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej "Organy Archikatedry" zaliczany jest do najpoważniejszych festiwali organowych w Europie. Powstał w 1994 roku z inicjatywy polskiego organisty Przemysława Kapituły, który jest kierownikiem artystycznym festiwalu. Koncerty festiwalowe odbywają się każdego roku przez trzy letnie miesiące (lipiec, sierpień, wrzesień) w kolejne niedziele o godz. 16.00 w Archikatedrze św. Jana (Warszawa, ul. Świętojańska 8).

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski komentują wydarzenia z życia Kościoła.

Ignacy Dudkiewicz, redaktor naczelny magazynu "Kontakt" i autor książki "Pastwisko" w rozmowie z Michałem Jóźwiakiem mówi o nadużyciach władzy w Kościele oraz o potrzebie uzdrowienia naszej Wspólnoty.

Pod hasłem „Zjednoczeni dla życia, rodziny, Ojczyzny” w niedzielę, 16 czerwca, odbędzie się w stolicy XIX Narodowy Marsz dla Życia i Rodzin. Jego uczestnicy przejdą w południe z placu Trzech Krzyży w kierunku Belwederu. W wydarzeniu weźmie udział wiele organizacji pro-life. Jego głównym organizatorem jest Centrum Życia i Rodziny.

Jego dyrektor - Marcin Perłowski - podkreśla, że "w obecnej sytuacji politycznej tegoroczny Marsz dla Życia i Rodziny musi mieć swój pazur, będzie głosem sprzeciwu wobec prac Sejmu nad ustawami liberalizującymi prawo aborcyjne".

-Gdy w marcu ogłosiliśmy termin i hasło Marszu, zgłosili się do nas ludzie z miejscowości, w których do tej pory takich wydarzeń nie organizowano - dodaje dyrektor Centrum Życia i Rodziny. W ten sam ulicami polskich miast przejdzie kilkanaście Marszów dla Życia i Rodziny. Poza Warszawą także m.in. w Gdańsku, Krakowie, Katowicach, Bełchatowie, Zduńskie Woli, Kościanie i w Radomiu.

- Uświadamianie ludzi, czym jest aborcja jest naszym zadaniem. Oddziaływanie w tej kwestii jest bardzo trudne, ale trzeba to robić . To jest wyzwanie, którego nie można nie podjąć, to jest nasz zobowiązanie - dodaje rozmówca misyjne.pl. - Katolicy powinni być głosem tych, którzy głosu nie mają, głosem nienarodzonych - dodaje.

8 czerwcu w Kiekrzu w parafii pw. św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia NMP odbędzie się wieczór wielbienia. O tym, dlaczego warto wziąć w nim udział oraz o tym, jak wiele dobra wydarzyło się dzięki poprzedniej edycji wydarzenia w rozmowie z Karoliną Binek opowiedzieli ks. Damian Koper, Dobrochna Martenka, Joanna Brzęczkowska i Monika Sklepik.

Mateusz Gołas OMI - kleryk ze zgromadzenia misjonarzy oblatów aby upewnić się w swoim powołaniu, postanowił wyjechać na misje i poprosił przełożonych o możliwość odbycia rocznego stażu. Został skierowany do Belgii. A o tamtejszej kościelnej rzeczywistości opowiedział w rozmowie z Karoliną Binek.

Rozmowa Michała Jóźwiaka z ks. Mateuszem Markiewiczem, sekretarzem generalnym Instytutu Dobrego Pasterza.

Czy każdy w nas ma w sobie wewnętrzne dziecko? Jak je odkryć? I jak z nim rozmawiać? Na te i wiele innych pytań Karolinie Binek odpowiedział Łukasz Krauze OMI.

Redaktorzy misyjne.pl wspominają "stare, dobre czasy..." kiedy byli dziećmi. Kim chcieli zostać jako dzieci? Jakie maja najpiękniejsze wspomnienia?

Jest zabawnie, zaskakująco i nieco refleksyjnie.

Kamil Krotosik OMI już jako dziecko marzył o tym, by zostać księdzem. Długo jednak ciągnęło go do kapłaństwa „w swoim wydaniu”, które nieco odbiegało od tego Bożego. Niemniej, od najmłodszych lat związany był z zakonem franciszkanów, dlatego też poszedł do szkoły z internatem, którą franciszkanie prowadzą w Wieliczce. O tym, że wstąpi do zgromadzenia, opowiadał od dawna całej rodzinie. A gdy dowiedział się, że ksiądz nie może mieć żony, to rzucił swoją dziewczynę.

