ตามรอยพระตถาคต

หากเรายังไม่รู้ชัดแผนที่ หรือสัมมัตตนิยาม ที่ดำเนินไปในวัฏฏะ

เราจะเห็นธรรมทั้งปวงที่มีในวัฏฏะ ตามความเป็นจริงไม่ได้เลย

ความรู้ในปฏิจจสมุปบาท หรือธรรมสิบหมวด จึงสำคัญ

ที่ผู้ปรารถนาจะสิ้นทุกข์ ต้องรู้แจ้งก่อน

คุณพระศาสดา ตามความเป็นจริง

ฝึกสาธยาย มนสิการธรรม อบรมจิต อบรมปัญญา

ธรรมที่ผู้ปฏิบัติ จะพึงเห็นชัด ด้วยตนเอง เป็นอย่างไร?

การปฏิบัติ ที่จะเป็นไป เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อตรัสรู้ เป็นอย่างไร?

ผู้ใดใส่ใจในคำสอน สวดสาธยาย ในแก่นธรรม คือ ปฏิจจสมุปบาท

เพื่ออบรมจิต อบรมปัญญา

ผู้นั้นพึงหวังได้ในความเจริญ

หากยังตกในอวิชชา ไม่เห็นปฏิจจสมุปบาท

ย่อมวิปลาสอยู่ร่ำไป

เพราะวิปลาส เป็นปัจจัย จะทำกุศลกรรมให้เกิด ได้อย่างไร?

อาศัยเรื่องกรรม ในการเข้าสู่สัมมัตตนิยาม เพื่อเดินมรรค

เพราะสัตว์ ๗ ตัวตกอยู่ในอวิชชา การเวียนว่ายในวัฏฏะ ย่อมมีไม่จบสิ้น

หากเราจะกล่าวว่าทางออกจากทุกข์มีทางเดียว

ทางเดียวนั้น ก็คือ ต้องหยั่งลงสู่สัมมัตตนิยาม

อะไรคือ สัมมัตตนิยาม และเราจะหยั่งลงด้วยอาการอย่างไร?

คลิปนี้จะมีคำตอบ

การฝึกโยนิโสมนสิการของแม่สุภาพร

แนวทางในการมนสิการ มรณัสสติ

จำนวนกัป จำนวนสัตว์ที่เราเคยเป็น ที่ผ่านมานั้น

ช่างมากมาย ยาวไกล จนนับไม่ได้

ข้อปฏิบัติ เพื่ออกจากกองทุกข์

สำหรับฆราวาส ผู้อยู่ครองเรือน ยังละกามไม่ได้ เป็นอย่างไร?

สนทนาเพื่อให้เกิดความเข้าใจ เพื่อมีความรู้ ที่จะพาออกจากทุกข์ได้

บทสวดสาธยายและแนวทางการมนสิการ ปฏิจจสมุปบาท

แนวทางการเจริญ มรณัสสติ ตามหลักคำสอน

ตัณหา หรือ จิตวิปลาส มีเมื่อใด เมื่อนั้น ย่อมมีเพื่อนสอง

หลักการกล่าวธรรมแก่ผู้ใกล้ทำกาละ(ใกล้ตาย)

หลักการเดินมรรค ก่อนทำกาละ ตามคำสอนของพระศาสดา

แนวทางการกล่าวธรรม ก่อนทำกาละ ของหมู่คณะ

สมัยใด อริยสาวก ได้ตั้งใจใส่ใจ มนสิการโดยแยบคาย

ในปฏิจจสมุปบาท จนรู้แจ้งอรรถ รู้แจ้งธรรม หรือมีปัญญา มีวิชชาเกิดขึ้น

การน้อมไปในความเบื่อหน่าย คลายกำหนัด สละคืนอุปธิทั้งปวง

สิ้นตัณหา สิ้นกรรม สิ้นธุระ ย่อมเกิดได้

อริยมรรค เกิดได้เพราะการสาธยาย ในบทอันเป็นแก่นธรรม ดังนี้แล

เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้คำสอนพระพุทธเจ้า

โดยสมาชิกทุกท่าน สามารถแบ่งปันความรู้ที่ถูกต้อง

สากัจฉากันในพระธรรมคำสอน ให้เข้าใจแก่นธรรม

เพื่อให้ออกจากทุกข์ได้

พระศาสดาปฏิบัติธรรม จนเห็นปฏิจจสมุปบาท

เพราะเห็นปฏิจจสมุปบาท พระองค์จึงรู้แจ้งอริยสัจสี่

บัดนี้ การปฏิบัติผิดมีมากมาย เพราะไม่รู้ปฏิจจสมุปบาท

และไม่มีเป้าหมาย ในการปฏิบัติ เพื่อรู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท

เมื่อไม่มีการรู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท จะเบื่อหน่าย คลายกำหนัด

และออกจากกองทุกข์ทั้งปวงนี้ ได้อย่างไร?

