Madame Monday - po dorosłemu

Czym są granice?Jak jest stawiać właściwie?Dlaczego czasem to nie działa?O tym wszystkim opowiadam Wam w najnowszym odcinku Madame Monday :) Dobrego odsłuchu. www.joasiaflis.comInstagram @joannaflispsycholozka

W tym odcinku przyglądam się temu, dlaczego coraz trudniej znosimy cudze tempo, potrzeby, różnice, rozczarowania i zwykły interpersonalny dyskomfort. Czy inni ludzie faktycznie stali się bardziej nieznośni, czy może my mamy coraz mniejszą tolerancję na frustrację, brak kontroli i napięcie w relacjach?Mówię też o granicy między ochroną siebie a unikaniem ludzi, o tym, kiedy „stawianie granic” naprawdę nas chroni, a kiedy staje się sposobem na uciekanie od konfliktu, irytacji i ambiwalencji. O tym, że nie każda trudna emocja jest dowodem na toksyczność relacji i że dobra relacja nie jest relacją bez napięcia.To odcinek o irytacji, bliskości, frustracji i o pytaniu, którego być może zadajemy sobie dziś za rzadko:czy potrafię znieść to, że drugi człowiek nie jest mną?www.joasiaflis.com

Co ze mną nie tak? 3 lata później

Nadzieja

Czy można wiedzieć, kim się jest i jednocześnie nie czuć, że jest się sobą?

Można.

Depersonalizacja i derealizacja należą do najbardziej osobliwych doświadczeń psychicznych. Człowiek może patrzeć na własne ciało i wiedzieć, że jest jego, a jednocześnie doświadczać go jako obcego. Może znajdować się we własnym mieszkaniu, rozpoznawać każdy przedmiot i mimo to mieć wrażenie, że wszystko wygląda jak scenografia albo sen.

Co szczególnie ważne: zazwyczaj nie oznacza to utraty kontaktu z rzeczywistością.

Osoba doświadczająca derealizacji najczęściej wie: „świat jest prawdziwy”. Problem polega na tym, że przestaje czuć jego realność.

I właśnie dlatego depersonalizacja i derealizacja są tak fascynujące klinicznie. Pokazują różnicę między wiedzieć a doświadczać.

Krótkotrwałe epizody mogą pojawić się podczas silnego stresu, paniki, wyczerpania czy innych stanów przeciążenia i same w sobie nie oznaczają zaburzenia psychicznego.

Istnieje jednak również formalna diagnoza: zaburzenie depersonalizacji-derealizacji - DDD, należące w ICD-11 do grupy zaburzeń dysocjacyjnych.

I tutaj zaczynają się pytania, które interesują mnie najbardziej.

Dlaczego człowiek może przestać czuć własne emocje jako „swoje”?

Co właściwie sprawia, że każdego dnia bez zastanowienia wiemy:
to moje ciało, moje wspomnienie, moje życie, to ja?

Dlaczego depersonalizacja tak często pojawia się podczas paniki?

I dlaczego próba ciągłego sprawdzania:

„Czy już czuję się normalnie?”
„Czy świat znowu wygląda prawdziwie?”
„Czy nadal jestem sobą?”

może paradoksalnie podtrzymywać problem?

W nowym odcinku Madame Monday „Czy można nie czuć własnego życia?” opowiadam o depersonalizacji, derealizacji i szerzej - dysocjacji.

Tłumaczę:

– czym depersonalizacja różni się od derealizacji,
– gdzie przebiega granica między przejściowym doświadczeniem a DDD,
– dlaczego DDD zaliczamy do zaburzeń dysocjacyjnych,
– czym różni się ono od psychozy i DID,
– co wiemy o związku dysocjacji z traumą, lękiem i paniką,
– czym jest interocepcja i co może mieć wspólnego z poczuciem własnego „ja”,
– oraz co współczesne badania mówią o leczeniu.

Nowy odcinek Madame Monday już jest.

Wyzwania w relacji z ciałem. Rozmowa z Kamilą Szczawińską o ciele, akceptacji siebie i presji współczesnego świata.

Kiedy kupowanie staje się problemem?

„Dla dobra dziecka” - to zdanie w czasie rozwodu i rekonstrukcji rodziny odmieniane przez wszystkie przypadki. Ale czy zawsze słusznie?

Co, jeśli powoływane „dobro dziecka” niewiele ma wspólnego z jego realnymi potrzebami, a dużo bardziej służy interesom dorosłych?

O tym, czym naprawdę jest dobro dziecka i jak chronić je w czasie rozstania rodziców, rozmawiam z Justyną Żukowską-Gołębiewską - psycholożką, psychotraumatolożką, mediatorką rodzinną i autorką książki „Dla dobra dziecka” i ekspertką projektu Młode Głowy.

Millenialsi nie nadążają?

Czy diagnoza wystarczy, żeby naprawdę zrozumieć człowieka? W tym odcinku opowiadam o podejściu procesowym w psychoterapii - sposobie myślenia, który koncentruje się na tym„co to podtrzymuje cierpienie?”. Rozmawiam o unikaniu, ruminacjach, samokrytyce, wstydzie, samotności i strategiach, które kiedyś nas chroniły, ale dziś mogą ograniczać życie.

To odcinek o psychoterapii, ale też o nadziei. Bo jeśli cierpienie jest podtrzymywane przez procesy, to zmiana również może być procesem - możliwym do rozpoznania, uczenia się i stopniowego wzmacniania.

Misja poboczna

Z Pauliną :)

Zrobiłam rozmowę na temat książki „Nienawidzę ich! To Polacy mówią na terapiach. Reportaż z podzielonego kraju” Karoliny Olejak.

To jest trudna lektura i trudna rozmowa. Bowiem nienawiść ma w sobie coś ostatecznego, jakiś rodzaj gotowości do wcielenia w czyn tego uczucia. Zaszkodzenia komuś, dopieczenia, zniszczenia w najgorszym wariancie.

Ta nienawiść, współgrająca z polaryzacją, na której żerują politycy, jest czymś, co trwa gdzieś od środka, niszczy rodziny, związki, środowiska społeczne.

Osobiście jestem przekonana, że polaryzacji jest mniej, niż media próbują nam wmówić. Im bardziej bowiem o niej mówimy, tym bardziej ona kształtuje nasze życie. Normalizuje nasze stosunki, wpływa na to, jak postrzegamy innych.

Niemniej jednak ta rozmowa wydaje mi się ważna, bo Karolina rozkłada nienawiść na czynniki pierwsze i próbuje nas przekonać, że stoją za tą nienawiścią nasze lęki, kompleksy, zazdrości, niespełnione marzenia i ambicje. I że to właśnie o te części jungowskiego cienia chodzi.

