ลอง La Bye Podcast

" Random Facts: แมลงอยู่บนโลกมามากกว่าเรา "   เวลาเราคิดเรื่องบทเรียนชีวิต เรามักจะได้ยินมาจาก มนุษย์ผู้ใหญ่เเต่จริงๆแล้วมีคนที่อยู๋บนโลกมานานกว่าเราเเต่ตัวเล็กว่าเรา ใช่ครับ "เเมลง" ตั๊กแตนกิ่งไม้สอนว่า ความแข็งแกร่งคือเจ็บแล้วลุกได้ ไม่ใช่การไม่เคยเจ็บ แมงมุมนกยูงสอนว่า ถ้าไม่พูดความรู้สึกออกมา ก็เหมือนไม่ได้คิดอะไรเลย หนอนไหมสอนว่า คนที่เราพึ่งพาได้ อาจทำให้เราลืมวิธียืนด้วยขาตัวเอง

" จำของที่อยากได้ตอนเด็กได้ไหม? วันนี้คุณซื้อมันได้แล้วนะ" เมื่อก่อนมันจะมีร้านของกินร้านนึง ที่เราชอบไปยืนมอง อยากกินมาก แต่รู้ว่ามันแพง เลยได้แต่ดมกลิ่นแล้วเดินผ่าน เมื่อก่อนมันจะมีเสื้อตัวใหม่ ที่ต้องซื้อตัวใหญ่ไว้ก่อน เพราะเดี๋ยวก็โต จะมีของเล่นในห้าง ที่เราได้แค่เกาะตู้กระจกดู

" เเสนซับแล้วคุณคนฟัง !"   บางวันเราเจอเรื่องยากๆ ไม่มีอะไรเป็นดังใจสักอย่าง แล้วก็เผลอเก็บเรื่องไม่ดีพวกนั้นมาคิดมาก ปั้นเป็นก้อน เอาไปหนุนนอนทั้งคืน ตื่นมาอีกวันเลยรู้สึกเหมือนโทรศัพท์ที่ชาร์จไม่เต็ม แต่ก็ยังต้องเดินออกไปทำงาน ลองตั้งเป้าหมายแค่ "พอใช้" ในแต่ละวันก็พอครับ ไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟกต์ทุกวัน เพราะเราเป็นมนุษย์ และเราทิ้งร่องรอยความไม่สมบูรณ์แบบไว้ในทุกที่ที่เดินผ่านเสมอ

" ในวันที่ฝนตกมีจะมีใครสักคนเป็นห่วงคุณอยู่เสมอ ;) " ถึงคุณคนโปรด ความห่วงใยจากใครคนหนึ่งอาจจะไม่ได้มาในรูปแบบของขวัญหรือข้าวผัดที่ถูกผัดมาด้วยความใส่ใจเสริฟมาในจานที่สวยงาม เเต่บางทีมาจากการกระทำเล็ก " วันนี้ฝนตกหนักนะอย่าลืมพกร่ม" "อย่าลืมเช็คถนนก่อนออกนะ" "ยังมีมาม่าพอใช่มั๊ย" ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหนบนโลก ความเป็นห่วงจะถูกจัดส่งไปที่หน้าบ้านของคุณอย่างเเน่นอน

" วันนี้จะเป็นอดีตที่คุณคิดถึงในอนาคต" "อยากให้มันมีสักวิธี... ที่จะรู้ตัวว่าเรากำลังอยู่ในวันเก่าๆ ที่แสนดี ก่อนที่เราจะเดินจากมันมาแล้วจริงๆ" — Andy Bernard, The Office เรามักจะเห็นค่าช่วงเวลาดีๆ ตอนที่มันจากไปแล้วเสมอ เรามัวแต่รอให้ชีวิต "ดีกว่านี้" ก่อนค่อยมีความสุข จนลืมไปว่าวันธรรมดาๆ ที่กำลังรีบผ่านมันไปตอนนี้เพื่อไปสู้อนาคตที่เราคิดว่าดีกว่า แล้วสุดท้ายวันหนึ่งมันจะกลายเป็นวันที่เราคิดถึงที่สุด

" ถ้าพลาดรถเมล์คันนี้ ก็ขอให้คันหน้ามาเร็วและคนน้อยกว่า " ถ้าสั่งอาหารผิดเมนู ก็ขอให้จานที่ได้มาอร่อยกว่าที่ตั้งใจสั่ง บางวันมันก็ไม่เข้าข้างเราเลยจริงๆ ตื่นสาย กาแฟหก ฝนตกตอนไม่มีร่ม แล้วเราก็เผลอตีตราไปแล้วว่า "วันนี้ซวยทั้งวันแน่เลย"แต่ถ้าโชคร้ายเป็นสิ่งที่เราห้ามไม่ได้ สิ่งที่เรายังพอทำได้คือ "วิธีที่เรามองมัน"

" เราเลขสองปีสุดท้ายแล้ว T_T " ไม่มีใครในโลกไม่ถูกนินทา ไม่มีใครเป็นพระเอกในเรื่องของทุกคนในโลกได้หมด เพราะไม่สามารถรู้ได้ว่าใครคิดอะไรกับเราบ้าง บางทีการไม่ต้องใส่ใจมากก็อาจจะเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ บางครั้งการตัดใครสักคนออกจากชีวิตอาจไม่ใช่เรื่องของความใจร้าย เเต่มันคือทักษะที่จำเป็นในการรักษาจิตใจของเราเอง

" ชีวิตมันสั้น เลือกสนใจเเค่สิ่งที่สนใจก็พอแล้ว " เรื่องบางอย่าง... เราไม่ต้องรู้ก็ได้ เรื่องบางอย่างพอรู้แล้ว มันไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นเลย มีแต่ทำให้ใจหนักขึ้น แต่เราก็ยังเสพมันอยู่ทุกวัน... เพราะกลัวว่าจะตามไม่ทัน กลัวจะเป็นคนที่ไม่รู้ กลัวจะพลาด จนบางที เราลืมไปว่า เวลาและความสบายใจที่เราจ่ายไปกับมัน มันแพงแค่ไหน เมื่อเราเป็นเจ้าของชีวิตของตัวเอง มาเลือกกันเถอะว่าเราจะให้เวลาให้สิ่งไหนบ้าง

“ มาลองเป็น แฟนคลับของตัวคุณกัน :)”  เราเคยเป็นคนที่ไม่ชอบตัวเองมากๆ ไม่ชอบเสียง ไม่ชอบวิธีพูด ไม่ชอบตัวตนของเราเลย จนได้มีโอกาสถามตัวเองว่า เราไม่ชอบที่เราเป็นเรา หรือไม่ชอบเราเพราะคนอื่นบอกว่าไม่ชอบเรา ถ้าคุณเป็นอีกคนที่กำลังจะเปลี่ยนตัวตนที่ชอบ เพื่อพิสูจน์ตัวเองให้ใครก็ตามยอมรับ การเป็นตัวเองคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วเ พราะคนที่อยู่กับเราจนวันสุดท้าย คือตัวเราเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน ถ้าวันนี้คุณเกลียดตัวเองมาลองค่อยๆเป็นเเฟนคลับของตัวเองดูสักนิดนึงกัน :)

" ช่องเรา 100 Ep ละนะเพื่อนๆ :) " เมื่อคุณยิ้มกับคนอีก 5 คนความสุขของวันนั้นก็จะคูณ 5 ถ้าร้องไห้กับเพื่อน 5 คน ความเศร้าก็จะถูกหาร 5 ด้วยเช่นเดียวกัน ยิ่งโต ยิ่งเหงา เป็น ปัญหาที่ใครหลายคนเจอกันในยุคนี้ ถึงเราจะ Connect กันได้ผ่าน social media เเต่บางครั้งเราก็รู้สึกเหงาได้เหมือนกัน หวังว่า EP จะทำให้ทุกคนโทรหาเพื่อนที่คิดถึงมากๆสักคนนะ :)

" อย่ารับของฟรีจากคนอื่น " ตอนที่เราจะตัดสินใจอะไรๆที่สำคัญ เราได้ใช้เวลาคิดอย่างดีมั๊ย หรือบางครั้งเราอาจจะโดนชักจูงให้ตัดสินอะไรบางอย่างผ่านอคติในใจเรา บางการตัดสินใจมีผลต่อชีวิตมากกว่าอันไหนๆ จะดีกว่ามั๊ยถ้าเรารู้ทันอคติที่ทำให้เราตัดสินใจพลาดในชีวิตแล้วเลือกในแบบที่เราพอใจได้จริงๆ :)

" เราตอนนี้ก็ใช้ได้นี่นา " การถูกทำให้เข้าใจเสมอว่า ชีวิตมีสองด้านเท่านั้น ไม่ดีไปเลย ก็จะเเย่ไปเลย เเต่จริงๆแล้วมันมีส่วนที่อยู๋ตรงกลางเหมือนกัน "ชีวิตที่ธรรมดา" ไม่พิเศษไม่หวือหวา เเต่ก็ไม่ทุกข์เกินไป ไม่เศร้าใจเกินไป อาจจะเป็นชีวิตที่คนอื่นมองว่าธรรมดา เเต่ถ้าเราซึ่งเป็นคนใช้ชีวิตนั้น มีความสุขดีแล้ว นั่นอาจจะเป็นชีวิตที่เราตามหามาตั้งเเต่แรกแล้วก้ได้ หากเราถอดเปลือกเหล่านั้นออก ตอนนี้ชีวิตที่มีเราอาจจะพึงพอใจแล้วก็ได้ :)

" มันโอเคมาก ที่จะไม่โอเค :) " จะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองกำลังไม่มีความสุข ? คำถามที่ดูเหมือนตอบง่าย เเต่ก็ตอบยาก ในวันๆนึงที่เรากำลังใช้ชีวิต เรายิ้มเพราะรู็สึกมีความสุขจริงๆไหม ? หรือเป็นเพราะเรากำลังแกล้งทำเป็นโอเคอยู่ เราอาจจะกำลังชินกับความทุกข์จนมองว่ามันเป็นเรื่องปกติสุขดีในชีวิต เเต่จริงๆแล้วข้างในมันไม่เคยโอเคเลย อาการเหล่านี้ดูเหมือนไม่สร้างปัญหาอะไร เเต่หากปล่อยไว้นานๆ เราอาจจะเจอกับอาการ Burn out หมดไฟ เฉยๆ ชาๆ กับทุกอย่างไปหมด วันนี้มาลองถามตัวเองกันว่าจริงๆแล้วเราโอเคจริงๆไหมกับชีวิต