ผู้มีศรัทธาในพระศาสดา รู้ชัดคำสอน ย่อมตั้งตนในหิริ โอตตัปปะ

ย่อมใส่ใจ ปรารภความเพียร เดินสู่หนทางอันประเสริฐ

อาศัยรู้แบบนี้ เข้าใจแบบนี้ เชื่อแบบนี้

การเคลื่อนไปของกาย วาจา ใจ

อันประกอบด้วยหิริ โอตตัปปะ

หรือไม่ประกอบด้วยหิริ โอตตัปปะ จึงเกิด

การเดินตามศาสดาของตน จึงเกิด

อาศัยอายตนะ อาศัยขันธ์ห้า อาศัยธาตุสี่หรือธาตุหก

เพื่อมนสิการโดยแยบคาย

ให้เห็นแจ้งในปฏิจจสมุปบาท

การรู้ชัดในสังขตธรรมทั้งปวง ดังนี้ว่า

สิ่งใดสิ่งหนึ่งเกิดขึ้นแล้ว ย่อมดับไปเป็นธรรม

ทั้งหมดนี้ ต้องเห็นปฏิจจสมุปบาท จึงจะออกจากกองทุกข์ ได้

ผู้ใดรู้ชัด อายตนะ ขันธ์ ธาตุ หรือทุกขธรรมทั้งปวง

ผู้นั้นย่อมมี ทัสสนะ หรือทิฏฐิ หมดจดดี

การรู้เองเห็นเอง ตามหลักสัมมัตตนิยาม

การรู้เองเห็นเอง ตามหลักปฏิจจสมุปบาท

คือการเดินตามรอยพระศาสดา ย่อมเป็นไปเพื่อให้เกิด ปัญญา

เหล่าสัตว์ผู้ตกในอวิชชา ทุกผัสสะ สัญญาต้องวิปลาส จิตต้องวิปลาส

กรรมไม่เกินสามประการ คือ

กรรมดำ กรรมขาว กรรมทั้งดำและขาว ย่อมเกิดแน่

การเห็นปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าเห็นพระตถาคต

การเห็นปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่าเห็นพระธรรม

การเห็นปฏิจจสมุปบาท ชื่อว่ารู้จักพระอริยสงฆ์

หมู่คณะแสดงลักษณะ การหยั่งลงมั่น ไม่หวั่นไหว

ในพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์

บทสนทนา สรุปธรรมสิบหมวด

สนทนาธรรม

ทบทวน ธรรมหมวดที่ ๒ ถึง ๑๐

บทสนทนา ทบทวน ธรรมหมวดที่ ๑ (อายตนะภายใน)

เพื่อรู้แจ้งใน อายตนะภายใน ทั้งหมดที่มีในวัฏฏะ

จิตปภัสสร คืออะไร?

จิตเดิมแท้ เป็นคำกล่าวคำสอน ของใคร?

สนทนาเรื่อง ตายแล้วไปไหน อย่างละเอียดพิสดาร

พระศาสดาเดินมรรคอย่างไร ปฏิบัติอย่างไร

พระองค์ก็สอนพวกเรา ให้ปฏิบัติอย่างนั้น

ตี๋ร่วนสนทนาธรรม

สนทนาในแก่นคำสอน กับหมู่คณะ

สนทนาแก่นธรรมกับพี่แมงและแม่ดวงแก้ว

คลิปนี้รวมทั้ง

วิธีการปฏิบัติธรรมของพระศาสดา

วิธีการเจริญสติปัฏฐาน

ขอให้เราตั้งใจ ใส่ใจ ฟังคลิปนี้ให้ดี

ปฐมนิทานสูตร

อ.แป๊ะ ร่วมสนทนาธรรม

อริยสาวก ผู้ได้ฟังคำสอนเรื่อง รักษาจิต

ย่อมรู้แจ้ง และน้อมรับเอาไปปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง

อริยสาวกผู้มีปัญญา มีอริยสัมมาทิฏฐิ

ย่อมกล่าวธรรมอันประเสริฐ ให้อริยสาวกผู้มีปัญญา ผู้กำลังป่วยไข้

ได้มีสติ ได้เจริญสติ ให้เห็นธรรม ให้ถึงความเจริญโดยส่วนเดียว

จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน

อริยสาวก ผู้มีปัญญา มีอริยสัมมาทิฏฐิ ย่อมรู้แจ้งได้ เมื่อฟังธรรมนี้

ตัวอย่างการเดินมรรค กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน

อริยสาวกผู้รู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท มีอริยสัมมาทิฏฐิ ฟังแล้วจะแจ่มแจ้งได้