Rozmowa jest sponsorowana przez wydawnictwo.

Dlaczego ludzie nas nie lubią?

Rozkminy na temat współczesnego fatalizmu

Czy nam się w dup.. poprzewracało?

Społeczna śmierć - czyli o odrzuceniu.

Poppsychologia - rozkładana na czynniki pierwsze

Pop psychologia i wielka samotność w relacjach

Jak upchać wszystko w jednym życiu?

Ostatnio na spotkaniu autorskim powiedziałam, że jedyną prawdziwą porażką w życiu jest nie dać sobie szansy.

Nie dajemy jej sobie z różnych powodów. Bo wierzymy, że nam się nie należy. Bo boimy się porażki. Zmiany. Ocen. A czasem i to jest najtrudniejsze do przyznania, boimy się sukcesu.

Wstydzimy się marzeń. Ambicji. Myśli o tym, że moglibyśmy żyć inaczej. Lepiej. Odważniej. Ciekawiej.

Nagrywając ten odcinek, zrozumiałam coś jeszcze: wielu z nas wcale nie boi się upadku. Boimy się tego, że mogłoby się udać.

Tego, że trzeba będzie przestać się umniejszać.
Że nie będzie już wymówki.
Że nasze życie naprawdę mogłoby być inne.

W nowym odcinku Madame Monday mówię o tym wprost. O lęku przed lepszym.

Bo czasem największym ryzykiem nie jest porażka.
Największym ryzykiem jest pozwolić sobie spróbować.

Mechanizmy obronne w relacjach: kiedy nie da się kogoś przekonać

Rodzicielstwo w świecie internetu to wyzwanie - napięcie, wątpliwości i poczucie, że cokolwiek zrobimy, będzie źle.
Za dużo luzu - ryzyko. 

Za dużo kontroli - konflikt i oddalanie się dziecka.

W tym odcinku razem z Ewą Dziemidowicz  rozmawiamy o odporności cyfrowej, czyli  kompetencji, która rozwija się w relacji z dorosłym. O tym, dlaczego nie wystarczy liczyć godzin przed ekranem i czemu ważniejsze od „ile” jest po co, w jakim kontekście i z czym dziecko zostaje samo.

Razem z Ewą Dziemidowicz z Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę przyglądamy się:
– głosom młodych osób („to nie fair”, „wszyscy mają”, „umiem się kontrolować”),
– alternatywom, które muszą się pojawić gdy chcemy wprowadzić cyfrowe zmiany, 
– temu, jak działają algorytmy, zagrożeniom w sieci i i  temu dlaczego młodzi potrzebują obecnych, przytomnych i reagujących dorosłych,
– zastanawiamy się nad tym, jak budować zasady, które pozwolą naszym dzieciom budować cyfrową odporność.

Ewa Dziemidowicz ,od lat zajmującą się bezpieczeństwem dzieci i młodzieży w środowisku cyfrowym oraz wspieraniem dorosłych w budowaniu adekwatnych, rozwojowo dostosowanych zasad. Ewa jest psychoterapeutką w Poradni Dziecko w Sieci Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę - poradnia jest bezpłatna więc szczególnie polecam waszej uwadze!

W odcinku wspominamy raport "„Dobre i złe wiadomości – życie online i offline a zdrowie psychiczne polskich nastolatków”

Podcast powstał we współpracy z Młode Głosy i FDDS

Ten odcinek jest zaproszeniem do spojrzenia na ruch z innej perspektywy - jako na coś, co w różnych momentach życia pełni różne funkcje. Ruch bywa regulatorem napięcia, sposobem porządkowania chaosu w głowie, wsparciem w momentach przeciążenia, ale bywa też czymś niedostępnym albo zwyczajnie niepomocnym. I to również jest część tej opowieści.

Opowiadam o tym, jak ruch wpływa na psychikę poprzez układ nerwowy, emocje i poczucie kontaktu z ciałem. O tym, dlaczego nie każdy rodzaj ruchu działa tak samo i dlaczego tak ważne jest dopasowanie go do stanu, w jakim jesteśmy. Poruszam temat apatii, nadmiaru napięcia, złości i frustracji oraz tego, jak różne jakości ruchu mogą wspierać regulację tych stanów. To odcinek o uważności na sygnały płynące z ciała i o odzyskiwaniu zaufania do tego, że organizm często wie, czego potrzebuje.

Odcinek powstał we współpracy reklamowej z MultiSport

Czy „praca nad sobą” zawsze prowadzi do zdrowienia?
A co, jeśli w pewnym momencie zaczyna podtrzymywać napięcie zamiast je zmniejszać?

W tym odcinku przyglądam się zjawisku zmęczenia terapią, rozwojem i nieustanną autorefleksją. Pokazuję, jak w kulturze samodoskonalenia „praca nad sobą” bywa nie tylko wsparciem, ale też normą obciążającą, moralnym obowiązkiem, językiem statusu i sposobem indywidualizowania problemów systemowych.

Omawiam moment, w którym refleksja przestaje sprzyjać integracji, a zaczyna przyjmować formę ruminacji: powtarzalnego, oceniającego myślenia, które nie prowadzi do realnej zmiany funkcjonowania. Wyjaśniam różnicę między „wiecznym grzebaniem” a integracją rozumianą jako konsolidacja zmiany w działaniu, relacji i regulacji układu nerwowego.

W odcinku poruszam także rzadko omawiany temat niepożądanych efektów terapii oraz prawa klienta do sprawdzania, czy dany proces, relacja i forma pracy nadal mu służą.

To odcinek nie jest o rezygnowaniu z pomocy w kryzysie, ale o odzyskiwaniu sprawczości wtedy, gdy rozwój psychologiczny przestaje zwiększać zdolność do życia, a zaczyna ją ograniczać.

Dla osób, które czują, że „robią wszystko jak trzeba”, a mimo to są coraz bardziej zmęczone sobą.

Wiele osób funkcjonuje dziś w trybie stałej korekty siebie. Zmieniamy diety, strategie relacyjne, sposoby pracy, schematy myślenia. Przechodzimy z jednej metody w kolejną, z jednego „lepszego rozwiązania” w następne. Często nie dlatego, że coś wyraźnie nie działa, ale dlatego, że pojawia się trudne do nazwania poczucie: to jeszcze nie jest to.

Z perspektywy psychologii to nie jest wyłącznie kwestia ambicji ani samodoskonalenia. To efekt kultury, która bardzo skutecznie przeniosła odpowiedzialność za dobrostan na jednostkę, a jednocześnie pozbawiła ją realnych punktów zatrzymania. W takim systemie brak poprawy zaczyna być interpretowany nie jako naturalna cecha życia, lecz jako osobiste zaniedbanie.

