MISCHA!

We spreken over het verlies van zijn moeder, en daarmee het verlies van zijn geloof in god. Hoe zijn kunst het antwoord werd op het negatieve. De tragiek van de eindigheid en zijn houvast: het nu. En natuurlijk over de liefde. Zijn vriendin vertelt zelf hoe ze naar hem keek en hem écht zag. 

We spreken over de hardwerkende Nederlanders, over zijn 46-puntenplan voor een beter Nederland, over zijn successen, zijn mislukkingen, zijn politieke ambities en hij geeft een minicursus verandermanagement en hoe-ontsla-je-een-werknemer. 

Over racisme, identiteit en goede bedoelingen. En - hoe kan het ook anders - over adoptie. 

Er was een storm. En er was een uitweg. Door de blik naar binnen te richten, verantwoordelijkheid te nemen en door je eigen gedachten zorgvuldig te kiezen. 

Het wonderlijke verhaal van een acteur die ook limonademaker werd. We spreken over zijn voorstelling 'Eldorado', over hoe het land en de lucht van iedereen is. 'Het ie geen ik-land, het is wei-land.' 

Welke betekenis heeft internationaal recht nog wanneer politiek eigenbelang de boventoon voert? Die vraag stelt de internationale strafrechtadvocaat zichzelf. 

We spreken over zijn musical 'Onze Jordaan', we visualiseren zijn eigen talkshow die hij helemaal niet wil, hij verklaart de liefde aan het genre van de familie-epos, ik doe een Tijs van den Brinkje en hij kondigt keurig de clichés van tevoren aan. 

Mijn gast filmt al ruim veertig jaar mensen die door anderen vaak liever niet gezien worden. Prostituees, verslaafden, criminelen, daklozen en tbs’ers.

Documentairemaker Roy Dameszoekt de rafelranden van de samenleving op en blijft daar vervolgens heel lang hangen. Soms maanden, soms jaren en in het geval van zijn nieuwste documentaire Het Hart van Amsterdam zelfs meer dan veertig jaar.

Afstand bewaren doet hij nauwelijks. Hij wordt onderdeel van de levens die hij filmt, bouwt vriendschappen op en blijft soms ook als de camera allang uit staat.

In zijn nieuwste serie voor omroep POW, Eens een tbs’er, altijd een tbs’er volgt hij twee mannen die proberen terug te keren in een maatschappij die hun verleden niet zomaar vergeet.

Maar vandaag wil ik vooral weten wie de man is die al die jaren achter die camera staat.

Reinout van Gendt, beter bekend als Q-Bah, bracht een groot deel van zijn carrière door met het vertellen van de verhalen van anderen. Hij interviewde wereldsterren als Beyoncé, Jay-Z, Kanye West en Shakira, zag het talent van Broederliefde al vroeg en bepaalde jarenlang mede het muzikale geluid van FunX.

Maar zijn carrière begon ver buiten de radiostudio. Als journalist ging hij undercover, interviewde hij Gerard Reve en schreef hij over miljonairs, voordat zijn grote liefde voor muziek hem uiteindelijk achter de microfoon bracht. Een liefde waarvan de basis al werd gelegd tijdens zijn jeugd in Zuid-Amerika.

Tegenwoordig presenteert hij iedere ochtend The Morning Show op NPO Blend. In MISCHA! draaien we de rollen om: iemand die zijn hele leven nieuwsgierig is geweest naar het verhaal van anderen, vertelt nu zijn eigen verhaal.

Een uur lang Reinout van Gendt.

Bas Kennis is al meer dan dertig jaar een van de muzikale krachten achter BLØF. 

Hij stond aan de basis van nummers die inmiddels tot het collectieve geheugen van Nederland behoren, speelde voor tienduizenden mensen en zag zijn band uitgroeien van een groep Zeeuwse vrienden tot een van de succesvolste bands van ons land.
Tegenwoordig houdt Bas Kennis zich ook bezig met iets wat misschien wel het tegenovergestelde is van het vluchtige muzikanten bestaan. 

Hij kocht een eeuwenoude toren, restaureerde die en organiseert er zijn eigen Festival Rapunzel.

Door zijn pest verleden heeft hij zichzelf beloofd 300 procent te geven en te bewijzen in de muziek.
Maar na ruim dertig jaar BLØF: is er eigenlijk nog iets te bewijzen?

Een uur lang Bas Kennis.

Mijn gast van vandaag is directeur van Stchting Wakker Dier en voert daarmee strijd namens miljoenen dieren in de Nederlandse vee-industrie. 

Ze studeerde biologie in Wageningen, voordat ze haar plek vond bij Wakker Dier.

Inmiddels staat ze aan het hoofd van een organisatie die er niet voor terugdeinst om grote bedrijven rechtstreeks aan te pakken. 