ท่านหมวดช่วยแสดงสติปัฏฐาน

อ้างอิงจาก มหาสติปัฏฐานสูตร

การเจริญสติปัฏฐาน ตามที่พระศาสดาได้กล่าวสอน

และพระองค์ได้ปฏิบัติมาก่อนแล้ว

วิญญาณาหาร เป็นปัจจัยเพื่อการเกิดในภพใหม่

เมื่อวิญญาณาหาร เกิดแล้ว สฬายตนะหรือนามรูปใหม่จึงมีได้

แม้พระศาสดาก็อาศัยการเจริญสติปัฏฐาน เพื่อให้เกิดปัญญา

อาศัยนามรูป อาศัยสฬายตนะ

ผัสสะ เวทนา สัญญา สังขาร จิต กรรม จึงเกิดได้

อาศัยสัตว์ในกาลก่อน ผู้ตกในอวิชชา สร้างกรรม ไว้มากมาย

ครั้นตายไป นามรูปใหม่ สัตว์ตัวใหม่ จึงมีได้

กรรมชั่วเกิด อกุศลกรรมเกิด เพราะไม่เห็นปฏิจจสมุปบาท

กรรมดีเกิด กุศลกรรมเกิด เพราะเห็นปฏิจจสมุปบาท

ตัวอย่าง และแนวทาง การเจริญสติปัฏฐาน

ภิกษุทั้งหลาย ทางนี้เป็นทางเดียว เพื่อความบริสุทธิ์ของเหล่าสัตว์

เพื่อล่วงโสกะและปริเทวะ เพื่อดับทุกข์และโทมนัส เพื่อบรรลุญายธรรม

เพื่อทำให้แจ้งนิพพาน ทางนี้คือสติปัฏฐาน ๔ ประการ

การเจริญสติปัฏฐาน อานาปานสติ

สนทนาปฏิจจสมุปบาท

การปฏิบัติเพื่อเห็นเวทนา ที่ผิดๆ ในปัจจุบัน ก็มีอยู่

เราควรช่วยกัน ชี้แนะการปฏิบัติที่ถูกต้อง ที่พระศาสดาตรัสสอนไว้

การรู้เอง เห็นเอง ที่ประเสริฐ คือรู้เห็น ปฏิจจสมุปบาท

การกล่าวเฉพาะใน ปฏิจจสมุปบาท จึงนับว่าประเสริฐสูงสุดเช่นกัน

มรรคเพื่อเห็นปฏิจจสมุปบาท ประเสริฐสุด เป็นสัมมามรรค เป็นอริยมรรค

อย่างแท้จริง

ปฏิจจสมุปบาท ธรรมที่อาศัยกันเกิดขึ้น

อริยสาวก ผู้ได้สดับ ย่อมเดินมรรค คือโยนิโสมนสิการ

ในปฏิจจสมุปบาท อยู่เนืองนิจ

เพื่อให้รู้แจ้งทุกข์ รู้แจ้งโลก เพื่อเบื่อหน่าย คลายกำหนัด

เพื่อหลุดพ้นจากกองทุกข์ ทั้งปวงนั้น

ธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น สิบหมวด เวียนมาเวียนไปในวัฏฏะ

ตราบเท่าที่ยังมี อวิชชาเป็นปัจจัย

สุญญตา ความว่างเปล่า ไร้แก่นสาร ไร้อัตตา ที่ประกอบด้วยปัญญา

ก็คือ อริยมรรค ต้องโยนิโสมนสิการ

จึงจะเห็นความจริงนี้ ในธรรมทั้งปวงได้

ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม บูชาพระศาสดา

ร่วมกัน ใส่ใจ ในคำสอน ปฏิบัติบูชา พระศาสดา

อ.แป๊ะ กล่าวธรรม และให้กำลังใจ

ผู้มีบุญ จะไม่ทอดธุระใน พระธรรมอันประเสริฐ ที่ทำให้พระโพธิสัตว์

กลายเป็นพระพุทธเจ้า

ธรรมสิบหมวด ปฏิจจสมุปบาท คือแก่นธรรม

กรรมทั้งไม่ดำไม่ขาว พอสังเขป

ลักษณะแก่นธรรม คือ ธรรมอันเป็นไปเพื่อรู้แจ้ง เพื่อเกิดปัญญา

ธรรมอันเป็นไปเพื่อเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และหลุดพ้น

นี้คือลักษณะของแก่นธรรม

สังขตธรรมทั้งปวง ที่อาศัยกันเกิดขึ้น เป็นปฏิจจสมุปบาท

พระศาสดารู้แจ้งว่า ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ที่สุดแล้วย่อมว่างเปล่า