„Praca nad sobą” przestaje być narzędziem zmiany, a zaczyna pełnić funkcję regulacji poczucia winy i lęku. Daje chwilowe poczucie kontroli: skoro coś robię, to znaczy, że nie zawodzę. Skoro się rozwijam, to znaczy, że idę w dobrą stronę. Problem w tym, że ta ulga jest krótkotrwała i szybko ustępuje miejsca kolejnemu poczuciu niewystarczalności.

W praktyce wiele decyzji, które podejmujemy — o kolejnej terapii, kolejnym kursie, kolejnym sposobie życia — nie wynika z realnej potrzeby zmiany, lecz z trudności w zniesieniu tego, co aktualne. Zamiast pytać: czego doświadczam?, pytamy: co jeszcze mogę poprawić?

W najnowszym odcinku podcastu przyglądam się temu mechanizmowi od strony psychologii, neurobiologii i kultury:
– dlaczego nieustanna praca nad sobą stała się normą,
– jak wiąże się z poczuciem winy i lękiem,
– i w którym momencie przestaje służyć zmianie, a zaczyna podtrzymywać napięcie.

🎧 Odcinek dostępny na platformach podcastowych.

Intuicja

Nie zawsze pragniemy tego, czego potrzebujemy.

I nie zawsze potrzebujemy tego, czego pragniemy.

W tym odcinku porządkuję jedno z najbardziej mylących, a jednocześnie kluczowych rozróżnień w psychologii: różnicę między potrzebą a pragnieniem.

Mówię o tym:

• czym potrzeba jest w sensie regulacyjnym, a czym nie jest,

• dlaczego pragnienia bywają tak głośne, pilne i przekonujące,

• jak schematy wczesnodziecięce „tłumaczą” potrzeby na pragnienia,

• w jaki sposób doświadczenia urazowe sprawiają, że pragnienie staje się strategią przetrwania,

• dlaczego w uzależnieniach i w trudnych relacjach spełnianie pragnień nie prowadzi do ulgi,

• i jak w terapii organizm stopniowo „oducza się” dawnych strategii przetrwania, odzyskując dostęp do realnych potrzeb.

U progu nowego roku :)

Czego nauczyłyśmy się po 40?

Nie nakręcaj się!

Z nastolatkiem w dorastanie – ze spokojem

Robimy wszystko dla dzieci. Chcielibyśmy, żeby to doceniły. Kiedy wchodzą w wiek nastoletni, trudno nam zaakceptować ich bunt i złość. Czujemy lęk. Ale nastolatkowie źle znoszą nieustanną troskę i zmartwienie na twarzach rodziców. Potrzebują, żebyśmy ufali, że sobie poradzą. Żebyśmy byli przy nich spokojni, gdy popełniają błędy, wściekają się, rozpaczają.

Treść tej książki ma pomóc w tym, by przez czas dorastania dziecka przejść możliwie spokojnie. Specjaliści podpowiadają, czym się przejmować, a co jest typowe dla tego okresu. Jak rozmawiać, żeby się nie kłócić, jak wspierać, żeby się nie wypalić.

Joanna Szulc, fragment wstępu

„Kochaj i pozwól na bunt” – to zdanie stało się moim drogowskazem. Bo rodzicielstwo to najtrudniejsza, ale i najpiękniejsza podróż w moim życiu. Nie da się jej odbyć bez chwil, kiedy wydaje się, że straciliśmy azymut. Zwłaszcza przy nastolatkach w czasie buntu, poszukujących siebie i stawiających granice nam, rodzicom.

"Ta książka jest jak kompas podczas tej wymagającej wyprawy – nie tyle daje gotowe recepty, ile pomaga zobaczyć szerszą perspektywę. Przypomina, że rozmowa ma moc większą niż kontrola. I że z wyzwaniami rodzicielstwa nie jesteśmy sami. Z całego serca polecam."

Martyna Wojciechowska, inicjatorka projektu „Młode głowy. Otwarcie o zdrowie psychicznym”, prezeska Fundacji UNAWEZA

"Wszechstronna, głęboka, serdeczna książka dla rodziców, którzy często stają bezradni wobec swoich nastoletnich dzieci. Nie mogłam się zdecydować, czy lepsze są w niej pytania, czy odpowiedzi – ostatecznie uznałam, że jest remis: świetne pytania, mądre odpowiedzi."

Natalia de Barbaro

Kupując tę książkę – wspierasz projekt „Młode głowy. Otwarcie o zdrowiu psychicznym” Fundacji UNAWEZA

Syndromy - kiedy przeszłość jest w teraźniejszości

Dysocjacja, tłumienie, odpuszczanie - 3 strategie przetrwania :)

Czy bez bata zgłupieję? O micie racjonalnego krytyka i sile mądrego, wspierającego głosu.

Wielu z nas wierzy, że nasz wewnętrzny krytyk mówi prawdę, że to on trzyma nas przy ziemi, chroni przed błędami i utratą kontroli.

Ale co, jeśli to nie racjonalność, tylko strach?

I co, jeśli ten głos wcale nie jest obiektywny, tylko zniekształcony, tak samo jak głos wewnętrznego pochlebcy?

W tym odcinku opowiadam:

– dlaczego ufamy surowym myślom bardziej niż wspierającym (negativity bias, kulturowe dziedzictwo „bata” i etos pracy),

– jak psychologia tłumaczy zjawisko krytyka – od CBT po terapię współczucia (CFT),

– co chroniczna krytyka robi z naszą psychiką i zdolnością do działania,

– oraz jak brzmi inny głos: wrażliwy, ciekawy, mądry, wspierający.

Dzień dobry!

Wszyscy za kulisami jesteśmy po prostu ludźmi. Mamy swoje ulubione wyciągnięte dresy, proste kanapki z serem na śniadanie, rozczulają nas kaczki na jeziorze (właśnie je obserwujemy z Jogą), czasem nie czeszemy włosów do południa.

Każdy z nas miewa podkrążone oczy, bałagan w kuchni i nerwowe poranki. I właśnie z tej normalności wpadam dziś do Was z podcastem o kulisach powstawania mojej najnowszej książki „To samo, ale inaczej”.

Spotykam się z moją redaktorką @karolina_opo , aby trochę wspólnie poplotkować o tym, jak się pisze książki. Jak się wpada na pomysły, smażąc naleśniki, wypełnia rozdziały, jeżdżąc pociągiem, i dyskutuje do rana o rzeczach zbędnych, by na końcu wybrać to, co najważniejsze.

Dobrego odsłuchu ❤️

@wydawnictwo_agora

Dlaczego tak trudno dziś żyć zwyczajnie?