Kamil Dżalak, gdy był dzieckiem, miał wiele pomysłów na swoją przyszłość. Najbardziej jednak chciał zostać lekarzem. Nosił dłuższe, białe koszule, które miały być fartuchem, a od mamy dostał na urodziny pierwszy zestaw lekarski i robił wszystkim swoim maskotkom zastrzyki. Z czasem jednak ważne miejsce w jego życiu zajęła muzyka. Dopiero później pojawiło się powołanie.

Artur Pawlak OMI już w szkole podstawowej chciał pomagać ludziom. Często starał się rozwiązywać konflikty między rówieśnikami. A po pierwszej Komunii świętej został ministrantem i właśnie wtedy pojawiły się u niego pierwsze myśli o tym, by zostać księdzem.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

O trudnej sytuacji mieszkańców Strefy Gazy i o próbach dostarczenia im pomocy humanitarnej Maciejowi Kluczce (misyjne.pl) mówią Dominika Chylewska i Sylwia Hazboun z Cartias Polska.

Obie wróciły z Jerozolimy, gdzie przed tydzień koordynowały projekty Caritas, które są realizowane na Bliskim Wschodzie. Część z nich - mimo napiętej sytuacji w regionie - może być kontynuowana (to np. program Rodzina Rodzinie realizowany w Zachodnim Brzegu). O wiele trudniej pomagać jest w Strefie Gazy.

- Są problemy z tym, żeby pomoc mogła tam w ogóle dotrzeć. Przejścia graniczne są otwierane i zamykane bez żadnego planu, panuje chaos - mówi Dominika Chylewska. A Sylwia Hazboun podkreśla, że w Strefie Gazy pilnej pomocy humanitarnej potrzeby 2,2 mln osób. - Aż trudno sobie wyobrazić jak wiele żywności, wody, środków medycznych powinno tam trafić, żeby zaspokoić podstawowe potrzeby mieszkańców - dodaje.

Dominika i Sylwia z Caritas Polska nie wjechały do samej Strefy Gazy, ale były bardzo blisko tego miejsca. Miały też kontakt z przedstawicielami Caritas, którzy są w Strefie i którzy mimo trudnych warunków udzielają tam pomocy. - Niektórzy mieszkańcy Strefy przyjmują dziennie tyle kalorii, ile ma jeden jogurt. Próbują się jakoś ratować, piją wodę niezdatną do picia, jedzą trawę i karmę dla zwierząt - mówi Dominika Chylewska.

Pracowniczki Caritas Polska podkreślają, że Strefa Gazy to obecnie epicentrum jednego z największych kryzysów humanitarnych. - Nasza pomoc nie obejmie wszystkich potrzebujących, ale tym, do których dotrze, pomoże przeżyć. Tak naprawdę więc to pomoc na wielką skalę - mówią Dominika i Sylwia, które zachęcają, by zajrzeć na stronę Caritas i wesprzeć projekty dla mieszkańców Strefy Gazy i innych regionów Bliskiego Wschodu.

- Kościół nieustannie apeluje o poszanowanie prawa międzynarodowego, które mówi, że pomoc humanitarna nie powinna być ograniczana i że powinna być udzielana bezwarunkowo - dodaje Sylwia Hazboun.

Rozmówczynie Macieja Kluczki podkreślają, że obok dostaw żywności, wody i leków niezwykle istotną pomoc jest też wsparcie psychologiczne. - Mieszkańcy Strefy Gazy żyją w permanentnym stresie, zastanawiają się kiedy zostaną ranni, czy przeżyją ich bliscy. Cierpią dzieci, które wiele godzin muszą przebywać w schronach. Wiele z nich straciło rodziców - opisuje Dominika Chylewska.

Dominika i Sylwia liczą na to, że Caritas mimo napiętej sytuacji w regionie nie będzie musiała rezygnować z projektów pomocowych, które tam realizuje.