Plofkip, sloopmelk, Liegebeest: vriendelijk vragen mag, maar als dat niet werkt, gaat de druk omhoog.

Hoe ver mag je gaan als je ervan overtuigd bent dat je voor het goede strijdt?

Een uur lang: Anne Hilhorst

Mijn gast kwam als kind vanuit Iran naar Nederland en probeert inmiddels al jaren te begrijpen wat dat eigenlijk betekent: Nederlander zijn. 

Hij is theatermaker, cabaretier en muzikant, richtte zijn eigen gezelschap Black Sheep Can Fly op en maakt van onderwerpen als identiteit, integratie en mannelijkheid het liefst iets waar ook nog om gelachen kan worden.

Met Saman Amini's Integratieplan #2: Alles is Perspectief probeert hij links en rechts wat dichter bij elkaar te brengen. De voorstelling is genomineerd voor de Poelifinario en geselecteerd voor het Nederlands Theater Festival.

Maar iemand die anderen voortdurend vraagt van perspectief te veranderen… hoe goed kan hij dat eigenlijk zelf?

Mijn gast dacht vóór het vaderschap misschien te weten wie hij was. Schrijver, docent, performer. Maar toen hij vader werd van twee dochters, bleek er ineens een compleet nieuwe versie van hemzelf te ontstaan.

Want vader worden betekent niet alleen slapeloze nachten, luiers verschonen en speelgoed waar je voortdurend op gaat staan. Het doet iets met je angsten, je lichaam, je hormonen, je relatie, je vriendschappen en zelfs met de taal die je spreekt. Voor Michiel Cox werd het vaderschap daarom één grote zoektocht.

Die zoektocht hield hij bij in dagboeknotities en vormde uiteindelijk de basis voor zijn nieuwe boek Vaderdagen. Daarin onderzoekt hij niet alleen wat het betekent om tegenwoordig vader te zijn, maar vooral wat het vaderschap met hem heeft gedaan. Want zoals hij zelf schrijft: het vaderschap is een aardbeving die zijn wereld voortdurend opnieuw tekent.

Michiel Cox schreef eerder de romans Messias van niks en Herinneringen aan het levenloze, werkt als docent en eindredacteur en staat regelmatig op literaire festivals.

Maar vandaag hebben we het vooral over misschien wel zijn meest persoonlijke rol.

We spreken over het universum van TikTok Tammo, over zijn liefde voor muziek, we luisteren naar vrolijke punk en hij zingt een prachtig stukje Staal.

We spreken over het samenscholingsverbod in Almere, over zijn opa die ook burgemeester was, over de betekenis van religie en over veiligheid. 

Nog drie maanden en dan is ze regeringscommissaris af. Ze blikt terug: wat werkt wel, wat werkt niet. We spreken over ruimte innemen, we lachen om Brigitte Kaandorp. En waarom vinden we het zo moeilijk om elkaar aan te spreken op ons gedrag? 

Natuurlijk bespreken we B&B Vol Liefde. Hoe je kunt voorspellen of stellen bij elkaar blijven. We bespreken de overschatting van De Vonk, de onderschatting van De Sleur. En waarom bungeejumpen beter is dan voor de zoveelste keer uit eten gaan. 

Nederland gezonder maken. Dát is haar missie. We spreken over quick fixes, over veranderprocessen, over onderstromen. Ze vertelt over de geluiden uit haar jeugd, de levenslessen van haar moeder en die ene allesbepalende vraag: 'Wie wil je zijn?'

Hij was acteur in Hollywood. Hij werd de directeur van de eerste particuliere asielopvang in Nederland. Een gesprek over durven bevragen of het ook anders kan. En over verbinden, door ook naar je tegenstanders te luisteren. 

Hij was acteur en hij werd brandweerman. Net teruggekeerd van de natuurbranden in Spanje, praten we over de uitdagingen bij brandbestrijding, hoe we er in Nederland voor staan. En over zijn nieuwste carrièremove...

Sinds vandaag draait zijn documentaire ‘The desert of the real’ in de bioscopen, waarin zes mensen vertellen over hun leven voor, tijdens en na hun psychose. We spreken over waanzin, waarheid en vervreemding. 

Ze doet het voor de kleine Tammies, laten zien dat het wél kan: de liefde vinden als trans vrouw. We spreken over haar missie en over de prijs die ze daarvoor betaalt. 

Mijn gast is actrice. Nog maar een paar jaar geleden studeerde ze af aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie en inmiddels staat ze op de grootste toneelvloeren van het land. 

Ze speelt rollen die je niet zomaar loslaat… bijvoorbeeld voor de rol in Teckel, waarin ze een jonge vrouw speelt die als kind slachtoffer werd van seksueel geweld. Voor deze rol is ze genomineerd voor de Theo d’Or, de belangrijkste toneelprijs van Nederland.