Dlaczego musimy być lepsi? - o potrzebie dominacji i kruchym poczuciu własnej wartości

Czasem trzeba puknąć się w głowę

Jak żyć? Instrukcja obsługi niepokoju

W tym odcinku podcastu Madame Monday po dorosłemu zapraszam Cię do refleksji nad tym, co naprawdę myślisz – a co tylko „myśli się” w Tobie. Skąd biorą się nasze poglądy, przekonania i narracje, które nosimy w głowie? Czy to rzeczywiście nasze zdanie, czy może echo rodziny, kultury, języka, algorytmów i marketingu?

Opowiadam o czterech głównych źródłach naszych myśli, efektach psychologicznych, które nami sterują (konformizm, priming, efekt czystej ekspozycji), i o tym, jak odzyskać wolność wobec własnych myśli.
Znajdziesz tu też metafory – rynek, sala konferencyjna czy niebo pełne chmur – które pomagają spojrzeć na siebie z perspektywy obserwatora i odkryć, że jesteś kimś więcej niż tylko treścią, która przepływa przez Twoją głowę.

Na końcu czekają na Ciebie pytania do autorefleksji, które mogą stać się początkiem pracy nad większą elastycznością i odpornością psychiczną.

Dlaczego łatwiej nam zrobić awanturę o zmywarkę niż powiedzieć: „brakuje mi ciebie”?

W tym odcinku opowiadam o wstydzie związanym z proszeniem o bliskość – o tym, dlaczego chowamy swoje pragnienia za krytyką, fochami i milczeniem. Dowiesz się, czemu taka strategia nas wyczerpuje, jak naprawdę działa nasz układ nerwowy w relacjach i dlaczego trzy proste słowa „potrzebuję cię” bywają trudniejsze niż całe kłótnie.

To odcinek o odwadze, która nie polega na byciu twardym, ale na pokazaniu swojej potrzeby i przyjęciu ryzyka odrzucenia.

Granice szczerości

O dojrzałości jeszcze inaczej

Przebieranki

No dobra!

Pora na małą premierę 😉

Jakiś czas temu zapowiedziałam, że „broimy” co nieco z niezastąpioną psycholożką Joanna Flis. 🫶

No i zbroiłyśmy! Spędziłyśmy pewne letnie przedpołudnie w gościnnych progach Studio PLAC 🎧 i nagrałyśmy pilotażowy odcinek podcastu o wdzięcznym tytule wymyślonym przez Asię „Przestań, bo się wzruszę”. (to jest bardzo dobry tyłu! 😉)

Jutro Międzynarodowy Dzień Przyjaźni.

Z tej okazji z życzeniami wspaniałych przyjaciół obok każdego i każdej z Was - udostępnimy naszą rozmowę w podcastowej przestrzeni „Madame Monday”, którą Asia prowadzi od lat.

Na razie odcinek specjalny w „Madame Monday”, na razie gościnnie, ale kto wie co dalej?

Zobaczcie kulisy nagrania, jutro - posłuchajcie, a potem koniecznie dajcie znać czy… słuchalibyście dalej?

Bo jeśli tak to chętnie wrócimy do brojenia!

Dobrego dnia i uśmiechu w tę szaro-burą pogodę, a rolkę koniecznie zobaczcie do końca! 😂

Ps. 🫶

Dzięki, Asia!

Dzięki, Marcin! Marcin Łukasik

Dzięki, Bestie! Joanna Jędraszek

Dzięki, Marlena! Marlenka Kowalska

Chemia relacji

Pułapki umysłu

Najnowszy odcinek Madame Monday już jets dostępny. I jest dla mnie szczególny, ponieważ mówię w nim o czymś, co długo było dla mnie trudne do uchwycenia o przyjemności.
Nie tej pomylonej z ulgą po ciężkim dniu. Nie tej sprzedawanej przez przemysł wellness w błyszczących opakowaniach. Tylko o tej prawdziwej, głębokiej, czułej, zmysłowej obecności w życiu. Takiej, która zatrzymuje. Która przypomina, że jesteśmy. I że warto.
W tym odcinku dzielę się refleksją o tym, jak bardzo kultura (i my sami) odcięliśmy się od przyjemności. Jak trudno nam ją wpuścić - zwłaszcza kobietom, które przez wieki miały ją dawać, a nie czuć. A przecież przyjemność to nie luksus. To nie nagroda za dobre sprawowanie. To nasze prawo. I często jedyna brama do zmiany.
Rozbieram pojęcia: przyjemność, ulga, rozrywka. Mówię o zmęczeniu, o tęsknocie, o podkradanym groszku z działki i o tym, dlaczego kobieta, która pozwala sobie na przyjemność, staje się nie do zatrzymania.
To nie jest odcinek o hedonizmie. To jest odcinek o wolności wewnętrznej.
Jeśli masz w sobie choć cień pytania "jak chcę żyć" - posłuchaj!

Autobiografia emocji

Dlaczego łatwiej nam wyjść pobiegać, gdy ktoś na nas czeka? Czy można "pożyczyć" czyjąś motywację, gdy nam samym jej brakuje? I co wspólnego mają treningi grupowe z budowaniem zaufania i poczucia przynależności?

W ostatnim odcinku sportowej serii podcastu opowiadam o tym, jak społeczne wsparcie może pomóc pokonać sport-krastrynację, jak budować rytuały wokół ruchu i jak zamienić aktywność fizyczną w przyjemność (nawet jeśli jesteś introwertykiem). Podpowiem też, czym są „społeczne endorfiny” i dlaczego czasem lepiej umówić się na jeden spacer niż na „trzy razy w tygodniu siłownia”.

Ten odcinek powstał we współpracy z Benefit Systems i Multisport.
Dziękuję, że słuchasz i że ruszamy się razem - po dorosłemu.

W tym odcinku dzielę się z Wami osobistym doświadczeniem narastającego lęku egzystencjalnego związanego z sytuacją geopolityczną i próbuję opowiedzieć, czym jest tzw. stres przedtraumatyczny — czyli stan, w którym boimy się nie tego, co już się wydarzyło, ale tego, co dopiero może nadejść.Opowiadam o wpływie mediów społecznościowych na nasze poczucie bezpieczeństwa, o tym, jak trudne jest dziś zachowanie wewnętrznego spokoju i co możemy zrobić, by odzyskać choćby kawałek sprawczości.To odcinek o lęku, ale też o nadziei. O potrzebie lokalnego działania i konieczności stawiania granic niepokojącym treściom. Jeśli czujesz, że świat Cię przytłacza — ten odcinek jest dla Ciebie.

Specjalnie dla Was – zapis premiery Gier rodzinnych, podczas której razem z Justyną Dżbik-Kluge rozmawiamy właściwie o wszystkim!

