Gutral Gada

W zasadzie w tym podcaście byłam naprawdę zbędna XD
Profesor przejął mikrofon, przedstawił piękny i bogaty wykład przez teorie temperamentu, dropped the mic, a ja (i mam nadzieję, że zaraz i Wy) pokochałam temperament (swój też) jeszcze bardziej!
Teorie temperamentu nie były łatwym konceptem do opanowania na studiach. Mam też wrażenie, że jest często pomijany w pracy klinicznej. Więc tu bardzo soczysta przeglądówka i wątki do tego, by zastanowić się nad własnym temperamentalnym oprogramowaniem oraz jak nim dobrze nawigować. 

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu kłaniam się w pas Patronom i Patronkom <3

Gość: 
prof. Bogdan Zawadzki - polski psycholog, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalista w zakresie psychologii różnic indywidualnych, diagnozy psychologicznej - psychometrii, zaburzeń potraumatycznych. Autor narzędzi pomiaru cech temperamentu i międzykulturowych badań nad temperamentem. Kierownik grantów badawczych w ramach których były realizowane badania nad czynnikami ryzyka (badania powodzian w Polsce 1997-2010), diagnozą i leczeniem PTSD - pourazowego zaburzenia stresowego (programy TRAKT 2008-2018).

(ikona fot) moje - @opowiedziane_swiatlem
(ikona fot) prof. Zawadzkiego - Marcin Żegliński
Montaż: Eugeniusz Karlov

Pomyślałam, że utykamy pomiędzy młotem a kowadłem, kiedy weszłam do sklepu z książkami. Na półce z działu “poradniki” po lewej stronie “sztuka odpuszczania” po prawej “szybciej, mocniej, bardziej”. Wzięłam po jednej, losowej pozycji i pomyślałam, że to nawet zabawne, jak niektóre treści wzajemnie się wykluczają. I pomyślałam, że nagram o tym podcast.

Zadzwoniłam do @abramowiczdaria jak zazwyczaj, kiedy jadę autem i zaczęłyśmy o tym gadać. Nie pierwszy raz, bo mam wrażenie, że rozmawiamy o tym w kółko - ze sobą i do ludzi, z którymi współpracujemy. Że poradnik, mimo całej swej autorytarnej mądrości zapisanej czarno na białym (dużą czcionką i interlinią, koniecznie z miejscem na notatki, aby ukryć znikomy udział treści w tym dziele), nie zbuduje konceptualizacji i nie odpowie na pytanie “jak żyć”. Zdrowie psychiczne i dobrostan może wypaść tam, gdzie wrzuci go algorytm. W tej czarno-bieli symboliczna była półka, jako odcinek symbolizujący pewien wymiar: determinacji, eksploatacji i siły, przez poszukiwanie balansu, ładowanie baterii aż do odpuszczania tego, na co nie ma się wpływu (a przecież jest całkiem sporo takich zmiennych). 

I o tym brakującym (lub nie wybrzmiewającym w popularnym przekazie) środku jest ta rozmowa. Podobnie jak kawa nie wyklucza herbaty, tak i dociskanie nie sprawi, że potrzebne będzie odpuszczanie, a to, co wiemy na pewno, to to, że bez zdjęcia nogi z gazu kontrolka paliwa wyda stosowne ostrzeżenia. Te jednak, jeżeli zostaną zignorowane, nie będą ostrzegać w nieskończoność.

Wyszło nam nieco osobiście, zatem dajcie znać, co zabieracie z tej rozmowy dla siebie i w jakim rytmie planujecie posuwać się na wymiarze ciśnienia/intensywności w nowym roku.

xoxo, 

Gutral (Gada)

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu dziękuję Patronom i Patronkom <3

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:
PARKER, C., BARNES, S., MCKEE, K., MORGAN, K., TORRINGTON, J., & TREGENZA, P. (2004). Quality of life and building design in residential and nursing homes for older people. Ageing and Society, 24(6), 941–962. doi:10.1017/S0144686X04002387

Masz depresję? “Idź pobiegaj”. Znasz to? To posłuchaj tego podcastu.

Ale tylko, jeżeli bieganie było dla Ciebie kiedyś źródłem przyjemnej aktywności.

Zmiana zachowania to ewolucja, a nie rewolucja. Bo podejście rewolucyjne, zamiast pomagać, może pogłębiać objawy np. depresji. Niemniej, warto pamiętać, że nasze zachowanie możemy kształtować pracą umysłu, ale i zmieniać pracę umysłu przez podejmowanie zachowań. Jaki może mieć to kierunek w przypadku depresji?

O ile w objawach pojawiająca się anhedonia podpowiada wycofanie z aktywności, to właśnie zaangażowanie w to, co dla nas ważne może przyczyniać się do poprawy nastroju. To kontrintuicyjne dla objawów postępowanie jest jedną z metod interwencji w pracy z objawami depresyjnymi. 

O szczegółach aktywizacji behawioralnej opowie moja i Wasza gościni Beata Banaszak - psycholożka, psychoterapeutka, superwizorka terapii poznawczo-behawioralnej. Od wielu lat pracowniczka Całodobowego Klinicznego Oddziału Psychiatrycznego w Warszawie oraz Kliniki Terapii poznawczo-behawioralnej SWPS. Wykładowczyni i superwizorka w Szkole psychoterapii poznawczo-behawioralnej SWPS. Specjalizuję się w terapii osób dorosłych oraz młodzieży zmagających się z problemami z zakresu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń nastroju. Współpracuje także z osobami w trakcie kryzysów życiowych oraz z doświadczeniami zaburzeń psychotycznych.
 
A spotkałyśmy się dzięki współpracy merytorycznej z @wydawnictwogwp polskim wydawcą książki “Aktywizacja behawioralna. Przewodnik dla klinicystów.” autorstwa Christophera R. Martell Sona Dimidjian i Ruth Herman-Dunn. Gorąco polecam tę publikację klinicystom, a Wam ten odcinek podcastu 🙂

……………………………….

📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

No właśnie, kiedy?

Czy możemy uzależnić się od pornografii i czy interakcja z pornografią może wpływać na nasze seksualne życie?

Po raz drugi mam przyjemność gościć prof. Mateusza Golę w podcaście, ale tym razem spotykamy się wokół uzależnienia od pornografii. A powodem tego spotkania jest jego nowa książka “Gdy porno przestaje być sexy. Pornografia oczami psychoterapeuta” wydana przez patrona dzisiejszego odcinka @copernicuscenterpress. 

Poza przeglądem badań, znajdziecie tam bardzo obrazowe case study, przykład pana X, pacjenta uzależnionego od pornografii. Idealny balans pomiędzy wnioskami z badań a doświadczeniem w pracy klinicznej. Gutral zdecydowanie poleca!

Prof. dr hab. MATEUSZ GOLA – psycholog i neurokognitywista, pracownik naukowy Instytutu Psychologii Polskiej Akademii Nauk oraz University of California San Diego. Od 18 lat zajmuje się rozwijaniem wiedzy na temat neuronalnych mechanizmów uzależnień behawioralnych, opracowuje nowe metody terapii oraz pomaga osobom uzależnionym jako psychoterapeuta. Prowadzi stronę internetową www.mateuszgola.pl oraz kanał na YouTubie Mateusz Gola – Krótko i po ludzku.

……………………………….

📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

Wyszukując rozmaitych metod terapii konsekwencji doświadczeń traumatycznych, często gubimy te, które są “metodami z wyboru” - takimi, które w danej sytuacji zalecane są jako najpewniejsze i najbardziej wiarygodne. Mają za sobą długą i dobrą tradycję badania rzetelności.

Czy będzie dla wszystkich? Najpewniej nie. Bo metod uniwersalnych nie ma. Ale wydaje mi się, że w poszukiwaniu metod atrakcyjnych i wszechstronnych umknęły te, co do których bezpieczeństwa możemy mieć dość dużą pewność.

Ta rozmowa nie wydarzyłaby się bez patronatu @wydawnictwogwp które jest wydawcą książki “PRZEDŁUŻONA EKSPOZYCJA W TERAPII PTSD Emocjonalne przetwarzanie traumatycznych doświadczeń.” (podręcznik terapeuty) i “Odzyskaj życie po traumie” (podręcznik pacjenta), autorstwa Edny Foa i współpracowników. Podręcznik zawiera protokół postępowania w ramach tej formy interwencji. 

Moją i Waszą gościnią jest dr hab. Agnieszka Popiel, prof. Uniwersytetu SWPS, lekarka psychiatra, psychoterapeutka i superwizorka, badaczka psychoterapii poznawczo-behawioralnej i metod evidence based. Rozmawiamy także o pomyłkach psychoterapii, wtórnej traumatyzacji i wielu, wielu innych kwestiach. Jeżeli interesują Cię kwestie związane z traumą, PTSD, psychoterapią poznawczo-behawioralną, to ten podcast jest dla Ciebie (nie kłamię)!

📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

Usłyszałam kiedyś od koleżanki, że duchowość jest dla niej niezwykle ważna. Było to zanim zaczęłam zajmować się psychologią. Skojarzyłam to wyznanie dość jednoznacznie, z religią. A potem, z biegiem czasu (i na różnych polach obserwowalnym kryzysem związanym z np. odchodzeniem od praktyk religijnych) zaobserwowałam, że duchowość ma przeróżne formy. W psychologii, jak to w psychologii - jest wymiarem i przedmiotem badań.

Po co nam duchowość? Kto i dlaczego jej potrzebuje? Czy duchowość new age to nowy trend a może kompensacyjna próba przywrócenia… no właśnie, czego?

O tym porozmawiam z moją i Waszą dzisiejszą Gościnią!

Za możliwość realizacji, produkcji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się nisko Patronom i Patronkom!

Beata Urbańska - Psycholożka społeczna. W ramach doktoratu prowadzi badania dotyczące tego, w jaki sposób ludzie rozumieją wolność oraz jakie ma to konsekwencje dla zachowań prospołecznych i pro-ekologicznych. Interesuje się też tym, w jaki sposób religijność i duchowość wpływają na dobrostan i gotowość do pomagania innym. 
Zawodowo związana z Uniwersytetem SWPS, gdzie pracuje w Katedrze Psychologii Społecznej w Warszawie i prowadzi zajęcia ze studentami.

……………………………….

📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

Badanie skuteczności interwencji jest czymś innym, niż badaniem skuteczności psychoterapii w ogóle. W zawodzie zaufania publicznego (których jest 19) tylko jeden (biegły rewident) nie ma żadnych standardów dotyczących wykształcenia bazowego. Dlaczego, będąc takim zawodem, nie byłoby zasadnym wymagać od psychoterapeutów wykształcenia psychologicznego? Czy jakość kształcenia psychologów satysfakcjonuje? Co można w tej materii zmienić? U osób z jakimi kompetencjami chcą korzystać z psychoterapii Polacy i Polki? Oraz czy ich głos ma jakiekolwiek znaczenie?
 
Psychologowie i psychoterapeuci są jak prostokąty i kwadraty. 
Jednak, nie w świetle aktualnego (bez)prawa. 

O porządkowaniu chaosu rozmawiam z Martą Boczkowską, specjalistką psychologii klinicznej, badaczką, pierwszą autorką raportu “Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych.”

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom.


Marta Boczkowska - specjalistka psychologii klinicznej chorób somatycznych (006/2022.2/139), interwentka kryzysowa, mediatorka
Absolwentka psychologii Uniwersytetu Łódzkiego, Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich w Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Pracuje jako specjalistka psychologii klinicznej w Wojewódzkim Wielospecjalistycznym Centrum Onkologii i Traumatologii im. M. Kopernika w Łodzi. Wcześniejsze doświadczenie zawodowe zdobywała w Z.O.Z. Miejskim Ośrodku Profilaktyki Zdrowotnej: Ośrodku Interwencji Kryzysowej w Łodzi; Komendzie Wojewódzkiej Policji w Łodzi; Zakładzie Psychologii Lekarskiej UMed w Łodzi. Praktykę kliniczną łączy z pracą badawczo-dydaktyczną. Jest stypendystką-badaczką w Instytucie Psychologii PAN. Współpracuje z Centrum Badań nad Traumą i Kryzysami Życiowymi Uniwersytetu SWPS. Dwukrotnie wyróżniona stypendium NCN.

Członkini Polskiego Towarzystwa Psychologicznego – Komisji ds. Psychoterapii, Polskiego Towarzystwa Psychologii Klinicznej i Psychoterapii EBP. Polskiego Towarzystwa Badań nad Stresem Traumatycznym oraz European Society for Traumatic Stress Studies, delegatka American Psychological Association. Jest recenzentką czasopism naukowych: Personal Relationships, Annals of Psychology.

Od ponad dekady bada oddziaływania psychologiczne i psychoterapeutyczne wobec grup pacjentów chorych somatycznie i osób które doświadczyły traumy. Realizowała w tym zakresie granty NCN, NCBiR i ABM oraz zajmowała się wdrażaniem zbadanych interwencji w ramach programów psychoterapeutycznych w szpitalach i poradniach NFZ.

Współautorka raportu: Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych.

ORCID: 0000-0003-2642-682X



📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:
Boczkowska M., Baran M., Zdebiak M.S., Krawczyk-Pasławska E., Wójcik J., Burdalski I., Rudnik S., Gąsiorowska-Binda M. i Bąbel P. (2024). Potrzeby i preferencje Polek i Polaków w zakresie usług psychoterapeutycznych. Raport z badań.

I got stuck in my head - usłyszałam od bliskiej osoby. Utknięcie we własnej głowie bywa uciążliwe. Generalnie bardzo lubię jak sobie urządziłam umysłową przestrzeń. Mam poczucie, że jestem u siebie w domu. Nie zmienia to faktu, że czasami postawię na środku tego mentalnego salonu jakiś niechciany wazon, co go dostałam w prezencie. Stoi tam przez jakiś czas aż nabiorę przekonania, że wcale go tam trzymać nie muszę. Przestawię albo wywalę. Czasami mogę się też o niego przewrócić i wkurzona (na samą siebie) zastanowić się, czemu nie wywaliłam go wcześniej. W moim umysłowym domku są też ślady (szczelnie przykryte ramką z obrazkiem) po nieudolnej próbie wbicia gwoździa (tylko ja wiem, która ramka zakrywa dziury aż do tynku), ale i najpiękniej wysprzątana szafa z wyciągniętymi na zimę już golfami (bez jakiejkolwiek pewności, że wytrwa w tym porządku do końca sezonu). 