" เมื่อก่อนเคยทุกข์เรื่องนี้ด้วยหรอ ? " ความทุกข์ไม่สามารถบอกน้ำหนักของตัวเองได้ ฉันหนัก 10 กิโลนะ นายแบกไหวหรอ ? คนที่นิยามให้ค่าความทุกข์อาจเป็นตัวเราเอง เเน่นอนว่าการบอกให้ปล่อยความทุกข์ไปดูเหมือนเป็นเรื่องง่าย เเต่ในความเป็นจริงความทุกข์บางอย่างก็จำเป็นต้องแบกไว้เพราะหน้าที่ จะดีกว่าไหมถ้าเราสามารถกำหนดได้ว่าเรื่องไหนสำคัญ เรื่องไหนแก้ไขได้ เราจะจัดการความทุกข์ได้ง่ายกว่าที่เคย

" อย่าลืมเหลือพื้นที่ให้เป็นเด็กอีกครั้งนะ " "ความไม่รู้...คือความสุข" ตอนเด็ก เราสนุกได้ทุกอย่าง เพราะเราไม่รู้อะไรเลยครับ ไม่รู้ว่าเวลามันมีค่า ไม่รู้ว่าเงินมันหายาก ไม่รู้ว่าคนอื่นจะตัดสินเรายังไง เราเลยกล้าเล่น กล้าลอง กล้าทำอะไรโง่ ๆ โดยไม่ต้องมีเหตุผล แต่พอเราโต เรารู้ทุกอย่าง...แล้วเราก็เริ่มที่จะหยุดสนุกไป อย่าทิ้งเด็กน้อยคนนั้นไว้นะ พาเค้าออกมานั่งเล่นในเก้าอี้ที่โตกว่าตัวเค้าด้วย :)

" เพลงเดิมๆที่เคยฟัง ต่างไป " ทุกคนมีเพลงโปรดของตัวเองเสมอ เพลงที่เคยชอบมากๆ เคยฟังวนได้ทั้งวัน แต่วันนี้ พอ intro ขึ้นมานิ้วเรากด skip เร็วกว่าที่สมองจะทันคิด ทำนองก็เดิม เนื้อร้องก็เดิม เสียงร้องก็เดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไป คือตอนนี้เพลงนั้นมีหน้าใครบางคนติดมาด้วย

" ก้อนหินที่แบกอยู่ใช่ของเรารึเปล่า ? " เคยรู้สึกผิดหวังในตัวเองไหม รู้สึกว่าเราน่าจะทำได้ดีกว่านี้ น่าจะเป็นคนที่ดีกว่านี้ หรือบางที... เจ็บกว่านั้นอีก คือรู้สึกว่าเราทำให้คนที่เรารัก ต้องผิดหวังในตัวเรา ความรู้สึกพวกนี้มันหนักนะ และบ่อยครั้งเราก็แบกมันไว้คนเดียว เงียบๆ ก้อนความผิดหวังอยู่ EP นี้อาจช่วยให้คุณถือมันได้เบาลงสักนิด

"คนนี้ไม่ต้องอยู่ในชีวิตเราก็ได้นี่" เคยสงสัยไหมว่าทำไมเราถึงตัดสินใจผิดซ้ำๆ ทั้งที่ตั้งใจดี บางทีปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องตรงหน้า แต่อยู่ที่ "กับดัก" ที่สมองเราวางไว้เองโดยไม่รู้ตัว EP นี้ชวนมาส่องกับดักทางความคิด 10 อัน ที่แอบมีอิทธิพลกับการงาน ชีวิต และความรักของเราทุกวัน หยิบมาจากหนังสือ Thinking, Fast and Slow ของ Daniel Kahneman พอรู้ทันมันแล้ว ชีวิตและความรักของเราจะเบาขึ้นเยอะเลย

" ในตัวฉันมีตัวฉันอีกคนนึง " มีบางคืนที่เรานอนไม่หลับ เพราะมัวแต่นึกถึงเรื่องที่พลาดไปเมื่อเช้า "ทำไมเราพูดแบบนั้นออกไปนะ" "ทำไมเราทำแบบนั้น" "เราน่าจะทำได้ดีกว่านี้" เสียงในหัวที่คอยย้ำว่าเราทำไม่ดีพอ มันไม่เคยพักเลย และบางทีเราก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่า เราใจร้ายกับตัวเองมากแค่ไหน

" ไม่ไหว อย่าฝืน"   ทำไมยิ่งพยายามควบคุมทุกอย่าง ชีวิตกลับยิ่งพัง? เราโตมากับความเชื่อที่ว่าต้องสู้ ต้องดิ้น ต้องไขว่คว้าถึงจะได้มา แต่บางครั้งความเหนื่อยที่สุดในชีวิต อาจไม่ได้มาจากการที่เราพยายามน้อยไป… แต่มาจากการที่เราฝืนผิดทางต่างหาก ถ้าคุณเป็นคนที่ทุ่มสุดตัวกับงานจนหมดไฟ พยายามรั้งความสัมพันธ์ที่กำลังหลุดมือ หรือฝืนให้ความรักเป็นอย่างที่ใจต้องการจนเหนื่อยล้า… ลองมานั่งพักด้วยกันสักครู่ แล้วมองดูว่า การปล่อยให้บางอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ อาจจะดีกว่าการกำมันไว้แน่นเกินไป

"ช่างเเม่มันให้หมด " เราใช้ชีวิตนี้ได้แค่ครั้งเดียว… แต่ทำไมเรากลับเอาเวลาส่วนใหญ่ไปแคร์สายตาคนอื่น? EP นี้ชวนทุกคนมาคุยเรื่องการ "ปล่อยวาง" แบบมีศิลปะ ผ่านหนังสือ ชีวิตดีขึ้นแน่ แค่ช่างแม่มัน ของ คามาทาคุ — หนังสือที่บอกเราว่า การช่างแม่มัน ไม่ได้แปลว่าไม่แคร์อะไรเลย แต่คือการเลือกแคร์เฉพาะสิ่งที่ควรค่ากับใจเราจริง ๆ ถ้าคุณเป็นคนที่เก็บทุกคำพูดมาคิด ฝืนยิ้มรับงานที่ไม่ไหว หรือเหนื่อยกับการพยายามทำให้ทุกคนพอใจจนลืมตัวเอง ฟังจบแล้ว ลองพูดกับตัวเองสักครั้งว่า… ช่างแม่มัน

" อย่าเถียงกับคนโง่เลย...เสียเวลา " จดหมาย 65 ฉบับจากพ่อถึงลูก บทเรียนชีวิตที่ Anthony Pompliano อยากส่งต่อ ว่าจะรับมือกับโลกยังไง ให้อยู่รอด และอยู่ได้อย่างมีความหมายมากขึ้น

" อย่ายิ้มกว้างกว่านี้เลยนะ " หวังว่าท่อนเพลงจากปลายปากกาของศิลปินคนโปรดของคุณ จะทำให้ผ่านเรื่องราวที่เศร้าในเเต่ละวันไปได้นะ :)

" อย่าให้ความเหงา พาใจไหวหวั่น " เมื่อวันที่ใจแตกสลาย บางทีเวลาอาจเป็นคำตอบที่ไม่เเย่เท่าไหร่ ดีกว่าการใช้ใครสักคนเพื่อลืมใครอีกคน อย่าปล่อยให้ตัวเองตามหาคนๆนั้นในตัวใครอีกคน สุดท้ายเค้าจะเจ็บมากกว่าที่เราเจ็บเเน่นอน

"วันนี้แกชมตัวเองรึยัง ? " เคยรู้สึกว่าตัวเราเองยังเป็นคนไม่เก่งไหมครับ ? ที่มาอยู่ตรงนี้ได้เพราะโชคช่วย ดวงล้วนๆ เรามักจะคิดแบบนี้กับตัวเอง โดยที่ไม่เคยมองข้อเท็จจริงเท่าไหร่ว่าเราเองได้พยายามสุดความสามารถเหมือนกัน นี่คือปัญหาที่อยู่ใต้พรมมาตลอด " Imposter Syndrome" มาแก้กันเถอะ

" วันนี้ความสุขของคุณหน้าตาเป็นยังไง "

" ตัวก็เล็กเเค่นี้ แก จะแบกอะไรไว้เยอะเเยะวะ "

" เรียนๆเล่นๆ เดี๋ยวก็เป็น Doctor"  บางที…เราไม่ได้เหนื่อยเพราะชีวิตมันยากขึ้น แต่เราเหนื่อยเพราะเราพยายามกับมันมากเกินไป EP นี้จะชวนคุยถึงความเชื่อที่เราถือมาตลอดตั้งแต่ “10,000 ชั่วโมง”ไปจนถึงการที่ยิ่งพยายาม… ยิ่งไม่ได้ และบางทีคำตอบของชีวิตที่เรากำลังหาอยู่อาจไม่ใช่การพยายามให้มากขึ้น แต่อาจเป็นการ“พยายามให้น้อยลง… แต่ถูกที่มากขึ้น ”

" แกอ่ะแหละที่คิดไปเอง"  หนึ่งในพฤติกรรมในความสัมพันธุ์ที่เป็นพิษที่สุดอย่างนึงคือความสัมพันธุ์ที่คอยปั่นหัวใครอีกคนนึงให้รู้สึกผิดหรือให้คนๆนั้นรู้สึกว่าเค้าคิดไปเองหรือเผลอทำอะไรที่ไม่สมควรไป การอยู่ในความสัมพันธุ์เหล่านี้นานๆจะทำให้เราพังได้ในที่สุด Gaslighting เกิดขึ้นได้บ่อยกว่าที่เราคิด ที่ทำงาน ที่บ้าน โดย เพื่อนที่ทำงาน คนรัก หรือแม้กระทั่งครอบครัวของคุณเอง ถ้าโชคดีเราสามารถเราตัวเองออกจากสังคมแบบนั้นได้ เเต่หลายๆคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น นี่คือวิธีเอาตัวรอด จาก นักจุดไฟตัวฉกาจ

" ผิดที่ ผิดเวลา คือไม่ใช่ "  บางที่ความรักก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากมากเหมือนกัน ทำไมเราถึงต้องไปตกหลุมรักคนที่มีเจ้าของแล้ว เป็นคำถามที่ชวนให้คิดถึงความถูกต้องทางจริยธรรมและความต้องการทางความรู้สึก เเต่สุดท้ายแล้วการพยายามจะครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่ของเราตั้งเเต่แรกมักจะลงเอยด้วยการทำร้ายเราเสมอ

" ปัญหาเป็นเหมือนพายุ" ปัญหาชีวิตก็เหมือนพายุที่พัดเข้ามาทำให้เปียกฝนบ้าง มองไม่เห็นทางข้างหน้าบ้าง เเต่หลังจากพายุผ่านพ้นไป เราจะโตขึ้น เเข็งแรงขึ้น มีภูมิคุ้มกันที่มากขึ้น พร้อมสู้กับปัญหาที่เหมือนพายุลูกใหม่ที่จะพัดมาหาเราในอนาคต เเต่พายุไม่ต้องรีบมาก็ได้ T__T

" เราจะถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่เสมอ " เพราะคิดจะบินนอกต้อง AirAsia จองเล๊ย :[www.airasia.com หรือแอป AirAsia MOVE ] เคยอยากหนีไปไหมครับ หนีไปจากความทุกข์ใจ ผู้คน สภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย และเสียงที่ไม่อยากได้ยินเราเชื่อว่าทุกคนสามารถถูกเยียวยาได้ด้วยสถานที่ในฝันของตัวเอง สถานที่ๆทําให้ปัญหาบางอย่างดูเล็กลง ทําให้ความกังวลใจหายไปอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ความจริงคือ สถานที่นั้นจะเยียวยาเราไม่ได้เลย ถ้าเราไม่พาตัวเองไป และการจะไปถึงที่นั่นได้ มันเริ่มจากสิ่งเดียวครับ การวางแผนอย่างจริงจัง ถ้าวันนี้คุณมีเรื่องที่กวนใจ หรือปัญหาที่คิดทางแก้ไม่ออก ลองพาตัวเองไปในที่ๆคุณอยากไปดูไหมบางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่คุณต้องการที่สุดตอนนี้ก็ได้

" อย่าเสียเวลาถามว่าทำไม"  เราทำให้คนทั้งโลกคารพหรือชอบเราไม่ได้หมดหรอก บางคนไม่มีเหตุผลมาตอบเราด้วยซ้ำว่าทำไมถึงไม่ชอบเรา เพราะงั้นก็ไม่จำเป็นที่ต้องเก็บความคิดของคนเหล่านั้นมาใส่ใจก็ได้

" เป็นเธอในแบบที่เธอรักก็พอแล้ว " บางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวตนที่เรารักที่สุด เพียงเพราะอยากให้ใครสักคนนึงยอมรับก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้วหากผู้คนเดินจากไปจากเรา เราจะเหลือเพียงตัวเราที่รักเราในแบบที่เราเป็น การเสียสละความรู้สึกเพื่อให้ใครสักคนรู้สึกดีเพียงเเค่ชั่วคราวอาจจะทำให้อยู่ห่างไกลจากการรู้จักตัวเองมากขึ้น

" ยังรอให้เค้ากลับมาอยู่ไหม ? " เคยต้องรอใครนานๆกันมั๊ยครับ ? รอให้เค้าคนนั้นกลับมา รอให้เค้าทิ้งอีกคนกลับมาหาเรา รอให้โลกเหวี่ยงคนที่เดินออกจากชีวิตเราไปแล้วให้กลับมา ถ้าโชคดีโอกาสนั้นอาจะเกิดขึ้นจริง เเต่น้อยคนที่จะโชคดีแบบนั้น บางทีคำว่ารอ ก็ไม่ต่างจาก โซ่ตรวนรั้งเราไว้อยู่กับที่ เเทนที่จะได้ไปเจอคนที่ดีกว่า เลิกรอกันเถอะ ความรักดีๆมีอยู่อีกมากมาย และคุณสมควรได้รับมันเสมอมา

"โลกทั้งใบของคุณหน้าตาเป็นยังไง" รักจะเกิดเมื่อไม่หาผู้ชนะ รักจะเกิดเมื่อรักตัวเราก่อน รักจะเกิดเมื่อไม่เอาชีวิตเราไปแขวนไว้กับใคร รักยังไงให้อยู่นานๆ

เคยรอ Chat ใครสักคนนานๆไหมครับ ? เค้าบอกจะไปอาบน้ำ เเต่เดือน 1 แล้วยังอาบไม่เสร็จเลย เป็นคำถามโลกเเตกเสมอ ทำไมเราถึงรักคนที่ไม่รักเรา เเต่กลับไม่ยอมรักคนที่รักอยู่  เรากำลังเสพติดความรัก หรือว่าความตื่นเต้นที่ได้จากการไขว่คว้ามันกันเเน่ ?

ทำไมเรายังคิดถึงรักเก่าๆที่จบไปนานแล้ว ? ทุกๆครั้งที่เพลงอกหักดังขึ้นมาทีไร ทำไมคำว่าเธอในเพลงเหล่านั้นยังถูกเเทนที่ด้วยชื่อของคนพิเศษคนนั้นเสมอมา

" ความรักมันประมาณนี้แหละแก " เราไม่สามารถบังคับให้ใครอยู่ในชีวิตเราได้เลย จะหยิบเหตุผลนับร้อยนับพันมาวาง  ถ้าคนไม่มีใจยังไงเค้าจะหาเหตุผลที่ฟังดูใช้ได้มาโยนให้เราอยู่ดี ความรักมันก็ประมาณนี้แหละครับ สมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง รวมๆเป็นรสชาติที่ดี

"พรุ่งนี้จะถูกหวย"   จะดีกว่ามั๊ยครับถ้าเราสามารถคว้าสิ่งที่ต้องการมาได้ด้วยการใช้ความเชื่อ เชื่อว่าฉันจะทำได้ แล้วในที่สุดเราก็ได้สิ่งนั้นมา ฟังดูเหมือนโฆษณาขายฝันที่เราได้ยินกันช่วงนี้ถูกมั๊ยครับ  สิ่งที่ขาดไปในสมการนี้คือ การลงมือทำครับ ไม่ใช่เเค่เชื่อว่าทำได้ เเต่ต้องทำให้ความเชื่อนั้นเป็นจริงด้วย  และความเชื่อที่คุณจะได้ทุกอย่างก็จะไม่เกินจริงอีกต่อไป

"มันจริงหรอวะแก? " ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น ดูเป็นประโยคที่เราใช้ปลอบใจตัวเองได้ดีเลยในวันที่อะไรๆไม่เป็นใจ เเต่มันจริงมั๊ยนะ ? ทำไมวันนี้ความพยายามมันสวนทางกับความพยายาม หรือชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ ล้มบ้าง เเต่เดี๋ยวทุกอย่างจะโอเคเองในตอนสุดท้าย

" ยืมหน่อยเดี๋ยวสิ้นเดือนคืน"   เคยสงสัยมั๊ยครับว่าทำไมเงินในบัญชีมันหายไปเร็วเหมือนเป็นบัญชีม้าเลย ? เคยตั้งใจว่าจะเก็บเงินเเต่สุดท้ายก็​ล้มเลิกไปอยู่ดี หรือเพราะเราไม่มีความรู้ทาง การเงินที่มากพอกันนะ ความจริงมันอาจจะไม่ใช่ทั้งหมดครับ เพราะการเงินที่ดี อาจจะเริ่มจาก พฤติกรรมที่ดี และความรวยที่เเท้จริง คือ การได้ตื่นมาแล้วพูดว่า ชั้นจะทำอะไรก็ได้ กับใครก็ได้ ตอนไหนก็ไก้ แล้วนานเท่าไหร่ก็ได้

" ไม่อยากเป็นคนเก่ง อยากเป็นคนรวย " New Year New me คุ้นๆใช่มั๊ยครับ เมื่อปีที่แล้วเราก็เริ่มต้นปีด้วยคำพูดทำนองนี้ ชั้นจะเป็นคนที่ดีกว่าปีที่แล้วให้ได้ จะไม่กลับไปรักคนเฮงซวยอีกแล้ว ปีนี้จะต้องงถูกหวย เพราะไม่โอกาสไหนที่เริ่มต้นได้ดีกว่าวันที่ 1 ของปีอีกแล้ว ลบเซฟเกมเก่า แล้วมาเริ่มเล่นใหม่กันครับ

"ธันวาพาเเกกลับมาได้มั๊ย " คริสต์มาส ธันวาคม เดือนสุดท้ายของปี เหมือนหนังสือหน้าสุดท้าย ที่เราดีใจทุกครั้งที่อ่านจบ เทศกาลแห่งการให้ เเบ่งปันความสุข เเต่ในความเป็นจริงแล้วมีอีกหลายดวงใจที่เฝ้าทรมานด้วยความคิดถึงที่ถูกทำให้เเย่กว่าเดิมด้วยอากาศหนาว ในเดือนที่พระอาทิตย์เลิกงานไวแบบนี้ แกกำลังคิดถึงใครอยู่รึเปล่า

"เเค่รอดมาได้ก็เก่งแล้วแก " มีเเต่คนบอกไปวิ่งไปข้างหน้าให้สุดแรง ไปให้ไกล ไปให้เร็ว บ้างก็ไปได้อย่างราบรื่น บ้างก็เผลอทำอะไรบ้างอย่างร่วงไว้ข้างหลัง เหมือนกับการตั้งเป้าหมายละมั้ง ถ้ามัวเเต่ตั้งและพยายามโดยที่ไม่ปรบมือให้กับตัวเองบ้าง แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ยินดีกับตัวเองในวันที่เราชนะ

"ฝนตกก็ตกไป เเต่เราอย่าลืมพกร่ม" มีคนเคยบอกว่าชีวิตก็คือการตอบคำถามมากไปกว่านั้นก็คือการแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นไปเรื่อยๆ ตลอดทั้งชีวิต จะทำแบบนี้ดีมั๊ยนะ ทำแบบนี้ไปจะโอเครึเปล่า ตัวเราตอนนี้ทำอะไรกับเรื่องนี้ได้มั๊ย พอตอบคำถามไปได้สัก 10 หรือ 20 ปีแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองในบางครั้งว่า ถ้าบางปัญหามี Guide Book ก็คงดีเนอะ จะได้รู้ว่าควรจัดการมันยังไงดี

"รักแท้ รักที่อะไร ?" ความรักก็เหมือนกับการขับรถหรือการปั่นจักรยาน ไม่มีใครทำเป็นตั้งเเต่แรกหรอกจริงๆมั๊ยครับ บางที่ต้องล้มก่อน ถึงจะเรียนรู้ ต้องเจ็บก่อนถึงจะเข้าใจ มันเป็นเหมือนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นตลอดชีวิตของเรา หากเป็นคนที่รักไม่เป็น สามารถเรียนรู้ ถ้ารักเป็นแล้ว ก็สามารถรักให้ดีขึ้นได้เช่นกัน

หยุดโฟกัสเรื่องเเย่ๆ หยุดคิดเรื่องกวนใจ หยุดกังวลวันที่อาจจะดีหรือร้ายก็ได้ เพราะมันยังมาไม่ถึง ให้เป็นสักวันหนึ่งที่จะได้หยุดทุกอย่าง เพื่อทำอะไรที่เธอชอบไม่กี่อย่าง ก็พอแล้ว

