บันทึกนึกขึ้นได้

ถาม-ตอบ ไม่ประจำสัปดาห์ ว่าด้วยเรื่องการลืมเรื่องเศร้าๆ ความรักบนโลกออนไลน์ และการไม่มีความสุขในที่ทำงาน 1. คนเราจะคุยกันไปเรื่อยๆ แบบที่ไม่มีสถานะ ได้จริงหรอ 2. สถานะในเฟซบุ๊คสำคัญไหม 3. ไม่มีความสุขในการทำงานเลย ทำไงดี 4. คิดยังไงกับคำว่า เราสามารถยิ้มให้กับความล้มเหลวของตัวเองได้ 5. อยากรู้วิธีที่จะโฟกัสกับสิ่งที่เราทำอยู่ โดยไม่ไขว้เขวไปกับสิ่งอื่น 6. ทำอย่างไรให้หายเศร้า 7. อยากลืมคนที่เข้ามาในชีวิตทำยังไงดี 8. เลิกกับเขาแล้ว แต่ยังแอบไปส่องโลกออนไลน์ของเขาอยู่เลย ทำไงดี 9. ทำอย่างไรจะให้เค้าเห็นว่าเรามีตัวตน 10. คิดยังไงกับความรักในโลกออนไลน์

ยิ่งผมใช้จำนวนวันในชีวิตเพิ่มมากขึ้น ผมก็ค้นพบว่า มันจะมีวันที่เราจะมีบทเรียนในแต่ละช่วงวัย เหมือนเล่นเกมไปเรื่อยๆ แล้วเจอด่านบอส แบบที่ถ้ามันเกิดขึ้น แล้วผ่านไปได้ เราจะโตขึ้นกว่าเมื่อวาน กว่าเมื่อกี้นี้ แต่บางครั้งมันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ถ้าบทเรียนที่จะเข้ามา มันหนักหนา แล้วก็ไม่ได้มีสูตรดู ซึ่งผมเองก็ไม่คิดว่าจะรับมือกับมันได้ แม้จะมีคนรอบๆ คอยประคองหรือยื่นมือมาตบไหล่เบาๆ มันจะมีวันที่ต้องคอยถามตัวเองว่า มึง ไหวมั้ย วันที่กำลังใจจากใครก็ไม่ได้เข้ามาอยู่ในหัวของเรา ผมมีวันแบบนั้นมาหลายครั้ง ผ่านมาได้บ้าง ผ่านไม่ได้บ้าง และนี่คือสิ่งที่ผมพยายามบอกตัวเองทุกครั้ง เมื่อต้องให้กำลังใจตัวเอง

ถ้ามีโอกาสได้กลับไปคุยกับตัวเองเมื่อสิบปีก่อน หรืออาจจะมากกว่านั้น เราจะบอกอะไรกับตัวเองบ้าง ? เราจะไปปลอบตัวเองมั้ย เราจะไปให้กำลังใจตัวเองรึเปล่า หรือมีอะไรที่อยากไปแนะนำ ว่า ที่เป็นอยู่ตอนนี้ เพราะการตัดสินใจในวันนั้น มันมีความหมาย และมีผลยาวนานมาจนวินาทีนี้ ผมรู้ว่าเราไม่มีทางกลับไปพบตัวเองได้หรอก แต่ผมคิดว่า การที่ได้มองกลับไปเพื่อคุยกับตัวเองในอดีต น่าจะทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมาบ้าง เพื่อที่ตัวเราในปัจจุบัน จะได้มองเห็นตัวเองในอนาคต อนาคตที่ไม่มีใครรู้ แต่ที่รู้ๆ เราน่าจะฟังตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม ถ้าได้กลับไปคุยกับตัวเองบ้าง

สรุปแล้วความสุขในชีวิตเราคืออะไรกันแน่ ?

นินทามา นินทากลับ ด่ามาด่ากลับ ไม่โกง นั่นคือสิ่งที่เราควรทำกันหรอ ?

การวิ่งตามใครสักคน ผมไม่กล้าเรียกว่าเป็นกีฬา แต่ผู้เข้าร่วมแข่งขันส่วนใหญ่มักทำด้วยความสมัครใจ แล้วคนที่นำอยู่ข้างหน้าเขาสมรู้ร่วมคิดด้วยมั้ย อันนี้ก็ต้องไปถามกันดู แล้วเราจะต้องวิ่งไปอีกนานแค่ไหน จะต้องวิ่งไปจนถึงเมื่อไหร่ จะถึงมั้ย หรือจะต้องวิ่งกันจนขาใหญ่ แต่สุดท้ายก็ไปไม่ถึงไหนสักที

การจากไปของใครบางคน อาจทำให้เรารู้สึกถึงการมีชีวิตอยู่ของตัวเอง

ความฝันของคุณคืออะไร ตอนนี้ไปถึงไหนแล้ว เข้าใกล้ความจริงแล้วรึเปล่า ?

หนึ่งในสิ่งที่มีความสำคัญ แล้วเอาเวลาของเราไปมากที่สุด แต่เป็นสิ่งที่เราบาลานซ์มันได้ด้วยรึเปล่า 10 ปีที่ผ่านมา ก็พอที่จะบอกอะไรเรากลับมาได้บ้างแน่ๆ