Utykamy w głowie z wielu różnych powodów: ściany, jak pętlę na szyi mogą zaciskać doświadczenie, chodzenie po tych samych ścieżkach, kultura, przekonania innych, bliskich nam ludzi. I o ile sytuacja na rynku mieszkaniowym nie napawa optymizmem, a próbuje wepchnąć do mikrokawalerek, o tyle nasz wewnętrzny świat mamy na własność (nie w najmie), z bezterminowym pozwoleniem na (roz)budowę i planem zagospodarowania terenu wedle własnych potrzeb i uznania. 

Prawie zamknęłam się w mikrokawalerce podcastowego musu: po naczytaniu się w mądrych ebookach, że emisja koniecznie minimum raz w tygodniu. Okno na świat otworzyli Patroni i Patronki, którzy powiedzieli, że co dwa tygodnie też będzie spoko (i że nie wszyscy nadążają ze słuchaniem tak często). Więc otworzyłam okno i nabrałam powietrza, bo do nagrywania podcastu jednak niezbędny jest oddech. Nowy rok akademicki odmierza nowy sezon podcastu, który od teraz co dwa tygodnie (no chyba, że mnie wena najdzie i nie wytrzymam nie mówiąc). Liczę, że wspomożecie lajkiem, komentarzem i udostępnieniem (myślą, słowem i uczynkiem), aby te bezduszne algorytmy, niczym patodeweloperzy, nie zepchnęły mnie do jakiejś klitki, czy innego wygnania. 

To jak? Gotowi na wywalenie kilku ścian? 

xoxo, 

Gutral (gada) (znowu)

……………………………….

📸 @opowiedziane_swiatlem
Montaż: Eugeniusz Karlov

………………………………

Literatura:
Julia Watzek, Sarah M. Pope, Sarah F. Brosnan. Capuchin and rhesus monkeys but not humans show cognitive flexibility in an optional-switch task. Scientific Reports, 2019; 9 (1)

Komfort życia

Czyli co właściwie?
Status materialny, sytuacja mieszkaniowa? Aktualne klimaty polityczne? Bezpieczeństwo? 
To nie jest utopijna wizja, tak, te elementy wpływają na nasz dobrostan.
Tylko pamiętajmy, że słynna strefa komfortu nie jest tylko wtedy, kiedy umościmy się w wyłącznie słodkich pieleszach życia. Budowanie komfort wymaga tolerancji… dyskomfortu.

O tym, jak próbować go budować oraz jak minęło mi lato (z zapytaniem jak minęło ono Wam?) w OSTATNIM odcinku wakacyjnego wyzwania dobrostanowego pod czułym patronatem @multilife.polska wokół wymiarów dobrostanu nakreślonych w ich narzędziu Wellbeing Score (nadal można darmowo korzystać z niego na kanałach Multilife). 

A od października kolejny sezon i wyzwania - dla mnie jako gadającego głosu tego podcastu i dla Was, jako wspaniałą ekipę słuchaczy i słuchaczek, którzy czynnie i aktywnie pchacie ten podcast po głośnikach i słuchawkach, następnie neuronach, emocjach i działaniach ;) Dzięki Wam za to!

xoxo, 

Gutral Gada(ła) całe lato o dobrostanie ;)

Literatura:

Leyro, T. M., Zvolensky, M. J., & Bernstein, A. (2010). Distress tolerance and psychopathological symptoms and disorders: A review of the empirical literature among adults. Psychological Bulletin, 136(4), 576–600

Salkovskis, P.M. (1989). Cognitive-behavioural factors and the persistence of intrusive thoughts in obsessional problems. Behaviour Research and Therapy, 27, 677682.
_____

Montaż: Eugeniusz Karlov
📸 @opowiedziane_swiatlem

Być może widzieliście Ted Talka Roberta Waldingera, kierownika The Harvard Study of Adult Development, takiego badania podłużnego, gdzie wielokrotnie sprawdzano różne zmienne u tych samych osób na przestrzeni 75 lat. Ten Ted Talk zatytułowany jest What makes a good life? czyli w wolnym tłumaczeniu, co czyni życie dobrym. I uchylę rąbka tajemnicy, jednym z najsilniejszych predyktorów, czyli takich czynników, które pozwalają to przewidywać, są relacje z innymi. Nie tyle, czy one w ogóle są, ale czy ich jakość jest satysfakcjonująca.

Otwieramy puszkę z zawartością o której można gadać i gadać…

I ja się postaram aby było zwięźle i na temat i z teorią i z praktyką i przypominam, że powodem do tej letniej serii jest Wellbeing Score. Benefit Systems w ramach MultiLife stworzyli narzędzie (ku inspiracji i refleksji osobistej) Wellbeing Score, z którego darmowo możecie skorzystać także i Wy, wchodząc na www.multilife.com.pl. A w ramach letniego wyzwania przyglądamy się poszczególnym obszarom i dziś na warsztat bierzemy relacje z innymi.

Tak, pod tym postem można przeprowadzać eksperyment z zalecenia podcastowego #pozdrodlakumatych

Montaż: Eugeniusz Karlov
📸 @opowiedziane_swiatlem

Proszę zachować spokój!

A w zasadzie zastanowić się, co go daje?

Myślę, że to co trudne w popkulturowym myśleniu, to często utożsamianie spokoju ze szczęściem. Że lepiej płakać w Porshe niż w autobusie i że dobrze jest wtedy, kiedy nie dzieje się nic złego. Ale wiemy, że to nie wystarcza. Że ten spokój wcale nie jest wtedy, kiedy konstelacja gwiazd idealnie się ułoży i wszystko będzie szło zgodnie z planem. Ja wszystkim nam tego życzę, ale to są momenciki, w dodatku, często składające się z elementów zupełnie poza naszą kontrolą. Proaktywne działanie integrujące akceptację strat, wyjście poza materialne i przyjemne, odnajdywanie w relacjach wzajemnej życzliwości są elementami pozwalającymi na odnajdywanie wewnętrznego spokoju. Więc zachęcam do poszukiwania i przyglądania się temu, co mamy już w repertuarze doświadczeń, co pozwala się uziemić podczas tych trudnych momentów ze świadomością, że spokój bywa. Ale to pewne działania po naszej stronie mogą determinować, jak często i na jak długo u nas zagości. 

O wewnętrznym spokoju, kolejnym wymiarze dobrostanu wg Wellbeing Score by @multilife.polska, o tym, czym się różni od nudy i jego poszukiwaniach wciąż od nowa pogadamy w tym krótkim odcinku. Krótkim, bo przepisów nie będzie. Jest garstka teorii i badań, bo w wakacyjnym wyzwaniu chodzi o praktykę! Do dzieła!

A co Wam daje poczucie wewnętrznego spokoju?


Montaż: Eugeniusz Karlov
📸 @opowiedziane_swiatlem

Literatura:

Liu, X., Xu, W., Wang, Y., Williams, J. M., Geng, Y., Zhang, Q., & Liu, X. (2015). Can Inner Peace be Improved by Mindfulness Training: A Randomized Controlled Trial. Stress and health : journal of the International Society for the Investigation of Stress, 31(3), 245–254. https://doi.org/10.1002/smi.2551

Niemiec, R. M. (2021). Pathways to peace: Character strengths for personal, relational, intragroup, and intergroup peace. The Journal of Positive Psychology, 17(2), 219–232. https://doi.org/10.1080/17439760.2021.2016909

Regularny kontakt z naturą pozytywnie oddziałuje na stan psychiczny, zwiększa poczucie satysfakcji i szczęścia, poprawia zdolności kognitywne, pamięć, uwagę oraz wpływa pozytywnie na relacje międzyludzkie. Wspomaga również redukcję stresu, polepsza jakość snu i tym samym zmniejsza podatność na częste schorzenia, takie jak zaburzenia nastroju czy lękowe. Niestety, we współczesnym zurbanizowanym świecie kontakt z naturą jest coraz rzadszy, a doświadczenia z nim związane – uboższe. Zatem degradacja środowiska i utrata bioróżnorodności współwystępują z częstszym występowaniem chorób cywilizacyjnych.

Macie swoje ulubione miejsca na łonie natury? Działa?

Montaż: Eugeniusz Karlov

📸 @opowiedziane_swiatlem

Literatura:

Campbell-Lendrum, D., World Health Organization (2019), cop24 Special Report. Health & Climate Change. Geneva: World Health Organization

Engemann, K. i in. (2019), Residential Green Space in Childhood Is Associated with Lower Risk of Psychiatric Disorders from Adolescence into Adulthood, 116 (11), s. 5189.

Gawrych, M. (2022). Climate change and mental health: a review of current literature. Psychiatria Polska, 56(4), 903-915. https://doi.org/10.12740/PP/OnlineFirst/131991

Neville, T., World Health Organization (2019), 2018 who Health and Climate Change Survey Report. Tracking Global Progress. Geneva: World Health Organization: apps.

Ślachetne zdrowie,
Nikt się nie dowie,
Jako smakujesz,
Aż się zepsujesz.

No więc ja nie chcę być tym smakoszem, co to się delektuje musztardą po obiedzie.
Na warsztat bierzemy kolejny wymiar dobrostanu według narzędzia Wellbeing Score by @multilife czyli zdrowie fizyczne. 

I zapytacie “ale co Ty nam dziunia opowiesz o zdrowiu fizycznym, jak Ty nawet lekarzem nie jesteś?”. Doktorem niby tak, ale takim, ale bez strzykawy i stetoskopu, he he. W kompetencje lekarskie mieszać się nie będę, ALE: O lęku o zdrowie i tym, co nas przed dbaniem o nie powstrzymuje, już do powiedzenia co nieco mam. 

Na przykład amerykański National Institute of Mental Health podaje: Ryzyko wystąpienia depresji jest wyższe u osób cierpiących na choroby przewlekłe. I w drugą stronę: Wyzwania związane z wykonywaniem zadań korzystnych dla zdrowia, takich jak prawidłowe odżywianie i ćwiczenia, ze względu na objawy takie jak apatia w depresji także są utrudnione. Naczynia połączone, co nie? 

Więc wrzućmy na poznawczy ruszt unikanie, katastrofizację, objawy somatyczne, badania profilaktyczne, lęk przed krwią, aktywność fizyczną i zobaczmy, co nam z tego wyniknie.

Zapraszam do kolejnego odcinka letniego wyzwania powered by @multilife

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:

American Psychiatric Association, Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 2013, 5th edition, American Psychiatric Association

Scarella, Timothy M. MD; Boland, Robert J. MD; Barsky, Arthur J. MD. Illness Anxiety Disorder: Psychopathology, Epidemiology, Clinical Characteristics, and Treatment. Psychosomatic Medicine 81(5):p 398-407, June 2019.

Lato, lato, 
lato czeka, 
Razem z latem czeka WYZWANIE dotyczące troski o Twój własny dobrostan!

To ja już Wam zdradzam koncepcję, na to lato, którą mam Wam do zaoferowania. Otóż Benefit Systems w ramach swojego produktu MultiLife zlecił infuture institute przygotowanie raportu na temat całościowego dobrostanu Polek i Polaków. I stworzyli oni także na te cele narzędzie zwane Wellbeing Score, z którego darmowo możecie skorzystać także i Wy, wchodząc na www.multilife.com.pl. Uzupełniacie takie badanie, polecam zarezerwować sobie na to chwilę względnego spokoju i skupienia, a następnie proszę ja Was uzupełniacie i otrzymujecie na maila wynik, w którym Wasz wynik osobisty jest porównywany do średniej w populacji oraz stosowne rekomendacje do tego właśnie jak można się wspierać na danym wymiarze.
A wymiarów jest sześć, zatem ten podcast także będzie się składał z sześciu zagadnień które potraktujemy jako wyzwanie, czyli z angielskiego właśnie CZELENDŻ, czyli sobie omawiamy jeden wymiar a kolejne dwa tygodnie poświęcamy na próbę zaopiekowania tego właśnie wymiaru.

I kim ja bym była gdybym nie zaczęła od zdrowia psychicznego?

Zapraszam do wysłuchania tego odcinka!

Podejmujesz wyzwanie? 

.......................................................

Fot. moje @opowiedziane_swiatlem

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura: 
Budd, M., Iqbal, A., Harding, C., Rees, E., & Bhutani, G. (2021). Mental health promotion and prevention in primary care:What should we be doing vs. what are we actually doing? Mental Health & Prevention, 21, 200195. https://doi.org/10.1016/j.mhp.2020.200195

Vaillant-Coindard, E., Briet, G., Lespiau, F. et al. Effects of three prophylactic interventions on French middle-schoolers’ mental health: protocol for a randomized controlled trial. BMC Psychol 12, 204 (2024). https://doi.org/10.1186/s40359-024-01723-8

Dopełnia się drugi sezon Gutralowego gadania duetem zamówionym przez osoby słuchające. Kim ja jestem, co by Waszych komentarzy nie słuchać?

A że w ostatnich rozmowach kuluarowych z koleżanką @niedzwiecka_marta RiGCz pojawiał się nader często, to ugryzłyśmy ów temat uwzględniając (gwiazdki) KONTEKST (gwiazdki) jako zjawisko kulturowo-społeczne, bądź co bądź na psyche oddziałujące. 

Żegnam się czule w sezonie drugim, a za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom.

Przed nami seria wakacyjna #secretproject ;) A od września… subtelne nowości i zmiany.

To co Kochani_e, z RiGCzem?

Montaż: Eugeniusz Karlov

Podcast niedługi o… dojrzałości emocjonalnej! Ostatnie solo w tym podcastowym sezonie!

A nic nie kręci mnie równie bardzo, co dojrzali emocjonalnie ludzie ;) 

Chociaż… czy jest ktoś kto zawsze, tylko i wyłącznie zachowuje się dojrzale?

Bardzo gorrrący podcast (dowiecie się dlaczego), w którym będzie i o teorii umysłu i o inteligencji emocjonalnej i jak te koncepty wpływają na nasze relacje z ludźmi, a także na relację którą masz sam_a ze sobą.

Dajcie znać, co myślicie!

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom oraz Patronkom!!!

xoxo,

Gutral (gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura cytowana:

Goleman, D. (2007). Emotional Intelligence (10th ed.). Bantam Books.

Jardine, B.B., Vannier, S., Voyer, D. (2022). Emotional intelligence and romantic relationship satisfaction: A systematic review and meta-analysis. Personality and Individual Differences, 196. doi.org/10.1016/j.paid.2022.111713.

Mosavi, S.E. & Irvani, M.E. (2012). A study on relationship between emotional intelligence and marital satisfaction. Management Science Letters, 2, pp. 927-932.

Premack D, Woodruff G. Does the chimpanzee have a theory of mind? Behavioral and Brain Sciences. 1978;1(4):515-526.