W tym odcinku Madam Monday przyglądam się zjawisku bowaryzmu – ucieczce w iluzję idealnego życia. Inspiracją jest postać Emmy Bovary z powieści Flauberta, ale prawdziwym tematem są nasze codzienne fantazje o „lepszym życiu” – podszyte FOMO, Instagramem, coachingiem, estetyzacją rzeczywistości i presją na sukces. Opowiadam o tym, co się dzieje, gdy marzenia przestają być marzeniami, a stają się narzędziem autodestrukcji. I dlaczego warto marzyć… po dorosłemu.

Potrzebujesz motywacyjnego kopa? Oto on !

Odcinek powstał we współpracy z Multisport Benefit Systems

Masz czasem dość tego, że aktywność fizyczna kojarzy Ci się tylko z presją i obowiązkiem? W dzisiejszym odcinku dzielę się moimi sprawdzonymi patentami na to, jak naprawdę pokochać ruch – czasem kluczem są po prostu... pistacjowe lody!

🍦 Moje sposoby na aktywność z przyjemnością:

Lody na trasie rowerowej

Kryminał na macie do jogi

Szybka jazda z górki dla poczucia wolności

🚴‍♀️ Zapomnij o perfekcji!Aktywność fizyczna nie musi być idealna. Wystarczy, że sprawia Ci frajdę i daje choć odrobinę satysfakcji.

👫 Ruch jest fajniejszy z innymi!Odkryj, jak wielką różnicę robi dobre towarzystwo – czasem wystarczy wspólny spacer, rowerowa wyprawa albo tenis bez punktów!

🌈 Nie traktuj ruchu jako kolejnego zadania.79% Polaków potwierdza, że ruch poprawia nastrój. Niech stanie się Twoją przyjemnością, a nie obowiązkiem!

Sztuka nicnierobienia: Dlaczego odpoczynek jest buntem?

Zbliżają się wakacje, a Ty zamiast się cieszyć, masz poczucie winy, gdy odpoczywasz? To nie przypadek! Żyjemy w kulturze, która nie pozwala nam na prawdziwy odpoczynek – ciągle czujemy presję bycia produktywnymi, nawet w czasie wolnym.

Czy można kochać matkę i jednocześnie czuć, że czegoś zabrakło?
Czy oddzielenie się od niej to zdrada, czy początek bycia sobą?
Jak rozpoznać głos matki w swojej głowie – i zdecydować, co z nim dalej?

Ten odcinek to intymna, uważna i nienachalna opowieść o najtrudniejszej, najbardziej ambiwalentnej i formującej relacji w naszym życiu: relacji z matką.

Rozmawiam o:
– ambiwalencji emocjonalnej: miłości splecionej z żalem
– separacji i potrzebie własnej tożsamości
– wewnętrznym głosie matki, który czasem wspiera, a czasem rani
– figurze Matki Polki jako kulturowym micie
– córkach, które miały być „lepszymi kobietami”
– synach, którym nie pozwolono być wrażliwymi
– i o tym, jak przestać być wiecznie głodnym dzieckiem

Jak nie zwariować w związku? Rozmowa z Natalią Tur

Dlaczego w związkach nam nie wychodzi, skoro zaczynamy z dobrymi intencjami? Czy naprawdę wystarczy "znaleźć właściwą osobę"? W tym odcinku rozmawiam z Natalią Tur – mediatorką i autorką książek o relacjach – o tym, co sprawia, że związki bywają trudne, a także o tym, jak je naprawiać (albo... świadomie kończyć).

🔹 Red flagi, green flagi i złudzenie konsensusu
🔹 Ciągłe kłótnie o to samo – co naprawdę za nimi stoi
🔹 FOG: fear, obligation, guilt – emocjonalna mgła w relacjach
🔹 Dwie nogi związku: autonomia i więź
🔹 Kryzys różnicowania – i dlaczego to nie jest koniec, tylko etap

To szczera, systemowa rozmowa o związkach bez lukru, ale z dużą dawką nadziei.

🎧 Posłuchaj, jeśli jesteś w relacji (albo przed, albo po) i chcesz wiedzieć, jak być w niej dojrzale i… nie zwariować.

📚 W odcinku wspominamy też o książkach:
– Gry rodzinne (Joanna Flis)
– I po związku i Związek na zakręcie (Natalia Tur)

Polaryzacja

Homeostaza systemowa - czyli jak przestać brać odpowiedzialność za innych

Coraz częściej słyszymy “therapy speak” w codziennych rozmowach. Co to właściwie oznacza i gdzie czyha na nas pułapka?

Oto kilka ważnych punktów:

Czym jest therapy speak?

• Język terapii przeniesiony do codziennych rozmów.

• Przykład? Pojęcia takie jak: “projekcja”, “trauma”, “gaslighting”.

• Brzmi profesjonalnie, ale nie zawsze niesie ze sobą głębokie rozumienie.

Dlaczego Therapy Speak staje się popularny?

Większa świadomość zdrowia psychicznego (co jest dobre!).

Co zatem jest zagrożeniem?

Język terapii w gabinecie terapeutycznym jest czymś innym niż w codziennym życiu.

• W terapii: profesjonalny język jest jak narzędzie chirurgiczne — precyzyjne, stosowane z uwagą, w stworzonych do tego warunkach.

• W codziennym życiu: bez kontekstu może stać się zimny, techniczny, oceniający, oddalać nas od siebie oraz innych.

Dr Jonathan Shedler mówi, że therapy speak oddala nas od prawdziwych uczuć, choć udaje, że je nazywa (The Guardian, 2023) – w pełni się z nim zgadzam!

Przykład therapy speak:

Wydaje mi się, że projektujesz na mnie swoje niezaspokojone potrzeby z dzieciństwa.

Zwykły ludzki język:

Mam wrażenie, że widzisz we mnie coś, czego ja nie do końca rozumiem. Może spróbujmy razem o tym porozmawiać?

Co tu się wydarzyło?

W pierwszej wersji:

• Druga osoba czuje się oceniona.

• Traci przestrzeń na własne emocje.

• Relacja staje się jednostronnym wykładem zamiast rozmową.

Co tu się wydarzyło?

W drugiej:

• Otwierasz rozmowę, zamiast zamykać ją diagnozą.

• Dajesz drugiej osobie szansę na wyjaśnienie swoich uczuć.

• Budujesz przestrzeń do autentycznego kontaktu.

Dlaczego therapy speak bywa niebezpieczny?

• Zamiast rozumieć — etykietujemy.

• Zamiast rozmawiać — diagnozujemy.

• Zamiast budować bliskość — oddalamy się.

Kiedy język terapii, a kiedy zwykły język?