Ook in Confrontaties speelde ze een rol die dicht op haar eigen leven zat: een bicultureel meisje in een jeugdgevangenis, in een wereld van vooroordelen en familieconflicten.

Wat opvalt in haar werk... ze zoekt steeds verhalen op over identiteit en afkomst, maar verlangt er tegelijk naar om ook los daarvan gezien te worden.

Een spanningsveld maar hoe gaat ze ermee op?

Mijn gast is cabaretière, zangeres en theatermaker.
Jarenlang stond ze op het podium met De Meiden van LOS, tot corona en een burn-out haar dwongen om opnieuw naar haar leven te kijken.
Niet veel later kreeg ze ook nog de diagnose ADHD. Voor sommigen een etiket, voor haar juist een verklaring én uiteindelijk een bron van inspiratie. In haar nieuwe voorstelling Alle Dagen Heel Divers laat ze zien dat wat je anders maakt, ook je grootste kracht kan zijn. 

Je leven kan soms veranderen door één vraag…  
Mijn gast is acteur, filmmaker en theatermaker. Iemand die pas tijdens de corona periode besloot zijn veilige baan in de marketing achter zich te laten om alsnog zijn grote droom na te jagen. 
Inmiddels speelt hij in films en maakt theaterproducties… schrijft hij zijn eigen verhalen en zijn dit jaar zes producties met hem geselecteerd voor het Nederlands Film Festival en gebruikt hij zijn eigen leven als inspiratie voor zijn werk.

Als zesjarig jongetje stond hij al op een podium in Kerkrade.
Zijn oma stak het theatervuur aan, zijn ouders bouwden thuis zelfs een klein theater zodat hij kon oefenen. 
Terwijl leeftijdsgenoten voetbalden, reed hij ieder weekend dwars door Nederland voor musicallessen. Inmiddels speelde hij hoofdrollen in Anastasia en Elisabeth, stond hij op de West End in Londen, was hij Jezus in The Passion en werd hij een van de grootste musicalsterren van Nederland. 

Maar achter het applaus schuilen ook verhalen over prestatiedruk, een burn-out, paniekaanvallen en de zoektocht naar wie je bent als het doek valt?

Hij vertrekt. Naar Spanje. Een gesprek over Nederlander zijn. Over humor en de mensen die zich gekwetst voelen. Over de oneindige kracht van zijn moeder. En zijn levenshouding: 'Vraag je altijd af wat je er zélf aan gaat doen.' 

Hij won dit jaar de Hebban Thrillerprijs én de Gouden Strop. Een gesprek over zijn eigen jeugd, zijn 'ik vertrek'-levensverhaal, zijn schrijfmethode 'ik weet zelf ook nooit wat er gaat gebeuren' en het Jan Klaassen-principe: 'Niets heerlijker dan de lezer een kleine voorsprong te geven op de hoofdpersoon.'

Dertig jaar geleden was hij de medebedenker van de Pride. Dus we blikken terug en we maken de balans op. Hoe kan het dat de acceptatie van de LHBTIQ-gemeenschap zo onder druk staat? 

Ze schrijft vanuit het perspectief van een kat. Haar eigen kat om precies te zijn. Want vanuit dat perspectief wordt duidelijk waar het leven écht om draait: het kleine en het intermenselijke. Of het interdierlijke. Of het intermensdierlijke. 

Als kind zag hij Jaws en wist: ik moet en ik zal op een filmset werken. We spreken over zijn grenzeloze ambitie, over de noodzaak van gewoon blijven en over de schoonheid van onnozelheid. 

We spreken over haar kunst, hoe die haar anders naar de wereld laat kijken. Over de kleine en de grote levenslessen. Over haar jeugd en over de liefde, de schoonheid van een eeuwigdurende verloving. 

Er is Jelte. En als Jelte een leren broek aantrekt en op een podium klimt, dan is er Jett. En die Jett was drie jaar lang weg. Maar hij is terug. Vervuld van liefde voor muziek. En met het voornemen om nog meer te genieten. Tijdens én na afloop. 

Jezelf écht leren kennen, daar is hij de afgelopen jaren mee bezig geweest. Dankzij een ontmoeting met een violist. We spreken over journalistiek, over klassieke muziek, over NEC en over de zwaartekracht van het leven. 

Er zijn mensen die het nieuws lezen. Mijn gast leest het... en denkt vooral: hier moet een betere grap in zitten. 
Als schrijver voor De Speld en als Sarcasper op Instagram en TikTok weet hij met een paar woorden precies de vinger op de zere plek te leggen. 

Van Tinder-bio's tot kantoorhumor en van B&B Vol Liefde tot de actualiteit: niets is veilig. 
Vorig jaar werd hij uitgeroepen tot Beste Online Tekstmaker bij de Best Social Awards en binnenkort verschijnt zijn eerste scheurkalender met 365 woordgrappen... 