W artykule “Post-ity i tatuaże, czyli o (nie)byciu swoją pracą” , który ukazał się w majowym @magazynpismo Zuzanna Kowalczyk pisze “Pułapką jest ograniczenie swojego poczucia ja do jednej roli i uczynienie z niej niezmiennego sedna nas samych. Mogę czuć, że ważną częścią mnie jest pisanie, a jednocześnie nie redukować wizji samej siebie do tego, czy piszę.”

W Zuzannie “zakochałam się” po tekście “W pogoni za doskonałością” (Magazyn Pismo, maj 2021), potem wespół napisałyśmy “Pułapki psychowashingu” (wrzesień 2023). Moja fascynacja spojrzeniem Zuzanny na kulturę i świat to nie jest one text stand, zatem obserwując wśród tematów poruszanych w gabinecie trudności z utożsamianiem się z pracą, postanowiłam ją zaprosić do dyskusji także i tu.

A Ty? Jesteś swoją pracą?

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego odcinka dziękuję Patronom i Patronkom podcastu! :* you cool!

Montaż: Eugeniusz Karlov

To na jego wykładzie po raz pierwszy usłyszałam o perfekcjonizmie w wersji klinicznej. O tym jak koreluje z zaburzeniami nastroju, zaburzeniami lękowymi, czy wypaleniem zawodowym. Koncept wydawał mi się niezwykły i tak dobrze wyjaśniający część funkcjonowania osób, które spotykam w gabinecie. Ba! Mojego własnego czasem też ;) 

I wiecie co? Teraz wydał książkę, która właśnie ukazała się w języku polskim!!!

Podcast powstał we współpracy z @wydawnictwogwp, wydawcą książki “Perfekcjonizm kliniczny” autorstwa mojego rozmówcy, prof. Eduardo Keegana. Książka jest praktycznym przewodnikiem dla terapeutów i klinicystów, którą szczerze polecam!

Uwaga! Rozmowa jest realizowana w języku angielskim. Tłumaczenie znajdziecie na moim blogu https://www.joannagutral.pl/perfekcjonizm-2-0-rozmowa-z-prof-eduardo-keegan-odc-82/

Perfekcjoniści, jesteście tutaj? ;) 

prof. Eduardo Keegan - Kierownik Katedry Psychologii Klinicznej i Psychoterapii na Uniwersytecie w Buenos Aires w Argentynie. Prezes Argentyńskiego Towarzystwa Terapii Poznawczych i Behawioralnych oraz członek honorowy Polskiego Towarzystwa Terapii Behawioralnych i Poznawczych (PTTPB). Z PTTPB współpracuje od 2002 roku. Jest psychoterapeutą i superwizorem psychoterapii. Specjalizuje się w terapii zaburzeń borderline, psychopatologii, depresji i zaburzeń lękowych. Wykładał i nadzorował psychoterapię w Paragwaju, Urugwaju, Peru, Litwie i Łotwie. W 2011 r. Uniwersytet w Buenos Aires przyznał profesorowi Keeganowi nagrodę Grandes Maestros (Wielkich Mistrzów) za jego wkład w naukowy rozwój psychologii.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Korzystając z dnia premiery odcinka, zapraszając do dyskusji przedstawicielkę najbliżej empirycznie spowinowaconą z Zygmuntem Freudem, postanowiłyśmy przyjrzeć się relacjom z matkami, ich znaczeniu dla naszego funkcjonowania na początku i w dalszych etapach życia.

W odcinku udział wzięła psycholożka, psychoterapeutka psychodynamiczna, współwłaścicielka best poradnia zdrowia psychicznego ever @dom_rozwoju, czyli Joanna Gruhn-Devantier. Istnieje przyjaźń i porozumienie między modalnościami ;)

Odcinek sponsorują słowa ambiwalencja i elastyczność, a odcinek dedykujemy wszystkim matkom i ich dzieciom, a także matkom matek i dzieciom ich dziatek. Bo każda matka, chociaż zapisuje rozdział “macierzyństwo” od nowa, jest księgą w której rozdział “dzieciństwo” był naznaczony innym macierzyństwem i czasem.

Za możliwość realizacji i dystrybucji kłaniam się nisko Patronom i Patronkom.

O Gościni: Joanna Gruhn-Devantier - psycholożka, psychoterapeutka w trakcie procesu certyfikacji.
Ukończyła Uniwersytet Warszawski oraz Szkołę Psychoterapii Dialog, a obecnie rozwija swoje kompetencje w Zaawansowanej Szkole Współczesnej Psychoterapii Psychodynamicznej. Prowadzi psychoterapię indywidualną osób dorosłych oraz młodzieży w nurcie psychodynamicznym, a szczególnie bliska jest jej metoda Psychoterapii Opartej na Mentalizacji. Współzałożycielka warszawskiej poradni psychologicznej Dom Rozwoju. 

Fot. moje @opowiedziane_swiatlem

Montaż: Eugeniusz Karlov

Trauma transgeneracyjna… kit, czy coś, co faktycznie waży na naszym funkcjonowaniu? Nie znam się na biologicznych mechanizmach na tyle, aby być tu głosem eksperckim. Zatem zamiast głosić magiczne treści, zapraszam do rozmowy wybitnego specjalistę w tej dziedzinie, lekarza i naukowca, autora publikacji w takich czasopismach jak Nature czy Science, przed Wami rozmowa z dr Ali Jawaid.

Ten odcinek nie powstałby bez wsparcia Patronów i Patronek.

Podcast realizowany jest w języku angielskim, ale tłumaczenie rozmowy znajdziecie na moim blogu www.joannagutral.pl (jeśli nie już, to będzie lada moment!)  – bierzcie i ślijcie w świat, bo wierzę, że rozumienie jest ważne w życiu bardzo. Zapraszam do wysłuchania rozmowy.

Fot. moje @opowiedziane_swiatlem


Gość:

Dr Ali Jawaid -  lekarz i naukowiec o wykształceniu zarówno klinicznym, jak i neurologicznym. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Aga Khan w Karachi, w Pakistanie, a następnie odbył staż w zakresie neuropsychiatrii na Baylor College of Medicine w Houston, TX, USA. Następnie ukończył studia doktoranckie (MD-PhD) w dziedzinie neurologii w Szwajcarii. Obecnie dr Ali Jawaid jest kierownikiem Pracowni Badań Translacyjnych w Chorobach Neuropsychiatrycznych (TREND Lab) w Instytucie Nenckiego w Warszawie. Dr Jawaid pracował intensywnie w dziedzinach traumy dzieciństwa, pamięci, zaburzeń neurodegeneracyjnych, neuroepigenetyki i dziedziczenia epigenetycznego. Jest autorem ponad 75 publikacji w znaczących czasopismach naukowych, takich jak Nature, Science, Nature Neuroscience, Nature Human Behavior, Neuron, Nature Communications, Trends in Genetics, EMBO Journal i Molecular Neurodegeneration (h-index=29). Obecnie jest stypendystą FENS-Kavli Network of Excellence, platformy 30 najwybitniejszych neurologów w Europie w ciągu 15 lat od uzyskania doktoratu. Poza pracą naukową jest autorem fikcji, poetą i entuzjastą wirtualnej rzeczywistości.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Jak wyglądałby dla Ciebie świat, gdybyś całe życie patrzył_a tylko przez jedno okno, nie mając żadnych albumów, zdjęć, Internetu? Jak wyglądałby Twój świat, gdybyś oglądał_a ten sam telewizyjny program lub korzystał_a z jednego źródła informacji?
 
Wygnijmy zatem szyję naszej wyobraźni, zakwestionujmy to, co w myślach automatyczne i sprawdźmy, czy to, w co wierzę, co myślę i co czuję jest jedynym sposobem postrzegania rzeczywistości?

Tak, tak, to jest podcast z naszej ulubionej serii… do pomyślenia!

To jak tam z tymi Waszymi procesami poznawczymi? Gibkie czy zastane? 

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się nisko dziękując wielce Patronom i Patronkom. 

Montaż: Eugeniusz Karlov

Brené  Brown, jedna z najchętniej czytanych amerykańskich psycholożek, od dwóch dekad zajmuje się badaniem wstydu, odwagi, wrażliwości i empatii. Z badań Brown wynika, że proszenie o pomoc, kiedy tego potrzebujemy i przezwyciężanie związanego z tym wstydu, to kluczowe czynniki budujące naszą odporność psychiczną i dobrostan. Pozwalają one dostosować się nam do zmieniających się warunków życia i przeciwności losu, które doświadczają każdego.
 
Serwis pomagam.pl rozpoczął właśnie kampanię pod hasłem - “Jutro to mogę być ja i poproszę o pomoc. Bez wstydu. Nie oceniam. Pomagam.” Inspiracją do tej kampanii był insight z analizy wybranych zbiórek na Pomagam.pl w 2023 roku oraz z bezpośredniego kontaktu z osobami zakładającymi zbiórki. Wysnuwał się z tego jeden ważny wniosek: chętnie pomagamy innym, ale proszenie o pomoc dla siebie bywa trudne.

Temu dlaczego tak jest postanowiłam się przyjrzeć z moją gościnią:

Dobrosława Gogłoza jest dyrektorką zarządzającą serwisu Pomagam.pl, prezeską Fundacji Pomagam.pl, oraz założycielką agencji All Hands, która specjalizuje się w promowaniu biznesów, mających pozytywny wpływ na świat. Założyła serwis Doing Good, który pomaga znaleźć pracę w branżach działających na rzecz ludzi, klimaty czy rozwoju demokracji. Była założycielką i wieloletnią prezeską Stowarzyszenia Otwarte Klatki, organizacji zajmującej się ochroną zwierząt hodowlanych, która została
uznana za jedną z najskuteczniejszych na świecie.

W odcinku trochę doświadczenia, sporo psychologicznych mechanizmów stojących za pomaganiem, ale i nasze doświadczenia oraz wątpliwości.

Korzystaliście kiedyś z crowdfundingu? Pomagaliście lub sami potrzebowaliście wsparcia?

Odcinek powstał pod patronatem i we współpracy z serwisem pomagam.pl

Jadąc komunikacją miejską podsłuchałam rozmowę dwóch mężczyzn, na oko, w moim wieku. Dyskutowali o majówkowych planach, po czym skwitowali je jednym zdaniem - majówka to takie święto grilla i piwa.

Lubię grilla, gorzej z piwem. Ale słysząc tę rozmowę pomyślałam przede wszystkim o tym, jak obecnie wygląda społeczne przyzwolenie na użytkowanie alkoholu i czy nie popadamy w złudne przekonanie, że uzależnienie to tylko tania substancja i duże życiowe kłopoty? Czy wykwintne trunki opierają się mechanizmom uzależnienia? Nie.
 
O picu ryzykownym, procesach stojących za uzależnieniem i drogach leczenia osób uzależnionych rozmawiam z Kamillą Puławską - psycholog, certyfikowaną psychoterapeutą poznawczo-behawioralną (nr certyfikatu 1092), specjalistą psychoterapii uzależnień, certyfikowaną specjalistką  w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych w społecznościach lokalnych, biegłą sądowa w przedmiocie uzależnienia od alkoholu.

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję wielce i kłaniam się nisko Patronom oraz Patronkom.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Suplement komentowany głosem targanym przez alergię: psychowashing 1.5

Ja wiem, że sama to zaczęłam, więc nie mam pretensji o te wszystkie wiadomości “Asia, co myślisz o…”. Rozumiem to. Sama pytam ekspertów stając pomiędzy różnymi wątpliwościami, a przede wszystkim zastanawiając się dogłębnie czy popularyzacja wiedzy w internetowym wydaniu nie zaczyna zjadać własnego ogona. Ja także doceniam, że macie do mnie takie zaufanie (chociaż ostrzegam, nie ma ludzi nieomylnych - odsyłam do odcinka o prorokach ;) ).

Gdybym w gabinecie nie spotykała osób, które wydały kupę kasy, odstawiły leczenie i bardziej podupadły na zdrowiu, albo zwyczajnie NIE DOSTAŁY pomocy pomimo tego, że ona istnieje - pewnie nie byłabym świadkiem konsekwencji zjawiska. I pewnie mniej by mnie ono dotyczyło. Ale tak nie jest. Nie jest tak coraz bardziej i w coraz szybszym tempie. 

Więc dopowiedziałam kilka refleksji i przypominam: nie psychoterapia jest tu kluczem, a bezpieczeństwo usług, a co za tym idzie - Wasze i Waszego zdrowia.

Dajcie znaka, co myślicie, bo jeżeli ten odcinek właśnie się ukazał, to dlatego, że Eugeniusz przy montażu uznał, że rozumie o co mi chodzi (tak, to pierwszy filtr recenzencki), gdyż na takim spontanicznym flow czasami zastanawiam się, czy wiecie, co chcę powiedzieć. A jednak te recenzje są ważne i wnoszące - o tym także w podcaście ;)

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom <3 zapraszam do tego zacnego grona jednocześnie, bo tam właśnie ważymy losy i kształt kolejnego sezonu.

Tekst, który przywołuję w podcaście to:
S. Zagórski - Psychoterapia w sektorze publicznym powoli dogorywa. Czy naprawdę chcemy by znikła? [Rozmowa]. 16.04.2024: oko.press. 

Montaż: Eugeniusz Karlov

Robimy dużo, żeby go unikać. Zwiedzeni często bardzo nierealistycznym wizjami wiecznie szczęśliwego życia, wydaje nam się on niepotrzebnym elementem, intruzem, który coś odbiera. Nie ma życia bez trudnych wspomnień, czy momentów, jednak czasami potrafią one pracować jak ruchome piaski: wciągać im bardziej będziemy próbować się z nich wydostać. O czym mowa? O bólu emocjonalnym. I nie, nie będzie tu przepisów i sekretów na jego unikanie bądź permanentne pozbycie się, a raczej dyskusja o strategiach radzenia sobie z nim, kiedy nastąpi. Bo nastąpi na pewno.

A do rozmowy zaprosiłam Kaję Dwulat, psycholożkę, psychoterapeutkę poznawczo-behawioralną, a powodem rozmowy i jej tematyki jest książka Matthew McKay i współpracowników pod tytułem “Ból emocjonalny – strategie i ćwiczenia, dzięki którym poradzisz sobie z cierpieniem psychicznym”, wydaną całkiem niedawno przez patrona tego odcinka, czyli Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne @wydawnictwogwp .