Język terapii:

• W gabinecie.

• Gdy chcesz lepiej zrozumieć siebie.

• Przy pracy nad głębokimi wzorcami i traumą.

• Kiedy obie strony świadomie używają tych samych pojęć.

Zwykły, ludzki język:

• W codziennych relacjach.

• Gdy budujesz bliskość i zaufanie.

• W rozmowach, które mają być żywe, autentyczne, serdeczne.

Jeśli ten temat Cię zaciekawił, posłuchaj więcej w podcaście Madame Monday.

Znajdziesz tam odcinek o tym, jak mądrze używać języka, by budować bliskość, a nie dystans.

Wspominki z WFu

Kilka depesz z końca życia

Dlaczego wellness cię nie uratuje?

To nie jest odcinek przeciwko branży wellness czy medycynie stylu życia.

To odcinek przeciwko narracjom, które mówią:

– „Jeśli nie czujesz się dobrze, to znaczy, że robisz coś źle.”

– „Nie przestajemy się ruszać bo się starzejemy, starzejemy się bo przestajemy się ruszać.”

– „Jeżeli się brzydko starzejesz, to znaczy, że nie starasz się wystarczająco”

A co, jeśli to nieprawda?

Co, jeśli jesteś przemęczona, samotna, przeciążona – nie dlatego, że za mało czasu walczysz o zachowanie zdrowia, tylko dlatego, że żyjesz w świecie, który nie daje ci wsparcia?

Ten odcinek jest o przemocy ukrytej w języku troski.

O kulturze dobrostanu, która zamiast opieki oferuje ci indywidualny coaching przetrwania.

O tym, jak zdrowy rozsądek może przywrócić ci prawo do bycia człowiekiem, a nie projektem do naprawy.

Posłuchaj, jeśli masz dość presji, żeby „czuć się lepiej”.

Czasem największym aktem dbania o siebie… jest dostrzec realne powody własnego zmęczenia i powiedzieć:

„To nie ja jestem popsuta. To świat, który tworzymy nie jest światem dla ludzi .”

O realiźmie :)

Nie stać nas na bezruch

O czym szepcze wstyd i wina?

3 techniki aby nie wikłać się w dramy

Za stara na takie numery

Poppsychologczine bzdury - jak to działa

Psychologia sportkrastynacji: Dlaczego odkładamy aktywność fizyczną na później?

Wiesz, że ruch jest ważny, masz nawet plan, ale… jakoś nigdy nie jest „teraz” ten najlepszy moment? W tym odcinku przyglądam się mechanizmowi sportkrastynacji – czyli odwlekaniu aktywności fizycznej na bliżej nieokreślone później.

Zastanowimy się, dlaczego tak trudno nam ruszyć się z kanapy, mimo że wiemy, jakie korzyści niesie za sobą regularna aktywność. Czy to kwestia złych nawyków, wewnętrznych przekonań, a może zbyt wysoko ustawionej poprzeczki? Przyjrzę się psychologicznym mechanizmom stojącym za tym zjawiskiem i podpowiem, jak skutecznie przełamać schemat wiecznego odkładania ruchu na jutro.

Jeśli więc sport ciągle jest na Twojej liście rzeczy do zrobienia, ale jakoś nigdy się na nią nie łapie – ten odcinek jest dla Ciebie!

Partnerka odcinka został MultiSport, należący do Benefit Systems.

Zdarza nam się zapomnieć oddychać. W codziennym pośpiechu jesteśmy tak daleko od siebie, że tracimy kontakt z tym, co podstawowe. W tym odcinku Madame Monday rozmawiam z moj ulubion @mariaprokop_yoga o oddechu – jego mocy, która może nas przywrócić do lepszego życia, i o tym, jak poprzez ciało możemy budować zdrową relację z samymi sobą.

To odcinek o miłości do brzuchów, które potrzebują wolności i troski, o codziennych rytuałach, które wzmacniają, i o tym, jak oddech staje się drogą do odzyskania zdrowia i szczęścia.

Jeśli czujesz, że warto wrócić do siebie, oddech może być Twoim przewodnikiem. Posłuchaj tej rozmowy – jest pełna inspiracji i prostych wskazówek, które możesz wprowadzić w swoje życie.

Dlaczego odrzucamy swoje ciało? W tym odcinku przyglądam się kulturze obrzydzenia do ciała, która kreuje nierealistyczne oczekiwania i sprawia, że zaczynamy patrzeć na siebie z wrogością. Porozmawiamy o tym, jak społeczny nacisk na "perfekcyjny" wygląd odbiera nam radość z akceptacji własnej fizyczności i wpędza w pułapkę nieustannego porównywania się z innymi. Zastanowimy się, skąd bierze się ten krytyczny głos w naszej głowie i jak możemy go osłabić, by zacząć traktować swoje ciało z większą życzliwością. Na koniec omówię, jak budować zdrowsze relacje z własną cielesnością w świecie pełnym iluzji piękna.

Zapraszam do słuchania!

Wróciłam i ja i Madame Monday ❤️ Właśnie wpadł dla Was pierwszy odcinek czwartej serii podcastu. Opowiadam w nim o patencie na lepsze życie. W zasadzie bardzo prostym i dość upierdliwym w swojej naturze - bo jak się chce z niego korzystać, to trzeba przestać żyć „na bidę”. A bida, poczucie krzywdy, pretensje, żale i wypominki kuszą bardziej niż wieczorne przekąski. Życzę Wam udanego odsłuchu, odwagi w zajrzeniu na swoje podwórko, i dużo refleksji. Dobrego poniedziałku 😎

Kiedy zaczynamy traktować święta jak kolejny czas wolny, kończy się świętowanie, a zaczyna przedłużony weekend. Nic dziwnego, że tym, którzy chcą poświętować, nie daje to satysfakcji, bo choć dodatkowe dni wolne to rarytas, odpoczywanie to trochę za mało, aby poczuć „klimat świąt”. Odpoczywanie w świecie wielkiego zmęczenia jest kuszące. Dlatego życzymy sobie wspólnie świątecznego odpoczynku. Nie przeczę, że jest nam on potrzebny. Ale czy święta są właśnie o odpoczywaniu? Przecież świętowanie to coś zupełnie innego niż weekend, urlop czy chorobowe. :) Miewam wątpliwości i coraz częściej uważam, że bez zakasania rękawów i ustalenia na nowo – ze sobą przede wszystkim – co, po co i jak świętujemy, zostaje nam tylko poczucie, że święta kiedyś były jakieś inne. I o tym, jak te rękawy zakasać i dlaczego nie chodzi o perfekcję, jest dzisiejszy odcinek. Dobrego odsłuchu!

Festiwal podsumowań

Dobry rozwód. Jak to zrobić?