Vandaag mag hij het zonder kalender doen. Jasper Schilder, beter bekend als Sarcasper is mijn gast.

Hij brak op negentienjarige leeftijd door met Dom, Lomp & Famous, bracht daarna hits uit als Aye, Baby en Tijdmachine, won meerdere TMF Awards en sloot een albumtour af met een uitverkochte Alpha op Lowlands. 
Maar daarna werd het stil. Niet omdat hij niets meer te vertellen had, maar omdat hij eerst zichzelf moest terugvinden. 
Een writer's block, een verloren album en een zoektocht naar de liefde voor muziek die hij ooit zo vanzelfsprekend vond.

Nu is hij terug met RADIO Z, samen met Ray Fuego en Kabul $lim. 
Een nieuw project waarin plezier, vrijheid en creativiteit weer voorop staan…
Diorno Braaf beter bekend als Dio is vandaag mijn gast.

Hij is al meer dan twintig jaar strafrechtadvocaat en staat verdachten bij in zaken waar heel Nederland een mening over heeft. 

Van grote moord- en drugszaken tot de explosie aan de Tarwekamp, de zaak rond Inez Weski en onlangs nog het kort geding rond de concerten van Ye. 
Regelmatig schuift hij aan in talkshows om het recht uit te leggen, maar zelf zegt hij vooral geïnteresseerd te zijn in de mens achter het dossier. 

Waarom kiest iemand een verkeerde afslag? En wat doet een samenleving met mensen die al veroordeeld lijken voordat een rechter zich heeft uitgesproken? 
Vandaag is mijn gast: Anis Boumanjal.

Hij behoort tot een nieuwe generatie journalisten die ingewikkeld nieuws begrijpelijk wil maken. 

Als presentator van De Marker van BNNVARA won hij op jonge leeftijd de Philip Bloemendal Prijs, de belangrijkste onderscheiding voor jong journalistiek presentatietalent. 

Maar onlangs besloot hij niet alleen verslag te doen van het nieuws. Hij stapte aan boord van de Flotilla, op weg naar Gaza. Niet als activist, maar als journalist.
Omdat hij met eigen ogen wilde zien wat er gebeurde en een verhaal wilde maken dat volgens hem nog niet verteld was. 
Die reis eindigde met een onderschepping door het Israëlische leger, een arrestatie en een documentaire die veel losmaakt. 

Vandaag is hij mijn gast: Gijs Sander

Ze staat al meer dan dertig jaar op het toneel en voor de camera. 
Als actrice, schrijver en theatermaker vertelt ze verhalen die raken en aan het denken zetten. 
Voor haar indrukwekkende rol in Moeder van Europa is ze dit jaar genomineerd voor een Theo d'Or, de hoogste toneelonderscheiding van Nederland. 

Maar achter al die rollen schuilt ook een vrouw met een diepe verbondenheid met Suriname en een grote liefde voor verhalen die niet vergeten mogen worden. 

Vandaag is Manoushka Zeegelaar Breeveld mijn gast.

Voetbal is voor mijn gast zelden alleen voetbal.
Achter een wedstrijd ziet hij verhalen over identiteit, trots, teleurstelling en thuiskomen.
Als journalist werkte hij achter de schermen bij programma's als Pauw en Studio Voetbal, maar met zijn eigen online talkshow Mocro Inside vond hij uiteindelijk zijn eigen stem.
Een plek waar voetbal het vertrekpunt is, maar het gesprek vaak ergens heel anders eindigt.

Nordin Ghouddani is mijn gast.

Hij schrijft, regisseert, produceert en speelt. 

Met de Loverboy-films bewees hij dat je met een klein budget een miljoenenpubliek kunt bereiken en een maatschappelijk gesprek kunt aanjagen.
Daarnaast ken je hem als acteur uit onder meer Mocro Maffia, De Zwarte Tulp en op het toneel naast Huub Stapel. 

Hij gelooft dat je niet moet focussen op succes, maar op het verhaal want maakt iets los bij het publiek.

Cyriel Guds is mijn gast.

Mitchell Esajas zegt dat activisme in zijn DNA zit. 
Al jaren zet hij zich in voor een eerlijker verhaal over de Nederlandse geschiedenis. Met The Black Archives verzamelt hij verhalen die lang onderbelicht bleven, 

hij werd het gezicht van protesten en gesprekken over racisme en het slavernijverleden en voor zijn inzet werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Maar achter iedere missie zit ook een mens. 
Wat drijft iemand om zich jarenlang uit te spreken, ook als de wind tegenstaat? 

Vandaag wil ik niet alleen de activist leren kennen, maar vooral de mens.

Zijn nieuwste roman is een reconstructie van een stukgelopen liefde. Sowieso is hij van het terugkijken, met als doel: begrijpen en vastleggen. We spreken over de stand van de satire, over uit het lood staan en erkenning. 