"ทุกวันนี้แกเคี้ยวข้าวเร็วมั๊ย ?" เคยมีคนบอกไว้ว่า เเม้คลื่นเล็กๆก็สามารถไปถึงฝั่งได้เหมือนกัน ชีวิตก็คงเป็นแบบเดียวกัน ไม่ต้องเริ่มหรือจบแบบอลังการก็ได้ เเค่เดินไปในจังหวะที่เราหายใจไหว เดินไหว โดยไม่ต้องคำนึงว่าต้องไปไกลเเค่ไหน หรือเเข่งกับใครอยู่ เพราะสุดท้ายข้างหน้าก็คือข้างหน้า จะเดินไปช้าหรือเร็ว สุดท้ายจะถึงที่หมายเเน่นอน

" บ้าหน่ามีเงินก็พูดได้ดิ " Bob maley เคยบอกเอาไว้ว่า คนที่ยากจนที่สุดคือคนที่มีเเต่เงิน ฟังดูเป็นอะไรที่ย้อนแย้งจากสิ่งที่สังคมให้เราไล่ตามอย่างมากเลย เรามักจะคุ้นกับคำพูดที่ว่ามีเงินเยอะสิ ดีที่สุด เราต้องหาเงินให้เยอะเข้าไว้นะจะได้สบาย เป็นเรื่องจริงครับที่เงินทำให้เรามีที่อยู่ มีข้าวกิน เเต่มันมีมากกว่านั้นมั๊ย ที่เราต้องการจริงๆ ครอบครัว สุขภาพ หรือเเม้กระทั่งการผจญภัย และอย่างอื่นอีกมากมาย อาจจะเป็นอะไรที่สำคัญไม่แพ้การมีเงินเยอะๆเลยก็ได้

" โลกใจร้ายกับเราแล้ว เราอย่าใจร้ายกับตัวเองเลย " “You’ve survived 100% of your worst days so far " ไม่ต้องเก่งทุกวันก็ได้ เเค่แกผ่านวันนี้มาได้ก็เก่งมากมายแล้ว

" การพักหน้าตาเป็นไงแล้วนะ ?" เคยรู้สึกผิดเวลาพักมั๊ยครับ แบบว่า ทำงานมาตั้งเเต่ จันทร์ ถึงศุกร์ ตื่นเช้ามาวันเสาร์ด้วยความรู้สึกว่า นี่แหละคือวันของเรา เเต่สุดท้าย ปัญหาใหญ่ก็เกิดขึ้นครับ เราลืมไปแล้วว่าการพักคืออะไร นอนเฉยๆหรอ ฟังเพลง กินของอร่อย หรือการพักคือการไม่ต้องทำอะไรเลย และรู้สึกผิดทุกครั้งที่นึกถึงคำนี้ อย่ารู้สึกผิดไปเลยครับ เพราะการหยุดพักไม่ได้ทำให้เป้าหมายไกลออกไป นี่คือ วิชาการพัก 101

"โตไปหนูอยากเป็นคนรวย " โตไปอยากจะเป็นอะไร ? เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยทำการบ้านที่มีประโยคคำถามชวนฝันประมาณนี้ในวัยประถมเเน่นอน เเต่ละคนมีรูปในอนาคตที่แตกต่างกันออกไป เเต่อาจจะเพราะเรายังเด็กมากตอนที่จรดดินสอตอบคำถามไป คำตอบอาจจะถูกยัดใส่มือเรามากกว่าเราจินตนาการเอาเองก็ได้ ต้องเป็นแบบนี้นะแกถึงจะมีกิน แบบนี้แหละดีที่สุด หลายๆคนก็เลยไม่ได้คิดเลยว่า คนที่เราอยากโตไปแล้วเราชอบเป็นแบบไหนกันเเน่วันนี้ลองแกล้งๆถามตัวเองดูสิครับ ว่าตัวเราที่เป็นตอนนี้เราเเฮปปี้รึเปล่า หรือเราเเค่กำลังทำให้คนอื่นพอใจเฉยๆ

" กอดตัวเองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน ?"   ครั้งสุดท้ายที่พูดได้เต็มปากว่าทำเพื่อตัวเองคือเมื่อไหร่ครับ ? เค้าจะคิดยังไงกับเรานะ เค้าจะคิดว่าเราเสร่อมั๊ย เค้าจะไม่ชอบที่เราเป็นแบบนี้มั๊ย เค้าจะเกลียดชุดที่เราใส่รึเปล่า เค้าจะรักเรามั๊ยนะ สังเกตดีๆ ในประโยคคำถามนี้ ประธานในประโยค มักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าเค้า แล้วลงท้ายด้วยเราเสมอ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกวันนี้เราใช้ชีวิตโดยคิดถึงความชอบของคนอื่นเป็นที่ตั้ง เค้าต้องพอใจ เค้าต้องชอบเรา ต้องรักเราเท่านั้น เราถึงจะมีความสุข จนลืมใส่ใจคนในกระจกไป ทั้งที่จริงๆแล้ว เค้าควรเป็นคนแรกที่เราควรเอาใจใส่มากที่สุด เพราะสุดท้ายแล้วความสัมพันธ์ที่ยืนยาวที่สุด ก็คือตัวเรากับตัวเราเองนี่แหละ

"กะเพราร้านเดิมอ่ะ ไม่เปลี่ยนได้มั๊ยล่ะ ?" เราเป็นคนนึงที่กลัวการเปลี่ยนแปลงเสมอ เดือนใหม่ ฤดูกาลใหม่ คนใหม่ๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้เราใจเต้นแรงเสมอมา จนคิดกับตัวเองเสมอว่า ทุกสิ่งรอบๆตัว "อย่าเปลี่ยนไปเลยได้มั๊ย ? " เเต่ท่ามกลางความไม่เเน่นอน การเปลี่ยนแปลง เป็นสิ่งที่มั่นคงเสมอไป เราอาจจะไม่ได้ต้องชอบมันก็ได้ เเต่เเค่ยอมรับว่ามันมีอยู่รอบตัวเรา เเค่นั้นก็น่าจะดีพอแล้ว

" ไม่อยากให้ใครนั้นมาเห็นฉันอีกด้าน ฉันมีปีศาจอยู่อีกร่าง" ทุกคนมีปีศาจอยู่ในตัวครับ เเน่นอนไม่ใช่สิ่งมีชีวิตตัวสีแดง ตัวใหญ่ มีออร่าสีดำ น่ากลัว แบบที่เค้าเล่าๆกันมา หากเเต่มันคือ ความกังวล ความเกลียดชังความเศร้า หรือเเม้กระทั่ง การโทษและไม่รักตัวเอง เป็นธรรมดาที่เราอยากจะขับไล่เค้าออกไปแล้วเหลือไว้เเค่ส่วนที่ดี เเต่จริงๆแล้วเค้าอาจจะเป็นเพื่อนที่ต้องการ การโอบกอดมากกว่าใครๆเลยก็ได้ ทุกด้านของตัวเราก็เหมือนภาพวาดภาพนึง เราอาจจะไม่ได้ชอบทุกสี เเต่รวมๆกันแล้วเป็นภาพที่เราภูมิใจ มันคือการยอมรับตัวเองในทุกๆด้าน เเม้เเต่ด้านที่เราพยายามจะซ่อนมันไว้ก็ตาม

"วันนี้แกใช้ชีวิตเพื่อตัวเองรึเปล่า ?" สำหรับคุณฟังที่สนใจ Nord VPN สามารถใช้ลิ้งค์นี้ได้เลย :https://nordvpn.com/labye หรือ คุณผู้ฟังใส่โค้ด 'LABYE' ตอน Check out ได้เลย เพื่อรับส่วนลดแบบ exclusive 2ปี แถมให้อีก 4 เดือน พร้อม ยกเลิกได้ภายใน 30 วัน ถ้าไม่พอใจ คืนเงินเต็มจำนวน ไม่มีเงื่อนไข ซื้อเยอะๆน้า เค้าจะได้มาเเจ้งเราอีกกกกกก ปรบมือ !!!!! :) เหตุผลในการตื่นมาตอนเช้าของทุกคนคืออะไรครับ บางคนออกไปหาเลี้ยงปากท้อง บ้างออกไปหาอิสระภาพ บ้างก็ออกไปเพื่อให้ใช้ชีวิตต่อในพรุ่งนี้ได้ บางทีเราใช้ชีวิตเร็วมาก จนไม่ได้มีจังหวะที่ดีในการถามตัวเองเลยว่า เราตื่นมาเพื่ออะไร จริงๆแล้วเราใช้ชีวิตเพื่อใคร แล้วที่เราทำอยู่ เรารับใช้ความฝันใครอยู่รึเปล่า แทนที่จะเป็นตัวเราและคนที่เรารัก วันนี้ถ้าว่างอย่าลืมถามตัวเองดูนะ ว่าเราตื่นมาเพื่อใคร ใช้ชีวิตเพื่ออะไร แล้วเช้าวันจันทร์ที่สุดเฮงซวยอาจจะมีความหมายขึ้นมาเลยก็ได้

" แล้วนี้ต้องเก่งกว่าเเม่ใครอีกมั๊ย ? "   ลองฉีกกระดาษในมือแกดูสิ มันกลายเป็นชิ้นเล็กๆใช่มั๊ย ทีนี้ลองเอากาว มาประกอบให้มันเหมือนเดิมหน่อย ได้เท่านี้เนอะ ไม่สวยเลยล่ะสิ ไม่เป็นเหมือนเดิมด้วย รอยเต็มไปหมด เอ่อ ไม่นะมันก็สวยดีนะเว้ย แบบ รอยของกระดาษที่มันเกยกันออกมานิดๆ ทำให้ดูเหมือนมันผ่านอะไรมาเยอะๆ สีที่มันไม่เชื่อมันเหมือเดิม รวมๆมันก็ vintage ดีนะ มันเหมือนกับชีวิตเราละมั้ง จะแตกสลายอีกกี่รอบ เราจะสามารถประกอบมันกลับมาได้เสมอ และร่องรอยความไม่สมบูรณ์แบบนั้นแหละ คือความสวยงามของมัน ขนาดชามที่เค้าว่าแพงยังมีรอยแตกรอยซ่อมเลย อย่าคิดมากดิ