Kaja Dwulat:

Psycholożka, psychoterapeutka poznawczo-behawioralną, superwizorką CBT w trakcie szkolenia.Lubi poznawać najnowsze poszukiwania i osiągnięcia w dziedzinie psychoterapii. Uczestniczy w wielu szkoleniach specjalistycznych oraz konferencjach, zarówno w polskich, jak i międzynarodowych. Korzysta regularnie z superwizji, m.in. u Kirsty Gillings, Susan Simpson, Davida Edwardsa z TS, z treningu portlandzkiego z ACT. Kocha i specjalizuje się w Terapii Schematu (TS) oraz w Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT). Bliski jest jej nurt oparty na samowspółczuciu (self-compassion), dialog motywacyjny, a także psychologia pozytywna. Specjalizuje się w leczeniu zaburzeń lękowych, depresji, zaburzeń odżywiania oraz zaburzeń osobowości. Związana ze szkołą psychoterapii Crescentia i Uniwersytetem SWPS, gdzie dzieli się swoją wiedzą i pasją.

Montaż: Eugeniusz Karlov

W odcinku udział wzięli (zaocznie): aureola, Golem, Niedźwiecka Marta i Huberman Andrew. Jak udało się ich wszystkich połączyć? O tym w odcinku.
Co sprawia, że poszukujemy tych, za którymi łatwiej kroczyć? Czy lubienie sprzyja wybaczaniu czynów wątpliwych moralnie? 
Jeżeli nadal Was nie przekonują te pytania z serii „do pomyślenia”, to… nie słuchajcie tego podcastu. Jest rozkmina na flow po podcastowej przerwie, zatem otwieram sekcję dyskusji w komentarzach i zapraszam: czy podobnie jak ja, wpadliście czasem w pułapki nadmiarowego uwielbienia lub stronniczej niechęci? 
Tematyka i timing zupełnie przypadkowe. Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronom i Patronkom Gutral Gada #team <3 you guys the best!

Literatura wspomniana w odcinku:
Karg, S. T., Lim, M., & Schnall, S. (2022). Followers Forever: Prior Commitment Predicts Post-Scandal Support of a Social Media Celebrity. Social Psychological Bulletin, 17, 1-26. https://doi.org/10.32872/spb.8283 

Montaż: Eugeniusz Karlov

Ej pamiętacie siebie w okresie nastoletnim?
Bo ja pamiętam aż za dobrze. Pamiętam fryzury (które sama obcinałam) i stylizacje (które, o zgrozo, sama wybierałam), relacje (przez które wielokrotnie płakałam, ale nadal były najważniejsze) i to poczucie, że świat mnie nie rozumie. Patrząc z ciarami krindżu i wzruszenia na zdjęcia z tego okresu myślę sobie, że było jednocześnie trudno i pięknie mieć naście lat. Ale na pewno nie było łatwo - ani nastoletniej mnie, ani nikomu dookoła (sorry, Mamo!). Pod pozornie zblazowaną miną tkwiło dużo lęku i niepewności. 

Jak zatem wspierać nastolatka? Czy to w ogóle możliwe? 

O tym rozmawiałam z psychologiem, psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym, autorem książek psychoedukacyjnych Arturem Gębką.

Bierzcie i ślijcie w świat - może dotrze do nastolatków, ale przede wszystkim ich troskliwych opiekunów?

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu kłaniam się w pas Patronom i Patronkom <3

Montaż: Eugeniusz Karlov

Zaburzenia odżywiania, to nie wyłącznie anoreksja i bulimia. Te, najpowszechniej znane, stanowią poważne zagrożenie dla życia i zdrowia.

O rodzajach zaburzeń odżywiania, ich leczeniu, występowaniu i czynnikach, które wpływają na ich powstawanie rozmawiam z psychoterapeutką poznawczo-behawioralną, Dagmarą Pietruszewską, która specjalizuje się w pracy z młodzieżą i dorosłymi z takim rozpoznaniem. 

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego odcinka bardzo dziękuję Patronom i Patronkom podcastu. 

Ślijcie dalej w świat tym, którym może się przydać!

xoxo, 

Gutral (gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Lekarz jak każdy inny - a mimo to budzi obawy. Rozmawia, zadaje pytania by udzielić jak najlepszej pomocy - a jednak obawiamy się, czy ktoś zobaczy, że wychodzimy z gabinetu właśnie tego specjalisty. Tak, poza psychoedukacyjną bańką istnieje taki świat.

Dlatego z najbardziej empatyczną i wnikliwą lekarką psychiatrii jaką znam - Aleksandrą Topolewską-Wochowską, moją koleżanką, także psychoterapeutką, opowiadamy o tym, co dzieje się po zamknięciu drzwi gabinetu: na czym polega wywiad psychiatryczny, jak wyglądać może współpraca psychiatry i psychoterapeuty, czy leki psychiatryczne faktycznie uzależniają i jakie skutki uboczne powodują?

Jeżeli ten odcinek nie jest dla Was, to może dla kogoś, kto odwleka zajęcie się swoim własnym
zdrowiem? Można śmiało wysyłać w świat.

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu kłaniam się nisko Patronom i Patronkom <3

Jakie macie doświadczenia z wizyt psychiatrycznych?

Montaż: Eugeniusz Karlov

To było tak: usłyszałam na wykładzie w USA hasło “grit”. Nie kojarzę, coś mnie ominęło! Googluję. Wyniki wskazują jasno, kogo powinnam pociągnąć za język w tejże sprawie: the one and only @abramowiczdaria - psycholożkę w sporcie i biznesie.
I tak też się stało. A o determinacji w sporcie, edukacji, życiu możecie posłuchać w tym oto odcinku, który uważam, że jest nie tylko zacny, zabawny, ale i pouczający niezwykle.

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu serdeczne Freud zapłać wszystkim Patronom i Patronkom. Luv ya guys!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Czasem cierpi ciało, a to napędza trudności w obszarze zdrowia psychicznego. Pośrednio i bezpośrednio. Jakość życia to także ważny komponent psychicznego dobrostanu, a nad niektórymi jego aspektami możemy mieć limitowaną kontrolę.

O zdrowiu psychicznym i pracy psychoterapeutycznej z osobami, które żyją z endometriozą porozmawiam z Małgorzatą Orzeł, psycholożką, certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralna, psychoterapeutką par, psychoonkolożką i pedagogiem specjalnym; założycielką Centrum Psychoterapii & Wsparcia Psychologicznego w Ginekologii i Położnictwie, prowadzącą konto na Instagramie @psychoterapia_w_ginekologii.

Małgosia jest autorką warsztatów tematycznych dla kobiet i par zmagających się z endometriozą, niepłodnością (w tym będących w procedurze in vitro) oraz z doświadczeniem poronienia.

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję wielce Patronom i Patronkom <3

Montaż: Eugeniusz Karlov

Jak ciasno ściskasz swoje lejce, mój drogi słuchaczu, moja droga słuchaczko?

To jest mój urodzinowy odcinek, więc jako ta doświadczona życiem, wkraczająca w wiek Chrystusowy… żartuję. To znaczy nie że z wiekiem Chrystusowym, tylko z doświadczeniem, bo proszę ja Was, nie wierzę w zdobywanie prawdy objawionej wraz z wiekiem, a raczej w to, że im więcej czasu spędzamy na tym ziemskim łez i uniesień padole, tym więcej było okazji do ekspozycji na zjawiska wszelakie i o tym, w jaki sposób nawigujemy tym swoim powozem zaprzęgniętym w rącze rumaki dziś mówić będę ja do Was albo i z Wami, bo chociaż tego nie usłyszę, wierzę, że Wasze myśli wyprodukują jakieś odpowiedzi albo na to moje gadanie.

Dzisiaj obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w nauce, zatem zróbmy hałas dla kobiet i dziewczyn w nauce, bo to nie jest lekki kawałek chleba (a i w podcaście będzie o tym wątek) i zapraszam do wysłuchania odcinka, za którego możliwość realizacji i dystrybucji dziękuję bardzo serdecznie i uprzejmie patronom i patronkom tego podcastu!!!

Co nam robią ciasno ściśnięte cugle? Robią nam konsekwencje – psychiczne i somatyczne. Bo nawet najdoskonalszy koń wyścigowy potrzebuje odpoczynku, rekonwalescencji po nim. To nie jest przywilej, to część procesu, która pozwala iść dalej.

No więc oceń stan napięcia swoich osobistych cugli – jak długo już były ściśnięte, a może nadal są, a może zapierdalasz w takim galopie, cwale, że totalnie nie wyobrażasz sobie zwolnić. A może od dłuższego czasu idziesz spokojnie i cię nagle korci, żeby jednak nieco przyspieszyć.

Uprzedzam lojalnie tych, którzy słuchają bez słuchawek a w otoczeniu wrażliwych lub nieletnich - w odcinku tym używam słów powszechnie uważanych za niecenzuralne.

xoxo,
Gutral (gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Ucz się Asiu ucz, bo nauka to potęgi klucz – tak mi powtarzali rodzice i wzięłam to sobie do serca, czasem myślę, że aż za bardzo. A do tej rozmowy wybrałam sobie naukowczynię, profesorkę, popularyzatorkę nauki, która wie, że z fizyki miałam 4 a z chemii ledwo 3 ale jesteśmy ponad dyscyplinami. Cieszę się bardzo, że moja rozmówczyni przyjęła to zaproszenie, Panie i Panowie, osoby słuchające, przed Wami doktor habilitowana inżynier, profesor IMP PAN, Kierownik Pracowni Materiałów Funkcjonalnych, Katarzyna Siuzdak!

Ja nazywam się Joanna Gutral, jestem psycholożką, psychoterapeutką poznawczo-behawioralną, a to jest mój podcast, w którym gadam. Za możliwość realizacji tego odcinka dziękuję Patronom i Patronkom.

Ten materiał powstał dzięki uprzejmości Patronów i Patronek! Dziękuję.

Gościni:
Katarzyna Siuzdak (dr hab. inż., prof. IMP PAN)
Kieruje Pracownią Materiałów Funkcjonalnych w jednej z jednostek Polskiej Akademii Nauk w Gdańsku. Na studiach połączyła biotechnologię z fizyką techniczną, potem obroniła doktorat z technologii chemicznej, odbyła staż we Francji i otrzymała habilitację z nauk technicznych. Jest laureatką Stypendium Start FNP, Stypendium MNiSW i nagrody prof. W. Nernsta. Jest autorką ponad 100 publikacji i rozdziałów w książkach, patentów. Znalazła się na liście 22 Polek, które warto obserwować w 2022 roku wg Forbes Women. Od 2021 popularyzuje naukę w sieci na profilu IG @science_mission, który w 2023 r. został wyróżniony w konkursie popularyzator nauki i otrzymał POP-SCIENCE Śląskiego Festiwalu Nauki w Katowicach.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Nie było jeszcze w tym podcaście treści stricte rodzicielskich.
Muszę Was uprzedzić drodzy Słuchacze i drogie Słuchaczki - owszem, zarówno na psychologii jak i podczas szkolenia terapeutycznego omawiamy tematykę dzieci i młodzieży, jednak dla niektórych (patrz, np. ja) ta wiedza pozostaje w sferze teorii. Dlatego do rozmowy zaprosiłam moją serdeczną koleżankę, psycholożkę, psychoterapeutkę poznawczo-behawioralną pracującą z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi - @marta.ciesla_esperi, której nieobca jest praktyczna praca z młodymi ludźmi i ich rodzinami.

W podcaście usłyszycie czym w zasadzie jest rodzicielstwo bliskości? Czy niesie ze sobą jakieś pułapki? Czy naprawdę tak łatwo można zepsuć (bezpowrotnie) psychikę młodego człowieka? Co dokładnie oznacza bliskość w relacji? A także czym jest rodzicielskie wypalenie - czy przyczyniają się do niego internetowe treści parentingowe? A może są zbawienne w obliczu niewiedzy przeszłych pokoleń?

Są pytania - są odpowiedzi.

Zapraszam do wysłuchania odcinka, którego dystrybucję i realizację zawdzięczam Patronom i Patronkom!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Ustawy o zawodzie psychoterapeuty nie ma. I najpewniej długo jej nie będzie, jeżeli działania ku temu zmierzające będą przyjmowały obrót jak dotychczas. Nie korzysta na tym powaga tego zawodu, osoby które go wykonują, środowisko, ale przede wszystkim pacjenci. To czego brakuje to dialogu, który zmierzał by do kompromisu. Kompromisu, który nie krzyczy o integrację środowiska, które wybudowało między sobą mury na przestrzeni lat, a integracji poszczególnych poletek, które mają swoje standardy, praktyki i racje, we wspólną plantację, z której przyjdą zbiory w postaci regulacji i jakości usług na rzecz pacjentów i pacjentek. Dlatego bardziej od tego kto jest Konsultantem Krajowym w dziedzinie psychoterapii obchodzi mnie, co postuluje oraz czy i w jaki sposób wpłynie to na sytuację przede wszystkim pacjentów, ale także specjalistów i podatników.

Ustawa o zawodzie psychoterapeuty jest jak jednorożec – wszyscy zainteresowani coś o niej słyszeli, nigdy jednak nie widzieli. Tym ma być inaczej. Czy będzie? To zależy…

Może się wydawać, że to podcast dla specjalistów. Nic bardziej mylnego. To podcast dla nas wszystkich, bo konsekwencje kształtu ustawy i decyzji na szczeblach ministerialnych dotkną nas jako pacjentów, podatników i konsumentów. Nie było łatwo przebić się przez informacyjny chaos i niejasność wielu doniesień.

Ten podcast jest (i w pierwotnym zamyśle miał być wyłącznie) artykułem - znajdziecie go na moim blogu www.joannagutral.pl.
W związku z tym, że przyzwyczaiłam większość do gadania, postanowiłam go także nagrać w postaci podcastu o charakterze audiobookowym.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Temat ADHD szturmuje media społecznościowe. Zapętlając się w algorytmie możemy wpaść po uszy w opisy objawów i pięć niezawodnych sygnałów świadczących o tym, że na pewno masz ADHD. W odpowiedzi, coraz więcej osób podejrzewa u siebie niewykryte wcześniej ADHD, ale czy faktycznie więcej osób sięga po diagnozę u specjalisty? W odwecie do tego ruchu pojawiają się malkontenci, którzy głoszą, że teraz wszyscy mają ADHD, że nawet sam odkrywca tej metody na łożu śmierci wyznał jednak, że ADHD nie istnieje i że uniwersalnym sposobem jest zwyczajne branie się w garść. Czy takie opinie są uzasadnione, ale przede wszystkim, jak wpływają na osoby z rozpoznaniem ADHD? Jak nie wylać dziecka z kąpielą, czyli o odwiecznym konflikcie pomiędzy popularyzacją a karykaturyzacją porozmawiam z Karoliną Ziegart-Sadowską i Martą Cieślą, psycholożkami i psychoterapeutkami poznawczo-behawioralnymi, twórczyniami Akademii Różnorodności.