Ze wilde Emma Watson ontmoeten. En dat niet alleen. Ze wilde ook nog vrienden met haar worden. We spreken over de duurzame bewondering, over jezelf voor de gek houden en de maakbaarheid van het leven, die dus vies tegenvalt. 

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Men neme een tafel. Het nieuws van de dag. Spraakmakende gasten. En ja, er mag vaker gelachen worden. We luisteren naar Rihanna en Barbara, we spreken over de liefde en er is een antwoord op de grote vraag: keert ze wel of niet terug bij Business Class?

Hij pleit voor een meer bedachtzaam bestaan. Als we allemaal iets langer over onze acties nadenken, zou de wereld er een stuk mooier uitzien. 

Hoe heeft het fout kunnen gaan? En: is er een weg terug? We spreken over het niet inlichten van de slachtoffers wat betreft zijn voorstelling, over de schadevergoeding die hij moest betalen, over die man met die zonnebril bij de rechtbank en over vergeving. 

Stilte. Dat was nodig om weer geluid te kunnen maken. We spreken over zijn twee thuislanden, zijn dromen en de dromen van zijn vader. Over Bad Bunny en over Marc Anthony. En tot slot: el amor! 

Wat is een goed huis? We spreken over 'Kopen zonder Kijken', over wooneisen, over concessies, over de woningmarkt. En we luisteren naar Dolly Parton. 

Geld begrijpelijker maken, dat is zijn missie. En die missie begon aan de keukentafel van zijn ouders, toen hij ontdekte hoeveel toeslagen ze waren misgelopen. We spreken over waarden, over rijkdom, over financiële vrijheid en over vervulde dromen. 

Hij kiest een voertuig dat zijn verhaal letterlijk kan dragen. Dat kan een roodzwarte wielrenfiets zijn. Of een groene Subaru. En dan op reis. Het confronterende besef dat je overal jezelf mee naartoe neemt. En de troostende ontdekking dat je altijd iets vindt waarvan je nog niet wist dat je het kwijt was. 

Over het overwinnen van je angsten, het veranderen van mechanismen die je niets opleveren, ontdekken wat je écht gelukkig maakt, je dromen verwezenlijken én het vinden van nieuwe dromen.

We spreken over de zoektocht naar haar eigen geluid, over haar activisme. En over de troostende werking van Depeche Mode. 

Mijn gast verloor haar baan, haar kinderen gingen het huis uit en ineens zat ze op een retreat in Thailand met een vraag waar geen Google-zoekopdracht antwoord op geeft: wie ben ik nog als alles verandert?

Esther Goedegebuure was medeoprichter van JAN Magazine, jarenlang hoofdredacteur en besloot na een onverwachte wending in haar leven boeken te gaan schrijven. Na Moeders richt ze zich nu op de mannen.

Voor haar nieuwe boek Vaders sprak ze met onder anderen Kluun, Bart Chabot, Özcan Akyol en Sander Schimmelpenninck over opvoeden, emoties, tekortschieten en de vraag hoe je een goede vader wordt.

Ze ontving de Els Borst Oeuvreprijs voor haar strijd voor een rookvrije generatie. Hoe houdt ze de moed erin? We spreken over de vape-epidemie: hoe ga je als ouder het gesprek aan met je kind? 

Toen hij voor zijn moeder zorgde, werd een winterkoninkje zijn mantelzorger. Een gesprek over vrijheid geven en nemen. 

We voerden een rundfunkiaans gesprek over zijn perfecte jeugd, de nieuwe voorstelling Wagyu, de vervuiling van de Nederlandse taal en over de grenzen van humor. 

Hij zag het al heel lang aankomen: de deelname van zijn geboorte-eiland aan het WK. In zijn documentaire is te zien wat dat teweegbrengt: de Blue Wave. We spreken over het claimen van je Nederlanderschap, over Vandaag Inside en natuurlijk doet hij ook een voorspelling over het WK-verloop!

We spreken over mentale gezondheid, over Goedemorgen Nederland, over haar ambities, en: Nederlander zijn, wat betekent dat anno 2026?

Ze schreef een boek over hoe ze zelf naar films kijkt. En hoe jij naar films zou kunnen kijken. Of niet, want 'je neemt altijd je eigen hoofd mee'. We spreken over de onbevangen blik, over het begrip literatuur en over de levenslessen die ze uit boeken heeft gehaald: 'De essentie in dit leven zijn altijd andere mensen.'

We spreken over zijn serie 'Mocros', over diversiteit, de verantwoordelijkheid die je kunt voelen als je wél zichtbaar bent, over zijn liefde voor film, en over de schreeuw die je diep van binnen voelt en die een weg naar buiten zoekt. 

Binnenkort ontvangt hij de Ere Zilveren Reissmicrofoon. We spreken over fantasie, over de radiowereld, over het vinden van je eigen radiostem. En over de keerzijde van verbeeldingskracht. 