เคยรู้สึกว่าเรายังไม่โตพอมั๊ยครับ? สำหรับคุณฟังที่สนใจ Saily eSIMs สำหรับใช้เดินทาง สามารถใช้ลิ้งค์นี้ได้เลย : https://saily.com/labye หรือ คุณผู้ฟังใส่โค้ด 'LABYE' ตอนจ่ายเงิน เพื่อรับส่วนลดพิเศษ 15% ด้วยนะครับ ซื้อเยอะๆน้า เค้าจะได้มาเเจ้งเราอีกกกกกก ปรบมือ !!!!! :) ตอนเด็กๆคิวมักจะมองคนที่โตกว่าเราเป็นผู้ใหญ่เสมอ เเต่พอโตขึ้นมาอายุเท่าคนๆนั้น เรากลับไม่รู้สึกโตเท่าเค้าเลย ในขณะที่ใช้ชีวิตมั่วๆแล้วเเต่ท้องฟ้าจะใจดี ปฏิทินก็เปลี่ยนหน้าไปเรื่อยๆครับ  พร้อมๆกับตัวเราที่ไม่อยากโตขึ้น ใช่ครับ เค้กก้อนเท่าเดิม ในห้องเล็กๆเท่าเดิม ร้องเพลงเดิมที่มนุษย์เราร้องกันมามากกว่า 100 ปีกว่าแล้ว ปีนี้ของเราไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ ทำงานหนักเหมือนกับทุกคน ผิดหวังบ้าง ทำผิดพลาดจนเป็นเรื่องปกติ จนตั้งคำถามตลอดว่าทำไมพลาดบ่อยขนาดนั้น ถ้ามี Time Machine อยู่จริงก็คงดี จะได้กลับไปบอกตัวเองที่เด็กเด็กกว่านี้ว่า อย่าทำแบบที่ทำอยู่เลย และนี่คือเรื่องรู้งี้ที่อยากบอกทุกคนก่อนจะ อายุ 28 ปี แบบรู้ไว้แล้วน่าจะดีมั้ง

"คิดยังไงกับคำว่าครั้งสุดท้ายกันมั่งครับ ?" ดูเป็นคำที่มีนิยามที่เศร้าอยู่เหมือนกันใช่มั๊ยครับ หน้าสุดท้าย เพลงสุดท้าย วันสุดท้าย คำว่าครั้งสุดท้าย ถ้าเอาไปต่อกับคำอะไรก็ตามมักจะลงเอยเป็นคำว่าจากลาเสมอเเต่มันก็ไม่ได้มีความหมายลบอย่าเดียวเสมอไป ครั้งสุดท้าย อาจจะทำให้เราทำทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุด ทุกช่วงเวลา ทุกภาพจำ เพราะจะมีครั้งสุดท้ายในทุกๆครั้งแรกเสมอ

" ออกเดทคนเดียวก็ไม่ได้เเย่นะ " สำหรับคุณฟังที่สนใจ Saily eSIMs สำหรับใช้เดินทาง สามารถใช้ลิ้งค์นี้ได้เลย : https://saily.com/labye หรือ คุณผู้ฟังใส่โค้ด 'LABYE' ตอนจ่ายเงิน เพื่อรับส่วนลดพิเศษ 15% ด้วยนะครับ ซื้อเยอะๆน้า เค้าจะได้มาเเจ้งเราอีกกกกกก ปรบมือ !!!!! :)   ความรักก็เหมือนท้องฟ้าในเเต่ละวันนั่นแหละครับ วันนี้อาจจะเป็นวันที่แสงแดดอบอุ่นกำลังดี เเต่ก็ใช่ว่าพรุ่งนี้ฝนจะไม่ตกซักหน่อย เป็นเรื่องแปลกที่ความรักมีพลังพอจะเปลี่ยนคนๆนึงที่เป็นดั่ง เป็นพระอาทิตย์ให้เป็นเมฆฝนที่พาพายุเข้ามา ในวันที่เค้าจากไปเช่นกัน เเต่การจากไปของใครซักคนไม่ใช่จุดจบของชีวิตเราซะหน่อย เเต่ เป็น จุดจบของบทบาทเค้าในความรักของเราต่างหาก และนี่คือ Quotes to you ข้อความฮีลใจในวันที่ความรักใจร้าย

" ลองมาโทษคนอื่นกัน " เคยออกจากบ้านตอน แปดโมงด้วยความรู้สึก ว่า วันนี้เป็นวันที่สุดยอดไปเลยมั๊ยครับ เหมือน ฟีล เพลงเปิดอนิเมะอะไรแบบนั้น เเต่โลกก็เล่นตลก เราพบตัวเองเดินคอตกกลับบ้านมาด้วยแบต 1% เพราะงานหรอ ไม่อ่ะ เพราะตัวเราหรอ ไม่เชิง เมื่อหาสาเหตุไม่ได้ โทษคนอื่นไปก่อนครับ เพราะคุณอาจจะโดนคนรอบตัวดูดพลังงานไปโดยไม่รู้ตัวก็ได้

เจงกิสข่าน พระเยซู ขงจื้อ พระพุทธเจ้า ใช่ครับ นี่คือชื่อของบุคคลที่ทรงอิทธิพลของโลกในแง่มุมต่างๆ ศาสนา การเมือง การปกครอง ถึงพวกเค้าเหล่านี้จะเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ดูไกลตัวเกินกว่าจะมีอะไรที่มีเหมือนกันกับเรา เเต่เชื่อเถอะครับว่า เราและเค้ามีสิ่งที่เหมือนกัน มากกว่าคำนิยามทางวิทยาศาสตร์อย่าง Homo sapiens เเน่นอน ใช่ครับนั้นคือการทำพลาด ในชีวิตคนเราล้วนทำพลาดกันทั้งนั้น เเน่นอนรวมถึงบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ก็ด้วย แล้วเราจะกังวล โบยตีตัวเองเกินไปทำไมละครับ ? เพราะขนาดพระพุทธเจ้ายังเคยทำพลาดเลย

" แกมีพลาสเตอร์ยามั๊ยนะ ? " สำหรับคุณฟังที่สนใจ Nord VPN สามารถใช้ลิ้งค์นี้ได้เลย : https://nordvpn.com/labye หรือ คุณผู้ฟังใส่โค้ด 'LABYE' ตอน Check out ได้เลย เพื่อรับส่วนลดแบบ exclusive 2ปี แถมให้อีก 4 เดือน พร้อม ยกเลิกได้ภายใน 30 วัน ถ้าไม่พอใจ คืนเงินเต็มจำนวน ไม่มีเงื่อนไข ซื้อเยอะๆน้า เค้าจะได้มาเเจ้งเราอีกกกกกก ปรบมือ !!!!! :)   แผลน้ำร้อนลวก แผลตอนที่เดินแตะขอบเตียงแบบไม่ได้ตั้งใจ หรือแผลเป็นจากการเล่นสนุกในวัยเยาว์ ทุกบาดแผลที่พูดมาสามารถใช้วิธีรักษาทางกายภาพได้ทั้งนั้น ต่างจากแผลในใจที่เกิดจากคำพูดหรือการกระทำของใครสักคนในอดีต ที่ยังคงทิ้งร่องรอยที่พลาสเตอร์ยาขนาด 7 cm ก็ไม่สามารถเยียวยาได้ บ้างว่าต้องใช้เวลา ความรัก ความเข้าใจ เเต่สำหรับใครบางคน แผลเป็นนี้อาจจะอยู่กับเค้าไปอีกนานก็ได้นะ

" แกร้องไห้ล่าสุดเมื่อไหร่ ? "   น้ำตาไม่ได้ทำให้เธอดูอ่อนแอเลย เเต่มันเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่คอยหล่อเลี้ยงจิตใจที่กำลังเติบโตอยู่เงียบๆต่างหาก โตแล้วใครเค้าร้องไห้กัน ? ใช่ครับเเม่เราเคยบอกไว้ เเต่ไม่เเน่ใจว่ามันช่วยทำให้เราเป็นคนที่เข็มเเข็งแบบที่เค้าพูดกันไว้รึเปล่า อาจจะเป็นเพราะภาพจำที่ติดว่าเเต่เด็กๆ โตแล้วอย่าร้องไห้นะ การร้องไห้เลยดูเป็นสิ่งที่คนอ่อนแอทำกัน เราเลยมีหน้ากากอีกอันนึงกันเสมอ พกไปตามทีต่างๆเพื่อให้คนข้างนอกเข้าใจว่าเรายังเป็นคนสดใสร่าเริงตลอดเวลา จนกระทั่งสิ่งที่แบกอยู่มันหนักเกินหัวใจดวงจิ๋วจะแบกไหว ใช่ครับ ผมร้องไห้เหมือนเด็กเลย เเต่มันก็ทำให้ผมไม่ได้รู้อ่อนแอแบบที่ใครบอกไว้ จะร้องไห้บ้างในวันที่มันหนักก็คงจะไม่เป็นไรหรอก ก็คงเหมือนกับ ของเหลวแบบ Non newtonian อ่อนโยนเมื่อรู้สึกอ่อนไหว เข้มแข็งหากต้องรับมือ จริงๆ ชีวิตเราอาจ จะเเค่นีก็นีก็ได้ ไม่มีใครเข้มเเข็งได้ตลอดเวลาหรอก ใช่มั๊ยครับพี่ earth ?

" อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง " ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง นี่ไม่ใช่เเค่ท่อนเพลงสุดฮิตจากพี่ Bird เเต่เป็นกำลังใจจากเพื่อนมนุษย์คนนึง

" ทำไมไมค์มันเปิดเองวะ งง ? "  เพื่อนร่วมงานที่หน้าบูด เจ้านายขี้วีนที่ไม่เคยใช้เหตุผลเลยนอกจากอารมณ์ การต้องเข้าประชุมที่ยาว 3 ชั่วโมง ที่สามารถสรุปได้ด้วย ประโยคเดียวที่ว่า  “ ทำงานอย่างรอบคอบกันเถอะพวกเรา” หัวหน้าที่พร้อมจะกรี๊ดใส่คุณตลอดเวลาที่คุณใส่สูตรคำนวณ excel ผิด ประชุมออนไลน์ที่ต้องพยักหน้าทุกๆ 1 นาทีเพื่อยืนยันว่าคุณยังตั้งใจฟังอยู่จริงๆ เอาจริงมึงเจ้านายเราเเม่งพูดไม่รู้เรื่องเลยว่ะ และแน่นอนครับผมลืมปิดไมค์ใน zoom ฉิบหายละ    ใช่ครับนี่นี่คือปัญหาในที่ทำงาน ถ้าให้เขียนก็คงใช้เวลาทั้งชีวิตคนๆเขียนยังไม่พอ เหมือนกับปัญหาอื่นๆบนโลก มันอาจจะไม่เกิดขึ้นจะจากตัวเรา ซึ่งเป็นข่าวดี เเต่ข่าวร้ายคือเราควบคุมสิ่งเหล่านั้นไม่ได้ซะเลย เเต่ปัญหาบางอย่างก็เคยมีมาแล้วใน อดีต เลยเป็นเหตุผลที่ กระทรวงศึกษายังยัด วิชา ประวัติศาสตร์เข้ามาในชั่วโมงเรียนของเรา เพราะเราจะได้ไม่ทำผิดพลาด ในโลกปรัชญาก็เช่นกัน แและนี่คือ Stoic at work ชีวิตทำงานเฮงซวย เเต่ผ่านได้ด้วย วิถี สโตอิก