Oszukane pokolenie! W najnowszym odcinku Madame Monday przyglądam się pokoleniu milenialsów – ich doświadczeniom, wyzwaniom i próbom tworzenia nowych ścieżek w życiu.

Byliśmy wychowywani na obietnicach stabilnego życia, iluzjach o nieskończonych możliwościach i mitach kapitalizmu. Dziś mierzymy się z niestabilnym rynkiem pracy, rosnącymi kosztami życia i społeczną presją sukcesu. Nic dziwnego, że wielu z nas czuje, jakby świat się kończył.

Ale czy patrzenie przez pryzmat naszego rozczarowania naprawdę ma sens? 🤔 A może wyrządzamy krzywdę kolejnym pokoleniom, zostawiając je z opowieściami, w których brak nadziei?

Milenialsi, mimo trudności, piszą swoją historię na nowo. Są dowodem na to, że adaptacja to ich supermoc, a z każdej przeszkody można stworzyć wartościową opowieść. 🌱

🎧 Posłuchaj nowego odcinka na Spotify i innych platformach podcastowych. Podziel się swoimi refleksjami – jak Ty widzisz swoje pokolenie i historię, którą piszesz?

Uraza. Czasem trzymamy ją tak długo, jak to tylko możliwe. Przypomina pleśń w dobrze skonstruowanym i pozornie solidnym domu, której skutki regularnie usuwamy, nie rozumiejąc przyczyny. Uraza w związku, przyjaźni, rodzinie prowadzona pamiętliwością, potrafi rujnować naszą codzienność, sabotować rozwój relacji, przypominać nam, że krzywda jakiej doświadczyliśmy, nigdy nie została przez nas odpuszczona, zrozumiana, przyjęta, wyrównana. Uraza przypomina nam, że ci którzy nas otaczają, nie zawsze w naszej opinii zasługują na zaufanie, intymność, czy bliskość. Uraza prowadzi do biernej agresji, szukania zemsty, pogardy w czystej postaci. Zawęża nasze poznanie i kłuje nas regularnie prosto w zadaną ranę. Czasem bywa jasnym sygnałem, że niektóre relacje nie są już do odbudowania, czasem zaproszeniem do pracy nad sobą, związkiem, przyjaźnią. Nigdy jednak nie powinna być ignorowana, bo niezaopiekowana uraza rani i nas i tych, którym nie potrafimy wybaczyć. Właśnie o tym jest dzisiejszy odcinek Madame Monday - dobrego odsłuchu. Podcast dostępny na Spotify.

Bo Nie! Zacznij odmawiać i żyj po swojemu.

Niedojrzałość emocjonalna

Czy ktoś w Twoim życiu sprawia, że czujesz się niewidzialna/y, zignorowana/y albo... zmęczona/y? W najnowszym odcinku Madame Monday rozkładam na czynniki pierwsze temat niedojrzałości emocjonalnej, który dotyka wielu z nas – i to głębiej, niż chcielibyśmy przyznać.

Inspiracją do nagrania była książka Lindsay C. Gibson Niedojrzali emocjonalnie. Jak wyznaczać granice i budować świadome relacje. Gibson analizuje, jak życie z niedojrzałym emocjonalnie rodzicem wpływa na nasze poczucie własnej wartości, granice i umiejętność dbania o siebie. W efekcie często sami przyciągamy relacje, w których czujemy się ignorowani, frustrowani i bez wsparcia.

Jak się czujemy w relacji z takimi osobami?

Na początku może się wydawać, że to relacja pełna intensywnych emocji, ale z czasem zaczynamy dostrzegać schematy, które nas stopniowo wyczerpują. Pojawia się osamotnienie, bo nasze uczucia nie są naprawdę słyszane. Brak zrozumienia staje się codziennością, bo rozmowa to raczej monolog z drugiej strony. Frustracja jest stałym towarzyszem – każdy konflikt kończy się podobnie, nasze potrzeby spychane są na dalszy plan, jakby były mniej ważne. Powoli dociera do nas, że nasze emocje wydają się tylko przeszkodą dla tej osoby.

Jak się z tego wyrwać?

Zdrowe granice i świadomość własnych potrzeb to pierwsze kroki do budowania relacji, które faktycznie dają nam wsparcie i zrozumienie. W książce Gibson znajdziecie ćwiczenia pomagające ustawić ten kompas na właściwe tory.

Jeśli ten temat jest Ci bliski, zapraszam do słuchania. To czas, by wreszcie zadbać o siebie i swoje potrzeby.

#współpracareklamowa

Dziś w podcaście goszczę @rafal_zak_pisze – rozmawiamy o krytycznym myśleniu, dojrzałości poznawczej, mądrości i o tym, jak poruszać się z gracją po świecie pełnym niepewności. W czasach, gdy jesteśmy otoczeni fake newsami, chaosem informacyjnym, dogmatami i stereotypami, krytyczne myślenie to prawdziwa wartość. To rozmowa, którą uważam za szczególnie potrzebną, i która osobiście przyniosła mi wiele inspiracji. Jeśli macie ochotę zgłębić te tematy, koniecznie sięgnijcie po książki Rafała – znajdziecie tam jeszcze więcej cennych refleksji i wskazówek.

Śledźcie koniecznie Madame Monday, bo w nowym roku szykuję dla Was prawdziwą petardę pełną wartościowych treści, które pomogą Wam rozwijać krytyczne myślenie i spojrzenie na świat!

Hiperpoprawność, również ta polityczna oddala nas od siebie. Paradoks poszukiwania czułego, empatycznego, inkluzywnego, poprawnego języka zaszczepiany nam przez kulturę terapii, polega na tym, że im bardziej koncentrujemy się na poprawnej komunikacji, tym mniej tolerancyjni stajemy się dla osób komunikujących się. Nie zrozumcie mnie źle cieszę się, że uczymy się odróżniać język unieważniający od tego, robiącego przestrzeń na różnorodności. Ciesze się, że odkrywamy wspólne, inne formy rozmawiania o zdrowiu psychicznym, potrzebach, emocjach, niż te dotychczasowe. Gorzej czuję się z tym, że wspólne uczenie - sprowadza się, do pouczania - a wiedza staje się narzędziem opresji wobec tych, którzy nowy język odkrywają i dopiero automatyzują. Nie może być tak, że w imię poprawności, unikamy komunikacji na tematy najbardziej trudne, bo boimy się, że na tym polu minowym możliwych do popełnienia błędów językowych i politycznych, bardzo szybko zginiemy, zostaniemy wyrzuceniu za granice wioski, przypisane zostaną nam najgorsze intencje i odebrane prawo do obrony. Tylko dlatego, że nie znaleźliśmy najwłaściwszych słów. Przychodzę dziś do Was z tą puszką Pandory, bo może warto o tym, dlaczego coraz częściej opłaca się nic nie mówić, zacząć rozmawiać. Szkoda świata, w którym nie odbywają się najpilniejsze rozmowy - bo język, który służył zwiększaniu wzajemnego zrozumienia, dziś wzbudza głównie lęk, przed byciem „źle zrozumianym”.