Za możliwość realizacji i dystrybucji tego podcastu dziękuję Patronom i Patronkom 🙂

Montaż: Eugeniusz Karlov

Umieranie jest częścią życia - to usłyszałam w tej rozmowie i zabieram ze sobą na dłużej.

Czy spotkanie ze specjalistą dla kogoś, kogo dni są policzone, może stanowić formę wsparcia? Czy jest życie w hospicjum i jak wspierać tych, którzy płaczą po tych, którzy odeszli?

W rozmowie z Teresą Piesik, psychoonkolożką z Puckiego Hospicjum dotykamy kwestii, o których wielu i wiele z nas nie chce myśleć, a na które, jak przekonuje moja rozmówczyni można i warto do pewnego stopnia się przygotować.

Ten odcinek został zrealizowany dzięki wsparciu Patronów i Patronek.

TERESA PIESIK – psycholog, psychoonkolog

Absolwentka psychologii Uniwersytetu SWPS, Studium Public Relations i Doradztwa Personalnego oraz studiów podyplomowych Psychoonkologii Klinicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Od kwietnia 2015 roku związana z Puckim Hospicjum, gdzie pracuje z pacjentami oraz ich rodzinami w hospicjum stacjonarnym oraz prowadzi grupę wsparcia dla osób w żałobie. Prywatnie, przez blisko 4 lata była opiekunką swojego chorującego taty.

Materiały wspomniane w podcaście:

Czym jest Czerwona teczka? To miejsce, w którym zawarte są wszystkie istotne informacje na temat tego, co należy zrobić po Twojej śmierci. Przewodnik dla Twoich bliskich: dokumenty i wskazówki, które w przyszłości pomogą im zadbać o wszystkie sprawy. Przygotowanie Czerwonej teczki to przejaw miłości i troski o tych, którzy zostaną.

Więcej o Czerwonej teczce znajdziecie na stronie Puckiego Hospicjum: https://hospitium.org/czerwona-teczka/.

Zachęcam Was też do zajrzenia do raportów o Dobrym Umieraniu:
https://hospitium.org/raport-o-dobrym-umieraniu

Oraz odwiedzenia niniejszej strony:
https://bliskochorego.pl/

Montaż: Eugeniusz Karlov

Mówię do Was z przeszłości, bo akurat jestem 6 godzin do tyłu w stosunku do Was, więc jako ten duch przeszłości porozkminiajmy w ostatnim dniu 2023 no co innego jak nie… temat nowych początków. No i proszę już sobie szybko powzdychać że to cliche i w ogóle, ale ja tu bym chciała chwilę pomówić z Wami o tym, co nam takie symboliczne daty i przejścia robią i że fanką postanowień to może nie jestem, ale jednak wyciągania wniosków z podsumowań już nieco bardziej tak.

Nowy rok, stary_a ja - ale bogatszy_a o doświadczenia, przez co wyposażony_a w samowiedzę i narzędzia do tego, by radzić sobie (najlepiej jak to możliwe) z coraz to nowszymi plagami i uniesieniami, co to na nas je zsyła życie.

Ten odcinek powstał dzięki uprzejmości Patronów i Patronek - za co serdeczne Freud zapłać!


Do siego roku, moi mili i do usłyszenia w 2024!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:

Hengchen Dai, Katherine L. Milkman, Jason Riis (2014) The Fresh Start Effect: Temporal Landmarks Motivate Aspirational Behavior. Management Science 60(10):2563-2582.

Koestner, R. (2008). Reaching one's personal goals: A motivational perspective focused on autonomy. Canadian Psychology / Psychologie canadienne, 49(1), 60–67. https://doi.org/10.1037/0708-5591.49.1.60

Norcross, J. C., Mrykalo, M. S., & Blagys, M. D. (2002). Auld lang Syne: Success predictors, change processes, and self-reported outcomes of New Year’s resolvers and nonresolvers. Journal of Clinical Psychology, 58(4), 397–405. doi:10.1002/jclp.1151

Na studiach psychologicznych przesiąkasz językiem specjalistycznym. I chociaż mamy swoje specyficzne naleciałości (np. “kawałek” - z pozdrowieniami dla koleżanek z roku), to jednym ze słów, które bardzo pomogły mi nazywać rzeczy w specyfice międzyludzkich relacji było “unieważnianie”.
Wszyscy chcemy czuć się ważni - dla innych, bliskich ludzi, instytucji i organizacji z jakimi współpracujemy. Chcemy aby ważne dla nas sprawy i my sami byli uważniani - zauważani, szanowani, słuchani. Uniważnianie jest tego przeciwieństwem. I potrafi mocno porysować nam obraz nas samych, bliskie relacje i ogląd rzeczywistości.

Dzisiaj jest dzień szczególny, czuć świąteczną atmosferę w powietrzu, chociaż ten zapach może dla każdego oznaczać co innego i nie zawsze musi kojarzyć się z dobrym aromatem. Chciałabym w tym odcinku pomówić do Was i z Wami o tym, co nakłada się na unieważnienia i czy przesiąknięci schematami czasem nie mamy kłopotu z uważnianiem siebie samych i innych wokoło. Dziś możemy podjąć próbę nadawania rangi (i uważności) temu, co ważne. To jak, próbujemy?

Ten odcinek jest ostatnim z trzech, które realizuje we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Słuchać, to nie to samo co słyszeć. A w międzypokoleniowym szumie, różnych perspektywach i doświadczeniach może być nam trudno się połapać. W jaki sposób mówić, aby być usłyszanym i jak słuchać, aby zrozumieć?

W tej rozmowie nie ma gotowych rozwiązań, są jednak podpowiedzi dotyczące tego, jak komunikację budować. Bo tak, nie stanie się ona od razu - potrzeba czasu, wielu prób i błędów, a ten proces nigdy
się nie kończy. Zamiast tego ewoluuje, tak jak uczestnicy takich konwersacji.

Uwaga! Od 37:07 fragment dla bliskich Wam młodych ludzi, co by mogli też usłyszeć kawałek dla siebie.

Ten odcinek jest drugim z trzech, które realizuje we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Co nam daje siłę? Czy każdemu to samo? W jaki sposób okazywać wsparcie w sytuacjach trudnych oraz czy w jaki sposób dzieci i młodzież uczą się od nas, dorosłych, radzenia sobie z tym co trudne?

Z dr Natalią Liszewską porozmawiałyśmy o tym, w jaki sposób fundować sobie i bliskim pierwszą psychologiczną pomoc oraz na jakich zasadach modelowanie adekwatnego wspierania od najmłodszych lat ma szansę procentować w dorosłym życiu.

Ten odcinek jest pierwszym z trzech, które realizuję we współpracy z @manymornings producentem najfajniejszych skarpet na świecie. A ekipa od kolorowych skarpetek oprócz psychoedukacji przekazuje 15,000 zł na @fundacjadajemydzieciomsile. Za każde 50 zł z tej puli to realna pomoc - jedna rozmowa telefoniczna dla dziecka w potrzebie i kryzysie. Dodatkowo, od każdej dziecięcej pary skarpet sprzedanej w grudniu Many Mornings przekazuje 1 zł do tej puli. Z jakim wynikiem skończy się ta akcja?

W grudniu skupimy się na komunikacji międzypokoleniowej. Ale kto wie… może i będzie to cenna wiedza dla naszej komunikacji z wewnętrznymi dziećmi? 🙂

Zapraszam do słuchania! A z praktyki dodam, że lepiej się słucha w kolorowych skarpetkach ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Przyznam się Wam, że moją pierwszą miłością wcale nie była ani psychologia kliniczna, ani zajęcia z psychopatologii, ja się w ogóle długo upierałam, że nie chcę mieć z tym nic wspólnego, aż mnie nagle trafiło na trzecim-czwartym roku. Moją pierwszą miłością, której do pewnego stopnia pozostaję wierna, jest psychologia społeczna. I ja na początku czułam taki przymus decydowania, co kocham bardziej, aż się okazało, że pomieszczę poligamię w obszarze zamiłowań psychologicznych i że obszary te są bliżej niż mogłoby się wydawać. No bo czym byłaby jednostka bez innych ludzi? Więc będziemy dzisiaj mówić o różnych mechanizmach w świecie społecznym.

Ale żeby nadać temu kontekst, to najpierw historia, a nawet dwie, które będą nam stanowić background inspiracyjny dla tego odcinka.

Pierwszy raz zaobserwowałam to w Amsterdamie – „PIC for Instagram”. W różnych miejscach, widoczkach, instalacjach. No i wtedy mnie to zdziwiło, ale jakoś przeszło bokiem.

Ale ostatnio – scrolluję beznamiętnie insta, akurat naprawdę załapałam wybitny rolkowy algorytm o sękach w deskach przypominających pieski i nagle sru, pierdut, wyrzuca mnie na konto pewnej znanej influencerki, która mówi, że jedzie na wczasy, do pięknego miejsca robić KONTENT. I słuchajcie, nagle mnie walnęło było. Że na wczasy, czy na kontent? Że co to znaczy robić content? I tam padał szereg argumentacji, dlaczego inwestycja w efektowne zdjęcia się zwraca.
Próbuję rozumieć świat, przez różne znane mi mechanizmy psychologiczne. I w tej perspektywie chciałabym opowiedzieć Wam o autoprezentacji, taktykach, które do niej wykorzystujemy, porównaniach społecznych i motywacji ku temu.

Zapraszam do dyskusji i słuchania.

Za możliwość produkcji i dystrybucji podcastu, Patronom i Patronkom serdeczne Freud zapłać.

xoxo,

Gutral (gada).

Montaż: Eugeniusz Karlov

Keine grenzen śpiewał przed laty zespół Ich Troje i ani nie wspominam czule tego okresu w polskiej muzyce, ani nie zgadzam się fundamentalnie z tym sformułowaniem jeżeli miałoby chodzić o relacje międzyludzkie. Z drugiej jednak strony, zadaję tu sobie i Wam pytanie, czy oby nie zabrnęliśmy za daleko z tymi granicami i nie grodzimy się szczelnie, full monitoring i ochrona, niczym osiedla na Wilanowie?

Chodził mi ten odcinek po głowie i chodził, ale jakoś nie mogłam go ułożyć, bo słuchajcie, w tym odcinku będzie celowe nadużywanie słów TO ZALEŻY i zdecydowanie jest to odcinek o znanym i lubianym nam charakterze “do pomyślenia” tylko, w tym układaniu wypowiedzi pomogła mi bardzo książka Sharon Martin „Zdrowe granice – zdrowe relacje”, a patronem dzisiejszego odcinka jest @wydawnictwogwp , wydawca tej właśnie książki. #reklama

My żyjemy w strefie Schengen relacji międzyludzkich. To znaczy wiecie, jak podróżowaliście kiedyś poza strefą Schengen, albo tak jak ja pamiętacie zbieranie pieczątek na przejściach granicznych w Europie sprzed Schengen, to wiecie doskonale, że przejścia granicznego nie przeoczysz. Jest kolejka, jest pan w mundurze, jest sprawdzanie dokumentów, stempelek i dzień dobry, zapraszam, można wjeżdżać do kraju X (wpisz dowolne). I od tej pory już nie masz wątpliwości na terytorium jakiego kraju wjeżdżasz. Ale ze strefą Schengen jest też tak, że nie ma przejścia, jedziesz i po prostu co jakiś czas się zorientujesz, że to już inny kraj, bo się zmieni krajobraz, bo tablice w innym języku, albo dostaniesz sms o zmianie sieci. Ale jasnego punktu nie ma, są jedynie podpowiedzi.

Zapraszam do wysłuchania, mapowania i słania dalej w świat!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Jeśli spadać, to z wysokiego konia - mówią.
Im wyższy jednak koń, tym dłuższy i bardziej dotkliwy może być upadek.

Tą konną metaforą nawiązać mogę do dopaminy. Bo o ile jej piki wiążą się z pożądanymi doznaniami, o tyle spadki bywają bolesne.
To po co spadać?! - zapytają co sprytniejsi.

Czy możliwe jest utrzymywać się cały czas na wysokim poziomie pobudzenia, związanego także z naszymi “hormonami szczęścia”?
Rozmawiamy o szczęściu z perspektywy neurobiologii i psychologii, a gościnią w odcinku jest @karolina_ziegart_sadowska - psycholożka, psychoterapeutka, biotechnolożka ze specjalizacją w obszarze neurobiologii, współtwórczyni Akademii Różnorodności.

Rozmawiało mi się tak dobrze, że wierzę, że i Wam będzie się dobrze słuchało!

Za możliwość realizacji i emisji tego podcastu bardzo dziękuję Patronom i Patronkom. You cool! 🙂

Montaż: Eugeniusz Karlov

Za dzieciaka lubiłam mówić, że nigdy nie będę stara. Mając lat 20 wydawało mi się, że 32 lata to trumna w piwnicy, a lat 40 to już etap turbosenioralny. Perspektywa ma znaczenie, na szczęście, bo okazuje się, że życie ani nie kończy, ani nie zaczyna się po 30stce. Ale wraz ze zmianą perspektywy patrzymy także na inne, bliskie nam osoby, które zmagają się z nierównym przeciwnikiem, jakim jest czas. Oprócz zmian fizycznych, pojawiają się także te w obszarze psyche, związane z utratami poznawczymi, zmianami chorobowymi, ale i zmianą ról: nasi rodzice, dziadkowie, przewodnicy po meandrach dorastania nagle stają się naszymi podopiecznymi u schyłku swoich dni. Czy leczenie psychiatryczne może być w takich warunkach pomocne dla seniorów oraz czy opiekunowie i opiekunki, osoby ich wspierające mają szansę na… wsparcie właśnie. Bo wszelaka pomoc jest po prostu, długofalowo wyczerpująca.

O psychogeriatrii i wspieraniu opiekunów seniorów porozmawiam z panią Agnieszką Księżopolską – lekarka specjalistka psychiatrii, psychoterapeutka i superwizorka PTTPB z Centrum Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Vita Longa.

Patronom i Patronkom za wszelakie wsparcie, serdeczne Freud zapłać.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Wiecie dlaczego tak trudno czasem w internetowej psychoedukacji odpowiedzieć na pytanie “co zrobić, gdy…?” lub “jak poradzić sobie z…?”.
Dlatego, że każdy_a z nas życie w bardzo indywidualnym kontekście. Ten kontekst sprawia, że każdy proces, pomimo wspólnych mianowników, może mieć zgoła inny wynik, o ile zmienne te uwzględni się w równaniu.