" เดี๋ยวแวะปั๊มนิดนะ " เคยรู้สึกหลงทางมั๊ย ถ้าชีวิตเราเหมือนกับการขับรถไปเรื่อยๆ มันคงจะมีช่วงเวลาที่ GPS เราไม่ทำงาน มองไปข้างนอกไม่รู้เราอยู่ที่ไหน อะไรแบบนี้อาจจะทำให้เราสงสัยในทางที่เราเดินครับ เราเลือกเรียนถูกคณะมั๊ยวะ งานนี้มันเหมาะกับเราจริงๆมั๊ย ควรลาพักหรือลาออกดี ในช่วงเวลาที่เราไปยืนอยู่ตรงทางแยกที่สำคัญของชีวิตแบบนี้ครับ การตัดสินครั้งนั้นอาจจะทำให้เรารู้สึกเครียดได้ เพราะไม่รู้เลยว่าทางข้างหน้าจะดีหรือร้าย และโชคร้ายไปกว่านั้น ชีวิตมันไม่เหมือนเครื่องใช้ไฟฟ้า ที่มีข้อมูลการใช้งาน และที่ๆควรไปมาให้ หลายคนอาจจะโชคดี เกิดมาและรู็เลยว่าควรขับรถไปที่ไหน เเต่หลายๆคนไม่ได้โชคดีแบบนั้น เลยทำใครให้ใครหลายคนรู้สึกเครียดเวลาหลงได้ เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองเวลารู้สึกหลงทางเลยครับ เพราะเราก็เคยหลงเหมือนกัน   เก่งภาษาอังกฤษแบบไม่หลงทางกับ ELSA Speak ทุกคนสามารถใช้ Link ข้างล่างได้เลยนะค้าบจะได้รับดีล Lifetime พิเศษสุด! 💥 จ่ายครั้งเดียว เรียนได้ตลอดชีวิต พร้อมโค้ดส่วนลดเฉพาะคุณผู้ฟังจาก EP นี้ คุณผู้ฟังใส่โค้ด 'LABYE' ได้เลย https://tinyurl.com/elsa-labye-podcast

" ใครจะสำคัญกว่าตัวเรา "   อย่าให้ใครมาขโมยรอยยิ้มแกไปดิ อย่าให้ใครมาทำลายความสุขของแกไปดิวะ ถ้าเสียไปแล้วอย่าลืมไปเอาคืนมานะ เพราะตัวเราสำคัญที่สุดในชีวิตเราแล้ว

" เดี๋ยวเพลงเปิดใน Spotify นะเเม่"  แปลกดีใช่มั๊ยครับในวันที่ลืมตามาบนโลกนี้ เรามีมือทั้งสองข้างพร้อมที่จะคว้าทุกสิ่งบนโลกมาไว้ในมือ เเต่พอเราต้องจากไปแล้ว ขนาดแหวนวงเดียวยังเอาไปไม่ได้เลย อีกหนึ่งความขี้โกงของโลกใบนี้ก็คือเราไม่สามารถกำหนดได้เลยครับว่าจะเกิดเมื่อไหร่ จะจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่ เเต่ขนาดวันเกิดเรายังเลือกเค้ก และของขวัญได้เลย รวมถึงเพื่อนที่จะชวนมางานได้  แล้วทำไมในงานศพเราจะเลือก theme โลง วัด หรือเพลงที่เปิดไม่ได้ล่ะครับ? มาลองคิดเล่นๆกันมั๊ยครับ ว่าถ้าพรุ่งนี้เราจะต้องลาโลกไปแล้ว งานศพในอุดมคติเราอยากให้เป็นแบบไหน ?

ถ้าวันนึง เงินที่เป็นทั้งพรวิเศษและคำสาปเเช่งกลายเป็นเเค่กระดาษที่ไม่สามารถซื้อสิ่งที่เราเรียกว่าความสุขได้อีกต่อไป เราจะเหลืออะไรบ้างครับ ปฎิเสธไม่ได้เลยครับว่าเงินเป็นเหตุผลให้เราตื่นตั้งเเต่เข็มสั้นของนาฬิกาหยุดที่เลขแปด และ กลับมาที่เตียงหลังอีกครั้งจากที่พระอาทิตย์เลิกงานแล้ว เพราะการมีเงินเยอะๆจะทำให้เราหาความสุขมาครอบครองได้ เราเลยใช้ชีวิตทั้งชีวิตหาสิ่งเหล่านี้มาให้มากขึ้น จะได้มีความสุขมากขึ้น เเต่ถ้ามันไม่มีความหมายอีกแล้ว ชีวิตที่เหลือเราจะใช้มันไปกับอะไรดี หน้าที่ๆมากกว่าการหาเงินในโลกใบนี้ ของเราคืออะไร ถ้าเงินไม่ใช่ความสุขอีกต่อไปแล้ว ความสุขของคุณจะหน้าตาเป็นแบบไหนครับ

เงินอยู่กระดาษ เอ้ย อากาศอยู่ที่คุณจะคว้ามันได้หรือไม่ ! การตัดสินใจว่าจะซื้อหวยหรือไม่ซื้อทำให้เกิดอนาคตได้หลายรูป ซื้อแล้วถูกกับซื้อเเต่ไม่ถูก เเต่ถ้าไม่ซื้อก็ไม่มีโอกาสถูกนั้นเอง  simple เหมือนกับการตัดสินใจทำอะไรหลายๆอย่างในชีวิต จะเรียนต่อดีมั๊ย จะลาป่วยหรือลาออกดี  ตามสถิติแล้วคนพูดว่าอยากลากออกจะอยู่ตลอดไปครับ ส่วนคนไม่พูด ออกเลย  เพราะความกลัวและความลงเลจะห้ามไม่ให้เราทำสิ่งที่ยากเพราะเราปล่อยให้สมองเราคิดนานไป  เเต่ถ้าการทำหรือการตัดสินใจเรื่องยากๆมันทำง่ายขึ้นด้วยการ นับ 5 4 3 2 1 ล่ะครับ

" ไหนมาจูนคลื่นสิ้ " เ   คยรู้สึกมั๊ยครับ ? ว่าการมีความสุขก็คล้ายๆกับการ จูนเคลื่อนวิทยุ สมัยประถม เพราะไม่ใช่ทุกช่องที่เราจะ enjoy เสมอไป เราเลยใช้เวลาเกือบครึ่งบ่ายไปกับการหมุนหาช่องที่เราฟังแล้วรู้สึกดี หากความสุขคือคลื่นวิทยุ ใจเราก็คงไม่ต่างจากเสาสัญญาณที่คอยรับคลื่นเหล่านั้นมาจริงมั๊ยครับ ความสุขมีอยู่ทั่วไปครับ ว่ากันว่าอยู่ในอากาศเเค่เรามองไม่เห็น เเต่ก็เป็นความจริงที่ว่ามีคลื่นอีกมากมายที่เป็นสัญญาณรบกวนที่เสาสัญญาณอย่างเรารับมาโดยไม่ตั้งใจด้วยเช่นกัน ความคิดลบ อารมณ์โกรธ ความเศร้า มันจะดีกว่ามั๊ยครับถ้าเราสามารถจูนคลื่นให้มันตรงกับความสุขได้

" กระเป๋าเธอใส่อะไรไว้ ?" มีคนเคยบอกคิวไว้ว่า ชีวิตก็คงเหมือนการเดินทางไปที่ๆนึง ไม่รู้ว่าที่ไหน ไม่รู้ไกลมั๊ย เเต่สิ่งทีทุกคนมีเหมือนกันคือ กระเป๋าใบเล็กที่มีของจำนวณหนึ่งใส่เอาไว้รออยู่แล้ว เเต่จำนวณหรือประเภทของก็ถูกกำหนดไว้แล้วตั้งเเต่เราเกิดแล้วเช่นเดียวกัน เงินค่าเดินทาง ชื่อ สัญชาติ และ ผู้ให้กำเนิด นอกจากสิ่งของเหล่านี้แล้ว ระหว่างการเดินทางเราก็จะค่อยๆเก็บเอาสิ่งของที่มีค่าหรือของที่จำเป็นติดตัวมาด้วย เหมือนกับเกม RPG ที่เราคุ้นเคยครับ บางครั้งก็มีบ้างที่เรามักเผลอเก็บของที่หนักและทำร้ายเรามาแบกใส่เป้ใบเล็กไว้ ความภูมิใจ ความคาดหวัง ไม่น่าเชื่อครับว่าเรามีกระเป๋าใบเล็กเเค่นี้เอง เเต่ดันแบกของหนักอึ้งแบบนี้ไว้ด้วย วางลงไว้ก่อนก็ได้นะ เราไม่ต้องเป็นความภูมิใจของใครเลยก็ได้

เป็นเรื่องไม่น่าเชื่อว่าประโยคง่ายๆธรรมดาๆในไฟล์เสียงยาวสามนาที จะสามารถทำให้เรารู้สึกอะไรบางอย่างได้อย่างลึกซึ้งไม่ว่าจะเป็นการเยี่ยวยาจากวันที่โลกใจร้าย หรือ เป็นเหตุผลให้ยิ้มได้ในวันที่มีฝนตกจากตาทั้งสองข้าง ไม่ว่าคุณจะเป็นใครอยู่ที่ไหน คุณจะได้รับการโอบกอดจากปลายปากกาของศิลปินคนโปรดของคุณเสมอ และนี่คือ song for you ท่อนเพลงเยี่ยวยาใจ ในวันที่โลกใจร้าย

รู้มั๊ยครับว่าหากเราเปลี่ยนองศาของเครื่องบิน เพียง 3.5 องศา อาจจะทำให้ ไฟท์บินจาก L.A. ไป New York เปลี่ยนเป็น L.A. ถึง Washington D.C ได้เลย นี่คือพลังของการทำสิ่งเล็กๆในเเต่ละวันครับ เช่นเดียวกับการกระทำเล็กๆน้อยๆของเราในเเต่ละวัน ที่สามารถกำหนดอนาคตได้หลากหลายรูปแบบ เรามักจะเชื่อว่า ความสำเร็จขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น เเต่จริงๆแล้ว มันมาอาจจะมาจาก 1% ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆทุกวันก็ได้นะครับ