We spreken over het verhaal achter de wijn, over zijn geloof, over Harry Mens. We proeven een witte, we luisteren naar Roon Staal en hij creëert ter plekke de nieuwe zomertrend. 

We spreken over veranderen, verdwalen en ondertussen het omarmen van onzekerheden. 

Natuurlijk spreken we over de traan. Hoe die ruikt, hoe die naar buiten komt, wat die betekent. Over het verschil tussen mannen en vrouwen. En hoe emoties bepalen wat we doen én wie we zijn. 

Ze zet haar worstelingen - groot én klein - om in liedjes en nu is er ook haar eerste theatervoorstelling. We spreken over existentiële twijfels, haar talent om schaamteloos te zijn, de schoonheid van ongemak en een mini-workshop 'zo blijf je vrienden met mensen die al kinderen hebben'. 

Zijn theaterproducties zijn 19 keer genomineerd voor de Musical Awards. Hij geeft een kijkje achter de schermen van een musicalproductie, van aankoop tot uitvoering. We spreken over de risico's van het vak, de concurrentie en zijn liefde voor live entertainment. 

Als correspondent ging ze de afgelopen tien jaar lang op zoek naar het échte Amerika, de échte Amerikanen en het échte verhaal. Wat bleek? Die vond ze vooral heel dichtbij huis. 

Natuurlijk praten we over The Beatles, over dat ene nummer dat over hemzelf lijkt te gaan, over dat andere nummer dat in iedere levensfase een andere betekenis krijgt. En over de vele levensinzichten die hij de afgelopen jaren heeft opgedaan. En de beste versie van jezelf, wat is dat eigenlijk? 

We spreken over erkenning, over dans als uitingsvorm, hoe je er als choreograaf voor zorgt dat het afleesbaar is, zonder plat te worden. Hoe je talent ontdekt en hoe hij in de kern altijd een skater is gebleven.

Wat is een goed leven? En wat kunnen we voor elkaar doen om dat te bereiken? We spreken over het accepteren van risico's, het letterlijk openen van deuren en het kunnen veranderen van systemen, die hebben we zelf in het leven geroepen, dus die kunnen we ook weer afbreken. 

Ze zegt altijd wat ze denkt. En is dan verbaasd als blijkt dat ze op tenen is gaan staan. We blikken terug op Sophie Hilbrand-gate, ze vertelt over haar jeugd, ze geeft ondernemerstips en ja, ze weet het zeker: er is meer tussen hemel en aarde. 

Hij houdt van vogels en hij vreest de arbeidsmarkt. Hij is dichter. Draagt een prachtig gedicht voor over vogels. En nu is er zijn eerste roman. Over iemand die 117 pagina's lang op een stoel zit. En er wel naar verlangt om in beweging te komen, maar - spoiler - dat lukt niet. 

We bespreken de vierdaagse werkweek, wat volgens hem de definitie is van werk, hij legt uit hoe je een bedrijfscultuur verandert, waarom plannen niet werkt en hij eindigt met een kruisvaart om nicotine te verbieden. 

Opeens bleek hij journalist te zijn. Tot zijn eigen verbazing. Met een accreditatie voor de Tweede Kamer. We bespreken de grens tussen activisme en journalistiek. Hij vertelt over Het andere systeem, dat hij nastreeft. En over hoe hij zijn onafhankelijkheid waarborgt. 

Ze schreef een boek over haar tijd als hoofdredacteur bij DWDD. Omdat ze zichzelf wilde verlossen. Van het beeld dat van haar was gecreeërd. Omdat ze wilde weten hoe de angstcultuur was ontstaan. En wat haar aandeel hierin was. 'Ik heb mijn boek door Chat GPT gehaald en het regent van de zelfreflectie, spijt en schaamte.' 

In zijn nieuwe expo 'Pentimenti' geeft hij met zijn foto's antwoord op het werk van de oude meesters in het Mauritshuis. We spreken over de aanvaarding van mislukking, het toch blijven proberen en de schoonheid van het verlangen. Over de momenten waarop hij juist geen foto wil maken. En over de toename van zeggingskracht zodra een foto abstracter wordt. 

Hij schreef een boek over de bijzondere vriendschap tussen een goeroe en een baron. Waarom? 'Omdat het gewoon een heel goed verhaal is.' Ommen als Mekka van de wereld, en over een goeroe die geen goeroe wilde zijn. Verder spreken we over cynisme (is hij niet), hoffelijk interviewen (leerde hij in Londen) en over spiritualiteit (is hij met mate). 

Natuurlijk wil ze geen Miss Niertransplantatie zijn, maar soms moet je die kroon opzetten om iets te bereiken. In dit geval: dat je jezelf de vraag stelt hoe ver je voor een ander zou willen gaan. We spreken over haar jeugd, over de kunst van het ontvangen, en vooruit, nog even over diversiteit. 