Wojska izraelskie wkroczyły do Strefy Gazy po październikowym ataku terrorystycznej organizacji palestyńskiej Hamas na Izrael, podczas którego napastnicy zabili około 1200 osób, głównie cywilów, i uprowadzili ponad 240 do Strefy. W wyniku eskalacji rozpoczętych w maju działań izraelskiego wojska ponad pół miliona Palestyńczyków zostało przesiedlonych z Rafah – podała ONZ. Po 7 maja - przez dwa główne przejścia graniczne na południu Strefy Gazy nie przejechała żadna pomoc żywnościowa.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak omawiają bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

Tuż przed Świętem Miłosierdzia Bożego Maciej Kluczka rozmawia z ks. Zbigniewem Godlewskim - proboszczem parafii św. Józefa Oblubieńca na warszawskiej Woli. Na terenie parafii znajduje się Park Moczydło, a w nim znaleźć można figurę Jezusa Miłosiernego.

Parafianie zbierają się tam niemal codziennie o godz. 15:00 by modlić się Koronką do Miłosierdzia Bożego. W Niedzielę Miłosierdzia (czyli pierwszą niedzielą po Wielkanocy) w Parku, przy figurze odprawiana jest uroczysta msza święta. Gromadzi ona tłum wiernych, to często 3, a nawet 4 tysiące osób.

"To inicjatywa oddolna, pomysł parafian" - podkreśla ksiądz proboszcz. Figura jest wzorowana na wizerunku Jezusa Miłosiernego z wizji Siostry Faustyny. Monument wykonał rzeźbiarz prof. Gustaw Zemła a samo miejsce nazywane jest warszawskimi Łagiewnikami. Bardzo często odwiedza je metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz. Tak będzie i w tym roku.

Więcej informacji w rozmowie. Zapraszamy do odsłuchu.

Obecność oraz wspólna rozmowa i posiłek przy stole to najlepszy prezent jaki w święta możemy dać drugiemu człowiekowi. A czas świąteczny jest dla ludzi samotnych najtrudniejszy - mówi w rozmowie z Maciejem Kluczką prezes Fundacji Wolne Miejsce - Mikołaj Rykowski.

Fundacja od wielu już lat organizuje świąteczne (wielkanocne i wigilijne) spotkania przy stole. - Zaproszeni są wszyscy, którzy gorzej się mają - podkreśla prezes Rykowski. Do świątecznego stołu zasiadają więc ubodzy, osoby w kryzysie bezdomności, samotni i uchodźcy. - My od nich też wiele dostajemy. I choć przygotowania wymagają wiele wysiłku, to po takich wydarzeniach czujemy się wszyscy tak, jakbyśmy byli w przedsionku nieba - dodaje Mikołaj Rykowski.

Wszystko zaczęło się w Katowicach, ale dziś świąteczne spotkania organizowane są już w 40 miastach w Polsce. W Warszawie od 2015 roku. Śniadanie wielkanocne w warszawskiej hali Expo rozpocznie się o 9:00 i potrwa kilka godzin. - Chcemy przeciwdziałać samotności, więc siadamy razem do stołu, składamy sobie życzenia, jesteśmy ze sobą - mówi prezes Fundacji Wolne Miejsce.

W podkaście także o warszawskim sklepie socjalnym Spichlerz i społecznym ministerstwie ds. samotności, który siedzibę ma w Katowicach.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują wybór metropolity gdańskiego na nowego przewodniczącego KEP.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski rozmawiają na temat marcowych wyborów do prezydium KEP.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak odnoszą się do duchowych aspektów postu.

Justyna Nowicka i Michał Jóźwiak rozmawiają na temat duchowych (i nie tylko) aspektów przeżywania postu.

Pamiętam ks. Jerzego bardzo dobrze, to był mój wujek. W czasach Solidarności trudno było mu wyrwać się z Warszawy, ale przyjeżdżał do nas, na Podlasie, chociaż na chwilę. "Ładuję tu swoje akumulatory" - tak wtedy mówił - wspomina jego bratanek, Marek Popiełuszko.

- Gdy ks. Jerzy zginął, miałem 14 lat. Dobrze pamiętam tamte chwile. Aż trudno uwierzyć, że minęło już 40 lat - dodaje.