ดอกไม้เเต่ละชนิดมีฤดูกาลเบ่งบานของตัวเอง แน่นอนว่านี่เป็น quote ที่ฮิตและฮีลใจมาก ที่ใครหลายๆคนเอาไว้ใช้ให้กำลังใจเวลาที่กำลังท้อหลังพยายามอย่างหนักเพื่อทำให้เป้าหมายหรือบางสิ่งที่ต้องการสำเร็จ เพราะทุกความสำเร็จต้องกาลเวลาบ่มเพาะ  เเต่ก็นานแล้วเนอะ ฤดูร้อนค่อยๆผ่าน  ฤดูฝนกำลังเข้ามา ปุ๋ยที่แห้งก็เริ่มฉ่ำจนกลับมาแห้งอีกรอบ ในขณะที่โลกหมุนรอบตัวเองไปเรื่อยๆ จนปฎิทินปีนี้ไม่เหลือหน้าให้ฉีกแล้ว ดอกไม้ก็ยังไม่โต ซักที ทำได้ก็เเต่กำหมัดแล้วถามท้องฟ้าว่าฤดูกาลที่ว่าเนี่ยมันเมื่อไหร่กันวะ

"ทิ้งดีมั๊ยก้อนหินในมือ ?" คำพูด การกระทำ และความคิดของคนอื่น ล้วนเป็นสิ่งที่มนุษย์ตัวเล็กๆอย่างเราไม่สามารถควบคุมได้ เเต่น่าแปลกที่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ร้อยปี มันก็ยังเป็นสาเหตุที่ทำให้เรานั่งกอดอก เจ็บใจ เศร้าที่ไม่สามารถควบคุมสิ่งเหล่านั้นได้ เเต่นั้นคือประเด็นครับ เราไม่จำเป็นต้องควบคุมมันซะหน่อย ลองปล่อยมันดูมั๊ยครับ ก้อนหินที่คุณกำลังกำอยู่

" แกไม่มั่นใจในตัวเองมั๊ย ? เราก็เป็นนะ "   พูดหน้าชั้นเรียน present ต่อหน้าคนเยอะๆ นี่เป็นความกลัววัยเด็กของผมและใครหลายๆคน มองเฉยๆดูไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร เเต่สิ่งที่เกิดหลังจากนั้นน่ากลัวครับ ความไม่มั่นใจและความไม่เคารพในตัวเองจนไม่กล้าพูดหรือทำในสิ่งที่คิดนั้นเอง กลายเป็นเราต้องทำตามสิ่งที่เราคิดว่าคนอื่นจะพอใจตลอด จนค่อยๆลืมความเป็นตัวเองไปในที่สุด เพราะกลัวการโดนตัดสินจากคนอื่น เหมือนตอนพูดหน้าชั้นเรียน หากความคิดที่ว่ามานี้ฝังลึกและโตไปตามอายุของเราด้วย มันอาจจะทำให้เรากลายเป็นคนที่ไม่มีความสุขเลยก็ได้นะ

" เลิกเป็นเครื่องกรองอากาศกัน " คำบ่นสุดน่าเบื่อจากเจ้านาย เพื่อนที่ชอบกดเราให้ต่ำ ป้าข้างบ้านก็ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้นอกจอกอวดลูกตัวเอง ทุกอย่างที่พูดมาล้วนเป็นเรื่องที่ไม่จำที่เราเผลอหยิบติดกลับมานอนกอดที่บ้านทั้งนั้น เเต่คำถามคือหากมันเป็นอะไรที่เเย่ทำไมเราต้องเก็บมันมาด้วย เรื่องของเรื่องคือเรามักใช้ชีวิตโดนอยากให้คนรอบตัวรู้สึกดีกับเราทั้งนั้น ไม่มีใครอยากถูกเกลียดหรอกจริงมั๊ย เราเลยหยิบเรื่องนั้นมาโบยตีแล้วก็โทษตัวเองว่าเป็นความผิดเราบ่อยๆ เเต่จริงๆแล้วมันอาจจะไม่ใช่แบบนั้นก็ได้นะ

" ต่าดาด้างงง ขนมปังงงงงงงช่วยจำ " จะดีกว่ามั๊ยถ้าเราสามารถจำสิ่งต่างๆได้ง่ายเหมือนสมัยเด็กๆ เราอาจจะคิดว่ายิ่งอายุเยอะ สมองเรายิ่ง error เเต่จริงๆแล้ว สมองเราพัฒนาได้ดีที่สุดที่วัย 30-40 เลยนะ !!!

คำพูด และอาวุธ สิ่งที่ของสองชิ้นนี้มีเหมือนกัน คืออะไรครับ ใช่ครับ มันเอาไว้ทำร้ายคนอื่นได้ เเต่สิ่งที่ต่างไปของคำพูดคือ คนเราสามารถเอามาทำร้ายกันได้โดยที่ไม่ต้องมานั่งรับผิดชอบว่า คนที่รับมันไปจะต้องเจ็บหรือรู้สึกเเย่เเค่ไหน โชคร้ายนิดนึงครับที่โลกนี้ไม่ได้เข้าข้างผู้ถูกกระทำเสมอไป เราเลยต้องรับบทผู้กระทำบ้างในบางครั้งนั้นเอง

อีก 30 วินาที ข้างหน้าผมกำลังจะตายครับ ผมนอนแบบนี้มาสักพักบนเตียงที่ว่างเปล่าในห้องที่มืดสนิท ความคิดที่ลั่นดังกว่าครั้งไหนๆเเล่นเข้ามาในหัว เราพอใจกับชีวิตที่ผ่านมาแล้วรึยัง ได้หัวเราะอย่างจริงใจไปแล้วกี่ครั้ง ได้กินเค้กที่เล็งไว้ตามรีวิวมั๊ย รู้สึกเสียดายช่วงเวลาที่ผ่านมาบ้างมั๊ย มีอะไรที่ไม่ได้ทำอีกรึเปล่า เหมือนกับหลายๆคนครับ ผมคิดมาเสมอว่า ความตายเป็นเรื่องไกลตัวมากๆ ไม่เกิดขึ้นเร็วๆนี้หรอก จนกระทั่งมันเข้ามาสะกิดเราเบาๆข้างหลังในบ่ายวันนึง ทำให้ได้คิดได้มากขึ้นว่า ความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เกิดได้ทุกวินาที แล้วเป็น ความจริงที่เราทุกคนเกิดมาแล้วต้องหายไปในสักวันนึง เพราะไม่รู้ว่าวันไหนเลยน่ากลัว หลายคนจากไปพร้อมกับความรู้สึกเจ็บใจที่ไม่ได้ทำสิ่งต่างๆในชีวิต ข่าวดีก็คือมันเป็นแค่ความคิดที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้ครับ ผมและคุณยังเปลี่ยนมันได้เสมอ และนี่คือ 27 คำถามที่ช่วยให้เราฉุกคิดและใช้ชีวิตแบบไม่เสียดายในวันหลัง

มีคนเคยบอกผมว่า ความสุขก็เหมือนกับอากาศนั้นแหละ มันอยู่รอบๆตัวเรา อยู่บนเสื้อผ้าที่ใส่ ในผ้านวมที่ห้ม หรือ เเม้กระทั่งข้าวที่กิน เเต่เราดันมองไม่เห็นเอง อาจจะเป็นเพราะคนรอบข้างคอยบอกเราเสมอว่า ให้เป็นคนที่ยิ่งใหญ่นะ เป็นคนที่สุดยอดเท่านั้น ถึงจะมีสิทธิมีความสุข นิยามเลยเปลี่ยนไป จากที่เคยมีความสุข เราเลยไม่มีมัน เเต่จริงหรอครับ ไม่ใช่ว่าเราเเค่เสียความสามารถในการมองเห็นสิ่งที่มีอยู่แล้วไปเฉยๆหรอ

ตอนนี้กำลังคิดถึงอยู่รึเปล่าครับ เพลงเก่าๆ สถานที่เก่าๆ หนังสือเล่มเก่า หรือ ความรักเก่าๆ ในวันที่ฟ้าฝนไม่เป็นใจในบางที เรามักจะมีช่วงเวลาที่หวนนึกถึงความทรงจำที่เคยเกิดขึ้นแล้วในอดีตใช่มั๊ยครับ คล้ายๆกับการที่เราหยิบยืมความสุขที่เคยเกิดขึ้นมาเมื่อนานมาแล้วมาปลอบโยนตัวเราที่ไม่โอเคในวันนี้ จนบางทีเราก็ขังตัวเองอยู่ในนั้นเพราะความสุขในปัจจุบัน หาได้ยากกว่าในอดีตนั้นเอง

ทำไมเราต้องนอนกลางวัน ทำไมผู้ใหญ่ขี้โมโห ทำไมผู้ใหญ่ไม่ยิ้ม ความรักคืออะไร?เป็นหนึ่งในคำถามที่ผมถามกลับตัวเองประจำ พร้อมกับคำตอบจากพวกเค้าว่า เธอยังเด็กไปที่จะเข้าใจออะไรหลายๆอย่าง ไว้โตแล้วก็จะเข้าใจเองแหละ จริงเหรอครับ ผมนั่งคิดถึงคำตอบพวกนี้อีกครั้งในวัย 28 ก็พบว่า จริงๆแล้วบางครั้งการโตเป็นผู้ใหญ่ก็ไม่ได้ทำให้บางอย่างที่อยากรู้ตอนเด็ก ชัดเจนขึ้นเลย กลับกับ มันยาก และซับซ้อนกว่าเดิมซะอย่างนั้น

งาน ความสัมพันธ์ สังคม ความรัก ล้วนเป็น ปัจจัยสำคัญในชีวิตของใครหลายๆคนทั้งนั้น เป็นเรื่องธรรมดาที่เราทุกคนอยากจะให้ทุกๆส่วน ในชีวิตของเราไปได้ด้วยดี แน่นอนในทุกๆเช้าวันจันทร์ เราจะตื่นมาด้วยความคิดที่ว่าอาทิตย์นี้แหละ เราจะใช้ชีวิตให้ดีไปเลย เเต่ในขณะเดียวกัน เราก็ค้นพบตัวเองอยู่ในวงสังสรรค์สักที่นึงในขณะที่กำลังเล่าความเฮงซวยของชีวิตในอาทิตย์นี้ให้เพื่อนฟังในวันคืนวันศุกร์เช่นเดียวกัน เพราะชีวิตมันยากแบบนี้แหละ หนังสือจิตวิทยา พัฒนาตัวเอง และหนังสือฮีลใจหลายๆเล่มเลยเป็นที่พึ่งพาจากใจให้เรายังพอไปต่อในชีวิตได้ หลังจากที่ลองใช้ชีวิตตามคำแนะนำจาก life coachและกูรูต่างๆ ก็ค้นพบว่า ปัญหาที่ว่าอาจจะไม่ได้รับการแก้ไขใดๆเลย แต่อย่าพึ่งกังวลไปครับ เพราะ life coach ตัวจริงอาจจะไม่ใช่ คนก็ได้