O znaczeniu kontekstów, budowaniu konceptualizacji i o tym, że nie ma uniwersalnych rozwiązań, rozmawiam z moją serdeczną koleżanką, psycholożką, psychoterapeutką, ½ projektu kierowanego do specjalistów i specjalistek z obszaru zdrowia psychicznego,
Akademia Różnorodności - @marta.ciesla_esperi

A powodem i inspiracją dla tej rozmowy jest książka “Terapia oparta na procesach w praktyce. Rozwijanie umiejętności identyfikacji i kształtowania kluczowych procesów zmiany psychologicznej”. Patronat nad odcinkiem objął wydawca książki @wydawnictwogwp za co bardzo dziękuję #reklama
Uwaga: książka jest kierowana do specjalistów i specjalistek (oraz adeptów i adeptek z obszaru zdrowia psychicznego). Polecam wszystkim tym, którzy wierzą i wiedzą, jakie znaczenie w skutecznej terapii ma konceptualizacja.

Montaż: Eugeniusz Karlov

W biegu płotkarskim na 400 metrów zawodnik pokonuje 10 płotków. Wyścig kończy się zasłużonym odpoczynkiem.

Życie to maraton z nieprzewidywalną ilością płotków. Dodatkowo, płotki te są bardzo różnej wysokości, czasem płoną, a za nimi czeka nas jeszcze wciągające bagno spraw nieprzewidywalnych. Nie oznacza to, że podczas całego biegu nie zdarzają się momenty z pięknym widokiem i lekką bryzą w plecy.

W jaki sposób radzić sobie z tym, tak wspólnym dla nas wszystkich, maratonem zwanym życiem, w którym, chociaż startujemy indywidualnie, to jednak na podobnej trasie?

O tym porozmawiam z dr Ewą Woydyłło, psycholożką, terapeutką uzależnień, autorką książki “Nasz bieg z przeszkodami. O wrażliwości i inności”, która wydana została przez patrona dzisiejszego odcinka czyli @wydawnictwoliterackie #reklama

Zapraszam Was do słuchania i gadania.

xoxo,

Gutral (gada).

Zdjęcie Gościni: Dawid Żuchowicz, Agencja Wyborcza.pl

Montaż: Eugeniusz Karlov

Boimy się, że błędy coś mówią o nas.

Myślę, że mówią o nas tyle, że jesteśmy ludźmi.

Kilkukrotnie popełniane te same błędy mogą skłonić do weryfikacji czy aby na pewno wszystko okej z naszym wyciąganiem wniosków i wdrażaniem strategii naprawczych. Co sprawia, że popełniam ten sam błąd od nowa? Ale często jesteśmy mistrzami świata w unikaniu, to znaczy omijaniu szerokim łukiem rzeczy, które są dla nas kuszące, ważne, ciekawe, w obawie przed popełnieniem błędu. Bo o ile łatwo jest definiować i identyfikować się z przekonaniem o byciu niewystarczającym, o tyle definicja bycia wystarczającym przychodzi z trudem. Ktoś wystarczający to jaki? Taki który nie popełnia błędów? W myśl takiej definicji nie poznałam zatem nikogo wystarczającego, a mam wrażenie, że znam, lubię i szanuję wielu bardzo spoko, ważnych i cennych dla mnie ludzi.

Zatem, czy możemy zbliżać się do właściwych wyborów i decyzji na zasadzie eliminacji i metody prób i błędów? Czy powtarzanie schematu zaprowadzi nas do nowych wyników oraz czy popełniając błędy nie zdobywamy cennych doświadczeń, które procentują na przyszłość? Czy unikanie, związane często z obawą przed popełnieniem błędu nie sprawi, że stracimy coś, co jest bardzo ważne?

Zapraszam do pierwszego w nowym sezonie odcinka solowego, zrealizowanego dzięki uprzejmości Patronów i Patronek ;)

No i czekam na feedback w komentarzach, bo wiecie… prowadząc monolog do mikrofonu bez głosu zwrotnego, wydaje mi się, że mogę gadać nie zrozumiale, a jakby się tak okazało, to sami wiecie… wyciągnę wnioski z moich błędów i spróbuję coś zmienić, co nie? ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Dużo mówimy o zdrowiu psychicznym, że jest ono ważne, że jest integralną częścią ZDROWIA, że należy mieć je na uwadze nie tylko od święta. Dużo mówimy o dobrostanie, regulacji napięcia, samotrosce. To wszystko jest ważne. Ale w przededniu wigilii Dnia Zdrowia Psychicznego pragnę zaznaczyć, że zaburzenia i choroby psychiczne są także śmiertelne. I to z wielu powodów: wpływu zdrowia psychicznego na somatyczne, izolację społeczną jako czynniki prewencyjny i wspierający leczenie, ale także ze względu na ryzyko myśli i prób samobójczych.
Wiecie, że nie jestem fanką słów trigger warning, ostrzegania, ale jeżeli czujesz, że obecnie nie jesteś w stanie słuchać tego odcinka po prostu go wyłącz. Jeżeli jednak zmagasz się z myślami samobójczymi lub jest ktoś taki w Twoim otoczeniu albo po prostu, chcesz wiedzieć jak reagować, zapraszam Cię do wysłuchania tej rozmowy. Dla tych, którzy potrzebują natychmiastowego wsparcia, odsyłam do strony www.zwjr.pl a także do mojego bloga www.joannagutral.pl/wsparcie - tam znajdziecie numery interwencyjne i pomocowe.

O myślach „S” – bo tak często opisywane są w terapeutycznych notatkach i szpitalnych epikryzach – o rezygnacji i cierpieniu psychicznym, poszukiwaniu leczenia i wsparcia porozmawiam z moją i Waszą dzisiejszą gościnią – dr Halszką Witkowską, suicydolożką, Ekspertką Biura ds. Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym w Instytucie
Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, Sekretarz Zarządu Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego, Wykładowczynią na Wydziale Artes Liberales UW, kierowniczką projektu Życie warte jest rozmowy, Pomysłodawczynią i koordynatorka pierwszej w Polsce platformy edukacyjno-pomocowej dla osób w kryzysie samobójczym i ich bliskich www.zwjr.pl

A pretekstem do rozmowy jest książka Myśli samobójcze. Jak pokonać ból emocjonalny, odzyskać siłę i przywrócić życiu sens, która ukazała się nakładem patrona dzisiejszego odcinka, czyli wydawnictwa GWP. Książkę objęłam patronatem i serdecznie polecam ją tym, którzy w przebiegu swojej terapii zmagają się z myślami samobójczymi, a także ich bliskim. I przypominam: książka nie zastąpi leczenia psychiatrycznego ani psychoterapii. W przypadku zagrożenia życia i zdrowia należy bezwzględnie zadzwonić pod numer alarmowy 112.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Witam państwa baaardzo, baaaaardzo, baaaaaaaaaaaaardzo serdecznie w nowym roku akademickim, który to odmierza moją rzeczywistość dużo bardziej niż kalendarzowy i tak się składa, że po wakacyjnej przerwie wypełnionej rozminami o dobrostanie wracamy do regularnych, cotygodniowych odcinków wypełnionych psychowiedzą, która to, mam nadzieję, sprawi, że spojrzymy na świat, ludzi, siebie samych z innej perspektywy.

I zaczynamy od tematu związanego ze zdrowiem psychicznym bardziej, niż może się to wydawać. Człowiek nie żyje w próżni. Nasze środowisko, w skali mikro i makro, to ludzie, polityka, przyroda i relacje. I czasami dla tej większej i/lub mniejszej społeczności/sprawy warto zabrać głos, to jest przejąć odpowiedzialność. Odpowiedzialność ta nie zawsze jest wygodna ani przyjemna. Wręcz przeciwnie - może wiązać się z wysiłkiem i dyskomfortem, ale konsekwencją brania sprawy w swoje ręce jest możliwość czynnego udziału w kształtowaniu otaczającej nas rzeczywistości. Natychmiastowo poprzez działanie lub długofalowo, poprzez wywieranie wpływu. Masa składa się z jednostek. Społeczna odpowiedzialność może zatem zaczynać się, właśnie od Ciebie.

Nie ma, że lekko na start. Lekko już było, a teraz… zapraszam do oglądania świata z przeróżnych stron i pod wieloma kątami.

Bardzo jestem podekscytowana, bo do dzisiejszej rozmowy zaprosiłam nie tylko wyśmienitą ekspertkę, ale również, ważną osobę w moimi zawodowym rozwoju. Bo jeżeli coś o psychologii wiem (lub nie wiem ;) ), to dzięki i przez moją dzisiejszą gościnię właśnie. Promotorka wszystkich prac zawodowych, które w życiu napisałam, wspaniała badacza i dydaktyczka związana z Instytutem Psychologii Uniwersytetu SWPS w Warszawie, kierowniczka Centrum Działań dla Klimatu i Transformacji Społecznych – dr Marzena Cypryańska.

ZAPRASZAM NA NOWY SEZON GUTRAL GADA!!!

Gościni: dr Marzena Cypryańska-Nezlek, psycholożka społeczna, pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu SWPS, gdzie prowadzi kursy z zakresu psychologii społecznej, metodologii badań psychologicznych oraz edukacji klimatycznej. Kieruje Centrum Działań dla Klimatu i Transformacji Społecznych. Jej badania dotyczą psychologicznych i społecznych konsekwencji zmiany klimatu, denializmu klimatycznego, adaptacji i działań na rzecz klimatu oraz jakości życia.

Montaż: Eugeniusz Karlov
Fot. (moje): @opowiedziane_swiatlem

Wielkimi krokami zbliżamy się do piątek wymiaru dobrostanu, zatem przedostatniego z przygotowanej serii, ale zanim to, zapytam: z końcem wakacji, w przedsionku nowego roku szkolnego czy akademickiego, jak tam z Waszym dobrostanem?

No dobra, to…

Jaki jest cel w Twoim życiu?

To pytanie duże, które porozkładamy sobie na mniejsze części w tym właśnie odcinku.
Na szczęście cel nie musi być jeden i na zawsze, a jak ktoś jeszcze nie pamięta w piątym odcinku, że dobrostan to wymiar, to ja przypomnę, że nawet w poszukiwaniu celów w życiu, możemy się na tym wymiarze wahać.

Sponsorem letniej serii jest @hagicosmetics zatem wielkie brawa dla nich! To już ostatnie 2 tygodnie konkursu: pokażcie gdzie i jak słuchacie podcastu, a do zgarnięcia są zestawy od Hagi właśnie :) regulamin na www.joannagutral.pl

To jak z tym celem, celami, poszukiwaniami? Hm?

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:

Hooker, S. A., & Masters, K. S. (2014). Purpose in life is associated with physical activity measured by accelerometer. Journal of Health Psychology, 21(6), 962–971.Kim, E. S., Strecher, V. J., & Ryff, C. D. (2014). Purpose in life and use of preventive health care services. Proceedings of the National Academy of Sciences, 111(46), 16331–16336.Ryff C. D. (2014). Psychological well-being revisited: advances in the science and practice of eudaimonia. Psychotherapy and psychosomatics, 83(1), 10–28.
Schaefer, S. M., Morozink Boylan, J., van Reekum, C. M., Lapate, R. C., Norris, C. J., Ryff, C. D., & Davidson, R. J. (2013). Purpose in life predicts better emotional recovery from negative stimuli. PloS one, 8(11), e80329.

Ja tylko przypomnę, że dobrostan to wymiar, bo to już czwarty odcinek letniej serii podcastowej o DOBROSTANIE powered by @hagicosmetics czyli naprawdę bardzo fajnej polskiej marki produkującej kosmetyki naturalne.
No więc zapytam: jak się ma Wasz dobrostan, na ile go oceniacie, w jakim miejscu jest, bo cały dobrostan to WYMIAR, czyli coś co może być w słabej, średniej lub doskonałej kondycji, nie jest tylko zmienną która jest lub jej nie ma, zaś cały wymiar DOBROSTANU ma jeszcze części składowe, które ponownie, mierzą się i funkcjonują w pewnym nasileniu.
I przeszliśmy już przez takie wymiary jak pozytywne relacje z innymi, samoakceptacja, czy panowanie nad otoczeniem, więc dziś na warsztat bierzemy..
*werble, fanfary*
Rozwój osobisty (personal growth).
*gromkie brawa, meksykańska fala*
I nie, nie powiem Wam, że sky is the limit, ani że Wasze ciało może więcej niż mówi Wam głowa, ani nawet, że wszystko jest w Waszym zasięgu, wystarczy bardzo mocno tego chcieć.
*powstrzymajcie westchnienie pełne rozczarowania :) *
Co Wam powiem…? To Wam powiem, ale w odcinku!
Zapraszam do słuchania, komentowania i słania dalej w świat!!!

Przypominam także o konkursie: Wystarczy, że na instastories wrzucicie zdjęcie gdzie, jak i z kim słuchacie odcinka podcastu Gutral Gada, a do zgarnięcia są zestawy kosmetyków od Hagi. Regulamin konkursu znajdziecie na www.joannagutral.pl. Do dzieła!

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:
Hardin, E. E., Weigold, I. K., Robitschek, C., & Nixon, A. E. (2007). Self-discrepancy and distress: The role of personal growth initiative. Journal of Counseling Psychology, 54(1), 86–92.
J. A. Irving & D. I. Williams (1999) Personal growth and personal development: Concepts clarified, British Journal of Guidance & Counselling, 27:4, 517-526.
Lee, D. S., Ybarra, O., Gonzalez, R., & Ellsworth, P. (2018). I-Through-We: How Supportive Social Relationships Facilitate Personal Growth. Personality and Social Psychology Bulletin, 44(1), 37–48.
Ryff, C. D., & Singer, B. (1998). The role of purpose in life and personal growth in positive human health. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
van Woerkom, M., & Meyers, M. C. (2019). Strengthening personal growth: The effects of a strengths intervention on personal growth initiative. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 92(1), 98-121.

Tu nie chodzi o to, kto srogim i surowym, a kto miłościwie panującym nad otoczeniem jest. Nie chodzi także o to, żeby w życiu stawało się wszystko to, co sobie wymyślisz, a otoczenie i ludzie postępowali tak, jak sobie tego życzysz (co w pewnych kręgach akurat nazywane jest manifestacjami marzeń…).

To kolejny z wymiarów dobrostanu, trzeci, który biorę na warsztat w serii wakacyjnej.