In de serie 'Oorlog is erfelijk' van WarChild vertelt ze over haar jeugd, hoe de Tweede Wereldoorlog haar heeft gevormd. Verder bespreken we hoe ze omging met emoties tijdens haar jaren bij de NOS. Ze geeft haar definitie van geluk. En er zijn de avonturen van haar blauwe jasje. 

Soms verandert één nacht, een heel leven. 

In oktober 2023 overleed de broer van Soesja van Grondelle na een avond stappen in Amsterdam. 
Wat volgde was een zoektocht door de stad, een familie in shock en een werkelijkheid die nooit meer hetzelfde zou zijn.

Soesja besloot niet stil te vallen, maar woorden te geven aan iets waar bijna niemand woorden voor heeft: rouw. 
Via haar boek Sam, ik neem je altijd mee en via video’s op Instagram spreekt ze open over verlies, angst, liefde en verder leven terwijl alles in jou stil lijkt te staan.

Samira Rafaela is mijn gast.
Voormalig Europarlementariër, voorvechter van gelijke kansen, maar nu ook schrijver van een boek dat veel dichter op de huid zit.

InLet’s Talk About Our Bodies schrijft ze openhartig over haar eigen ervaringen met pijn, vleesbomen en de stilte rondom vrouwengezondheid.
Waarom weten we nog steeds zo weinig over klachten waar zoveel vrouwen mee leven?

In deze aflevering spreek ik met Nellie Benner.
Podcastmaker, radiomaker bij 3FM en vanaf 18 mei te zien in Hunted VIPS.

Een gesprek over nieuwsgierigheid, over de behoefte om te begrijpen wat je meemaakt en over hoe haar werk vaak begint bij vragen waar geen simpel antwoord op is.

We hebben het over haar documentaire Ik rouw van jou, die ze maakte na het verlies van haar moeder op haar 28e en over hoe zo’n ervaring je blik op het leven verandert.

Soms zie je iemand spelen… en denk je: dit voelt te echt om alleen maar gespeeld te zijn.

Ahlaam Teghadouini is zo’n acteur.
Ze brak door met rollen waarin het schuurt, pijn doet… en blijft hangen.

Van TV serie Sihame... waarvoor ze in 2025 een Gouden Kalf won tot haar nieuwe serie Rippers, waarin ze een vrouw speelt die keuzes maakt in een wereld waar loyaliteit alles is.

Maar achter die rollen zit iemand die zegt:
Om dit te spelen, moet je iets van jezelf terughalen
Echte pijn en echte herinneringen.

Dat roept bij mij natuurlijk vragen op, want hoe dichtbij moet je komen… om geloofwaardig te zijn?

Ze begon op het podium. Met woorden die je niet alleen hoort… maar voelt.

En nu ligt er een boek.
In haar debuutbundel Chameleon… die nu uit is, schrijft ze over identiteit, over pijn en veranderen.
Maar ook over blauw. De kleur van lucht, zee… en blauwe plekken.

Zaïre Krieger is schrijver, performer en maker.
Ze beweegt zich tussen poëzie, spoken word en kunst… en zoekt daarin steeds opnieuw naar wie ze mag zijn.

Ze vertaalt niet alleen woorden, zoals ze eerder deed bij het werk van Amanda Gorman… ze vertaalt ook zichzelf.

Want hoe blijf je trouw aan wie je bent… als je tegelijk zoveel versies van jezelf in je draagt?

Sommige mensen maken grappen om te lachen.
En sommige mensen maken grappen… omdat ze iets zien wat de rest nog niet ziet.

Stefan Pop groeide op met moppen uit Roemenië, moppen waarin de waarheid verstopt zat.
Niet omdat het leuker was… maar omdat het soms de enige manier was om iets te zeggen.

En nu, jaren later, maakt hij een voorstelling die misschien wel over hetzelfde gaat.
Alleen heet het nu geen censuur meer… maar een algoritme.

In zijn nieuwe show Genoeg over mij…  die eind deze maand in première gaat…  stelt hij een simpele vraag:

je mag alles zeggen… maar wie hoort het eigenlijk nog?

We spreken over zijn serie 'Hotline Hongarije', over uit de kast komen bij een conservatieve Orbán-aanhanger, in gesprek blijven met andersdenkenden en over de grens tussen persoonlijk en particulier.

We spreken over polarisatie, veerkracht, zuilen en bubbels. Hij vertelt hoe je cynisme voorkomt: verwonder, stel je verwachtingen bij en zoom uit. 'Kijk naar het landschap om te zien wat er groeit.' 

Hij groeide op met een vader die alles filmde.
Misschien is dat waar het begon… het vastleggen, het terugkijken en het willen begrijpen.

Want de films van documentairemaker Tom Fassaert gaan zelden over iets kleins. Ze gaan over familie, vooral over wat er niet wordt uitgesproken en over wat generaties lang blijft hangen.