ตามมาตรา ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท ประโยคข้างต้นเป็นบทลงโทษของการขโมยของเบื้องต้น แน่นอนหากคุณโดนจับได้ละก็นะ อาจจะเป็นการพูดที่ไม่มีมูลสักเท่าไหร่หากจะบอกว่า ในโลกนี้มีนักขโมยตัวฉกาจเดินวนไปวนมาเต็มไปหมด ถ้าเป็นกันได้ง่ายขนาดนี้ คุณอยากลองเป็นดูมั๊ยครับ นักขโมยแบบถูกกฎหมายน่ะ

ผมเป็นคนที่ไม่ชอบการแข่งขันเลยครับ คิดว่าหลายๆคนก็เป็นเหมือนกัน แต่ทำยังไงได้ล่ะ โลกนี้ขับเคลื่อนโดยการเเข่งขันมาตั้งเเต่ไหนเเต่ไรแล้ว ถึงเเม้ในบางครั้งเองเราอาจจะอยากเป็นเเค่ผู้ชมที่ดีอยู่ข้างสนามก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นการ เเข่งขันเพื่อแย่งโอกาสลืมตามาดูโลก เเข่งกันทำคะเเนนสอบให้ได้อันดับที่น่าพึงพอใจ อย่างน้อยก็พอให้เอาไปอวดญาติๆ ได้ในวันสำคัญต่างๆ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เราต้องเป็นที่หนึ่งหรอครับ บ้าน่า มีคนบนโลกตั้ง 8.2 ล้านล้านคน เเต่เราเลือกจะเป็นที่ 1 เท่านั้นอ่ะหรอ ไม่ต้องชนะบ้างก้ได้มั้งง

ถ้าเกิดว่าพรุ่งนี้ เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่บนโลก เราจะใช้ชีวิตที่ต่างออกไปมั๊ยครับ เราจะใส่ใจคำพูดของคนที่ไม่รู้จักเราดีอยู่มั๊ย จะยังแคร์คนที่เค้าไม่ชอบหน้าเราเหมือนเดิมมั๊ย ถ้ายังเป็นคนแบบเดิมอยู่ ก็น่าเสียดายใช่มั๊ยครับ 24 ชั่วโมงสุดท้ายบนโลกนี้ มาทำเพื่อตัวเองกันบ้างดีมั๊ยครับ ด้วยคำว่า ช่างเเม่ง ไม่กี่ปีเราก็ตารยแล้วหมดแล้ว

ปี 2025 แล้ว เหลือเพื่อนกันกี่คนครับ เป็นเรื่องน่าเศร้าที่ จำนวนตัวเลขที่เคยต้องยืมมีอ หลายๆคนมาช่วยนับในวันนั้น วันนี้กลับสามารถนับได้ด้วยมือสองข้างของเราเท่านั้น น่าแปลกที่จำนวนเพื่อนใน social media มันสวนทางกับจำนวนเพื่อนที่อยู่ในโลกจนริง น่าเสียดายแต่เป็นเรื่องจริงที่ว่าเราไม่สามารถที่จะ รักษาทุกความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นรอบๆตัวไว้ได้ทั้งหมด บ้างก็แยกย้ายไปตามที่ต่างๆ บ้างก็ โบกมือลาด้วยเหตุผลที่ไม่อาจเข้าใจ บางครั้งเราก็ทำใครบางคนหลุดหายไปตามปฎิทินที่ค่อยๆเปลี่ยนหน้ามันไปเรื่อยๆ ถึงแม้วันนี้ กลุ่มคนที่เคยมีความทรงจำร่วมกันจะเหลือเเค่นิดเดียว แต่มันเป็นเลขหลักเดียวที่มีความหมายเสมอ

ภาษี กลโกง วิธีขับยานเอเลี่ยน เป็นเรื่องในอีกหลายเรื่องในโลกใบนี้ที่ไม่ได้มีสอนในชั้นเรียน ไม่มีตำราในการศึกษาพิมทิ้งเอาไว้ ไม่มีเเม้กระทั้งอาจารย์ที่จะสอนเรื่องนี้ในห้องเรียนด้วยซ้ำ อย่างน้อยก็ในยุคที่ผมโตมานะครับ ความรักเองก็เช่นกัน ทั้งที่มันเป็นส่วนสำคัญในชีวิตมนุษย์แท้ๆ เป็นเรื่องที่แม้เเต่เด็กๆก็รับรู้ถึงมันได้ น่าแปลกที่ไม่มีใครเขียน นิยามหรืออธิบายมันเอาไว้ เหมือน วิชาวิทยาศาสตร์ หรือคณิตศาสตร์เลยซักนิด นั้นแปลว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา การตกหลุมรัก การทุ่มเท การบอกลา การอกหัก ล้วนเป็น ศาสตร์ที่เราต้องเข้าใจและเรียนรู้ด้วยตัวเองใช่มั๊ย แต่มันจะดีกว่ามั๊ยหากเราเข้าใจมันมากขึ้นกว่าที่มันเป็นอยู่

เค้าว่ากันว่าชีวิตของมนุษย์ตัวเล็กอย่างเราก็เปรียบได้กับหนังสือเล่มเล็กเล่มนึงครับ เหมือนกับทุกสิ่งบนโลกใบนี้ หนังสือทั้ง 8.2 พันล้านเล่มที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นลดลงนั้น ล้วนมีหน้าปกที่แตกต่างกัน ความหนาบางและจำนวณหน้าที่ไม่เท่ากัน มีคำนำที่ไม่เหมือนกัน สารบัญที่แตกต่าง แล้วบทส่งท้ายที่เศร้าหรือสุขแล้วแต่เวลาจะใจดีกับหนังสือเล่มนั้น ไม่รู้ว่าคุณคนที่ฟังอยู่กำลังเขียนบทที่เท่าไหร่ของตัวเองอยู่ แต่ที่คือ บทที่ 27 ของผมครับ และนี่คือเรื่องเล่าที่อยากแชร์ในบทที่ 27

วันนี้มาชวนทุกคนคุยเรื่องการนอนครับ ทำยังไงดีเมื่อเตียง  ไม่ใช่ safe zone ของเราอีกต่อไป เป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้เนอะว่าตอนเด็กๆเนี่ยเรื่องนอนไม่เป็นเรื่องที่เราไม่ต้องคิดกันเลย วัยอนุบาลยิ่งแล้วเลย ได้นอนกลางวันทุกวันวัน กลางคืนก็นอนได้ปกติไม่ได้มีปัญหาอะไร พอโตมาปุ๊บ สิ่งที่ผู้ใหญ่อย่างเราต้องการบางครั้งอาจจะไม่ใช่งานที่ดี หรือเงินที่มากมายแบบมหาศาล แต่เป็นเรื่องง่ายๆที่เราทำได้ยากก็คือการนอนครับ

เชื่อในพลังของ ตัวอักษรกันมั๊ยครับ ? เป็นเรื่องที่ประหลาดมากๆที่ ข้อความบางข้อความมีพลังมากพอที่จะทำให้เรารู้สึกอะไรบางอย่างได้อย่างไม่น่าเชื่อ บางทีมัน อาจจะทำให้เรารู้สึกเศร้า เสียใจ คิดถึงใครซักคน และในขณะเดียวกันมันก็ทำหน้าที่ให้กำลังใจใครหลายๆคนได้อีกด้วย Credit: Quotes to you โควทถึงคุณ by itmydefinition

New year New me caption คำพูดเปิดปียอดฮิตของใครหลายๆคน รวมถึงคิวด้วย ฟังดูเป็นคำนำ สำหรับหนังสือชีวิตที่เราจะเป็นคนขีดเขียนเองใน ปี 2025 ที่ดีอันนึง ว่าแต่ยังมีคนใช้อยู่มั๊ยนะ มันเอ้าแล้ว หรือ ผมแก่ไป ฟิลลิ้งของการเริ่มต้นปีใหม่สำหรับคิวมันประหลาดดีครับ มันเหมือนเริ่มใหม่กับทุกๆอย่างได้เลย การเริ่มต้นก้าวแรกในปีใหม่แบบงงๆ ก็เหมือนคำที่เค้าว่ากันแหละครับ ติดกระดุมผิดเม็ดเดียวมันจะผิดไปเรื่อยๆ วันนี้เลยจะชวนทุกคนมาวางแผน เพื่อที่จะทำให้เป้าหมายหรืออะไรก็ตามที่ทำไม่สำเร็จในปีที่แล้ว ให้สำเร็จกันครับ

เคยรู้สึกว่าเราทำอะไรไม่เก่งซักอย่างมั๊ยครับ วันนี้มาแชร์เรื่องการเป็นมนุษย์เป็ดกันครับ จริงๆแล้วมันก็ค่อนข้างเป็น topic ที่เป็นสีเทาประมาณนึงนะครับ คือเป็นโซนที่หาทำตอบไม่ได้ว่าจริงๆแล้วมันดีหรือไม่ดี แต่คิดซะว่าคิวมาแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวให้ฟังละกันครับ ไม่ได้มี how to อะไรมาบอกหรอก แต่วันนี้เเค่อยากแวะมาให้กำลังใจคนที่กำลังท้อกับบทบาทหลายอย่างที่ทำให้ชีวิตครับ

ปีๆนึงมีเดือนเเค่สิบสองเดือนเท่านั้น ฟังดูเป็น ตัวเลขที่ไม่เยอะเลยใช่มั้ยครับ เเต่ถ้านับเป็นนาที มันตั้ง ห้าแสนกว่านาทีเลยนะ ! เอาเป็นว่าไม่ว่าทุกคนจะอ่านบทนี้ตอนเดือนไหนของปี ให้รางวัลตัวเองสักหน่อยนะ เพราะเราเก่งมากๆแล้ว ผมเชื่อว่าทุกๆคนจะมีเดือนที่ตัวเองรู้สึกเปราะบางเป็นพิเศษ เดือนที่ชอบ หรือ เดือนโปรด สำหรับผมมันคือเดือนสุดท้ายของปี “ ธันวาคม” แปลกตรงที่เดือนที่ชอบกับเดือนที่ไม่ชอบดันเป็นเดือนเดียวกันซะได้ สำหรับผม ธันวาคมเป็นเดือนที่พิเศษครับ

หลายครั้งเรามักจะมองความโชคดีเป็นเรื่องลี้ลับ เป็นการสุ่ม เกิดกับคนบางคน และจะไม่เกิดกับคนอีกคน ต้องใส่เสื้อสีมงคลเพื่อได้โชคดี เชื่อคำทำนายทายทักเพื่อหลีกเลี่ยงโชคร้าย ถ้าคุณคิดว่าที่ผ่านมาคุณคือคนโชคร้ายล่ะก็ การผ่านมาเจอคลิปนี้อาจเป็นสัญญาณบอกว่า คุณคิดผิดมาตลอดก็ได้นะ