Nie byłam fanką tej nazwy (ang. Environmental Mastery), dopóki nie zrozumiałam, co dokładnie oznacza i ze sobą niesie. Zaciekawieni? No to zapraszam serdecznie do wysłuchania kolejnego, letniego odcinka Gutral Gada.

Dziękuję @hagi_cosmetics - polskiej, rodzinnej marce produkującej wysokiej jakości naturalne kosmetyki do ciała i twarzy o bogatych składach, autorskich, oryginalnych zapachach, zamknięte w piękne artystyczne opakowania inspirowane naturą za patronowanie (na maksa aromatyczne i przyjemne) tej serii, a Wam przypominam o KONKURSIE - pokażcie na swoich stories/postach gdzie i w jakich okolicznościach słuchacie podcastu (oznaczając mój profil oraz Hagi), a najciekawsze pomysły nagrodzimy zestawem kosmetyków od Hagi. Regulamin na www.joannagutral.pl

A tak w ogóle, to dawajcie znać, jak się słuchało i czy myśleliście o swoim dobrostanie także i w tym wymiarze?

xoxo,

Gutral (Gada)

Literatura:
Karaś, D. (2019). Pojęcia i koncepcje dobrostanu: przegląd i próba uporządkowania. Studia Psychologica: Theoria et Praxis, 19(2), 5–23

Ryff, C. D., Singer, B. (2002). From social structure to biology: integrative science in pursuit of human health and well-being. W: C. R. Snyder, S. J. Lopez (red.), Handbook of positive psychology (s. 541–554). Nowy Jork: Oxford University Press.

Montaż: Eugeniusz Karlov

Wjeżdża odcinek numero duo wakacyjnej serii o dobrostanie, czyli na tapet bierzemy kolejny dobrostanowy wymiar, to jest samoakceptację.

Ja wiem, to termin popularny i ja wam nie dam przepisu jak ukochać siebie (sorry not sorry), ale być może zainspiruję do poszukania własnych systemów nawigacji pomiędzy nakazami, zakazami, kulturowymi przekazami a potrzebami, normatywnymi fakapami, snem, ciałem i starzeniem się. Dużo, jak na jeden temat, więc koniecznie dajcie znaka, co sobie z tego wzięliście i co tam Wam w głowie wybrzmiało. Pogadajmy!

Partnerem odcinka (tego i trzech kolejnych) jest WSPANIAŁA marka kosmetyków @hagi – polska, rodzinna marka produkująca wysokiej jakości naturalne kosmetyki do ciała i twarzy o bogatych składach, autorskich, oryginalnych zapachach, zamknięte w piękne artystyczne opakowania inspirowane naturą! Wszystkie produkty firmy od koncepcji, przez receptury, pomysły na opakowania, aż po efekt końcowy powstają w podwarszawskiej manufakturze. Kosmetyki Hagi można kupić w największych drogeriach stacjonarnych i internetowych w Polsce oraz na
www.hagi.com.pl

I UWAGA KONKURS!
Ale nie, że rozdanie, tylko najprawdziwszy na świecie konkurs z nagrodami, czyli zestawami kosmetyków od Hagi! Otóż - od dziś do kolejnego odcinka (5.08) możecie wrzucać na stories, gdzie i w jakich okolicznościach słuchacie odcinków podcastu (pokażcie, jaki odcinek akurat brzmi Wam w uszach), oznaczając mój profil, co by mi nie umknęło (Hagi też, będzie im miło ;) ), a pięć wybranych przez komisję (w składzie @bonobku & ja), najbardziej kreatywnych prac zostanie nagrodzonych przez naszego Patrona. To jak? Dacie się skusić?
Szczegóły i regulamin konkursu na https://www.joannagutral.pl/regulamin-konkursu-z-hagi/

Ściskam najwakacyjniej,

Gutral (Gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:
Lindfors P, Berntsson L, Lundberg U. Total workload as related to psychological well-being and symptoms in full-time employed female and male white-collar workers. Int J Behav Med. 2006;13:131–137.

Carr DS, Friedman M. Is obesity stigmatizing? Body weight, perceived discrimination and psychological well-being in the United States. J Health Soc Behav. 2005;46:244–259.
Hamilton NA, Nelson CA, Stevens N, Kitzman H. Sleep and psychological well-being. Soc Indic Res. 2007;82:147–163.

G.W. Allport, Personalisty a Psychological Interpretation, London 1949, pp. 217–231.
Rogers, C. O stawaniu się sobą, Warszawa, 2002, wyd. Rebis.

Ryff CD. Psychological well-being revisited: advances in the science and practice of eudaimonia. Psychother Psychosom. 2014;83(1):10-28.

Lato, wakacje, promienie słońca, morza czy tam lasu, miasta szum...

No aż chce się zadbać o dobrostan!

Tylko co to za stan, ten dobrostan? Bo najpewniej w ostatnich latach słyszeliście ten termin wiele razy, ale czy zastanawialiście się kiedyś czym jest ten dobrostan?

Rozpoczynamy letnie gadanie, gdzie przez sześć najbliższych odcinków, emitowanych co dwa tygodnie, na warsztat brać będziemy różne wymiary dobrostanu i sobie je omówimy w świetle popularnych modeli psychologicznych i mam nadzieję, że jakoś leniwym letnim tempem po dźwiękach do uszu szare komórki wplują Wam jakieś myśli i wnioski.

W tym odcinku proponuję wziąć na warsztat czym dobrostan w ogóle jest, a także przyjrzymy się jednemu z jego wymiarów, tj. relacjom z innymi. Dodatkowo i nieco mimochodem okraszam ten psychologiczny koncept porównaniami z branży budowlano-sanitarnej.

Będzie po drodze kilka niespodzianek, ciekawych partnerów, kilka przygód i mam nadzieję, sporo wątków do rozkminienia.

W kontakcie moi mili! Odsapnijcie, nadrabiajcie starsze odcinki, połapcie te myśli, porozkminiajcie, a ja odpoczywając i tam głaszcząc po brzuchu tę moją zmechaconą kulkę dobrostanu, słyszę się z Wami w nowym odcinku za dwa tygodnie. Niechaj Wam słońce w dobrostan pogrzeje, tylko używajcie filtra i dajcie sobie czas, co by Was nie zjarało. Adios!

fot. @opowiedziane_swiatlem

Montaż: Eugeniusz Karlov (@lilg1g1)

Komu psychoterapia kojarzy się wyłącznie z siedzeniem w fotelach? No tak to zazwyczaj wygląda, ale może Was zaskoczę, a może nie, gdy powiem, że terapeuci potrafią być też kreatywni.

Fanfary! Po raz kolejny goszczę w podcaście mojego ulubionego “schematowca” Przemka Mućko @psychowiedza, a inspiracją do naszego spotkania jest książka “Kreatywne metody w terapii schematów. Innowacje w praktyce klinicznej” wydana po polsku przez @wydawnictwogwp pod redakcją merytoryczną Przemka. Rozmawiamy nie tylko o książce, ale też o tym, czym jest praca wyobrażeniowa oraz jak można pracować z krzesłami i ciałem w terapii.

Patronat nad dzisiejszym odcinkiem objęło fantastyczne Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne @wydawnictwogwp

Gość tego odcinka Przemek Mućko jest psychoterapeutą poznawczo-behawioralnym i terapeutą schematu. Prowadzi blog psychowiedza.com oraz podcast “Ludzie tak mają”.

Montaż: Eugeniusz Karlov

To będzie odcinek o naiwności, która, według słownika języka polskiego, jest “cechą kogoś, kto bezkrytycznie wierzy innym oraz myśli i postępuje w sposób prosty i szczery”. Te prosta i szczerość wydają się fajne i nieszkodliwe, ale jednak bardziej pasuje mi porównanie, które w ważnym i trudnym momencie mojego życia usłyszałam od Marty Niedźwieckiej: naiwność jest jak bieganie z gołą d*pą i dziwieniem się, że jest ci zimno. Zdałam sobie wtedy sprawę, że wiara w sprawiedliwy świat czy dobroć ludzkiej natury może czasami przynosić więcej strat niż korzyści.

Czy naiwność oby na pewno jest cnotą? I kiedy warto zmienić przekonania, aby obronić swoje granice i aby nie poświęcać się tam, gdzie to nie jest konieczności?

Liczę na to, że pogadacie ze mną w komentarzach na temat naiwności!

Za możliwość realizacji, montażu i dystrybucji podcastu bardzo dziękuję Patronom i Patronkom ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov

Literatura:
Dweck, C.S. (2000). Self-theories: Their role in motivation, personality, and development. Philadelphia: Psychology Press.
Heider, F. (1958). The psychology of interpersonal relations. New York: Wiley. Lachowicz-Tabaczek, K. (2002). Przekonania o naturze ludzkiej jako element stylu regulacji zachowania. Studia Psychologiczne, 40, 67-86.

#współpraca

Znacie wujka Dobrą Radę?

To taka osoba, która bez zaproszenia i prośby poucza lub upomina innych. Każdy z nas czasem nim jest. Bo mamy dobre intencje, bo dobrze komuś życzymy, bo chcemy go przestrzec przed błędami, które my wcześniej popełniliśmy, no ale… Wiecie, nie bez powodu mówi się, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Inaczej daną sytuację postrzegają obserwatorzy, a inaczej widzimy ją my – ci, którzy są w samym środku wydarzenia i stoją przed podjęciem decyzji. Rady mogą być dobre i przemyślane, ale to nie znaczy, że zawsze muszą nam służyć i musimy ich słuchać.

Tak, dobrze myślicie, to będzie kolejny odcinek z serii DO POMYŚLENIA, zatem zapraszam na pokład wszystkie Wasze szare komórki i zasoby poznawcze.

Sponsorem odcinka jest Portu. Portu to platforma inwestycyjna, która umożliwia łatwe, proste i tanie inwestowanie już od 100 złotych. Wystarczy wypełnić ankietę inwestycyjną, by otrzymać propozycję dopasowanej do Ciebie inwestycji. Portu jest dobrym rozwiązaniem dla osób, które nie mają doświadczenia z inwestowaniem, ale na platformie znajdą coś dla siebie również Ci, którzy już mają za sobą pierwsze kroki w świecie inwestycji. Rejestrując się na Portu z tego linka https://www.portu.pl/?reference=gutralj – 3 pierwsze miesiące będziesz inwestować za darmo. Pamiętaj, że inwestowanie wiąże się z ryzykiem, jednak korzystając ze wsparcia Portu, masz szansę skorzystać z opinii i doświadczenia ekspertów.

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

A może to moment w którym wąż zjada własny ogon? Albo ja tnę gałąź, na której sama siedzę?

Głośno zrobiło się wokół pojęcia kultury terapeutycznej. Termin kultura terapeutyczna jest opisywany w literaturze (socjologicznej, psychologicznej, kulturoznawczej) od lat 60 ubiegłego wieku. Oznacza pewnego rodzaju trend, w którym terapia wydostaje się z gabinetów i zaczyna szerzej funkcjonować jako aspekt społeczno-polityczny korzystający z wiedzy psychologicznej, nie zawsze jednak biorący pod uwagę niuanse praktyki terapeutycznej jako metody leczenia.
Dodatkowo, wszelakie kwestie ludzkie otrzymały na przestrzeni ostatnich lat tubę w postaci social mediów, gdzie ekspertem w sprawie może być każdy. Z jednej strony fantastyczna szansa, z drugiej zagrożenie.

W tym odcinku podejmuję próbę zrozumienia zjawiska, zadania pytań, na które nie zawsze mam odpowiedź no i zaproszenia WAS do dyskusji: psychoedukacja internetowa - hot or not? A może… to zależy?

Za możliwość realizacji, montażu i dystrybucji podcastu bardzo dziękuję Patronom i Patronkom <3 you cool!

Literatura:
Lears T.J.J. (1983). From Salvation to Self-realization. Advertising and the Therapeutic Roots of the Consumer Culture, 1880–1930; [w:] The Culture of Consumption: Critical Essays in American History 1880–1980, Pantheon Books, New York, NY, s. 1–38.
Rieff, P. (1966), The Triumph of the Therapeutic: Uses of Faith after Freud. University of Chicago Press, Chicago.
Wadowski, D. (2019). Kultura terapeutyczna i komunikacja medialna. Teka of Political Science and International Relations – UMCS, 2019, 14/1, s. 47–59.

Odcinki do uzupełnienia dla chętnych:
Odc. 21 - A co jeśli to świat zwariował? (październik 2022)
Odc. 27 - Diagnoza z TikToka feat. @marta_ciesla.esperi (grudzień 2022)
Odc. 43 - Psychoterapia, co to właściwie jest? Rozmowa z prof. A. Popiel i dr E. Pragłowską (maj 2023)

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Krótko, jasno i na temat: czym jest interwencja kryzysowa, czym różni się od psychoterapii i gdzie szukać pomocy, kiedy kryzys zaczyna zaciskać swoje szpony na naszych gardłach. Często towarzyszy mi taka metafora, że psychoterapia to nauka pływania, a interwencja kryzysowa to ratunek dla kogoś, kto właśnie tonie.

O interwencji kryzysowej porozmawiam z moją i Waszą gościnią, dr Sylwią Kluczyńską.

Polecam Platformę 116sos.pl, która zawiera szereg przydatnych informacji oraz wyszukiwarkę miejsc pomocowych dla osób w kryzysie.
https://www.116sos.pl/
https://www.116sos.pl/wyszukiwarka_osrodkow

Podcast zrealizowany dzięki sympatii i uprzejmości Patronów i Patronek Gutralowego Gadania. Dziękuję!

—

Sylwia Kluczyńska – doktorka nauk humanistycznych w zakresie psychologii, specjalistka psychologii klinicznej, certyfikowana specjalistka ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie, adiunktka w Instytucie Psychologii Stosowanej w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, kierowniczka Studiów Podyplomowych "Poradnictwo Psychologiczne i Interwencja Kryzysowa". Autorka licznych publikacji z zakresu problematyki przemocy domowej oraz pomocy psychologicznej. Udziela pomocy osobom w sytuacjach kryzysowych.

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Ej, zastanawia Was dlaczego nie ma ustawy o zawodzie psychoterapeuty?
No właśnie mnie też.
I tak sobie pomyślałam, że w chaosie dyskusji o kulturze terapeutycznej tracimy z pola widzenia jedną ważną rzecz: czym w zasadzie jest psychoterapia.
No więc postanowiłam nagrać o tym odcinek, a do rozmowy zaprosiłam osoby, które w moim kształceniu były (a w pracy nadal są) największymi autorytetami w tej dziedzinie: dr hab. Agnieszkę Popiel, prof. Uniwersytetu SWPS i dr Ewę Pragłowską.
I po prostu chciałam uzyskać odpowiedzi na bardzo proste pytania: co to psychoterapia, kim jest psychoterapeuta, dlaczego tak trudno wypracować przepisy regulujące zawód?