Presja - jak sobie z nią radzić?

Psychologia przestrzeni to wspaniała dyscyplina, która pokazuje nam jak tworzyć własne domy, aby wspierały nasze zdrowie psychiczne. Bo dom potrafi to robić, a od nas w dużym stopniu zależy, czy wykorzystamy jego dobrostanową moc.

"Partnerem tego odcinka jest Otodom - najpopularniejszy serwis nieruchomości w Polsce, który stworzył raport: "Szczęśliwy Dom: Mieszkanie na osi czasu" . Link do raportu: https://www.otodom.pl/wiadomosci/pobierz/raporty/raport-szczesliwy-dom-mieszkanie-na-osi-czasu"

📢 Nowy odcinek podcastu już dostępny! 🎙️

Dzisiaj w moim podcaście rozmawiam o plotkowaniu – temacie, który choć budzi kontrowersje, jest nieodłącznym elementem naszego życia społecznego. Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego tak chętnie plotkujemy? W odcinku przyjrzymy się temu, jak plotki pomagają nam budować więzi, utrzymywać porządek społeczny i rozwijać umiejętności moralne. Dowiesz się, dlaczego plotkowanie stało się ewolucyjnym narzędziem wspierającym nasz rozwój jako gatunku. 🗣️💬

Zastanawiasz się, czy plotki są zawsze złe? Okazuje się, że mogą pełnić ważną funkcję w naszym życiu, pomagając nam rozumieć, co jest akceptowalne, a co nie w społeczeństwie. Zaskoczy Cię, jak duży wpływ mają na nasze codzienne relacje.

A jeśli masz ochotę na więcej, to polecam książkę "Hipotezy szczęścia" autorstwa Jonathana Haidta, w której znajdziesz fascynujące analizy ludzkich zachowań i roli plotkowania w naszym życiu społecznym. 📚

Zapraszam do słuchania i refleksji!

Zielona recepta

Na podstawie książki „Ekopsychiatria” wydawnictwo Sensus

Dziś wpadam do Was z zamożnością. Nie potrafimy rozmawiać o pieniądzach, brakuje nam edukacji finansowej, wiele kobiet nadal buduje relacje na zależności ekonomicznej. Na słowo oszczędzanie reagujemy niechęcią, a bogactwo kojarzy nam się z posiadaniem wartościowych przedmiotów Czy to jest po dorosłemu, że dorośli ludzie mówią o „pieniążkach” jednocześnie głęboko wstydząc się, że ich potrzebują, że ich nie mają, lub że potrafią je zarobić. Dla mnie odróżnianie bogactwa od zamożności, to życiowy gamę changer a oszczędzanie jest tak samo ważne, jak aktywność fizyczna, zdrowe odżywiane czy dbanie o dobrostan. Bo oszczędności to moje bezpieczeństwo finansowe - a tego potrzebuje każdy z nas. Dobrego poniedziałku!

📢🎙️ Dziś wpada dla Was odcinek „Obietnice, które łamiemy”, w którym rozkładam na czynniki pierwsze ten mocny fragment wiersza:

"Nie interesuje mnie, czy historia, którą mi opowiadasz, jest prawdziwa.

Chcę wiedzieć, czy jesteś w stanie kogoś rozczarować, by pozostać wierną swojej prawdzie;

czy potrafisz znieść oskarżenie o zdradę, nie zdradzając własnej duszy;

czy potrafisz być niewierna, a przez to godna zaufania."

📝 Zanurzymy się w temacie lojalności wobec siebie, odwadze do rozczarowywania innych i trudnych wyborach, które wymagają, by pozostać autentycznym. Będzie głęboko, szczerze i inspirująco! 💭

🎧 Nie przegap – kliknij link w komentarzu i posłuchaj!

💫 Podcast powstaje dzięki wsparciu Patronów – jeśli chcesz dołączyć, możesz to zrobić na Patronite! Dla naszych Patronów ma specjalne miejsce w sieci, gdzie spotykamy się 3 razy w tygodniu, by wzajemnie się inspirować i rozwijać. To wyjątkowa społeczność. 🌟

Wiersz pochodzi z książki Oriah Mountain Dreamer z @wydawnictwo_cojanato !! ❤️❤️

Zapraszam Was na pierwszy powakacyjny odcinek Madame Monday – po dorosłemu. O czym będziemy rozmawiać? Oczywiście o dojrzałości i tym co nas od niej oddala. Dlatego w tym tygodniu opowiadam Wam o hipokryzji i moralnej wyższości – parze najbardziej ludzkich cech. Będzie zatem o różowym lustrze własnej doskonałości, tym, jak zachowywanie pozorów staje się naszą tajną bronią, oraz powodach dla których wysokie poczucie własnej wartości, może czasem obrócić się przeciwko nam. Dziś chcę Wam wyjaśnić, dlaczego fajni ludzie toczą między sobą niefajne walki i jak to się dzieje, że niektórzy, których kiedyś kochaliśmy i podziwialiśmy, w naszych głowach stają się symbolem czystego zła. Dobrego poniedziałku!

Jeżeli chcesz wesprzeć podcast wejdź na:

Dlaczego nasze ambicje i marzenia, czasem prowadzą nas do miejsc, w których nigdy nie chcieliśmy się znaleść? Historia Milli Vanilli pięknie odpowiada na to pytanie, a ja przyglądając się bohaterom pokazuje Wam jak sytuacja w której „bardzo czegoś chcemy”, pozbawia nas naturalnego instynktu samozachowawczego. Dziś gdy połowa świata cyfrowego ni jak się ma do rzeczywistości - ten dokument o zespole z lat 80 to ważna lekcja o tym, że człowiek bez możliwości wyrażania autentycznej części siebie, umiera za życia. Dobrego odsłuchu!

Odcinek o syndromie DDD, obsesji, perfekcjoniźmie i potrzebie sukcesu.

Na potrzeby analizy psychologicznej omawiam dla Was przede wszystkim serial"The Bear" (2022-2024).

W rolach drugoplanowych wystepują:

"SHAMELESS" (2011-2021)

"Whiplash" (2014)

"Czarny łabędź" (2010)

"Przerwana lekcja muzyki" (1999)

Wspominam: "Joker" (2019), "Requiem for a Dream" (2000)

W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich" Eric Berne