W rozmowie z Maciejem Kluczką (misyjne.pl) Marek Popiełuszko mówi też o przygotowaniach do obchodów 40. rocznicy męczeńskiej śmierci ks. Jerzego. W tym roku mija 40 lat od tej komunistycznej zbrodni (ksiądz Jerzy został zamordowany 19 października 1984 roku). 28 lutego (czyli w rocznicę odprawionej przez ks. Jerzego Popiełuszkę pierwszej mszy za ojczyznę) rozpoczyna się 37-tygodniowy program modlitewnych obchodów tej rocznicy. O szczegółach - tutaj >>> 37-tygodniowa modlitwa – przygotowanie do 40. rocznicy śmierci ks. Popiełuszki

- Gdy ks. Jerzy odprawiał msze za ojczyznę, nie mówił nam jakie wiążą się z tym zagrożenia. O wszystkim dowiadywaliśmy się później z gazet. Kilka razy, z rodzicami, byłem na mszy w kościele na warszawskim Żoliborzu. W tamtych czasach to była wyprawa na cały dzień. Ponad 300 km, nie było takich dróg jak teraz. Pakowaliśmy kanapki i jechaliśmy. Pamiętam tę atmosferę, to były wielkie manifestacje wiary - wspomina Marek Popiełuszko.

Bratanek ks. Jerzego opowiada też o przygotowaniach do utworzenia w Okopach (miejscu urodzin ks. Popiełuszki) muzeum Muzeum Błogosławionego Księdza Jerzego Popiełuszki. Otwarcie placówki planowane jest na 2025 rok. Gość podkastu misyjne.pl podkreśla, że niezwykle cenne jest to, że historię życia i przesłanie ks. Jerzego chcą poznawać młodzi ludzie. - Młodzież nawiązuje z nim kontakt, tak jakby był ich kolegą, przyjacielem. To piękne - dodaje.

O akcji "Misjonarz na Post" z bratem Szymonem Janowskim - sekretarzem misyjnym w warszawskiej prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów - rozmawia Maciej Kluczka.

Okazją do rozmowy jest rozpoczynający się Wielki Post, a wraz z nim akcja "Misjonarz na Post" - modlitewnej akcji wsparcia misjonarzy prowadzonej przez "Misyjne Drogi".

Na świecie pracuje obecnie 1673 polskich misjonarzy. Obok ewangelizacji zajmują się też poprawą jakości życia ludzi, wśród których pracują. Budują studnie, ośrodki zdrowia czy placówki edukacyjne. Oprócz wsparcia materialnego potrzebne jest także to… duchowe.Uczestnicy inicjatywy poprzez post, modlitwę, ofiarowanie cierpienia lub inne dobre postanowienia chcą zatroszczyć się o misje i misjonarzy.

"Świadomość misjonarzy, że są ludzie, którzy się za nich modlą jest bardzo ważna. Ważna i pomocna w doświadczeniu samotności, trudu, życia w innej kulturze" - podkreśla gość Podkastu Misyjnego.

Br. Szymon Janowski pracuje dla misji i misjonarzy, ale na co dzień swoje zadania wykonuje w Polsce. "Częścią mojej pracy jest zbiórka pieniędzy. Chodzę tam, gdzie mnie zaproszą, gdzie są ludzie chętni nas wysłuchać i wesprzeć misje" - mówi.

Regularnie wyjeżdża też za granicę. Ostatnio był w Gabonie, gdzie pracują bracia kapucyni. "Wielką naszą radością jest to, że w ciągu roku udało się zbudować szkołę, duży budynek na osiem sal, 450 uczniów. Budowa takiej szkoły w ciągu roku? Uważam to za cud" - dodaje.

Kapucyn - w rozmowie z Maciejem Kluczką - opowiada też o różnicach w pracy misjonarzy w Gabonie i np. w Gruzji. "W Gruzji chrześcijaństwo obecne jest od wielu lat, w Gabonie pierwsza msza została odprawiona raptem 180 lat temu" - wyjaśnia. Br. Szymon opowiada o specyficznej - na tle Afryki - sytuacji Gabonu i dobrych warunkach panujących w tym kraju do rozwoju chrześcijaństwa.

Aleksander Barszczewski i Michał Jóźwiak komentują bieżące wydarzenia w życia Kościoła.

Audycja Radia Emaus.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła.

Audycja Radia Emaus.

Gościem Michała Jóźwiaka jest Aleksandra Karniewicz z fundacji "Miejsce Słowa", która zajmuje się pokazami scen z Ewangelii w technologii VR.

Michał Jóźwiak i Aleksander Barszczewski komentują bieżące wydarzenia z życia Kościoła. Tym razem podejmują temat listu Przewodniczącego KEP w sprawie Mariusza Kamińskiego i Macieja Wąsika.

Audycja Radia Emaus.