In zijn nieuwe film Tussen Broers, die vandaag in première ging… richt hij zijn camera op zijn vader en oom.
Twee broers die niet zonder elkaar kunnen… maar ook niet met elkaar.

En ergens daartussen zit hij zelf.
Niet alleen als maker… maar als zoon en inmiddels ook als vader.

We spreken over haar columns, over haar nieuwe cabaretshow, we luisteren naar Dolly en Youp, we zwijmelen weg bij Rip Wheeler en Chat zit er eens een keer goed naast. 

Hij gaat op zoek naar authentieke eettentjes. Net zoals hij ooit op zoek ging naar zijn eigen authenticiteit. We spreken over zijn jeugd, hoe hij zich gezien voelde. Hoe hij als tiener te maken kreeg met racisme en de strijd aanging. En natuurlijk praten we over Connecting Flavors: 'Iedereen houdt van lekker eten, dus we zijn niet zo verschillend'.

We spreken over de podcast KieftJansenEgmondGijp, over de Engelse voetbalclub die hij nog steeds najaagt, over ego, over deals, over de pijn die je voelt wanneer voetballers je verlaten. En over de schoonheid van opnieuw beginnen.

Thomas Hogeling, hij studeerde ooit rechten maar koos uiteindelijk niet voor wetten maar voor het bevragen van alles daaromheen.

Hij schreef jarenlang voor De Speld, werkte bij de Volkskrant, maakte podcasts, columns en satire en lijkt altijd bezig met dezelfde vraag: wat is echt en wat is goed verteld?

Volgens hem bestaat objectieve journalistiek eigenlijk niet, achter elk verhaal zit een keuze en een mening.

En misschien nog wel belangrijker: waar we onze aandacht op richten, zegt meer dan wat we opschrijven.

Nu is er Inktvingers, de podcast die hij maakt met Yvonne Zonderop. Over media, journalistiek en alles wat daar inmiddels tussenin zit.

Want als nieuws steeds vaker voelt als entertainment… wat blijft er dan nog over om serieus te nemen?”

Hij is onze Fotograaf der Nederlanden. Maar wat is dat Nederlanderschap eigenlijk? We spreken over het zichtbaar maken én houden van al die Nederlanders, over succes en over zijn moeder en de vele hartjes...

Sommige verhalen moet je niet groter maken dan ze zijn… je moet ze juist kleiner durven vertellen. 
Dichterbij. Intiemer. Zodat je als kijker niet weg kunt.

Mijn gast Els van Drielis regisseur en documentairemaker en ze maakt films die je niet overspoelen maar langzaam onder je huid kruipen. 
In haar nieuwe documentaire Holland Gate – De vlucht uit Kabul neemt ze ons mee naar de chaotische dagen rond de evacuaties uit Kabul. Een verhaal van dichtbij… over mensen die halsoverkop alles achterlaten en over de vraag: wie mag mee… en wie niet?

Hij is een van de grootste artiesten op Spotify, weet miljoenen mensen te raken met muziek waarin bijna niets gebeurt en juist daardoor alles voelbaar wordt.

Joep Beving!

Maar de aanleiding voor zijn nieuwe album Liminal ligt niet alleen in muziek.
Het begint bij een tentoonstelling van Pierre Huyghe... in zijn eigen genre te vergelijken met Johan Cruijff: iemand die het spel niet alleen speelt, maar het opnieuw definieert.

Die tentoonstelling heeft hem uit een creatieve impasse getrokken en totaal ongepland iets in gang gezet 

Liminal gaat over dat tussengebied…
waar je nog niet weet waar je naartoe beweegt, maar wel voelt dat er iets moet veranderen...

We spreken over veerkracht, over ruimte innemen, over de wens om ergens bij te willen horen, over de liefde en over rouw: om het ziekzijn dat achter haar lag. En over het boek dat af is. 

Sommige mensen proberen hun hoofd stil te krijgen…
Fabian Franciscus zette er een microfoon voor.

Hij heeft autisme, OCD en een flinke lijst angsten… daar maakt hij natuurlijk geen beperking van, maar materiaal. 

Van speciaal onderwijs naar een master op zak en uiteindelijk het podium op. Nu tourt hij met Best Of, speelt binnenkort in de film Kain… die uitkomt op Wereld Autismedag en kreeg het afgelopen jaar ook te maken met een heel andere realiteit, na een mishandeling op Amsterdam Centraal…

Te gast: Fabian Franciscus

We spreken over de serie 'Máxima', over de grens tussen feit en fictie. Hoe graag ze even met het Koningspaar op de bank zou willen kijken naar die serie. We luisteren naar 'Zaai' en ze vertelt liefdevol over de olifant van haar vader. En we eindigen met de liefde, de woorden van Sebastiaan en over de dans met Splinter.