ตำนานอสีติมหาสาวก

อสีติมหาสาวก  พระสารีบุตร เอตทัคคะในทางผู้มีปัญญา พระอัครสาวกเบื้องขวาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  พระอรหันต์ผู้ซึงมีความกตัญญูเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งท่านได้ประพฤติปฏิบัติอย่างนี้เรื่อยมา แม้ก่อนจะปรินิพพานท่านก็ยังทรงมีความห่วงใยมารดาให้เห็นถูก แม้มีคนตักข้าวทัพพีเดียว ท่านก็ทรงจำได้ด้วยความเป็นผู้ระลึกนึกถึง

อสีติมหาสาวก  พระสารีบุตร เอตทัคคะในทางผู้มีปัญญา 

และพระโมคคัลลานะ เอตทัคคะในทางผู้มีฤทธิ์  

 ในอดีตชาติ ในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอโนมทัสสี ทั้งพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ก็ได้เกิดมาเป็นสหายกันและได้สั่งสมบุญกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอโนมทัสสี ทั้งสองจึงมีความปราถนาและตั้งความเพียรที่จะได้ออกบวชเป็นพระอัครสาวกเบื้องซ้าย และเบื้องขวาในอนาคต

พระพักกุลเถระ (พระพากุลเถระ) 

เอตทัคคะในทางผู้อาพาธน้อย

ในอดีตชาติท่านได้เคยถวายยาแด่  พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอโนมทัสสี และก็ได้ถวายยาแด่พระภิกษุสงฆ์ ถวายการรักษาโรค ในยุคของ พระวิปัสสีพุทธเจ้าจนกระทั่งมาบังเกิดใน พระพุทธเจ้าของเรา ส่งผลให้พระพักกุลเถระ มีอายุขัยยืนยาวถึง ๑๖๐ ปี ท่านไม่เคยมีอาการป่วย หรืออาการอาพาธเลยแม้แต่น้อย ซึ่งอำนวยต่อการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างมาก

แสดงน้อยลงพระอัญญาโกณฑัญญะ (พระภิกษุรูปแรกในพระพุทธศาสนา) พระอรหันต์ผู้เป็นเอตทัคคะทางด้านรัตตัญญู เป็นผู้รู้ราตรีนาน  ในอดีตชาติท่านได้เคยภัตตาหารอันประญีตแด่  พระสัมมาสัมพระพุทธเจ้าปทุมุตระ ในสมัยนั้นผู้คนอายุ 100,000 ปี ในครั้งนั้นพระอัญญาโกณฑัญญะท่านได้เกิดเป็นมหาเศรษฐี และได้ไปฟังธรรมพร้อมกับสาธุชนจำนวนมาก จากพระสัมมาสัมพระพุทธเจ้าปทุมุตระ ครั้งนั้นท่านได้ทรงแต่งตั้งพระภิกษุผู้เป็นเอตทัคคะ ทางด้านรัตตัญญู เป็นผู้แทงตลอดในธรรมก่อนใคร มหาเศษฐีเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกดีใจ ปลื้มใจ อยากจะเป็นให้ได้อย่างพระอรหันต์องค์นั้น ท่านปราถนาที่จะได้เป็นพระอรหันต์ผู้เป็นเอตทัคคะทางด้านรัตตัญญู จากนั้นเป็นต้นมา