To jest długa i zawiła rozmowa, ale wierzę, że przy odpowiednim poziomie skupienia pozwoli i Wam poukładać w głowie te puzzle.

I wiecie, co mi jeszcze po tej rozmowie zostało? Że sami, jako specjaliści i pacjenci_tki nie zadbamy o przestrzeń na dyskusje o regulacjach w opiece nad zdrowiem psychicznym, o realne programy dotyczące leczenia i profilaktyki zdrowia psychicznego, to guzik z tego wyniknie na kolejne lata.

To jak odpalamy i przesyłamy dalej w świat? W komentarzach rozpoczynamy dyskusję za 3, 2, 1… zawsze wtedy kiedy jesteście gotowi ;) Pogadajmy!

dr hab. Agnieszka Popiel, prof. Uniwersytetu SWPS - Doktor nauk medycznych, lekarz psychiatra, psychoterapeutka (certyfikaty PTTPB, SITCC, EABCT), superwizorka (PTTPB) terapii poznawczo-behawioralnej. W praktyce klinicznej koncentruje się na zaburzeniach lękowych, związanych z traumą i stresem. Prowadzi superwizje i metasuperwizje praktyki klinicznej. Na Uniwersytecie Humanistycznospołecznym SWPS kieruje (wspólnie z dr Ewą Pragłowską) studiami podyplomowymi: Szkołą Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej, studiami podyplomowymi w superwizji psychoterapii poznawczo-behawioralnej oraz Centrum Badań Klinicznych i Doskonalenia Psychoterapii.

dr Ewa Pragłowska - Doktor nauk humanistycznych, specjalista psychologii klinicznej, psychoterapeutka i superwizorka psychoterapii poznawczo-behawioralnej.
Posiada certyfikaty: psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB), European Association for Behavioural and Cognitive Therapies, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz superwizora-dydaktyka PTTPB. Superwizorka i psychoterapeutka w programie badawczym TRAKT dotyczącym m. in. skuteczności terapii metodą przedłużonej ekspozycji u pacjentów z PTSD. Współkieruje podyplomową Szkołą Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej Uniwersytetu SWPS w Warszawie, Sopocie, Wrocławiu, Katowicach, Poznaniu i Rzeszowie oraz studiami w superwizji terapii poznawczo-behawioralnej. Zajmuje się psychoterapią poznawczo-behawioralną w praktyce klinicznej, badawczej, terapeutycznej i superwizyjnej.

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Papierek lakmusowy naszej kondycji wewnętrznej - tak o skórze mówi moja dzisiejsza gościni, kosmetolożka i chemiczka, dr Alicja Śliwowska.
Myślicie, że tylko kondycji fizycznej? A ile to już razy mówiłam, że zdrowie fizyczne i psychiczne są nierozerwalnie ze sobą powiązane? 🙂
W tej rozmowie patrzymy na naszą zewnętrzną powłokę dwukierunkowo.
Po pierwsze, w jaki sposób nasza kondycja psychiczna przekłada się na kondycję naszej skóry, po drugie zaś w jaki sposób problemy skórne wpływają na dobrostan psychiczny.
Będzie także o dermatillomanii, czyli patologicznym skubaniu skóry, trądziku niezależnym od wieku, samoocenie i regulacji napięcia.
Zapnijcie pasy i nadstawcie uszy.

Patronem dzisiejszego odcinka jest @healthlabs _pl, który pod egidą dr Alicji Śliwowskiej @dr_scura przygotował serię dermokosmetyków Solve On, które przeznaczone są do pielęgnacji skóry problematycznej, szczególnie zmagającej się z trądzikiem - #reklama.

dr Alicja Śliwowska - doktor nauk chemicznych, magister kosmetologii, dyplomowany dietetyk. Autorka e-booków „Twoja SCURA ma rosacea” oraz „70 pytań do kosmetologa, czyli o co chciałaby zapytać mnie Twoja SCURA”, wielu publikacji naukowych, wielokrotnie nagradzana za najlepsze wystąpienia na krajowych i zagranicznych konferencjach naukowych. Współautorka patentu kosmetycznego.CEO marki SCURA, zajmującej się kompleksową terapią skór problematycznych oraz szkoleniami dla branży BEAUTY. Współautorka receptur kosmetycznych marki Health Labs Care. Prelegentka Sephora Wonderland 2022. Alicja prowadzi konto na IG (@dr_scura), gdzie rozwiewa mity kosmetyczne, analizuje składy produktów i krytycznym okiem przygląda się nawykom pielęgnacyjnym.

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Przychodzi pacjent do gabinetu terapeuty i mówi, że nie potrzebuje już ludzi, ponieważ… ma chatGPT. ChatGPT to nowa technologia oparta o sztuczną inteligencję, która może spełniać funkcję przyjaciela na zawołanie. Odpowie na wszystkie zadane pytania i zrobi to natychmiast – nie trzeba czekać całą noc, aż ktoś łaskawie odpisze na wiadomość. I mogłoby to się wydawać bardzo kuszące, prawda?

Nie chcę być malkontentką, który narzeka na nowa technolgię. Co to, to nie. Ale zależy mi, żebyśmy zrozumieli, jakie są szanse i zagrożenia związane z rozwojem sztucznej inteligencji. Zapytacie może: a co ma sztuczna inteligencja do zdrowia psychicznego?

Właśnie nad tym będziemy się dzisiaj zastanawiać z zaproszonym specjalistą – Kubą Piwowarem, doktorem nauk o kulturze i socjologiem. Jest ekspertem z zakresu technologii, big data oraz etyki w analizie danych. Zajmuje się kulturowymi i społecznymi aspektami rozwoju sztucznej inteligencji i nowych technologii oraz algorytmiczną kulturą. Specjalista w zakresie prowadzenia procesów transformacji cyfrowej w organizacjach, analityk danych.

No to lecimy słuchać! Dajcie znać w komentarzach, co Wy myślicie o możliwościach i zagrożeniach związanych ze sztuczną inteligencją.

Za możliwość realizacji tego podcastu serdeczne Freud zapłać Patronom i Patronkom!

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://instagram.com/lilg1g1/

Drogie i Drodzy! Co to jest za rozmowa!
Czuła, wzruszająca, serdeczne, nieidealna. O tych wszystkich rzeczach, które jako ludzie przeżywamy, a których wstydzimy się mówić albo nie wiemy, jak to robić.

A podczas tej rozmowy wszystko wybrzmiało i zadziało się tak po prostu. Dzielę się z Wami spotkaniem, które wywarło na mnie ogromne wrażenie.

Gościnią dzisiejszego odcinku podcastu Gutral Gada jest piosenkarka, kompozytorka, artystka @sheisrosalie. Spotkałyśmy się z Rosalie z okazji nadchodzącej premiery jej płyty „Motherlode" (26 maja), a utworu „Raj” pochodzącego z tego krążka możecie już słuchać na platformach steamingowych, do czego serdecznie Was zachęcam.

Zapraszam na nowy odcinek! I w tym majówkowym anturażu, trust me, potrzebowaliście tego wysłuchać ;) jestem pod ogromnym wrażeniem Rosie jako osoby, a jej twórczość to wisienka na torcie!

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu dziękuję Patronkom i Patronom, a także wydawcy płyt Rosie.

UWAGA NIESPODZIANKA: dla pierwszych 10 osób które napiszą mail o zatytułowany „słucham Gutral Gada” na biuro@joannagutral.pl dostaną winyle lub CD (doprecyzuj w mailu) z wcześniejszym albumem Rosalie pt. „Flashback”. I nie zapomnijcie dać znaka w komentarzu, komu się udało. No i tak ogólnie, jak wrażenia po wysłuchaniu odcinka?

xoxo,
Gutral (gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Pamiętam moje pierwsze zderzenie z FAP (po polsku funkcjonalną analizą zachowania). Na zajęciach. Forma ćwiczeniowa, prowadzący proponuje symulację. Nie znosząc ciszy i odwracanego wzroku, zgłaszam się na ochotniczkę. Siadam naprzeciw wykładowcy, który w roli terapeuty pyta mnie, z czym przychodzę, jakiej myśli chciałabym się przyjrzeć. Nie wiem, co mnie wtedy tknęło, ale powiedziałam wtedy, że często mam takie myśli, że jestem niekompetentna. I nagle jakby taki wielki, upychany przez lata po kątach ciężar spadł mi na łeb. Patrzymy sobie w oczy, a on mówi, że to rozumie, że to trudne, że czasem też tak ma. Zero krytyki. Zero pytań o certyfikaty, dyplomy. Zero rad i porad, które ulżą mojemu poczuciu. Empatia, zrozumienie, obecność. Nie wiem kiedy po policzkach zaczęły mi kapać łzy wielkie jak grochy. Nie czułam wstydu. Czułam, że mogę sobie nad tym poczuciem zapłakać. Ze mną płakali niektórzy obserwatorzy. Nazywam to co czuję, a przecież nikt z nas nie chce myśleć o sobie, a co dopiero CZUĆ się niekompetentnym! To nie magia. To behawioryzm. To wzmacnianie zachowań obecnością, empatią. To tylko i AŻ tyle.

O tej technice pracy, umiejętnościach terapeuty i zastosowaniu funkcjonalnej anaizy zachowania rozmawiam z moją dzisiejszą rozmówczynią, dr Joanną Dudek. Powodem rozmowy jest wydana w Polsce nakładem @wydawnictwogwp, patrona dzisiejszego odcinka, książka “Psychoterapia oparta na analizie funkcjonalnej”, którą serdecznie polecam wszystkim specjalistom i specjalistkom, a także adeptom i adeptkom psychoterapii wszelkich modalności.

Joanna Dudek – dr nauk społecznych, psycholożka, psychoterapeutka, adiunktka na Uniwersytecie SWPS. Certyfikowana specjalistka Dialogu Motywującego, psychoterapeutka poznawczo-behawioralna (certyfikat PTTPB), terapeutka ACT, certyfikowana trenerka psychoterapii opartej na analizie funkcjonalnej (FAP-Functional Analytic Psychotherapy). W ramach studiów doktoranckich odbywała staż wyjazdowy w Seattle, na University of Washington, współpracując z Robertem Kohlenbergiem, Mavis Tsai i Jonathanem Kanterem. Członikini Polskiego Towarzystwa Psychologii Behawioralnej, Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo Behawioralnej, Polskiego Stowarzyszenia Dialogu Motywującego, Motivational Interviewing Network of Trainers oraz Association for Contextual Behavioral Science oraz FAP Certification Committee.

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Dzisiaj będzie odcinek, który długo mi chodził po głowie i moim zdaniem, jeśli uda Wam się raz na zawsze załapać to, o czym mówię, to to będzie GAME CHANGER. Załapanie tego mechanizmu pozwala nam trochę inaczej funkcjonować, przeżywać, działać.

Ale zanim odcinek! W styczniu w ramach wspierania WOŚP możliwość zadedykowania jednego z podcastów Gutral Gada wylicytowały sympatyczne słuchaczki, które znam i lubię, a nawet u nich pracuję, Alicja i Joanna. Koniecznie posłuchajcie, komu zadedykowały podcast. Dzięki tym zacnym słuchaczkom całkiem ładna suma zasiliła konto WOŚP. Dziękujemy! <3

Porozmawiajmy o tym, czy serce i rozum muszą ze sobą współpracować, czy może każdy z nich może wykonywać swoją robotę. Bo wiecie, człowiek jest jak cebula i ogry: ma warstwy. I właśnie o tym będzie ten odcinek. No to lecimy, zapraszam bardzo serdecznie!

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

“A potem żyli długo i szczęśliwie”… I nikt nigdy nie pokazuje, jak oni tak naprawdę żyli. Marzymy o życiu, które będzie dobre, pełne, satysfakcjonujące i będzie kaskadą samych przyjemności i fajnych wydarzeń. Życzę Wam i sobie takiego życia, ale pytanie, czy ono jest w ogóle możliwe. I czy wiara w to, że ono będzie tak wyglądało, przynosi więcej szkód czy zysków.

O tolerancji dyskomfortu i niepewności porozmawiam z moją serdeczną koleżanką, z którą połączyła nas miłość do zaburzeń lękowych – mocno związanych z tolerancją dyskomfortu. Moją i Waszą gościnią jest psycholożka i psychoterapeutka Karolina Ziegart-Sadowska.

Za możliwość realizacji i dystrybucji podcastu “Gutral Gada” serdeczne Freud zapłać wszystkim moim Patronom i Patronkom.

Zapraszam do wysłuchania odcinka!

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Znasz te określenia “żywe srebro” albo “leniwy, ale zdolny”? Być może w dzieciństwie ktoś z Twojego otoczenia był tak nazywany albo Ty słyszałeś_aś od rodziców czy nauczycieli podobne słowa?

Czym są ADHD i ADD osób dorosłych? Czy różni się ADHD i ADD? Jakie są sposoby radzenia sobie z wyzwaniami, które ADHD i ADD niosą? O tym porozmawiam z Martą Cieślą – psycholożką, psychoterapeutką dzieci, młodzieży i dorosłych, specjalistką od neuroróżnorodności. Marta jest moją koleżanką po fachu, która została w prywatnym życiu. No po prostu super babka!

I tak, tak, już to gdzieś słyszałeś_aś. Ten cykl jest przypomnieniem odcinków, które nagrywałam w pewnym innym podcastowym życiu. Zagrajmy to zatem jeszcze raz!

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/

Pamiętacie, że jakiś czas temu w serii “Zagrajmy to jeszcze raz” pojawił się podcast-wstępniak dotyczący zaburzeń osobowości, który nagrała dla nas Joanna Gruhn-Devantier z Domu Rozwoju? Dzisiaj kontynuujemy tę serię!

Joanna opowie Wam o zależnym zaburzeniu osobowości – o tym, jak się objawia, jakie są przyczyny tego zaburzenia i jak się je leczy. Dlaczego coś tak naturalnego jak zależność staje się problemem? Zapraszam do słuchania i komentowania! Dajcie znać, czy coś Was zaskoczyło albo czy macie pytania dotyczące właśnie tego zaburzenia.

Tym razem Joanna Gada, ale nie Joanna Gutral ;)

Montaż: Eugeniusz Karlov
https://www.instagram.com/lilg1g1/