เราทั้งหลายต้องรู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท ต้องรู้แจ้งสังขตธรรมทั้งปวง

จึงจะรู้แจ้งทุกข์ จึงจะรู้แจ้งอริยสัจสี่ได้

อาศัยกรรมเก่า เป็นผืนนา อาศัยวิญญาณธาตุ เป็นพืช

ภพใหม่จึงปรากฏ ชาติคือนามรูปใหม่ จึงปรากฏได้

ปฏิจจสมุปบาท คือพระธรรมอันประเสริฐ

อันผู้ใดเห็นแจ้ง และน้อมใจเชื่อในธรรมนี้ ย่อมออกจากทุกข์ได้

อริยสาวก ทราบชัดในปฏิจจสมุปบาท ทุกอาการ รวมทั้ง

ปฏิจจสมุปบาทในช่วงการเคลื่อนจากภพนี้ ไปสู่ภพอื่น

ผู้ที่มีคุณอันประเสริฐ ผู้รู้แจ้งทางมาทางไปของสัตว์

จะสะดุ้งกลัวต่อความตาย ได้อย่างไร?

อีกแง่มุมเรื่องขันธ์ห้า ที่ผู้ใหม่ควรเข้าใจ

ควรมีเจตนาอย่างไร ควรกล่าวเรื่องอะไร?

อริยสัจสี่

หากเราละเลยพระธรรมอันประเสริฐ คือ ปฏิจจสมุปบาท

ธรรมที่พระศาสดาค้นพบ แล้วพระองค์จึงออกจากทุกข์ได้

เราจะพ้นจากทุกข์ เช่นพระศาสดา ได้อย่างไร?

สนทนา ปฏิจจสมุปบาท ว่าด้วยธรรมที่อาศัยกันเกิดขึ้น

ธรรมชาติที่เวียนว่ายไปมาในวัฏฏะ

บทสนทนาอันละเอียด ในเรื่องปฏิจจสมุปบาท

เพราะไม่เห็นปฏิจจสมุปบาท จึงไม่รู้แจ้ง สังขตธรรมทั้งปวง

สุนักขัตตสูตร

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๔ หน้าที่ ๖๑

ความรู้ในอริยสัจสี่ เป็นความรู้อันประเสริฐ

ผู้ใดมีความรู้นี้ หยั่งลงแล้ว ตั้งมั่นแล้ว ในความรู้นี้

ผู้นั้นย่อมเป็นอริยบุคคล ผู้นั้นย่อมออกจากทุกข์ได้

แนวทางการเจริญ สังฆานุสสติ

ความรู้ใดอันประเสริฐ จักนำพาสัตว์ ออกจากทุกข์ได้

ความรู้นั้นเป็นอริยสัมมาทิฏฐิ

คำสอนในพระไตรปิฎก มีมากมาย หากเรายังเข้าถึงแก่นคำสอนไม่ได้

เราจะเข้าใจพระสูตรต่างๆ ที่พระศาสดาตรัสสอนอริยสาวกทั้งหลาย

ได้ยากยิ่งนัก

ดังนั้นการเข้าใจแก่นคำสอน คือ ปฏิจจสมุปบาท หรือ ธรรมสิบหมวดที

อาศัยกันเกิดขึ้น ในโอกกันตสังยุต จึงจำเป็นสูงสุด

เพื่อจะเข้าถึงคำสอนอื่นๆได้ตรงยิ่งขึ้น

หากปราศจาก อริยสัมมาทิฏฐิ

จะเดินมรรค จะปฏิบัติอย่างไร เพื่อให้หลุดพ้นจากขันธ์ห้า

ปุถุชนผู้ไม่ได้สดับ ย่อมไม่ทราบจิตนั้น

ตามความเป็นจริง

อริยสาวก ทุกท่านล้วนเป็นบัณฑิต ผู้มีปัญญาเครื่องไตร่ตรอง

อะไร คือ ปัญญานั้น ขอให้ตั้งใจฟัง

แนวทางการโยนิโสมนสิการ

ตามหลักการเจริญจิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน

แนวทางในการโยนิโสมนสิการ

ตามหลักเวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน

แนวทางการเจริญ กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน

อาศัยโยนิโสมนสิการ ไปตามหลักอิทัปปัจจยตา อริยมรรคย่อมเกิด

การเห็นปฏิจจสมุปบาท ย่อมเกิด

เพราะเห็นปฏิจจสมุปบาท ปัญญา วิชชา ย่อมเกิด

ต้องรู้แจ้งในปฏิจจสมุปบาท ธรรมสิบหมวด จึงจะชื่อว่า รู้แจ้งอริยสัจสี่

ธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้น

แนวทางการเจริญ จาคานุสสติ

แนวทางการเจริญสีลานุสสติ